Λυδία Κονιόρδου: Η κακοποίηση που βίωσε από τα 6-7 της χρόνια και οι εμπειρίες στον χώρο του θεάτρου

Η Λυδία Κονιόρδου μίλησε στον Βλάσση Κωστούρο και στην κάμερα της εκπομπής «Καλύτερα δε γίνεται», γυρίζοντας σε περιστατικά βίας και παρενόχλησης που, όπως ανέφερε, βίωσε ήδη από τα παιδικά της χρόνια. Η ηθοποιός αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στις τραυματικές εμπειρίες που έζησε ως μικρό κορίτσι, καθώς και σε όσα χρειάστηκε να διαχειριστεί αργότερα στο θέατρο.

Η Λυδία Κονιόρδου αναφέρθηκε επίσης στις πολλαπλές εκφάνσεις της βίας που ενδέχεται να βιώσει μια γυναίκα, ξεκινώντας από τη λεκτική κακοποίηση που είχε δεχθεί ως παιδί. Κατόπιν, μίλησε για ένα συμβάν σε κινηματογράφο σε ηλικία μόλις 6-7 ετών και για άλλη μία τρομακτική εμπειρία, όταν ένας άνδρας την παρακολουθούσε στη γειτονιά της.

Λυδία Κονιόρδου: Η βία που έχουν βιώσει οι γυναίκες

«Όλες οι γυναίκες έχουμε ζήσει τη βία σε όλες της τις μορφές. Όταν ήμουν παιδί έχω δεχτεί λεκτική βία τόσο χυδαία και ακραία που με πλήγωνε πάρα πολύ. Παλαιότερα υπήρχαν οι λεγόμενοι “εφαψίες”, σε έπιαναν, σε χούφτωναν. Θυμάμαι τη γιαγιά μου που με πήγαινε στο “Σινεάκ” για να δω παιδικό σινεμά και ήταν ο εφιάλτης μου. Από πού φύτρωναν αυτά τα χέρια; Από κάτω, από πίσω, από μπρος, από παντού. Φύτρωναν χέρια που προσπαθούσαν να με χουφτώσουν, εγώ κοριτσάκι 6-7 χρονών. Αυτό ήταν πολύ τραυματικό. Δεν τολμούσα να πω τίποτα, γιατί έτσι κι έλεγα κάτι στη γιαγιά μου, θα σήκωνε το σινεμά στο ποδάρι και ένιωθα ότι θα γινόμασταν ρεζίλι. Δεν έλεγα τίποτα και το υπέφερα για όλη τη διάρκεια της προβολής, έχοντας αυτό το μαρτύριο», είπε αρχικά η Λυδία Κονιόρδου.

Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Πέρα απ’ το ότι όταν πήγαινα στα αγγλικά με το λεωφορείο, έξω απ’ το σπίτι μου ήταν κάποιος που με παρακολουθούσε. Όταν είδε ότι θα με χάσει, μου όρμησε. Το μόνο που κατάφερα να κάνω ήταν να βγάλω μια μεγάλη κραυγή και με έζωσαν τα σκυλιά της γειτονιάς. Στο θέατρο υπήρχαν τέτοιες καταστάσεις, τις οποίες φρόντιζα να αποφεύγω, είτε να μην προκαλώ, είτε να την “κάνω” έγκαιρα, όταν έβλεπα το πεδίο να σκουραίνει, με το ανάλογο τίμημα φυσικά. Δεν θεωρώ ότι έχασα δουλειές, μπορεί να άργησα απλώς. Αλλά καλύτερα έτσι, γιατί ό,τι κέρδισα, το κέρδισα με το σπαθί μου, με τη δουλειά μου και μόνο».