Χημειοθεραπείες χωρίς άδεια: η οικογένεια, το ΝΔ και η σιωπή

Μια επιχειρηματική οικογένεια από τη Λάρισα, με χαρτοφυλάκιο έντεκα κλινικών και δύο πεντάστερων ξενοδοχείων, φέρεται να διενεργούσε παράνομα χημειοθεραπείες σε κλινική της Θεσσαλονίκης. Το στοιχείο που κάνει την υπόθεση να ξεφεύγει από το απλό περιστατικό ιατρικής παρανομίας είναι η πολιτική της σύνδεση: η οικογένεια αναφέρεται ως γνωστή στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ενώ είχε λάβει «πολλές επιχορηγήσεις» από την Περιφέρεια Θεσσαλίας επί θητείας Κώστα Αγοραστού.

Μια καταγγελία, δύο φορές

Ο αναλυτής Αλέξανδρος Χαρούλης επαναλαμβάνει την καταγγελία του αυτολεξεί, σαν να θέλει να βεβαιωθεί ότι το μήνυμα δεν θα χαθεί στον θόρυβο.

Η επανάληψη δεν είναι τυχαία λεπτομέρεια, είναι το μόνο σχόλιο που χρειάζεται: όταν κάποιος νιώθει την ανάγκη να πει το ίδιο πράγμα δύο φορές με πανομοιότυπα λόγια, συνήθως υποψιάζεται ότι κανείς αρμόδιος δεν σκοπεύει να ασχοληθεί μία φορά, πόσο μάλλον δύο.

Ιδιωτική υγεία, δημόσιο χρήμα

Το ζήτημα δεν είναι απλώς αν μια κλινική παρέβη πρωτόκολλα σε κάτι τόσο ευαίσθητο όσο η χημειοθεραπεία. Είναι ότι η ίδια δομή, σύμφωνα με την καταγγελία, απολάμβανε παράλληλα δημόσια στήριξη μέσω επιχορηγήσεων από την Περιφέρεια Θεσσαλίας επί Αγοραστού, σε μια εποχή που ο ιδιωτικός τομέας υγείας επεκτείνεται με ρυθμούς αραβικού προτεκτοράτου ενώ το ΕΣΥ μετράει ελλείψεις προσωπικού και κλινών. Αν η καταγγελία επαληθευτεί, το ερώτημα δεν αφορά μόνο τους ελέγχους που δεν έγιναν στην κλινική, αλλά και τους ελέγχους που δεν έγιναν στη διάθεση δημόσιου χρήματος προς μια επιχείρηση με τόσο ευρύ χαρτοφυλάκιο.

Σιωπή ως απάντηση

Καμία επίσημη αντίδραση δεν έχει καταγραφεί μέχρι στιγμής, ούτε από το υπουργείο Υγείας ούτε από την Περιφέρεια Θεσσαλίας, κάτι που στα πολιτικά πηγαδάκια διαβάζεται ως ένδειξη ότι η υπόθεση προτιμάται θαμμένη παρά εξεταζόμενη. Όσο η σιωπή κρατά, η καταγγελία παραμένει αναπάντητη και η εξουσία, ακόμη κι αν δεν έχει κάτι να κρύψει, καλλιεργεί ακριβώς την εντύπωση που θα ήθελε να αποφύγει.