Ροντινέι: «Κλάψαμε πολύ όταν έφυγα από τον Ολυμπιακό, ο Βαγγέλης Μαρινάκης είναι θρύλος στην Ελλάδα»

Ο Ροντινέι έφυγε το φετινό καλοκαίρι από τον Ολυμπιακό και επέστρεψε στη Βραζιλία για τη Σάντος, έχοντας αφήσει το αποτύπωμά του στους Πειραιώτες, με κορυφαία στιγμή την κατάκτηση του Conference League.

Μιλώντας στον ΣΚΑΪ, ο Ροντινέι αναφέρθηκε στα χρόνια του στον Ολυμπιακό, στον δύσκολο αποχαιρετισμό και στο πάρτι που έκανε πριν φύγει, ενώ μίλησε και για τον Βαγγέλη Μαρινάκη και τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ.

Ο 34χρονος Βραζιλιάνος αμυντικός αποκάλεσε τον Βαγγέλη Μαρινάκη «θρύλο» στην Ελλάδα και είπε πως ο Βάσκος τεχνικός είναι για εκείνον σαν πατέρας.

Με τη φανέλα του Ολυμπιακού ο Ροντινέι πανηγύρισε ένα πρωτάθλημα, ένα Κύπελλο Ελλάδας, ένα Super Cup και την κατάκτηση του Conference League.

Όσα είπε ο Ροντινέι στη συνέντευξή του

Για την Ελλάδα και όσα του λείπουν από τον Ολυμπιακό: «Μου λείπει πολύ η Ελλάδα. Αλλά είμαι επίσης χαρούμενος που επέστρεψα στη χώρα μου για να παίξω στη Βραζιλία. Είναι πολύ ωραία και εδώ. Πρώτα απ’ όλα, μου λείπει να παίζω στον Ολυμπιακό, γιατί, ξέρεις, εγώ ”Μόνο Ολυμπιακάρα”. Αλλά μου λείπει και η κουλτούρα του τόπου, το φρεντάκι μου, να βλέπω τον κόσμο να λέει ”Ρόντι Κουρασμένο”. Φυσικά μου λείπει πολύ, αλλά εντάξει, ξέρουμε ότι έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Μερικές φορές πρέπει να αλλάζουμε και τώρα είμαι εδώ για να παίξω στη Βραζιλία».

Για τα παιχνίδια του Ολυμπιακού και τη νίκη στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό: «Ναι, βλέπω όλους τους αγώνες του Ολυμπιακού. Είδα και αυτόν εναντίον του Λεβαδειακού. Εναντίον της Μαρσέιγ, εναντίον του Παναθηναϊκού, η ομάδα είναι σε καλή φόρμα τώρα, έχει καλή διάθεση. Είδα το γκολ και το πανηγύρισα πολύ, γιατί είναι πολύ καλός τύπος, είναι ο αρχηγός μου. Ο Ρέτσος είναι μάγκας. Του λέω συνέχεια: ”Είσαι μάγκας”.

«Του έστειλα μήνυμα για να του πω συγχαρητήρια για το γκολ. Σκόραρε ένα καταπληκτικό γκολ με τα πόδια. Συνήθως σκοράρει περισσότερο με το κεφάλι, αλλά ήταν ένα καταπληκτικό γκολ. Και, επιπλέον, ήταν ντέρμπι. Ξέρω ότι τα ντέρμπι στην Ελλάδα είναι πολύ σημαντικά για εμάς και θέλουμε να κερδίζουμε. Ο Ολυμπιακός κέρδισε για άλλη μια φορά τον Παναθηναϊκό και αυτό με κάνει ακόμα πιο ευτυχισμένο. Μου έφτιαξε την ημέρα και ήρθα στην προπόνηση χαρούμενος, επειδή κερδίσαμε τον Παναθηναϊκό».

Για τον καλύτερο φίλο του στον Ολυμπιακό: «Ο Τσικίνιο. Μιλάω με τον Τσικίνιο κάθε μέρα. Με τον Φορτούνη, που είναι φίλος μου, διατηρούμε επαφή από τότε που πήγε στην Αραβία. Και με τον Ρέτσο, αλλά μιλάω και με πολλά παιδιά».

Για τους λόγους που έφυγε από τον Ολυμπιακό: «Είναι δύσκολο να μιλήσω για αυτό, γιατί αγαπώ την Ελλάδα, αγαπώ τον Ολυμπιακό, αγαπώ τους ανθρώπους στην Ελλάδα και τη χώρα. Μου λείπει πολύ και είναι δύσκολο για μένα να πω κάτι. Νομίζω ότι δεν ξέρω ακριβώς τι συνέβη, αλλά ήταν η στιγμή που χάσαμε την πρόκριση στο Champions League και ο σύλλογος άρχισε να σκέφτεται κάποιες αλλαγές.

