Πολεμικό Ναυτικό: Πώς η κυβέρνηση «αδειάζει» το Ναυτικό και πριμοδοτεί τη «μεγάλη φυγή» στελεχών

Η Ένωση Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Περιφέρειας Αττικής (ΕΣΠΕΕΝΠΑ) δημοσιοποιεί με δραματικό τόνο τα νεότερα στοιχεία για τις παραιτήσεις. Όπως επισημαίνει το συνδικαλιστικό σωματείο των στρατιωτικών του Πολεμικού Ναυτικού, τα στοιχεία επιβεβαιώνουν πλήρως την ΠΟΕΣ ως προς την κατάρρευση της Ατζέντας 2030. Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση «πουλάει εξοπλισμούς» στο κοινό, καλλιεργώντας ένα επικίνδυνο πέπλο ψευδαισθήσεων.

Το έτος δεν έχει καν ολοκληρωθεί, καθώς τα στοιχεία αφορούν

το 9μηνο από 1/1 έως 30/9/2026

, η ΕΣΠΕΕΝΠΑ και η ΠΟΕΣ καταγράφουν ότι οι παραιτήσεις στο ΠΝ έχουν περάσει σε νέα κλίμακα και είναι πλέον ακόμη δυσκολότερο να αντιμετωπιστούν — ενδεχόμενο που φαίνεται πως δεν είχε συμπεριληφθεί εξαρχής στον σχεδιασμό του ΥΠΕΘΑ. Νέα αποκάλυψη αναφέρει ότι για το Πολεμικό Ναυτικό έχει προβλεφθεί «ταβάνι» 9.000 στελεχών το 2030, όπως αντίστοιχα για τον Στρατό Ξηράς και την Πολεμική Αεροπορία. Με τον σημερινό αριθμό στελεχών να απέχει σημαντικά από αυτόν, η ΕΣΠΕΕΝΠΑ εκτιμά ότι οι παραιτήσεις θα εξακολουθήσουν να πριμοδοτούνται ώσπου να επιτευχθεί ο στόχος, για τον οποίο αμφιβάλλει αν έχει εγκριθεί από τη Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων.

Οι συνδικαλιστές του ΠΝ θεωρούν πλασματική την καταγεγραμμένη μείωση κατά 7% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025, καθώς πλέον αποχωρούν στελέχη από τις ήδη πολύ συρρικνωμένες μνημονιακές τάξεις. Δύο πρόσφατα έγγραφα, ένα από το Αρχηγείο Στόλου και ένα από τον Ναύσταθμο Σαλαμίνας, αποτυπώνουν την πραγματική έλλειψη υπαξιωματικών και καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: η έλλειψη οφείλεται στην

εφαρμογή του Σώματος Υπαξιωματικών

και την

κατάργηση της θητείας στο ΠΝ

.

Τραγική είναι η εικόνα που συνθέτουν τα στοιχεία, όχι μόνο ως προς τους αριθμούς αλλά και ως προς τα ποιοτικά χαρακτηριστικά:

– το

50 έως 60%

καταγράφεται μέσα στην τελευταία 3,5ετία, από τις εκλογές του 2023 και μετά, τόσο για το σύνολο των παραιτήσεων της περιόδου 2014–30/9/26 όσο και ξεχωριστά για κάθε προέλευση (

1.163 από σύνολο 1.958

).

– Καμία προέλευση υπαξιωματικών δεν μένει ανεπηρέαστη από τις μαζικές αποχωρήσεις. Χαρακτηριστικά, από τον Ιούλιο του 2023 και μετά καταγράφονται οι μισές παραιτήσεις στελεχών προέλευσης ΣΜΥΝ ολόκληρης της περιόδου από το 2014: 279 σε σύνολο 550.

– Μια σύγκλιση, ενδεχομένως πρωτοφανής, εμφανίζεται ανάμεσα στις αποχωρήσεις όσων πλησιάζουν στην ολοκλήρωση της σταδιοδρομίας τους και όσων ακόμη δεν πληρούν τους όρους μονιμοποίησης. Πληθαίνουν εκείνοι που δεν κατορθώνουν να διανύσουν την τελική απόσταση. Ειδικά μεταξύ των αξιωματικών ΑΣΕΙ, ένας στους τρεις καταβάλλει αποζημίωση για να παραιτηθεί.

