Φωτεινή Πετρογιάννη: «Γυρίσαμε από την Τήνο και όλα μαύρισαν» – Η εξομολόγηση για τον πατέρα της
Η δημοσιογράφος επέστρεψε στην Τήνο έπειτα από 13 μήνες και μίλησε για τις δύσκολες στιγμές που ακολούθησαν την επιστροφή της.
Η Φωτεινή Πετρογιάννη μοιράστηκε μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση με αφορμή την επιστροφή της στην Τήνο, 13 μήνες μετά τη βάπτιση του γιου της, αποκαλύπτοντας πως το νησί έχει συνδεθεί για εκείνη τόσο με όμορφες οικογενειακές στιγμές όσο και με την απώλεια του πατέρα της. Θυμήθηκε την τελευταία φορά που τον είδε όρθιο, στο λιμάνι του Πειραιά με ένα κόκκινο μπλουζάκι, και περιέγραψε πως αμέσως μετά το ταξίδι ακολούθησαν νοσοκομεία, αγωνία και ο θάνατός του, μια περίοδος που όπως λέει «μαύρισε» μέσα της την Τήνο.
Πιο αναλυτικά
Μια ιδιαίτερα προσωπική πλευρά της θέλησε να μοιραστεί η Φωτεινή Πετρογιάννη, με αφορμή την επιστροφή της στην Τήνο, ένα μέρος που έχει συνδεθεί με μερικές από τις πιο όμορφες, αλλά και τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της.
Η δημοσιογράφος βρέθηκε ξανά στο αγαπημένο της νησί έπειτα από 13 μήνες, έχοντας αυτή τη φορά στην αγκαλιά της τον γιο της, Δημήτρη Μάριο. Μια φωτογραφία τους με φόντο το ηλιοβασίλεμα στάθηκε η αφορμή για να ανοίξει την καρδιά της και να αναφερθεί στην απώλεια του πατέρα της, αλλά και σε εκείνο το ταξίδι που έμελλε να μείνει ανεξίτηλο στη μνήμη της.
Η Τήνος για τη Φωτεινή Πετρογιάννη δεν είναι απλώς ένας καλοκαιρινός προορισμός. Είναι ένα νησί με βαθιά συναισθηματική σημασία, καθώς, όπως εξηγεί, το γνώρισε και το αγάπησε μέσα από τον σύντροφό της, Μιχάλη, ενώ πλέον έχει συνδεθεί και με τον μικρό τους γιο, αφού εκεί πραγματοποιήθηκε η βάπτισή του.
Φωτεινή Πετρογιάννη: Η επιστροφή στην Τήνο ξύπνησε δύσκολες μνήμες
Η φετινή της παρουσία στο νησί, ωστόσο, έφερε ξανά στην επιφάνεια εικόνες από το προηγούμενο ταξίδι της οικογένειας. Τότε, όλοι μαζί είχαν οργανώσει την αναχώρησή τους για τη βάπτιση του παιδιού, με την ίδια να περιμένει στο λιμάνι του Πειραιά τους δικούς της ανθρώπους.
Ανάμεσα στις αναμνήσεις που έχουν χαραχτεί μέσα της βρίσκεται και η εικόνα του πατέρα της να πλησιάζει φορώντας ένα κατακόκκινο μπλουζάκι. Μια φαινομενικά απλή στιγμή, που σήμερα έχει πάρει για εκείνη εντελώς διαφορετική διάσταση.
Ο πατέρας της αντιμετώπιζε επί χρόνια ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας και μέχρι την τελευταία στιγμή δεν ήταν βέβαιο ότι θα μπορούσε να ταξιδέψει μαζί με την οικογένεια. Τελικά τα κατάφερε, όμως η συγκεκριμένη ημέρα ήταν και η τελευταία φορά που η Φωτεινή Πετρογιάννη τον είδε όρθιο.
«Ήταν η τελευταία φορά που είδα τον μπαμπά μου όρθιο»
Η ίδια περιέγραψε όσα έζησε με λόγια που δύσκολα αφήνουν κάποιον ασυγκίνητο, αποκαλύπτοντας πως αμέσως μετά την επιστροφή τους από την Τήνο ξεκίνησε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδος, με νοσοκομεία, αγωνία και κλάματα.
