Ο Κασιδιάρης «αντισυστημικός»; Το φάουλ Μητσοτάκη που άφησε άναυδο το Μαξίμου

– Χαίρετε, δεν σας κρύβω ότι η χθεσινή μέρα ήταν από αυτές που σε αναγκάζουν να κρατάς σημειώσεις σε χαρτάκια, γιατί τα παρασκήνια έτρεχαν ταυτόχρονα σε τρεις-τέσσερις διαφορετικές κατευθύνσεις. Από τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στην κρατική τηλεόραση μέχρι τις μεταγραφές που δεν σταματούν ούτε στο ΠΑΣΟΚ ούτε στον ΠΑΟΚ, είχαμε αρκετά να χωνέψουμε. Ας τα πάρουμε ένα-ένα, όπως τα έμαθα.

«Αντισυστημικός» ο Κασιδιάρης; Το φάουλ που δεν πέρασε απαρατήρητο

Αν κάτι με έκανε να σηκώσω το φρύδι χθες το απόγευμα ήταν όταν άκουσα τον πρωθυπουργό, στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ, να χαρακτηρίζει τον Ηλία Κασιδιάρη «αντισυστημικό». Σταθείτε λίγο εδώ μαζί μου. Ο άνθρωπος που έχτισε τη διαδρομή του μέσα στο ίδιο το σύστημα, που λειτούργησε ως το πιο πειθαρχημένο εργαλείο του όταν χρειάστηκε «μαντρόσκυλο» απέναντι σε συγκεκριμένους στόχους, παρουσιάζεται τώρα ως ο εχθρός του συστήματος;

Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι ότι, όσο και να μη θέλω να το παραδεχτώ, αυτή η γλωσσική επιλογή δεν είναι τυχαία. Είτε πρόκειται για ολίσθημα είτε για συνειδητή τοποθέτηση, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: νομιμοποιεί μια αφήγηση που ο ίδιος ο Κασιδιάρης θα ήθελε να ακούει. Απίθανα πράγματα, έτσι;

Οι ψήφοι Κασιδιάρη και το σενάριο της αποχής

Μιλώντας για τον Κασιδιάρη, έμαθα ότι στο Μαξίμου έχουν κάνει τους δικούς τους υπολογισμούς για το τι θα γίνει αν τελικά δεν του επιτραπεί η κάθοδος στις εκλογές. Η εκτίμηση που επικρατεί εκεί είναι πως το ακραίο εκλογικό του κοινό θα προτιμήσει την αποχή παρά να μοιράσει την ψήφο του αλλού, εκτός βέβαια κι αν ο ίδιος δώσει γραμμή προς κάποιο συγκεκριμένο κόμμα.

Παρήγορη σκέψη, θα μου πείτε. Προσωπικά δεν είμαι τόσο σίγουρος ότι τα πράγματα θα κυλήσουν τόσο βολικά όσο τα σχεδιάζουν κάποιοι στο Μαξίμου. Στην πολιτική, όποιος βασίζεται σε σενάρια αποχής συνήθως εκπλήσσεται δυσάρεστα.

Φλωρίδης εναντίον Δουδωνή: Η Άννα είπε το αυτονόητο

Δεν σας κρύβω ότι με ενόχλησε η ένταση που ξέσπασε ανάμεσα στον Γιώργο Φλωρίδη και τον Παναγιώτη Δουδωνή στη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Αποκρουστική κόντρα, ειλικρινά. Και ήρθε η Άννα Διαμαντοπούλου, με την οποία διαφωνώ σε πολλά, να πει το αυτονόητο: «όταν υπάρχουν διαφορές δεν φταίει μόνο ένας και υπάρχουν αφορμές με διάρκεια».

Κάποιοι έσπευσαν αμέσως να το μετατρέψουν σε εσωκομματικό ζήτημα του ΠΑΣΟΚ. Έτσι γίνεται πάντα με όσους τους δείχνεις το φεγγάρι και επιμένουν να κοιτούν το δάχτυλο. Αν κατάλαβα καλά, το πρόβλημα δεν είναι ποιος έχει δίκιο στην κόντρα, αλλά το γιατί χρειάστηκε να φτάσουμε ως εκεί μέσα στη Βουλή.

Το τανγκό ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ βρήκε δεύτερο χορευτή

Από έναν φίλο που παρακολουθεί στενά τα εσωκομματικά της Χαριλάου Τρικούπη έμαθα ότι το «φλερτ» της Βάσιας Αναστασίου για μετεκλογική προγραμματική συζήτηση με την Κουμουνδούρου δεν έπεσε στο κενό. Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργος Παναγιωτόπουλος, έσπευσε να το χαρακτηρίσει «σημαντικό μήνυμα», αφήνοντας ταυτόχρονα αιχμές για τον Αλέξη Τσίπρα και την ΕΛ.Α.Σ.

