Ο Κασιδιάρης «ξαναγεννιέται» πολιτικά και το γαλάζιο στρατόπεδο κοιτά το ρολόι

Στις 11 το πρωί ο Ηλίας Κασιδιάρης επέλεξε να μη μιλήσει σε δικαστήριο, σε συνέντευξη ή σε δελτίο τύπου, αλλά να ανακοινώσει «διάγγελμα» —όρος που παραδοσιακά κρατούν πρωθυπουργοί και πρόεδροι δημοκρατίας— για την επιστροφή του στην κεντρική πολιτική σκηνή μέσα από νέο κόμμα. Η επιλογή της λέξης δεν είναι τυχαία: είναι μήνυμα εξουσίας, όχι απλής παρουσίας.

Ο ίδιος προανήγγειλε τη μετάδοση με τρόπο που θυμίζει προσεκτικά στημένη πολιτική παράσταση, δίνοντας ο ίδιος τον τόνο της «επιστροφής» πριν καν ανοίξει το στόμα του.

Το πλάνο πίσω από τη σκηνοθεσία

Η αναγγελία έρχεται σε μια στιγμή που η ακροδεξιά πτέρυγα του πολιτικού σκηνικού βρίσκεται σε αναδιάταξη, με κόμματα όπως η Ελληνική Λύση και η Νίκη να διαχειρίζονται δικά τους εσωτερικά ζητήματα αξιοπιστίας και συνέχειας. Ο Κασιδιάρης, με το γνωστό του πολιτικό κεφάλαιο από τη Χρυσή Αυγή, επιχειρεί να επανακτήσει έδαφος με νέο πολιτικό «περιτύλιγμα» και προσεκτικά επιλεγμένη ορολογία —«εθνικό κόμμα»— που παραπέμπει σε ευρύτερη συλλογικότητα και όχι σε στενή προσωπική επιχείρηση.

Το σκεπτικό είναι απλό: η φιλελεύθερη διαχείριση της Νέας Δημοκρατίας σε ζητήματα ταυτότητας και μετανάστευσης, όποτε φαίνεται χαλαρή στα μάτια συγκεκριμένου ακροατηρίου, ανοίγει χώρο δεξιά της. Κι εκεί ο Κασιδιάρης θέλει να παρουσιαστεί ξανά ως ο πιο «καθαρός» εκφραστής μιας γραμμής που άλλοι επιχειρούν να μετριάσουν ή να οικειοποιηθούν αποσπασματικά.

Το γαλάζιο μέτωπο δεν ανησυχεί ακόμα

Στο Μαξίμου, τουλάχιστον δημόσια, δεν υπάρχει κανένα σημάδι ανησυχίας —ούτε θα υπήρχε λόγος να υπάρχει επισήμως, καθώς πρόκειται για πρόσωπο με νομικό ιστορικό βαρύ και κοινωνική αποδοχή περιορισμένη σε συγκεκριμένα ακροατήρια. Ωστόσο η ίδια η προσπάθεια επανεμφάνισης λειτουργεί ως υπενθύμιση: η ακροδεξιά ψηφοφόρος βάση δεν έχει εξαφανιστεί, απλώς αναζητά νέο εκφραστή, και κάθε ποσοστό που φεύγει δεξιόστροφα είναι ποσοστό που δεν επιστρέφει εύκολα στη Νέα Δημοκρατία σε εκλογική αναμέτρηση.

Το «διάγγελμα» μπορεί να ακούγεται υπερβολικό για μια ανακοίνωση κόμματος χωρίς ακόμα ούτε όνομα ούτε καταστατικό δημόσιο, αλλά η υπερβολή είναι το εμπορικό σήμα του Κασιδιάρη. Το ερώτημα δεν είναι αν θα βρει ακροατήριο —κάποιο θα βρει σίγουρα— αλλά αν αυτό το ακροατήριο θα μετατραπεί σε πολιτικό μέγεθος ικανό να ξαναβάλει σε κρίση την ισορροπία δεξιά της γαλάζιας παράταξης, όπως έγινε ήδη μια φορά με τραγικές συνέπειες για τη δημοκρατική νομιμότητα.