«Μου παρουσιάστηκε τότε η δυνατότητα να γυρίσω στη Βραζιλία. Η Σάντος είναι ένας πολύ ξεχωριστός και μεγάλος σύλλογος στη Βραζιλία, οπότε ήταν μια ευκαιρία. Συζήτησα με τον πρόεδρο και τους υπεύθυνους του συλλόγου και στο τέλος συμφωνήσαμε πως ίσως είχε έρθει η σωστή στιγμή να αρχίσω μια νέα περιπέτεια στη ζωή μου. Οι συζητήσεις έγιναν με πολλή συγκίνηση. Ήταν πολύ δύσκολο, κλάψαμε πολύ. Μίλησα με τον πρόεδρο, με τον Καραπαπά, με τους ανθρώπους του συλλόγου και τους παίκτες.

«Πριν φύγω από την Ελλάδα, οργάνωσα ένα πάρτι στο σπίτι μου. Δεν μπορώ εύκολα να περιγράψω τον τρόπο που αποχαιρέτησα τη χώρα, αλλά, εντάξει. Αυτός ο σύλλογος θα μείνει για πάντα στην καρδιά μου. Έγραψα ιστορία στον Ολυμπιακό. Κερδίσαμε το Conference, κέρδισα το πρωτάθλημα, το Κύπελλο Ελλάδας, το Σούπερ Καπ. Κέρδισα τα πάντα στην Ελλάδα και νομίζω ότι θα επιστρέψω. Φεύγω από τον σύλλογο, αλλά αφήνω την πόρτα ανοιχτή. Δεν έχω διαμάχες με τον σύλλογο, δεν έχω διαμάχες με τον πρόεδρο.

«Με αγαπούν στην Ελλάδα και εγώ αγαπώ τους οπαδούς του Ολυμπιακού, αλλά και γενικότερα τον κόσμο στην Ελλάδα, γιατί πιστεύω ότι έχουν την ίδια ενέργεια με εμένα. Είμαι πολύ χαρούμενος για όλα αυτά τα χρόνια που έζησα στην Ελλάδα».

Για τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ: «Όταν με ρώτησες γιατί έφυγα από την Ελλάδα, σου είπα διάφορα και με ρώτησες για έναν άνθρωπο που είναι ο καλύτερος προπονητής που είχα ποτέ στη ζωή μου. Μιλάω για τον ίδιο ως άνθρωπο. Είναι σαν πατέρας για μένα. Και δεν το λέω επειδή με έβαζε να παίζω συνέχεια, αλλά επειδή γνωρίζω τον χαρακτήρα του.

Μερικές φορές ο σύλλογος είχε 35-36 παίκτες στο ρόστερ και εκείνος έλεγε: ”Όχι, δεν θα πας να προπονηθείς στη δεύτερη ομάδα. Θα προπονηθείς μαζί μας, είσαι σημαντικός για εμάς”. Αυτό δείχνει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τους ανθρώπους. Το ίδιο κάνει για εμένα που παίζω και για τους παίκτες που δεν παίζουν. Για μένα αυτό είναι πολύ σημαντικό. Είναι ένας άνθρωπος με συναίσθημα, όπως και εγώ. Αυτός ο τύπος είναι σημαντικός στην καριέρα μου. Δεν έχει να κάνει, όπως σου είπα, με την τακτική, αλλά με τον άνθρωπο.

Διατηρώ επαφή μαζί του. Του τηλεφωνώ, ανταλλάσσουμε μηνύματα, γιατί τώρα είμαστε μέρος μιας κοινής ιστορίας και μιας οικογένειας. Δεν είμαστε απλώς φίλοι. Του λέω: ”Ξέρεις, είσαι σαν τον πατέρα μου, δεν είσαι απλώς φίλος μου”. Έχουμε ξεπεράσει τα όρια, είναι κάτι παραπάνω».

Για τον Βαγγέλη Μαρινάκη: «Έχω την καλύτερη σχέση με τον πρόεδρο. Για μένα, αυτός ο πρόεδρος είναι θρύλος στην Ελλάδα. Έχει τον σεβασμό όλων των ανθρώπων στην Ευρώπη. Είναι νικητής. Είναι επίσης ”τρελός”, όπως λέμε». Κατά την αποχώρησή του, ο πρόεδρος τον ευχαρίστησε για τη συνολική προσφορά του στον Ολυμπιακό. Ο ίδιος του εξήγησε πως είχε φτάσει η στιγμή της επιστροφής στην πατρίδα του, χωρίς όμως να αποκλείει μελλοντική επιστροφή στον σύλλογο. Δεν γνώριζε τι θα ακολουθούσε όταν θα ολοκλήρωνε την ποδοσφαιρική του διαδρομή.