– Από τους παραιτηθέντες στο εξεταζόμενο εννεάμηνο του 2026, περισσότεροι από τους μισούς είναι απόφοιτοι ΣΝΔ-ΣΣΑΣ (ΠΝ)-ΣΜΥΝ. Οι σχολές του Πολεμικού Ναυτικού καταρρέουν πλήρως, ενώ ως λύση κυοφορείται να ενταχθούν και στο θεωρητικό πεδίο από τις πανελλαδικές του 2027. Αντίστοιχη κίνηση έγινε φέτος για άλλες στρατιωτικές σχολές, σε μια προσπάθεια πρόχειρης συγκάλυψης του προβλήματος.

– Στην ίδια περίοδο, προέλευση υπαξιωματικών έχουν τέσσερις στους πέντε που παραιτήθηκαν. Το Σώμα Υπαξιωματικών ανακόπτει τις προοπτικές όλων, με συνέπειες ακόμη και για τους αξιωματικούς ΑΣΕΙ που έχουν πριμοδοτηθεί ιδιαίτερα.

– Με παραδοχή ότι το πλήρωμα μιας φρεγάτας υπολογίζεται πια στα 150 άτομα, οι αναμενόμενες παραιτήσεις έως τη λήξη του έτους αντιστοιχούν σε δύο πληρώματα.

– Η διαρκής και εντεινόμενη απώλεια, την ίδια στιγμή, νέων στελεχών, προσωπικού ενδιάμεσης εμπειρίας που αναλαμβάνει ρόλο εκπαιδευτή και παλαιότερων τάξεων με υψηλή τεχνογνωσία επιβεβαιώνει την ιδιωτικοποίηση των ιδιαίτερα προσοδοφόρων υποδομών των ΕΔ.

Για την ΠΟΕΣ, το εύλογο συμπέρασμα είναι πως ο σχεδιασμός της Ατζέντας 2030 έχει καταστροφική λειτουργία. Μέσω της ΕΣΠΕΕΝΠΑ απευθύνει κρίσιμα ερωτήματα στον ΥΕΘΑ, ζητώντας, μεταξύ άλλων, να αποσαφηνιστεί η ακριβής δομή που θα έχει το νέο, μικρότερο αλλά ισχυρότερο ΠΝ. Επαναφέρει συγχρόνως ρεαλιστικές προτάσεις, δίνοντας προτεραιότητα στην άμεση ενδυνάμωση του Στόλου και του Ναυστάθμου Σαλαμίνος. Ζητεί επίσης να τερματιστεί αμέσως η ευρύτερη επιθετική στοχοποίηση που εξελίσσεται εναντίον των στελεχών, των υποδομών και της περιουσίας του Πολεμικού Ναυτικού. Ανάμεσα στα ενδιαφέροντα μέτρα που εισηγείται, η επιστροφή της θητείας στο ΠΝ αποτελεί μόνο ένα —και το ταχύτερο— ώστε να αποτραπεί ακόμη μεγαλύτερη ζημιά.

Το

έγγραφο της ΕΣΠΕΕΝΠΑ

:

ΘΕΜΑ:  
Παραιτήσεις 9μήνου Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2026 στο ΠΝ
ΣΧΕΤ.:   

α.

Υπ’ αριθμ. πρωτ. 072/2023 έγγραφό μας

β.

Υπ’ αριθμ. πρωτ. 006/2024 έγγραφό μας

γ.

Υπ’ αριθμ. πρωτ. 035/2024 έγγραφό μας

δ.

Υπ’ αριθμ. πρωτ. 045/2024 έγγραφό μας

ε.

Υπ’ αριθμ. πρωτ. 046/2024 έγγραφό μας

στ.

Υπ’ αριθμ. πρωτ. 002/2025 έγγραφό μας

ζ.

Υπ’ αριθμ. πρωτ. 020/2025 έγγραφό μας

η.

Υπ’ αριθμ. πρωτ. 044/2025 έγγραφό μας

θ.

Υπ’ αριθμ. πρωτ. 009/2026 έγγραφό μας

ι.

Υπ’ αριθμ. πρωτ. 021/2026 έγγραφό μας
 

Με τη «μετάβαση των ΕΔ στη νέα εποχή» να σκιάζει βαριά τις εξελίξεις, αισθανόμαστε βαθιά απογοήτευση, ανησυχία και αγανάκτηση. Εκείνο που διαπιστώνουμε είναι πως η υποβάθμιση που παρουσιάζεται ως αναβάθμιση του Πολεμικού Ναυτικού μάλλον μαρτυρεί έναν διαφορετικό σχεδιασμό, αντί να φέρνει το Ναυτικό που υπόσχονται οι εξαγγελίες: μικρότερο, αλλά ισχυρότερο.

