Οι Ισραηλινοί θυμήθηκαν την ΕΛΒΟ – φταίει η «Ασπίδα Αχιλλέα»

Πέντε χρόνια χρειάστηκε το ισραηλινό κεφάλαιο για να θυμηθεί ότι έχει στην κατοχή του μια ελληνική αμυντική βιομηχανία στη Σίνδο. Η ΕΛΒΟ πέρασε στα χέρια Ισραηλινών επενδυτών το 2021, αλλά μέχρι πρόσφατα το μόνο που έβλεπε ήταν αδράνεια και, σύμφωνα με όσα ακούγονται σε παράγοντες της αγοράς, ασυνεννοησία μεταξύ των μετόχων για τη στρατηγική της εταιρείας. Τώρα, ξαφνικά, ανακοινώνεται επένδυση 40 εκατομμυρίων ευρώ. Η ερμηνεία δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια.

Το χρήμα ακολουθεί τα συμβόλαια

Η επίσημη αφήγηση μιλάει για μετατροπή της ΕΛΒΟ σε κόμβο υψηλής τεχνολογίας για την αμυντική βιομηχανία της Νότιας Ευρώπης, με 300 νέες θέσεις εργασίας και επέκταση σε anti-drone συστήματα και μη επανδρωμένα εναέρια συστήματα (UAS). Ωραία λόγια, που όμως δεν εξηγούν από μόνα τους γιατί η «όρεξη για επενδύσεις» ήρθε τώρα και όχι το 2022 ή το 2023. Ο πραγματικός καταλύτης, όπως αφήνεται να εννοηθεί, είναι τα συμβόλαια που έρχονται – και το πρόγραμμα «Ασπίδα Αχιλλέα» φαίνεται πως άνοιξε την πόρτα που έμενε κλειστή επί μία πενταετία.

Οι συμμαχίες πίσω από τα κεφάλαια

Το γεγονός ότι μια ισραηλινή επένδυση σε ελληνική αμυντική βιομηχανία ενεργοποιείται μόνο όταν υπάρχει κρατική παραγγελία στο τραπέζι, δεν είναι απλώς οικονομικό ζήτημα διοίκησης. Δείχνει πόσο στενά συνδεδεμένη είναι πλέον η αμυντική βιομηχανική πολιτική με τη γεωπολιτική συμμαχία Αθήνας-Τελ Αβίβ. Το ελληνικό κράτος δίνει τα συμβόλαια, το ισραηλινό κεφάλαιο ρίχνει τα χρήματα – και η ΕΛΒΟ, που για χρόνια λειτουργούσε ως θεωρητική εθνική βιομηχανία χωρίς ουσιαστική επένδυση, γίνεται ξαφνικά κόμβος υψηλής τεχνολογίας. Μένει να φανεί αν η «Ασπίδα Αχιλλέα» θα αποδειχθεί πράγματι ασπίδα, ή απλώς το πρόσχημα που χρειαζόταν το επενδυτικό κεφάλαιο για να ενεργοποιηθεί επιτέλους στην τσέπη του.