”Δεν ξέρω αν θα γυρίσω κάποτε όσο συνεχίζω να παίζω ποδόσφαιρο”. Στόχος του είναι οι νίκες και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Μερικοί άνθρωποι στον σύλλογο φοβούνται τον Μαρινάκη, αλλά εγώ τους λέω: ”Παιδιά, ο πρόεδρος είναι πολύ καλός άνθρωπος, είναι καταπληκτικός”. Όποτε τον συναντώ, μου φέρεται σαν φίλος, σαν σε άνθρωπο που βοήθησε τον σύλλογο. Παράλληλα, θέλει να νικάμε. Αν η απόδοσή μας είναι κακή και κάνουμε λάθη, οφείλει να μας μιλήσει αυστηρά, καθώς επενδύουν χρήματα και βάζουν χρήματα στον σύλλογο.

Πρόκειται για σοβαρή υπόθεση, καταλαβαίνετε; Με πίστεψε, παρότι όταν πήγα στην Ελλάδα ήμουν 30 ετών και όχι ”παιδάκι”· δεν ήταν εύκολο για μένα. Μου είπε: ”Έλα να βοηθήσεις, είμαστε χαρούμενοι που είσαι εδώ, στην οικογένειά μας”. Για τον πρόεδρο Μαρινάκη έχω αποκλειστικά καλά λόγια. Έτσι λειτουργεί το ποδόσφαιρο: υπάρχουν στιγμές που ορισμένα πράγματα ολοκληρώνονται, όμως θα φανεί τι επιφυλάσσει το μέλλον».

Για τα μπουζούκια και την επιστροφή στην Ελλάδα: «Μπουζούκια, μπουζούκια! Μόνο όταν κερδίσαμε τον τίτλο πήγα με τη Βανδή. Μου λείπουν πολύ, γιατί είναι εντελώς διαφορετικά από τη μουσική στη Βραζιλία. Στη Βραζιλία είναι σάμπα, φάνκι. Στην Ελλάδα είναι τα μπουζούκια. Αλλά απολάμβανα πάντα όσα ζούσα εκεί. Όπως σας λέω, όλα αυτά τα χρόνια που έζησα στην Ελλάδα, τα απολάμβανα 100%, 200%». Στο μυαλό μου έχω ότι θα επιστρέψω στην Ελλάδα 100%».

Για την παρουσία των Κωστούλα, Τζολάκη, Μουζακίτη στην Premier League: «Όταν ο Κωστούλας άρχισε να προπονείται μαζί μας στην προετοιμασία, νομίζω πριν από τρία χρόνια, σε κάθε προπόνηση του έλεγα: ”Κωστούλα, πάμε!”. Του φώναζα: ”Κωστούλα, πάμε! Ξύπνα ρε, ξύπνα! Πάμε, πάμε!”. Είχα δει αυτόν τον παίκτη πριν από τον Τζολάκη και τον Μουζακίτη. Έλεγα: ”Αυτός ο παίκτης είναι σε κορυφαίο επίπεδο, μπορεί να παίξει στην Premier League. Εγώ όχι”. Του έλεγα: ”Εγώ είμαι παππούς, παίζω εδώ στην Ελλάδα, παίζω στην Ευρώπη”.

Αλλά είναι δύσκολο για μένα. Παιδιά, συγκεντρωθείτε, γιατί έχετε το ταλέντο. Για αυτό σας πιέζω. Θυμάμαι τον Σωτήρη Συλαϊδόπουλο, που ερχόταν και μου έλεγε: ”Ρόντι, χαλάρωσε με τους μικρούς, χαλάρωσε”. Και εγώ του απαντούσα: ”Σωτήρη, όχι! Γιατί εγώ στη Βραζιλία, όταν ήμουν μικρός, τα παιδιά με ώθησαν να καταλάβω την πίεση και τις δύσκολες στιγμές της ζωής μας. Όταν δεν παίζουμε καλά, δεν σκοράρουμε, δεν δίνουμε ασίστ και οι οπαδοί αρχίζουν να μας κριτικάρουν, πρέπει να είμαστε δυνατοί σε αυτές τις στιγμές. Καταλαβαίνεις”.

Έτσι είναι η ζωή μου. Δεν μου δόθηκε τίποτα εύκολα. Όλα είναι δύσκολα στη ζωή μου. Είδα αυτά τα παιδιά και τώρα είμαι πολύ χαρούμενος. Μίλησα με τον Μούζα την ίδια μέρα που έφυγα από τον Ολυμπιακό. Ήταν εκεί, στον Πειραιά, και του είπα ”συγχαρητήρια”. Μέσα στην καρδιά μου λέω: ”Ρόντι, βοήθησες λίγο αυτά τα παιδάκια, γιατί τα πίεσες”.

Εύχομαι καλή επιτυχία σε αυτά τα παιδάκια μου, με τα οποία συνεχίζω να επικοινωνώ. Τα πίεσες και έτσι είναι η ζωή. Είμαι βέβαιος ότι, στα τέσσερα χρόνια που πέρασα στην Ελλάδα, βοήθησα πολλούς παίκτες. Τώρα αποχωρούν όλοι, όμως έτσι είναι το ποδόσφαιρο».