Γαλλία: Τα «στρατόπεδα» της εξουσίας και τα κενά της ασφάλειας

Στη Γαλλία, η κυβέρνηση δείχνει να προτιμά την ταξινόμηση των πολιτών από την εξήγηση της οργής τους. Μετά τις κινητοποιήσεις του Σαββάτου και τις καταστροφές που ακολούθησαν, ο Σεμπαστιάν Λεκορνί έθεσε ένα δίλημμα: με τη δημοκρατία ή με όσους προκαλούν επεισόδια. Βολική διαίρεση. Μόνο που η κοινωνική κρίση δεν λύνεται με προσκλητήριο νομιμοφροσύνης.

Οι διοργανωτές υπολόγισαν τη συμμετοχή σε πάνω από 800.000, ενώ το υπουργείο Εσωτερικών την τοποθέτησε στις 550.000. Ακόμη και η χαμηλότερη εκτίμηση δεν περιγράφει περιθωριακή διαμαρτυρία. Ακρίβεια, ακριβότερα καύσιμα και προβλήματα στην εκπαίδευση και την υγεία συγκροτούν πολιτικά αιτήματα· δεν εξαφανίζονται επειδή ακολούθησαν λεηλασίες και εμπρησμοί.

Ασφάλεια χωρίς βολικές βεβαιότητες

Εδώ αποκτούν ιδιαίτερο βάρος οι καταγγελίες της δημοσιογράφου Μαρίας Δεναξά. Η ίδια περιγράφει αστυνομικούς που δεν παρεμβαίνουν ενώ εκτυλίσσονται καταστροφές και επικαλείται προσωπική μαρτυρία από την Place de la République. Παράλληλα, καταγγέλλει εξαιρετικά σοβαρή βία εναντίον ανθρώπων που, κατά την περιγραφή της, δεν συμμετείχαν στις λεηλασίες.

Η καταγγελία δεν είναι αυτομάτως διασταυρωμένο γεγονός. Η προσωπική μαρτυρία χρειάζεται έλεγχο, τα βίντεο εξακρίβωση τόπου, χρόνου και αλληλουχίας, ενώ οι αναφορές σε θανατηφόρα βία και βαρείς τραυματισμούς απαιτούν συγκεκριμένη τεκμηρίωση. Χωρίς αυτήν, δεν μπορούν να παρουσιαστούν ως αποδεδειγμένα περιστατικά.

Το ίδιο ισχύει για τον ισχυρισμό της ότι ο υπουργός Εσωτερικών προσέφερε την παραίτησή του και ο Εμανουέλ Μακρόν την απέρριψε: στο διαθέσιμο υλικό δεν υπάρχει ανεξάρτητη επιβεβαίωση. Αν επιβεβαιωθούν οι καταγγελίες περί επιλεκτικής αδράνειας και βίας, η κυβέρνηση θα οφείλει εξηγήσεις για τις επιχειρησιακές εντολές. Μέχρι τότε, ούτε αθώωση διά της σιωπής ούτε καταδίκη διά της αναπαραγωγής.

Ο λογαριασμός πίσω από τις ασπίδες

Το πολιτικό υπόβαθρο παραμένει ο προϋπολογισμός του 2027, με προβλεπόμενες περικοπές 54 δισ. ευρώ και προθεσμία έγκρισης την 31η Δεκεμβρίου. Η κοινοβουλευτική του τύχη συνδέεται με την κυβερνητική επιβίωση. Ενδεχόμενη πτώση της κυβέρνησης και πρόωρες κάλπες τροφοδοτούν σενάρια ενίσχυσης του Εθνικού Συναγερμού της Μαρίν Λεπέν — όχι προεξοφλημένα αποτελέσματα.

Ούτε η αντιπολίτευση απαλλάσσεται με φωτογραφικές παρουσίες δίπλα σε διαδηλωτές ή αστυνομικούς. Χρειάζονται προτάσεις και έλεγχος της εξουσίας. Για τον Μακρόν και τον Λεκορνί, πάντως, το πρόβλημα είναι συγκεκριμένο: η ασφάλεια δεν αποτελεί άλλοθι διακυβέρνησης. Και η απαίτηση για αποδείξεις δεν αποτελεί άλλοθι αποφυγής των απαντήσεων.