Η Ακρίτα ξύπνησε το ΠΑΣΟΚ – αλλά ξύπνησε και τις αντιφάσεις του

Μετά από ένα ολόκληρο καλοκαίρι σε κατάσταση αδράνειας -για να μη γίνουμε κακεντρεχείς και πούμε λήθαργο- το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε επιτέλους να δώσει σημεία ζωής, επιλέγοντας ως πεδίο εφόρμησης κάτι τόσο εκρηκτικό όσο η υπερψήφιση της υποψηφιότητας της Σοφίας Ακρίτα για τη θέση της αντιπροέδρου της Βουλής. Η αιτιολόγηση της Χαριλάου Τρικούπη ήταν στιλάτη: το κόμμα υπερψηφίζει πάντα τους υποψήφιους αντιπροέδρους όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων, πλην των ακροδεξιών σχηματισμών. Ωραία αρχή, αν δεν είχε προηγηθεί το «παρών» στην ανανέωση της θητείας του Γιάννη Στουρνάρα στην Τράπεζα της Ελλάδος, μια στάση που δεν πέρασε απαρατήρητη από το Μαξίμου.

Η γκάφα Τσουκαλά

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης έσπευσε να αναδείξει τη σύμπτωση, με τον εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ Κώστα Τσουκαλά να απαντά -όχι όμως χωρίς να γλιστρήσει ο ίδιος σε ένα ολίσθημα: μίλησε για δήθεν επιχαρικανία της κυβέρνησης σχετικά με σύμπλευση βουλευτών που είχαν εκλεγεί με τους Σπαρτιάτες, ενώ ο Μαρινάκης σε προηγούμενο briefing είχε πει ακριβώς το αντίθετο, χαρακτηρίζοντας ανεπιθύμητες τις ψήφους των Σπαρτιατών στη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας.

Το ζήτημα, όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Η επιλογή του ΠΑΣΟΚ να στηρίξει την Ακρίτα διαβάστηκε από πολλούς ως ευθεία πολιτική κίνηση με στόχευση εντός της Αριστεράς, με σαφή απεύθυνση στον πρώην πρωθυπουργό.

Η ανάγνωση αυτή δεν είναι αθώα: αν πράγματι πρόκειται για «πλάτη» στον ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα, τότε η στρατηγική του Νίκου Ανδρουλάκη αποκτά δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης -όχι απλή κοινοβουλευτική ρουτίνα, αλλά τοποθέτηση στο σκάκι της Αριστεράς, με ρίσκο να ενισχύσει ακριβώς αυτό που το ΠΑΣΟΚ ισχυρίζεται πως θέλει να αποφύγει: τη διαρροή κεντρώων ψηφοφόρων που κουράστηκαν να βλέπουν το κόμμα να παίζει σε γήπεδα τρίτων.

Χουρδάκης εναντίον αρχών

Το πραγματικό πρόβλημα, ωστόσο, εντοπίζεται αλλού, και το έθεσε με ακρίβεια χειρουργού η Αλεξάνδρα Σδούκου.

Η υπενθύμιση είναι καίρια: όταν ο Μάξιμος Χαρακόπουλος -συγγνώμη, ο Κυριάκος Χουρδάκης– είχε προταθεί από την Πλεύση Ελευθερίας για την ίδια θέση, 24 από τους 32 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν τον ψήφισαν, παρότι σήμερα ο ίδιος βρίσκεται στις τάξεις της Χαριλάου Τρικούπη. Το δίλημμα που θέτει η Σδούκου είναι τόσο απλό όσο ενοχλητικό για το ΠΑΣΟΚ: είτε ο κανόνας περί «αποκλεισμού μόνο ακροδεξιών» δεν ίσχυε τότε, είτε ισχύει τώρα με διαφορετική διαλεκτική ανάλογα με το ποιος κάθεται στην καρέκλα. Ανάμεσα στο να χαρακτηριστεί αναξιόπιστο ή ασυνεπές, το ΠΑΣΟΚ επέλεξε προς το παρόν τη σιωπή, αφήνοντας το ερώτημα «ακροδεξιοί ή ψεύτες» να αιωρείται χωρίς απάντηση.