Η «ανάπτυξη» του Μαξίμου, όπως τη βλέπουν οι μαγαζάτορες της Χαλκίδας

Όσο το Μαξίμου πανηγυρίζει για δείκτες ανάπτυξης και μακροοικονομικά επιτεύγματα, στη Χαλκίδα οι μαγαζάτορες περιγράφουν μια πραγματικότητα που δεν έχει καμία σχέση με τα πανηγυρικά ανακοινωθέντα. Μαρτυρίες από την αγορά της πόλης μιλούν για άδεια καταστήματα, πολίτες που δεν έχουν χρήματα να ψωνίσουν και μια κατάσταση που περιγράφεται, κυριολεκτικά, ως πόλεμος επιβίωσης.

Κλεφτοπόλεμος στην αγορά

Η περιγραφή είναι αμείλικτη και αποτυπώνει με τον πιο ωμό τρόπο τη διάσταση ανάμεσα στην προπαγάνδα και την καθημερινότητα. Όπως σχολιάζει η δημοσιογράφος Αρετή Αθανασίου:

Δεν πρόκειται για αφηρημένη δυσαρέσκεια ούτε για πολιτική αντιπαράθεση σε επικοινωνιακό επίπεδο. Είναι η κατάθεση ανθρώπων που ζουν από το ταμείο της ημέρας και βλέπουν τα ράφια τους να μένουν ανέγγιχτα. Η «ανάπτυξη» που διαφημίζεται από το Μαξίμου μοιάζει να έχει διαφορετική διεύθυνση από αυτή της ελληνικής επαρχίας, εκεί όπου η πραγματική οικονομία μετριέται σε ταμειακές μηχανές που δεν χτυπούν.

Το χάσμα με το αφήγημα

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει χτίσει μεγάλο μέρος της πολιτικής της αφήγησης πάνω στην εικόνα μιας χώρας που «ανακάμπτει», με επιδόσεις που παρουσιάζονται ως επιτυχία έναντι των εταίρων. Όσο όμως τα στατιστικά νούμερα ανεβαίνουν στις ανακοινώσεις, η πραγματική οικονομία της διαβίωσης φαίνεται να πηγαίνει αντίστροφα για όσους ζουν στη λιανική αγορά επαρχιακών πόλεων. Η «τραγική» και «απαράδεκτη» κατάσταση που περιγράφεται δεν είναι μεμονωμένο παράπονο, αλλά ηχώ μιας ευρύτερης διάχυτης δυσφορίας που δεν χωράει εύκολα στα δελτία τύπου του Μαξίμου.

Το ερώτημα που μένει αναπάντητο είναι πόσο ακόμα μπορεί να κρατήσει η απόσταση ανάμεσα στο επικοινωνιακό αφήγημα και στην εμπειρία της αγοράς, χωρίς να γίνει πολιτικό κόστος. Η Χαλκίδα, όπως και δεκάδες άλλες πόλεις, δεν ζητά υποσχέσεις για το μέλλον· ζητά να μπει κόσμος στα μαγαζιά της σήμερα.