Όταν οι δικοί του Μητσοτάκη μιλούν για υποχώρηση στην Κάσο

Το παγώνι και το Ακούγιου

Η Ελλάδα, γράφεται, είχε δύο δρόμους μπροστά στο τουρκικό πυρηνικό εργοστάσιο του Ακούγιου: ή να το παγώσει με πολιτική πίεση και διεθνή κινητοποίηση ή να κάνει απλώς «το παγώνι», αποδεχόμενη τετελεσμένα. Η περιοχή είναι σεισμογενής, και αυτό δεν το λέει κάποιος αρθρογράφος της αντιπολίτευσης αλλά η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μέσω επιστολής του διευθυντή του γραφείου της Ursula von der Leyen, Bjorn Seibert, που παραδέχεται ρητά ότι εξετάζονται «οι επιπτώσεις του σεισμού στο εργοτάξιο» και ότι ακόμη και μετασεισμικές δονήσεις 3 Ρίχτερ οδήγησαν σε επιθεωρήσεις για ζημιές. Τριπλή αναφορά σε πιθανές βλάβες στις κατασκευές, σε επίσημο έγγραφο των Βρυξελλών, και η ελληνική κυβέρνηση προτίμησε τη σιωπή αντί για τη διαμαρτυρία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπου η Ελλάδα έχει μάλιστα προεδρικό ρόλο. Πεντακόσιοι Τούρκοι εκπαιδεύονται ήδη από Ρώσους σε πυρηνική τεχνολογία, ενώ η Ελλάδα έχει προ πολλού κλείσει και τον πειραματικό αντιδραστήρα του «Δημόκριτου».

Οι δικοί του μιλούν πιο σκληρά

Το ίδιο μοτίβο υποχωρητικότητας φαίνεται να απασχολεί πλέον και ανθρώπους που πέρασαν από τον στενό κύκλο του Κυριάκου Μητσοτάκη. Μετά τον Άγγελο Συρίγο, που είχε ήδη εκφράσει επιφυλάξεις δημόσια, έρχεται και ο Σωτήρης Σέρμπος, πρώην σύμβουλος του πρωθυπουργού, να μιλήσει ανοιχτά για όσα συμβαίνουν στην Κάσο. Το σχόλιο που κυκλοφορεί γύρω από τις δηλώσεις του είναι καυστικό:

Η παρατήρηση ότι ο Σέρμπος «τα χώνει χοντρά» ακριβώς επειδή δεν είναι πλέον βουλευτής και άρα δεν δεσμεύεται από κομματική πειθαρχία, λέει πολλά για το κλίμα που επικρατεί πίσω από τις κλειστές πόρτες της Χαριλάου Τρικούπη και του Μαξίμου. Όταν ανθρώπους που υπηρέτησαν άμεσα τον πρωθυπουργό τους διακρίνει η ανάγκη να μιλήσουν «ακόμη πιο ξεκάθαρα» για υποχώρηση «άνευ όρων», η εσωτερική δυσφορία δεν είναι πια ψίθυρος διαδρόμου αλλά δημόσια καταγγελία. Το ίδιο σχόλιο επαναλαμβάνεται:

Η επανάληψη δεν είναι τυχαία: επιβεβαιώνει πόσο γρήγορα κυκλοφόρησε η παρατήρηση ότι «έμειναν μόνα τους τα τρολ του Μαξίμου να πουλάνε παραμύθια». Όταν η υπεράσπιση μιας κυβερνητικής γραμμής μένει στα χέρια ανώνυμων λογαριασμών ενώ πρώην στενοί συνεργάτες του πρωθυπουργού μιλούν για υποχώρηση, το πρόβλημα δεν είναι επικοινωνιακό· είναι πολιτικό. Και στην πυρηνική υπόθεση του Ακούγιου και στην Κάσο, το ερώτημα παραμένει το ίδιο: πότε η επίσημη Ελλάδα θα αποφασίσει να «παγώσει» κάτι, αντί απλώς να το αποδέχεται με αξιοπρέπεια παγωνιού.