Αλέξανδρος Ρήγας: «Παλιά δεν σήκωνα μύγα στο σπαθί μου» – Οι αποτυχίες που τον σημάδεψαν και η παραδοχή για τον χρόνο

Ο Αλέξανδρος Ρήγας αναφέρθηκε στις αποτυχίες που τον επηρέασαν περισσότερο από τις επιτυχίες του, αλλά και στη σημερινή στάση του απέναντι στο πέρασμα του χρόνου. Ο σεναριογράφος και ηθοποιός μίλησε για την επαγγελματική του πορεία και κατονόμασε τηλεοπτικές δουλειές που δεν γνώρισαν την ανταπόκριση την οποία περίμενε.

Σήμερα (12/10), ο Ρήγας φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Στούντιο στις 3» του ΣΚΑΪ, όπου συζήτησε με τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο για την καριέρα του, τις προσδοκίες με τις οποίες ξεκίνησε και την ανάγκη να συνεχίσει να δημιουργεί. Ανάμεσα σε όσα ανέφερε ήταν και η παραδοχή πως αρχίζει να συμφιλιώνεται με την ιδέα ότι η ζωή δεν κρατά για πάντα.

Αλέξανδρος Ρήγας: Οι δύο σειρές που δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες του

Έχει ταυτιστεί με γνωστές τηλεοπτικές παραγωγές, ωστόσο ο ίδιος εξήγησε πως οι επαγγελματικές δυσκολίες είναι εκείνες που άφησαν βαθύτερο αποτύπωμα μέσα του.

«Η επιτυχία, αν την αντιληφθείς έτσι, μπορεί να είναι μεγάλο βαρίδι. Εκ φύσεως όλα αυτά τα χρόνια πιο πολύ ακουμπούσα στις αποτυχίες, πιο πολύ έμειναν μέσα μου οι αποτυχίες παρά οι επιτυχίες. Θέλω να πω, χαιρόμουνα (σ.σ. τις επιτυχίες μου) τις έβλεπα, αλλά δεν καθόμουνα πάνω σε αυτές. Πιο πολύ έχουν γράψει οι αποτυχίες», σημείωσε.

Διευκρίνισε, παράλληλα, πως η συγκεκριμένη εμπειρία εκτείνεται πέρα από την τηλεόραση και περιλαμβάνει και το θέατρο.

«Έχω και θεατρικές και τηλεοπτικές αποτυχίες. Υπάρχουν πολλές αποτυχίες και μη επιτυχίες. Όπως και να το πεις ήταν ό,τι δεν είναι επιτυχία είναι αποτυχία», συμπλήρωσε.

Ακολούθως αναφέρθηκε στις σειρές «Το αμάρτημα της μητρός μου» και «Τρίχες», εξηγώντας πώς εξελίχθηκε η πορεία τους.

«Το “Αμάρτημα της μητρός μου” πήγε μέτρια μια σειρά που είχαμε κάνει στον ΑΝΤ1, η οποία διακόπηκε βιαίως λόγω θεμάτων με την παραγωγή εν πάση περιπτώσει. Οι “Τρίχες” δεν είχαν πάει καλά. Αυτά τα δύο δεν πήγαν πολύ καλά. Και στο θέατρο κάποιες παραστάσεις δεν τράβηξαν όσο κάποιες πιο δυνατές εν πάση περιπτώσει επιτυχίες, αλλά μια διαδρομή που έχει τόσα χρόνια είναι και νομοτελειακό ότι κάποια στιγμή θα έχεις και κάμψη. Κάποια στιγμή το μυαλό ή οι συνθήκες δε θα λειτουργούν».

Αλέξανδρος Ρήγας: «Ο χρόνος που περνάει είναι αδίστακτος, είναι ανελέητος»

Ο Αλέξανδρος Ρήγας μίλησε για το πόσο δύσκολο είναι να συμφιλιωθεί κανείς με τις αλλαγές στις δημιουργικές δυνάμεις και τις αντοχές του. Αναφέρθηκε ακόμη στους νεότερους ανθρώπους και στον χώρο που διεκδικούν.

