Οι «4» της Ν.Δ. στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και το μαθηματικό που δεν είναι τυχαίο

– Χαίρετε, δεν σας κρύβω ότι το Σαββατοκύριακο αυτό με βρίσκει με το μυαλό στο Λουξεμβούργο, όχι γιατί σχεδιάζω διακοπές, αλλά γιατί από εκεί έρχονται πληροφορίες που μου γεννούν πολλά ερωτηματικά. Καθισμένος στο γραφείο μου χθες το βράδυ, τηλεφώνησα σε δυο-τρία πρόσωπα που παρακολουθούν στενά το θέμα ΟΠΕΚΕΠΕ και άκουσα πράγματα που μου έκοψαν τη διάθεση για ύπνο. Ας τα πάρουμε με τη σειρά.

Το παρασκήνιο πίσω από την κόντρα με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία

Δεν σας κρύβω ότι με προβλημάτισε η ένταση με την οποία η κυβέρνηση επέλεξε να χαρακτηρίσει «πολιτικά κίνητρη» την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μετά τις τέσσερις παραπομπές βουλευτών της Ν.Δ. για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι πως αυτή η επίθεση δεν είναι τυχαία ούτε αθώα. Από το Λουξεμβούργο μού λένε με νόημα πως οι έρευνες για το ΄21, αλλά και για τα επόμενα χρόνια διακυβέρνησης της Ν.Δ., συνεχίζονται κανονικά. Οπότε το ερώτημα που μένει είναι απλό: μήπως το Μαξίμου προσπαθεί να προλάβει το κακό και να αποδυναμώσει στη συνείδηση του κόσμου τυχόν νέες διώξεις που έρχονται; Δεν είναι κακή στρατηγική, ομολογώ, αλλά μυρίζει φόβο.

Η διαβολική αριθμητική του «4»

Εδώ θα σας πω κάτι που μου φάνηκε τόσο πονηρό που το ξαναδιάβασα δυο φορές. Έμπειρος κυβερνητικός βουλευτής, τον οποίο δεν θα κατονομάσω γιατί δεν μου έδωσε τέτοια άδεια, μου είπε με ύφος καχύποπτο: «156 μείον 4 μας κάνει 152. Δηλαδή ότι πρέπει για να μην αμφισβητήσει η αντιπολίτευση τη δεδηλωμένη της κυβέρνησης. Τυχαίο;». Σας ομολογώ πως γέλασα πρώτα, μετά σοβαρεύτηκα. Γιατί για να ισχύει αυτό θα έπρεπε να υπάρχει κάποιου είδους συνεννόηση κυβέρνησης με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, κάτι που δεν φαίνεται πουθενά να υπάρχει. Αλλά ξέρετε πώς είναι αυτά τα πράγματα στην πολιτική· όσο πιο απίθανη μια σύμπτωση, τόσο πιο πολύ την ψιθυρίζουν στους διαδρόμους.

Ο Κυρανάκης ξυπνάει τα «γαλάζια» όργανα – λίγο αργά

Από φίλο που έχει επαφές στην Πειραιώς έμαθα πως ο νέος Γραμματέας Κ. Κυρανάκης τρέχει να περισώσει ό,τι σώζεται μετά από χρόνια «κομματικού λήθαργου». Η νέα Πολιτική Επιτροπή, με τα 150 μέλη της, ξεκίνησε να συνεδριάζει ζητώντας πολιτικά κείμενα και ψηφίσματα, ενώ και οι 59 Πρόεδροι των τοπικών Οργανώσεων αναμένεται να ενεργοποιηθούν ώστε η φωνή της βάσης να φτάσει, τάχα, μέχρι την κορυφή. Ωραία όλα αυτά, αλλά αν κατάλαβα καλά, το βασικό κίνητρο είναι να μειωθούν οι διαρροές προς το κόμμα Σαμαρά. Λίγο αργά δεν το θυμήθηκαν, δηλαδή;

Το «ευχαριστώ» του Ραγκούση που άφησε αποτύπωμα

Άνθρωπος που βρίσκεται κοντά στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ μού περιέγραψε πώς εντυπωσίασε το λακωνικό «ευχαριστώ» με το οποίο ο Γιάννης Ραγκούσης ανακοίνωσε την παραίτησή του, χωρίς αιχμές κατά όσων έμειναν. Και αυτοί που έφυγαν και αυτοί που παρέμειναν αναγνωρίζουν πως η συμπόρευσή του με τον ΣΥΡΙΖΑ από το 2019 ήταν διαδρομή προσφοράς χωρίς μελανά σημεία. Προσωπικά, θα πρόσθετα πως ο Ραγκούσης ανήκει σε εκείνη την ολιγομελή κατηγορία πολιτικών που παράγουν ιδέες, όχι απλώς τις καταναλώνουν από άλλους. Δύσκολο πράγμα να διαβάζεις τη μεγάλη εικόνα, σπανιότερο ακόμα να φεύγεις με κομψότητα.

Η ΔΕΘ και η «επιχείρηση ενότητα» μέσω βουλευτών

Στο παιχνίδι της ΔΕΘ φαίνεται πως ο πρωθυπουργός σκοπεύει να βάλει τους «γαλάζιους» βουλευτές. Σύμφωνα με ό,τι μαθαίνω από την Κοινοβουλευτική Ομάδα, τη Δευτέρα ο Κ. Μητσοτάκης θα ζητήσει από τους βουλευτές συγκεκριμένες εισηγήσεις για το πακέτο παροχών του Σεπτεμβρίου. Τις προτάσεις θα συγκεντρώσει ο Κωστής Χατζηδάκης και όσες εγκριθούν θα περάσουν από το κόσκινο του υπουργείου Οικονομικών. Ωραία η λογική της «αφής με τη βάση», αλλά αν δεν το πήρατε χαμπάρι, όλα αυτά εντάσσονται στην ίδια επιχείρηση «ενότητα» που προσπαθεί να κρατήσει το κόμμα ενωμένο μπροστά στις διαρροές.