Το τανγκό, βέβαια, χρειάζεται δύο συγχρονισμένα βήματα. Και το ενδιαφέρον εδώ δεν είναι μόνο το άνοιγμα προς συνεργασία, αλλά το γεγονός ότι και οι δύο πλευρές φαίνεται να βρίσκουν κοινό έδαφος στην κριτική τους απέναντι στον πρώην πρωθυπουργό. Ίδωμεν πού θα καταλήξει αυτή η σχέση αγάπης-μίσους.

Ο Τζήκας πήγε ΠΑΟΚ αντί για ΠΑΣΟΚ – και αυτό λέει πολλά

Είχε ακουστεί έντονα το καλοκαίρι πως ο πολύχρονος επικεφαλής της ΔΕΘ Helexpo, Τάσος Τζήκας, ήταν σχεδόν «κλειδωμένος» για υποψήφιος βουλευτής στην Α’ Θεσσαλονίκης με το ΠΑΣΟΚ. Τελικά ανακοινώθηκε ως νέος σύμβουλος του Ιβάν Σαββίδη στον ΠΑΟΚ. Ένα σίγμα δρόμος, θα πείτε, αλλά πολιτικά μιλώντας η επιλογή αυτή δεν μοιάζει καθόλου αθώα.

Όπως μου εξήγησαν, κάτι οι όχι εντυπωσιακές επιδόσεις του ΠΑΣΟΚ στη Βόρεια Ελλάδα, κάτι οι τρεις πρόσφατες μεταγραφές βουλευτών στην ίδια εκλογική περιφέρεια, φαίνεται να «έστρωσαν» τον δρόμο του Τζήκα προς την αγκαλιά του Σαββίδη. Αν ήμουν στη θέση του Νίκου Ανδρουλάκη, θα αναρωτιόμουν γιατί ο ομογενής επιχειρηματίας παίρνει από το ΠΑΣΟΚ όποιον θέλει ο ίδιος ο Ανδρουλάκης, ενώ από τη ΝΔ παίρνει όποιον θέλει να ξεφορτωθεί ο Μητσοτάκης.

Ο Αυλωνίτης εντάσσεται στο ΠΑΣΟΚ – και οι μεταγραφές συνεχίζονται

Τηλεφωνώντας σε φίλο που παρακολουθεί στενά τα κοινοβουλευτικά, ζήτησα να μάθω τι γίνεται με τις εντάξεις ανεξάρτητων βουλευτών. Όπως μου επιβεβαίωσαν, τις επόμενες μέρες, αν όχι ώρες, θα ενταχθεί επισήμως στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ ο ανεξάρτητος βουλευτής Κέρκυρας, Αλέξανδρος Αυλωνίτης, που είχε εκλεγεί με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η κίνηση, όπως μαθαίνω, δεν έχει ενθουσιάσει ιδιαίτερα τον γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, Δημήτρη Μπιάγκη, που εκλέγεται στην ίδια περιφέρεια. Αλλά τον πρόεδρο Νίκο φαίνεται πως τον ενδιαφέρει περισσότερο η μέγιστη δυνατή συσπείρωση παρά οι εσωκομματικές ευαισθησίες. Επόμενος στη λίστα, όπως ακούγεται, ο ναύαρχος Αποστολάκης για την Α’ Πειραιώς.

Το πετρέλαιο θέρμανσης κάτω από 1,75 ευρώ – αλλά ο χειμώνας παραμένει απειλητικός

Στη συνέντευξή του ο πρωθυπουργός έβγαλε την είδηση που περιμέναμε: αν δεν υπάρξει παρέμβαση, το πετρέλαιο θέρμανσης θα ανοίξει στα 2 ευρώ, κάτι που χαρακτήρισε «μη αποδεκτό», δεσμευόμενος να το κρατήσει χαμηλότερα από τα 1,75 ευρώ που έκλεισε πέρυσι. Ανακοίνωσε επίσης επαναφορά πλαφόν στο περιθώριο κέρδους και επέκταση επιδότησης στο diesel και τον Οκτώβριο.

Όμως, από έναν φίλο που ασχολείται επαγγελματικά με τις τιμές αερίου και καυσίμων, έμαθα κάτι που δεν με αφήνει ήσυχο: το φυσικό αέριο βρίσκεται ήδη στα 85 ευρώ η μεγαβατώρα και το πετρέλαιο πάνω από 100 δολάρια το βαρέλι, ενώ ακόμη κυκλοφορούμε με κοντομάνικα. Η Ευρώπη, μου λένε, έχει τα ιστορικά χαμηλότερα αποθέματα φυσικού αερίου, ενώ Κίνα και Κατάρ κλειδώνουν μακροχρόνιες συμφωνίες LNG με τις ΗΠΑ. Αν δεν το πήρατε χαμπάρι, ετοιμαστείτε για έναν από τους πιο δύσκολους χειμώνες της τελευταίας δεκαετίας.