«Όταν συμβαίνει αυτό και στενοχωριέσαι και φρικάρεις… Δεν πολεμάται (σ.σ. αυτή η κάμψη). Ο χρόνος που περνάει είναι αδίστακτος, είναι ανελέητος. Και δεν είναι μόνο στο μυαλό, είναι και στο σώμα, είναι στον ενθουσιασμό, είναι στη διάθεση. Είναι στο γεγονός ότι πρέπει να αντιληφθείς για να μη γίνεσαι γραφικός, ότι από μια ηλικία και μετά συρρικνώνεσαι, συρρικνώνεσαι, μικραίνει ο χώρος που καταλαμβάνεις στο σύμπαν. Γιατί πολύ απλά έρχεται το νέο. Το νέο έχει μια ορμή και θέλει να πάρει χώρο σε όλα. Στη δημιουργικότητα, στη ζωή, στον έρωτα, στην οικονομία, στην πολιτική, σε όλα. Είναι ο νόμος του σύμπαντος. Οπότε εάν θεωρείς ότι έχεις μια κάποιου τύπου σοφία ή εν πάση περιπτώσει μια κάποιου τύπου λογική αντιμετώπιση στα πράγματα, οφείλεις με όση φρίκη έχει αυτό, να το σεβαστείς, γιατί όταν αντιλαμβάνεσαι ότι κάποια στιγμή παρακμάζεις, άρα έρχεται το αυτό που όλοι απευχόμαστε, γιατί κανείς δεν θέλει να τελειώσει. Τον ερχομό του νέου οφείλεις να τον σεβαστείς για να μη γίνεσαι γραφικός», είπε.

Από τον Πύργο στην Αθήνα: πρώτο μέλημα ήταν να επιβιώσει

Η κουβέντα στράφηκε και στα πρώτα χρόνια της διαδρομής του. Όπως είπε, όταν μετακόμισε από τον Πύργο στην Αθήνα, δεν είχε οικονομική άνεση ούτε κοινωνικές διασυνδέσεις. Βασική του έγνοια ήταν να καταφέρει να σταθεί στα πόδια του, αν και αρχικά σχεδίαζε να ακολουθήσει ακαδημαϊκή καριέρα.

«Όταν ήμουν νέος επειδή ήμουν ένας άνθρωπος, ο οποίος ήρθε από επαρχία, ήρθα με πολύ λίγα εφόδια, κοινωνικά στο μηδέν, οικονομικά στο μηδέν. Ήρθα για να σπουδάσω στη Φιλοσοφική και το όνειρό μου ήταν καταρχάς να επιβιώσω. Δεν ήταν σπουδαία όνειρα και είχα μια πολύ δυνατή επιθυμία να ακολουθήσω πανεπιστημιακή, ακαδημαϊκή καριέρα. Ονειρευόμουν ας πούμε, να τελειώσω το πανεπιστήμιο και να γίνω δάσκαλος στο πανεπιστήμιο. Αυτό ονειρευόμουν όταν ήμουν μικρός και όταν ήρθα από την επαρχία, από τον Πύργο. Μετά, όταν μπήκε στη ζωή μου η Δραματική Σχολή στο Εθνικό, άρχισα να ονειρεύομαι πάλι όμως με γνώμονα την επιβίωση. Δεν ήταν πολύ μεγάλα τα όνειρα. Σαφέστατα, όταν μπαίνεις σε έναν χώρο το εύρος είναι τεράστιο».

Ο Αλέξανδρος Ρήγας φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθώς και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Ως ηθοποιός εμφανίστηκε στα πρώτα τηλεοπτικά του χρόνια στις σειρές «Ο επισκέπτης της ομίχλης» και «Μπελάδες για δύο». Ως σεναριογράφος υπέγραψε, μεταξύ άλλων, τα «Ντόλτσε Βίτα», «Δύο ξένοι», «Το κόκκινο δωμάτιο», «Οι στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη» και «Η τούρτα της μαμάς».

Στην αναδρομή του στα τηλεοπτικά του χρόνια, ξεχωριστή αναφορά έκανε στους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκε σε αυτή την πορεία.