Κατά την εκτίμησή μας, είναι πια προφανές πως όσα συμβαίνουν στο ΠΝ, πρωτίστως δε η απουσία αντίδρασης, έρχονται να επιβεβαιώσουν τη «λεπτομέρεια» των «Οδικών Χαρτών»

οι ΕΔ πρέπει να είναι αυτές που μπορούμε να στηρίξουμε οικονομικά και δημογραφικά

. Η δραματική συρρίκνωση που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας προκαλεί, ίσως για πρώτη φορά, επίσημες αντιδράσεις από κρίσιμες Διοικήσεις του ΠΝ και φαίνεται να επιβεβαιώνει όσα έχει επανειλημμένα επισημάνει η ΠΟΕΣ. Στην «αναδιάρθρωση» περιλαμβάνεται και η

αγωνιώδης προσπάθεια να μην σκάσει η βόμβα μιας νέας χρεωκοπίας πριν τις εκλογές

. Με αυτή τη λογική, ο «

εξορθολογισμός των ΕΔ

», η «

εξοικονόμηση πόρων

», οι ευθείες καταγγελίες για κακοδιαχείριση και όσα επί μήνες προβάλλονται ως προβλήματα που επιβάλλουν άμεσες μεταρρυθμίσεις δεν είναι παρά σταδιακές αποκαλύψεις του πραγματικού σχεδιασμού, δηλαδή της

στοχευμένης ιδιωτικοποίησης των ΕΔ

, στον οποίο το ΠΝ έχει εκ των πραγμάτων σημαντικό ρόλο. Ωστόσο, οι ταχύτατες αλλαγές δεν φαίνεται να αποδίδουν τα θετικά αποτελέσματα που προσδοκούσαν οι σχεδιαστές τους. Έτσι, έχει διαμορφωθεί η γενική εντύπωση πως απειλείται άμεσα το Πολεμικό Ναυτικό της αρχαιότερης και πλέον παραδοσιακής ναυτικής χώρας παγκοσμίως, καθώς, όπως όλα δείχνουν, θεωρείται υπερβολικά δαπανηρό να συντηρηθεί. Τουλάχιστον με τη σημερινή του μορφή, που χαρακτηρίζεται από σχεδόν πλήρη αυτονομία.

ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΝ

Δεν πιστεύουμε πως είναι σύμπτωση ότι, μέσα στον ευρύτερο μεταρρυθμιστικό αρμαγεδδόνα, οι «μεταρρυθμίσεις» που εφαρμόζονται σε κάθε επίπεδο μοιάζουν να επιβαρύνουν κυρίως το ΠΝ και ειδικότερα

με τρόπο επιθετικό

, με βασικά «θύματα» να αναδεικνύονται ο Στόλος και η υποστήριξή του. Αυτό συμβαίνει μέσα από την «επίθεση» στο προσωπικό:

• Σε σύγκριση με τους στρατιωτικούς των άλλων Κλάδων, μόνο το προσωπικό του Στόλου έχει υποστεί δυσανάλογη μείωση εισοδήματος.
• Μόνο το προσωπικό του ΠΝ εξαιρείται από την καταβολή αποζημιώσεων για αποστολές στις οποίες συμμετέχει υποστηρίζοντας τον Στόλο.
• Μόνο στον Στόλο διαπιστώνουμε ότι οι αποζημιώσεις μεταβάλλονται διαρκώς προς τα κάτω, ακόμη και ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη αποστολή.
• Από το Στόλο και μόνο απαιτήθηκε η επιστροφή χρημάτων αναδρομικά, τα οποία είχαν δοθεί για τη σίτιση κατά τη διάρκεια αποστολών.
• Η αποζημίωση του Στόλου για τα πλεύσιμα ήταν η μόνη στις ΕΔ που θεσπίστηκε ως εισόδημα. Έπειτα από τις αντιδράσεις μας επανήλθε, όμως το εισόδημα συνδυάστηκε τεχνητά με το «επίδομα στόλου», με συνέπεια να υπαχθεί και πάλι σε διαφορετική φορολογική κατηγορία.
• Ακόμη και στην «αξιοποίηση» περιουσιακών στοιχείων, η (πρώην πλέον) περιουσία του ΠΝ έχει μπει «κατά προτεραιότητα» στο στόχαστρο: μεταξύ άλλων, το τ. Ναυτοδικείο Πειραιά και το πρώην Υπουργείο Ναυτικών στην Πλατεία Κλαυθμώνος. Είναι επίσης γνωστό ότι στο επίκεντρο βρίσκονται το ΝΝΠ, η ΣΝΔ, το Κέντρο Εκπαίδευσης Πόρου και οι εγκαταστάσεις στον Βοτανικό.
• Η κατάργηση του Ταμείου Εθνικού Στόλου συνεπάγεται επίσης περισσότερη επιβάρυνση στην καθημερινή εργασία των πλοίων, αφού περιορίζεται η πολύτιμη ρευστότητα που εξασφάλιζε το Ταμείο.

