Αποκάλυψη των NYT: Το πετρελαϊκό deal δισεκατομμυρίων στις συνομιλίες ΗΠΑ – Ρωσίας για την Ουκρανία

Το πετρελαϊκό deal δισεκατομμυρίων δολαρίων έχει ενταχθεί στη διευρυμένη ατζέντα των επαφών που διεξάγει η κυβέρνηση Τραμπ με τη Ρωσία για να τερματιστεί ο πόλεμος στην Ουκρανία. Όπως αποκαλύπτουν οι NY Times, από τη συμφωνία θα ωφελούνταν επιχειρηματίες της Μέσης Ανατολής με δεσμούς με τους δύο βασικούς διαπραγματευτές των ΗΠΑ, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ.

Για να προχωρήσει το deal απαιτείται η έγκριση τόσο της κυβέρνησης των ΗΠΑ όσο και του Κρεμλίνου. Αντικείμενό του είναι το ευρύ δίκτυο που διαθέτει διεθνώς η Lukoil, μία από τις μεγαλύτερες ρωσικές ενεργειακές επιχειρήσεις, και περιλαμβάνει πετρελαιοπηγές, μονάδες διύλισης και σταθμούς καυσίμων.

Τα πρόσωπα και οι όμιλοι που μετέχουν στην κοινοπραξία

Στην κύρια κοινοπραξία που διεκδικεί το deal συμμετέχει ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, δωρητής 2 εκατ. δολαρίων για τους πολιτικούς σκοπούς του Προέδρου Τραμπ. Μετέχουν ακόμη δύο όμιλοι της Μέσης Ανατολής, οι οποίοι είχαν επιχειρηματική συνεργασία είτε με τον κ. Κούσνερ είτε με την οικογένεια Γουίτκοφ, αλλά και ένας βραχίονας της αμερικανικής κυβέρνησης.

Οι NY Times αναφέρουν ότι οι επαφές βρίσκονται σε εξέλιξη εδώ και μήνες, επικαλούμενοι οκτώ πρόσωπα με γνώση των διαπραγματεύσεων. Η διαδικασία φωτίζει από διαφορετική οπτική τη νεότερη στρατηγική του κ. Τραμπ για τη διευθέτηση ενός πολέμου τεσσάρων ετών, στον οποίο έχουν χάσει τη ζωή τους εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι. Εξαιτίας του ευαίσθητου χαρακτήρα των συζητήσεων, όλοι μίλησαν ανώνυμα.

Η παρέμβαση Πούτιν στο Κρεμλίνο και το καθεστώς κυρώσεων

Τίποτα δεν υποδεικνύει ότι ο κ. Κούσνερ ή ο κ. Γουίτκοφ θα έχουν προσωπικό κέρδος από τη συναλλαγή. Παρ’ όλα αυτά, το deal που παραμένει σε εκκρεμότητα συνιστά μια εντυπωσιακή σύνδεση της γεωπολιτικής με ιδιωτικές επιχειρηματικές σχέσεις, ακόμη και για μία κυβέρνηση που συστηματικά απορρίπτει προβληματισμούς περί ενδεχόμενης σύγκρουσης συμφερόντων.

Το ζήτημα της συμφωνίας τέθηκε από τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν στη συνάντησή του με τους κ.κ. Γουίτκοφ και Κούσνερ, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Κρεμλίνο στις 5 Σεπτεμβρίου, όπως ανέφεραν τρία πρόσωπα που γνωρίζουν όσα συζητήθηκαν. Κατά ένα από αυτά, ο κ. Πούτιν εισηγήθηκε να ολοκληρωθεί η συναλλαγή, ώστε να καταδειχθεί στους Ρώσους ότι μπορούν να έχουν επιχειρηματικές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Όπως είπε το ίδιο πρόσωπο, η αμερικανική πλευρά απάντησε πως θα εργαστεί πάνω σε αυτό. Οι Αμερικανοί το αντιμετώπισαν ως μέσο για να ενισχυθεί η καλή θέληση στις σχέσεις με το Κρεμλίνο και, παράλληλα, να υποχωρήσουν διεθνώς οι τιμές της ενέργειας. Το deal, πάντως, προσφέρει πολύ υψηλά κέρδη και στους αγοραστές, καθώς η συναίνεση των ΗΠΑ στην πώληση θα εξαιρούσε τα συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία από τις αμερικανικές κυρώσεις και θα ανέβαζε αμέσως την αξία τους.

Σε Πούτιν και Τραμπ οι τελικές αποφάσεις για το deal

Μολονότι τυπικά η Lukoil αποτελεί ιδιωτική επιχείρηση, στη Μόσχα επικρατεί ευρέως η άποψη ότι μόνο ο κ. Πούτιν μπορεί να αποφασίσει για τη συναλλαγή. Στην πράξη, λοιπόν, η τύχη αυτού του τεράστιου deal εξαρτάται από τις επιλογές των κ.κ. Πούτιν και Τραμπ, παρότι σε αυτό εντάσσονται πολύ διαφορετικά περιουσιακά στοιχεία: από πετρελαιοπηγές στο Καμερούν και ευρωπαϊκά διυλιστήρια μέχρι πρατήρια καυσίμων στο Νιου Τζέρσεϊ.

Από τις αρχές της περασμένης χρονιάς, ο κ. Τραμπ προβάλλει την προοπτική σύναψης επιχειρηματικών συμφωνιών με τη Ρωσία, την οποία έχει χαρακτηρίσει «τεράστια ευκαιρία». Το συγκεκριμένο deal επαναφέρει στο προσκήνιο τη World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων του κ. Τραμπ που συνίδρυσε ο κ. Γουίτκοφ, καθώς ένας από τους επενδυτές στη συναλλαγή της Lukoil είναι επίσης συνιδιοκτήτης της World Liberty.