Εκλογές τον Ιούλιο του 2027; Το σενάριο που κυκλοφορεί στους διαδρόμους

Κάπου εδώ αρχίζω να σκέφτομαι σοβαρά αυτό που μου περιέγραψαν, ότι δεν αποκλείεται καθόλου το ενδεχόμενο ο Κυριάκος Μητσοτάκης να «τραβήξει» τις εκλογές έναν μήνα μετά την κανονική λήξη της τετραετίας, δηλαδή τον Ιούλιο του 2027. Το σκεπτικό είναι απλό: στις αρχές Ιουνίου η Αθήνα θα υποδεχτεί όλους τους Ευρωπαίους ηγέτες λόγω της ευρωπαϊκής προεδρίας, θα ακολουθήσουν τα πανηγύρια και το ανάλογο πολιτικό κεφάλαιο, και μετά θα προκηρυχθούν οι κάλπες.

Αν επιβεβαιωθεί το σενάριο, ο πρωθυπουργός θα διανύσει όλη την προεκλογική περίοδο ως επικεφαλής χώρας με ευρωπαϊκή προεδρία, κάτι που σίγουρα δεν είναι τυχαίο timing. Ίδωμεν αν όντως κρατήσει.

Το ασανσέρ που δεν απαντά – η ταλαιπωρία των εργαζομένων στο υπουργείο Ενέργειας

Ένα από τα πιο αποκαλυπτικά περιστατικά που έμαθα τις τελευταίες μέρες αφορά τους εργαζομένους στο υπουργείο Ενέργειας, οι οποίοι από τις 13 Ιουλίου έχουν αιτηθεί συνάντηση με τον υπουργό Σταύρο Παπασταύρου, χωρίς μέχρι σήμερα να έχουν λάβει καμία απάντηση. Έφτασαν στο σημείο να κολλήσουν την ανακοίνωσή τους στο ασανσέρ του υπουργείου, μιας και δεν είχαν άλλον τρόπο επικοινωνίας.

Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι από τον Σεπτέμβριο του 2025 περιμένουν την αποστολή του σχεδίου Οργανισμού του υπουργείου, χωρίς αποτέλεσμα. Ένας υπουργός που ασχολείται με τα «μεγάλα και διεθνή» ζητήματα, προφανώς, δεν έχει χρόνο για τα μικρά και καθημερινά προβλήματα των υφισταμένων του. Το αν αυτό είναι καλή πρακτική διακυβέρνησης, το αφήνω σε εσάς να το κρίνετε.

Ελλάδα-Γαλλία: Τρίτος μεγαλύτερος πελάτης όπλων παγκοσμίως

Κλείνω με ένα στοιχείο που δεν είναι παρασκήνιο αλλά αριθμός, και οι αριθμοί δεν λένε ψέματα. Η Ελλάδα βρέθηκε στην τρίτη θέση των μεγαλύτερων πελατών της γαλλικής αμυντικής βιομηχανίας το 2025, με παραγγελίες 1,09 δισ. ευρώ, ενώ τη δεκαετία 2016-2025 οι συνολικές παραγγελίες μας φτάνουν τα 7,7 δισ. ευρώ. Μέσα στο 2025 παραγγείλαμε την τέταρτη φρεγάτα FDI «Θεμιστοκλής» αξίας περίπου 810 εκατ. ευρώ, πυραύλους Exocet και σύμβαση υποστήριξης για τα 24 Rafale της Πολεμικής Αεροπορίας.

Σε μια περίοδο όπου συζητάμε για πετρέλαιο θέρμανσης και ακριβό ρεύμα, το γεγονός ότι η χώρα συνεχίζει να είναι τόσο ψηλά στη λίστα των εξοπλισμών δείχνει πού πάνε πραγματικά οι προτεραιότητες. Δεν είναι κριτική, είναι απλή παρατήρηση των αριθμών.

Κλείνοντας, δεν μπορώ παρά να σκεφτώ ότι ζούμε σε μια εποχή παράκρουσης, όπου ο «αντισυστημικός» είναι προϊόν του ίδιου του συστήματος, οι μεταγραφές γίνονται πιο γρήγορα από αυτές του ποδοσφαίρου, και η μόνη σταθερά είναι πως το φθινόπωρο θα φέρει ακριβό ρεύμα και ακόμα πιο ακριβά πολιτικά παιχνίδια.