«Έκανα μια πορεία μαζί με ανθρώπους που τους θυμάμαι μια ζωή και ήταν συνεργάτες μου όλα αυτά τα χρόνια. Μια πορεία που είχε κάποια φωτεινά σημεία, που γίνανε κάποιες σειρές που αφορούσαν ένα μεγάλο κοινό και που κάποιες από αυτές άφησαν και ένα αποτύπωμα. Μέχρι εκεί, μην τρελαθούμε».

Ακόμη και όταν γνώριζε επιτυχίες, όπως είπε, εξακολουθούσε να ανησυχεί για όσα συνέβαιναν. «Πάντα ήμουν φοβικός σε σχέση με ό,τι συμβαίνει. Οπότε δεν άνοιγε πάρα πολύ ακόμα και στις όποιες επιτυχίες, ειδικά στο θέατρο που ήταν πολύ απτό, το έβλεπες», παραδέχτηκε.

Αλέξανδρος Ρήγας: Όσα είπε για τη ζωή και τις αλλαγές στην τηλεόραση

Η συζήτηση πήρε πιο προσωπική τροπή όταν ο σεναριογράφος περιέγραψε πώς αρχίζει να αντιμετωπίζει την ιδέα ότι η ζωή τελειώνει.

«Αρχίζω να συντονίζομαι με το θέμα ότι η ζωή έχει ημερομηνία λήξης, ακόμα και αν αυτή η ημερομηνία λήξης μπορεί να είναι απότομη, βίαιη ή όχι, με κάποιο τρόπο φυσιολογική, εν πάση περιπτώσει», δήλωσε.

Είπε ακόμη πως δεν βλέπει τις επαναλήψεις των σειρών στις οποίες έχει συμμετάσχει και δεν ανατρέχει στις παλαιότερες τηλεοπτικές δουλειές του.

«Δεν βλέπω (σ.σ. επαναλήψεις των σειρών μου). Δεν επιδιώκω, να δω», ανέφερε, προτού αναφερθεί στις παραστάσεις «Βουκεφάλας» και «Τα καλά παιδιά λοιπόν δεν μιλάνε», οι οποίες ανεβαίνουν φέτος τον χειμώνα.

Για το σημερινό τηλεοπτικό περιβάλλον μίλησε επίσης, αναγνωρίζοντας πως οι διαφορετικοί πλέον κανόνες θέτουν τους δημιουργούς μπροστά στην ανάγκη προσαρμογής.

«Σίγουρα η τηλεοπτική πραγματικότητα έχει αλλάξει το γνωρίζουμε. Δεν έχει αλλάξει μόνο για μένα, έχει αλλάξει για όλους. Θεωρώ ότι υπάρχουν κάποιοι κωδικοί πια που έχουν μπει σε πρώτη γραμμή, που πρέπει τα πράγματα να είναι πιο τακτοποιημένα, πιο πολιτισμένα, σε πολλά εισαγωγικά ή χωρίς εισαγωγικά και ένα πράγμα πιο καθαρό. Όσοι θέλουμε να δουλέψουμε στην τηλεόραση φαντάζομαι όσοι μπορούμε θα ενταχθούμε σε αυτή τη νέα πραγματικότητα», σχολίασε.

Κλείνοντας, αναγνώρισε ότι με το πέρασμα του χρόνου έχει γίνει πιο δεκτικός στους συμβιβασμούς. Όπως εξήγησε, η δουλειά του δεν αφορά μόνο το βιοποριστικό σκέλος, αλλά και την αξία που έχει για εκείνον η δημιουργία.

«Παλιά δεν σήκωνα μύγα στο σπαθί μου. Κάποια στιγμή με τα χρόνια συμβιβάστηκα. Εννοείται συμβιβάστηκα. Ναι, γιατί δεν είναι μόνο αυτό που συζητάμε ότι ζούμε από αυτή τη δουλειά. Δεν μιλάμε για την επιβίωση. Είναι ότι και υπάρχουμε και κοινωνικά υπαρξιακά. Δηλαδή νιώθω ότι θέλω να δημιουργώ γιατί αυτό μου δίνει ένα νόημα», είπε.