Predator: ανώτατο στέλεχος της ΕΥΠ κατέθεσε στοιχεία, εμπλέκεται η Μοσάντ

Το υποκλοπικό σκάνδαλο, που το Μαξίμου θεωρούσε -ή τουλάχιστον ήθελε να παρουσιάζει- κλεισμένο φάκελο, ανοίγει εκ νέου, και μάλιστα από απρόσμενη πλευρά. Σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν έντονα στα πηγαδάκια, ανώτατο εν ενεργεία στέλεχος της ΕΥΠ κατέθεσε στοιχεία που αφορούν τη δική του παρακολούθηση με το λογισμικό Predator. Δεν πρόκειται για ακόμα μία «υπόθεση πολίτη» που βρέθηκε στο στόχαστρο· πρόκειται, αν επιβεβαιωθεί, για αξιωματούχο του ίδιου του κράτους ασφαλείας που παρακολουθούσε -ή έπρεπε να παρακολουθεί- τους άλλους.

Η γραμμή προς Μοσάντ

Το επίκεντρο του θορύβου δεν είναι απλώς η παρακολούθηση καθαυτή, αλλά ο προορισμός των δεδομένων. Η πληροφορία που κυκλοφορεί μιλά για διοχέτευση υλικού προς δύο κατευθύνσεις ταυτόχρονα: το Μαξίμου και την ισραηλινή Μοσάντ. Αν κάτι τέτοιο ισχύει, δεν μιλάμε πια για ένα εγχώριο πολιτικό σκάνδαλο παρακολουθήσεων, αλλά για κάτι που αγγίζει την εθνική κυριαρχία και τη διαρροή κρατικού απορρήτου σε ξένη υπηρεσία.

Η αντίδραση στο διαδίκτυο ήταν άμεση και οξεία.

Η χρήστρια που ανέδειξε το θέμα δεν διστάζει να μιλήσει για «χοντρή κατασκοπεία» και για ένα δίκτυο αλληλοεκβιαζόμενων που εξηγεί, κατά την ίδια, γιατί «κανείς δεν κουνιέται» πολιτικά πάνω στο ζήτημα. Επικαλείται μάλιστα ρητά τον δημοσιογράφο Σταύρο Λυγερό, τον οποίο παρουσιάζει ως πηγή με διασταυρωμένα στοιχεία -αναφορά που, ανεξαρτήτως της τελικής επιβεβαίωσης του υλικού, δείχνει πόσο βαθιά έχει ριζώσει η καχυποψία απέναντι στην επίσημη εκδοχή του Μαξίμου για το κλείσιμο της υπόθεσης Predator.

Ερωτήματα που επιστρέφουν

Το ερώτημα που αναδύεται είναι διττό: πρώτον, πώς είναι δυνατόν ανώτατος αξιωματούχος της ΕΥΠ να βρέθηκε ο ίδιος θύμα του συστήματος που υποτίθεται πως υπηρετούσε· δεύτερον, αν όντως υπάρχει δίαυλος πληροφοριών προς τρίτη χώρα, ποιος τον εγκατέστησε και με ποια εντολή. Το «ξεκαθάρισμα» που είχε υποσχεθεί κατ’ επανάληψη η κυβέρνηση για την υπόθεση των υποκλοπών μοιάζει, με τη νέα αυτή κατάθεση, να απομακρύνεται ξανά, την ώρα που η αντιπολίτευση θα βρει πρόσφορο έδαφος να ανοίξει εκ νέου το θέμα στη Βουλή. Αν επιβεβαιωθεί η γραμμή προς τη Μοσάντ, το ζήτημα παύει να είναι απλώς εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι και γίνεται υπόθεση εθνικής ασφάλειας πρώτου μεγέθους.