Το εμπάργκο στα F-35: Τσίπρας ή Μητσοτάκης;

Ενδιαφέρουσα ιστορική διευκρίνιση αυτή που μου ήρθε από κύκλους της ΕΛ.Α.Σ., με αφορμή άρθρο του αναπληρωτή τομεάρχη Εξωτερικής Πολιτικής, Παυσανία Παπαγεωργίου. Το περίφημο East Med Act, γνωστό και ως νομοσχέδιο Rubio-Menendez, κατατέθηκε στο αμερικανικό Κογκρέσο τον Απρίλιο του 2019 και έγινε νόμος τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου. Την ίδια περίοδο ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε επισήμως το τέλος της πώλησης F-35 στην Τουρκία, λόγω των S-400. Άρα, όσο κι αν βολεύει την κυβερνητική αφήγηση να αποδίδεται η επιτυχία στον Μητσοτάκη, τα ντοκουμέντα λένε ξεκάθαρα πως το εμπάργκο επικυρώθηκε επί Τσίπρα. Είναι ακριβώς έτσι, δεν αλλάζουν τα γεγονότα επειδή δεν βολεύουν.

Το «Ask Alexis Live» και η νοσταλγία του 2015

Χαμογέλασα βλέποντας τη χθεσινή διαδικτυακή συζήτηση του Αλέξη Τσίπρα με πολίτες, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Ask Alexis Live». Μου θύμισε αμέσως το μακρινό πλέον 2015, όταν στις 14 Ιανουαρίου, λίγες μέρες πριν την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, είχε κάνει κάτι αντίστοιχο μέσω Twitter με την «Αυγή» (#askTsipras). Τότε ήταν πρωτοπορία, σήμερα είναι επανάληψη με στόχο να χτιστεί ένα κόμμα «νέας εποχής». Το ερώτημα που μένει είναι αν η ίδια συνταγή πιάνει δεύτερη φορά ή αν μυρίζει απλώς νοσταλγία για χαμένες δόξες.

Ο ήρωας πιλότος που έσωσε 100 εκατομμύρια δολάρια

Θέλω εδώ να σταθώ σε μια είδηση που ξέφυγε από τον σαρκασμό της πολιτικής επικαιρότητας. Ο αντισμήναρχος Γιώργος Χατζόπουλος, με το F-16 του να παρουσιάζει αστοχία στο Ιόνιο και τα σκέλη να μην ανοίγουν, προσγείωσε «με την κοιλιά» το αεροσκάφος και έσωσε τη ζωή του αλλά και ένα αεροπλάνο αξίας περίπου 100 εκατομμυρίων δολαρίων. Το σκάφος μεταφέρθηκε ήδη στην Ανδραβίδα για επισκευή. Άνθρωποι σαν τον Χατζόπουλο δουλεύουν αθόρυβα, χωρίς προβολή, ενώ εμείς ασχολούμαστε με δεδηλωμένες και αριθμητικά παιχνίδια. Καλό θα ήταν να θυμόμαστε ποιοι πραγματικά κρατούν όρθια αυτή τη χώρα.

Το εμπάργκο, το Mirage «υποβρύχιο» και η υπενθύμιση που χρειαζόμαστε

Σε συνέχεια του προηγούμενου, να θυμίσω πως στην Πολεμική Αεροπορία πετάει ακόμη το θρυλικό Mirage 2000 που το αποκαλούν «το υποβρύχιο», αφού είχε βυθιστεί στη θάλασσα και επισκευάστηκε πλήρως από την ΕΑΒ. Ιστορίες σαν κι αυτές δείχνουν πως πίσω από τους τίτλους των εφημερίδων υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν άθλους καθημερινά, χωρίς να τους ακούμε ποτέ. Κρίμα που τέτοιες ιστορίες δεν καταλαμβάνουν τον χώρο που τους αναλογεί στη δημόσια συζήτηση.

Το κλίμα της παράκρουσης συνεχίζεται

Κάπου ανάμεσα στα μαθηματικά παιχνίδια με τις παραπομπές, τα κομματικά όργανα που ξυπνούν βιαστικά και τις ιστορικές αναθεωρήσεις για τα F-35, νιώθω πως ζούμε πράγματι σε μια εποχή παράκρουσης, όπου κάθε αριθμός κρύβει συνωμοσία και κάθε παραίτηση αναλύεται σαν στρατηγική κίνηση. Απίθανα πράγματα, έτσι;

Κλείνοντας, σας αφήνω με μια σκέψη: όταν οι πολιτικοί μετράνε τους βουλευτές τους σαν να παίζουν πόκερ και οι πιλότοι σώζουν αεροπλάνα των 100 εκατομμυρίων με ψυχραιμία, ίσως το πρόβλημα δεν είναι ποιος κρύβεται πίσω από ποια αριθμητική, αλλά το ότι έχουμε συνηθίσει να ψάχνουμε συνωμοσία παντού. Ραντεβού την επόμενη εβδομάδα, με νέα παρασκήνια, νέα τηλέφωνα και σίγουρα νέες… συμπτώσεις.