Στην ανάρτησή της έγραψε: «Έχουμε να έρθουμε στην Τήνο 13 μήνες. Από τη βάπτιση του μικρού μας. Για εμάς είναι μεγάλο χρονικό διάστημα, μιας και ερχόμασταν πιο συχνά καθώς η Τήνος είναι το νησί που γεμίζει την καρδιά μας. Τα χωριά της, οι όμορφοι άνθρωποι, η Παναγιά που στέκει εκεί αγέρωχη, έτοιμη να ακούσει τον πόνο και την προσευχή όλων όσοι την έχουν ανάγκη. Ανέκαθεν είχε άλλο νόημα αυτό το νησί για εμένα. Το έμαθα μέσα από τον Μιχάλη μου, το αγάπησα μέσα από εκείνον και τώρα το παιδί μας , με κάποιον τρόπο, έχει ένα κομμάτι της Τήνου μέσα του.
Πριν 13 μήνες, περίμενα στο λιμάνι του Πειραιά όλη μου την οικογένεια να φύγουμε μαζί για τη βάπτιση στο νησί.
Ακόμα θυμάμαι τον μπαμπάκα μου να περνάει το φανάρι στο λιμάνι με ένα κατακόκκινο μπλουζάκι.
Γιατί άραγε μπαμπά μου σε παρατήρησα τόσο πολύ εκείνη την ημέρα; Μπήκαμε στο πλοίο όλο χαρά που τελικά τα καταφέραμε, μιας και ο μπαμπάς μου για πολλά χρόνια αντιμετώπιζε ένα σοβαρό θέμα υγείας και πιστεύαμε ότι δεν θα μπορέσουμε να πάμε όλοι μαζί. Εκείνο το πρωινό, με αυτό το κατακόκκινο μπλουζάκι, ήταν η τελευταία φορά που είδα τον μπαμπά μου όρθιο, στα γερά πόδια του. Ακόμα και τώρα που έφυγε, δεν μπορώ να πιστέψω πως γίνεται να τον πρόδωσαν τα πόδια του. Γύριζε όλο τον κόσμο ακούραστος και δεν μπόρεσε τελικά ούτε στην εκκλησία να έρθει.
Γυρίσαμε από την Τήνο και όλα μαύρισαν. Νοσοκομεία, κλάματα και μετά…το τέλος.
Η πιο δύσκολη περίοδος της ζωής μας.
Η Τήνος πίστευα ότι άθελά της με είχε πληγώσει και κάπως «γκρίζαρε» το χρώμα της μέσα μου.
Δεν ξέρω γιατί τα έγραψα όλα αυτά! Απλά μου λείπει ο μπαμπάς μου και τώρα που ήρθα στην Τήνο, μου λείπει ακόμα περισσότερο. Εύχομαι όπου κι αν είστε να περνάτε όμορφα και αν χάσατε πρόσφατα κάποιον δικό σας, εύχομαι ο πόνος μας να μαλακώσει σύντομα. Αν κάποιος δικός σας δίνει μια μάχη, να πιστεύετε στα θαύματα, όπως και αν θεωρείτε ότι γίνονται αυτά. Υγ: Μπαμπά μου, δεν σου άρεσε ποτέ το κόκκινο χρώμα».
Το νησί που για ένα διάστημα «γκρίζαρε» μέσα της
Η εξομολόγηση της Φωτεινής Πετρογιάννη δείχνει πόσο έντονα μπορεί ένας τόπος να συνδεθεί με μια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μας. Η Τήνος, που μέχρι τότε αποτελούσε για εκείνη σημείο χαράς, πίστης και οικογενειακής θαλπωρής, απέκτησε ξαφνικά διαφορετικό βάρος.
Η εικόνα του πατέρα της στο λιμάνι, η χαρά για τη βάπτιση και όσα ακολούθησαν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα δημιούργησαν μια δύσκολη συναισθηματική σύνδεση με το νησί. Όπως παραδέχεται και η ίδια, αισθανόταν για ένα διάστημα πως η Τήνος είχε «γκριζάρει» μέσα της, καθώς είχε ταυτιστεί με την αρχή μιας μεγάλης οικογενειακής δοκιμασίας.
Η επιστροφή της, όμως, αυτή τη φορά με τον γιο της στην αγκαλιά, μοιάζει να λειτουργεί και σαν μια διαφορετική συνάντηση με όλες αυτές τις μνήμες. Δίπλα στη θλίψη υπάρχει πλέον και η νέα γενιά της οικογένειας, με τον μικρό Δημήτρη Μάριο να αποτελεί έναν ισχυρό δεσμό ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.
Και ίσως για αυτό η αναφορά της στο κόκκινο μπλουζάκι του πατέρα της να είναι η λεπτομέρεια που συγκινεί περισσότερο. Ένα χρώμα που, όπως αποκάλυψε, εκείνος δεν αγαπούσε ποτέ, αλλά που για την ίδια έγινε τελικά το χρώμα μιας εικόνας που θα κουβαλά για πάντα.
// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.