Δεν πρόκειται για «σημεία των καιρών», αλλά για σημάδια πως ο σχεδιασμός έχει ήδη αποτύχει. Ως αποτέλεσμα, βλέπουμε να «κανιβαλίζονται» κυνικά οι υποδομές του ΠΝ, στο πλαίσιο της έμμεσης ιδιωτικοποίησης υπηρεσιών που ήδη παρέχονται. Παρά τις επαναλαμβανόμενες επικοινωνιακές απόπειρες να εμφανιστεί δήθεν ενδιαφέρον, ιδιαίτερα για τον Στόλο, οι παραιτήσεις αυξάνονται συνολικά σε όλους τους βαθμούς και ανεξαρτήτως προέλευσης, για προφανώς διαφορετικούς λόγους. Αυτό φανερώνει ότι το πρόβλημα είναι ευρύτερο και αφορά το σύνολο του συστήματος. Όπως θα αποδείξουμε παρακάτω,

οι παραιτήσεις αποτελούν την καρδιά αυτού του σχεδιασμού

, γι’ αυτό η συνεχής υποβάθμιση των εργασιακών συνθηκών και οι έμμεσες «επιθέσεις» στο προσωπικό προβάλλουν ως μονόδρομος.

Δεν είναι δικό μας συμπέρασμα: τα στοιχεία δείχνουν ευθέως ότι το ΠΝ βρίσκεται στο επίκεντρο όχι ενός απλού κυκλώνα, αλλά μιας τέλειας καταιγίδας:

• Αποχωρούν νέα στελέχη, από ΕΠΟΠ έως και νεαρούς ηλικιακά αξιωματικούς και υπαξιωματικούς.
• Οι σχολές του ΠΝ απαξιώνονται πλήρως, όπως μαρτυρούν οι κενές θέσεις εισακτέων· ανάλογη εικόνα καταγράφεται και στις προσλήψεις ΕΠΟΠ.
• Σε σημαντικό αριθμό, οι σπουδαστές που έχουν απομείνει είτε παραιτούνται είτε μετακινούνται σε άλλη σχολή μέσω του 10%, χωρίς να διαφαίνεται λύση.

Το Ναυτικό που έχει εξαγγελθεί ως μικρότερο αλλά ισχυρότερο θα έχει σαφές

πρόβλημα (α)συνέχειας

(όπως μάθαμε πρόσφατα

και στελέχωσης

), καθώς, όπως θα αναλύσουμε στη συνέχεια, χάνονται στην πράξη τόσο οι ενδιάμεσες τάξεις, οι οποίες έχουν μεταξύ άλλων την ευθύνη να εκπαιδεύουν τους νεότερους, όσο και οι παλαιότεροι αξιωματικοί ΑΣΣΥ (ΑΣΜΥ). Οι τελευταίοι σπεύδουν να περιορίσουν τις συνέπειες των επικείμενων αλλαγών στο εφάπαξ, με αποτέλεσμα τα Συνεργεία να στερούνται πολύτιμης τεχνογνωσίας που χάνεται μαζί τους. Επιπλέον, η κατάργηση του αρχαιότερου και παραδοσιακότερου θεσμού του ναύτη επιβαρύνει σημαντικά την κατάσταση.

ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Με βάση όλα τα νέα δεδομένα, ακόμη και την κατάργηση της θητείας στο ΠΝ, όσα ακολουθούν σχετικά με τις

παραιτήσεις του διαστήματος από Ιανουάριο έως Σεπτέμβριο 2026

εκτιμούμε πως είναι βέβαιο ότι θα επιχειρηθεί να ερμηνευτούν λανθασμένα. Χρειάζεται, όμως, υπομονή, καθώς η πραγματικότητα είναι πολύ πιο δυσμενής από όσο αρχικά μπορεί να φανεί:

Οι απόλυτοι αριθμοί δείχνουν ότι οι παραιτήσεις έχουν μειωθεί κατά 7%. Θα μπορούσε πράγματι να έχει αντιστραφεί η τάση. Δυστυχώς, όμως, για όλους μας, η απάντηση είναι ένα εμφατικό και βροντερό

όχι

. Αυτό προκύπτει, κατ’ αρχάς, από την αντιπαραβολή δύο ιδιαίτερα ανησυχητικών εγγράφων του Αρχηγείου Στόλου:

α. Τον Ιούνιο του 2023, το Αρχηγείο Στόλου απευθύνθηκε στο ΓΕΝ, περιγράφοντας τα σοβαρά προβλήματα που είχε ήδη ο Στόλος, επιχειρώντας να εκτιμήσει πώς θα εξελιχθούν και εισηγόμενο μέτρα για την αντιμετώπισή τους.

β. Τον Σεπτέμβριο του 2026, το Αρχηγείο Στόλου περιέγραψε την υφιστάμενη κατάσταση, όχι με προειδοποίηση όπως στο προηγούμενο έγγραφο, αλλά

σημαίνοντας γενικό συναγερμό περιγράφοντας έναν πραγματικό εφιάλτη

Παρότι μέσα στην τριετία που μεσολάβησε παροπλίστηκε μεγάλος αριθμός πλοίων και, επομένως, θα περίμενε κανείς να έχουν ενισχυθεί τα πληρώματα των πλοίων που απέμειναν, το Αρχηγείο προτείνει πλέον να διερευνηθούν τρόποι περαιτέρω στελέχωσής τους με προσωπικό που, θεωρητικά τουλάχιστον, είχε ολοκληρώσει τη θητεία του στον Στόλο. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί ότι πρόκειται για στελέχη προερχόμενα από τις κατηγορίες «

πλεονασματικών

» και «

καρκινωμάτων

» για τις οποίες ο ΥΕΘΑ αναρωτιόταν κατά καιρούς δημόσια «

τι να τους κάνει

(τόσους πολλούς)»: αξιωματικούς που προέρχονται από τη ΣΜΥΝ και, σε μικρότερο βαθμό, από τους ΕΜΘ!

Στα παραπάνω στοιχεία προστίθεται

ο γενικός συναγερμός που σήμανε προ εβδομάδων ο Ναύσταθμος Σαλαμίνος

και ο οποίος βρίσκεται αντιμέτωπος με αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεών του, εξαιτίας της ολοένα μεγαλύτερης υποστελέχωσης, για την αντιμετώπιση της οποίας διαπιστώνεται αδυναμία. Τονίζουμε πως στο πρόβλημα της υποστελέχωσης δεν περιλαμβάνεται μόνο η έλλειψη στρατιωτικού προσωπικού, αλλά και

η κατάργηση της θητείας στο ΠΝ

η οποία αναφέρεται ρητά. Τα δεδομένα αυτά πρέπει να εξεταστούν συνδυαστικά, όπως επιβεβαιώνεται και από το αποτέλεσμα, και τεκμηριώνουν όσα θα αναλυθούν στη συνέχεια.

Η εξέταση των ποιοτικών πλευρών των αριθμών αποκαλύπτει ότι

οι παραιτήσεις έχουν αναβαθμιστεί ως πρόβλημα και βρίσκονται σε ανώτερο επίπεδο από αυτό που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα

οι παραιτήσεις είναι ακόμη δυσκολότερο να αντιμετωπιστούν. Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, είναι αν υπάρχει πρόθεση να ληφθούν μέτρα. Η απάντηση θα δοθεί παρακάτω, με στοιχεία.

Πριν συνεχίσουμε, χρειάζεται μια ουσιαστική διπλή αναδρομή, ώστε να συγκρίνουμε την εξέλιξη των φετινών παραιτήσεων τόσο με την προηγούμενη δωδεκαετία όσο και με τον αριθμό των εισακτέων στις στρατιωτικές σχολές του ΠΝ:

Πίνακας Α. Σύγκριση παραιτήσεων ανά έτος (2014-2026)

*: Έως τις 30/9/2026

**: Για ηλικιακούς λόγους περιλαμβάνεται και ο βαθμός του Πλωτάρχη.

***: Δεν υπολογίζονται οι μεταβολές σωματικής κατάστασης νεοπροσληφθέντων ΕΠΟΠ.

Πίνακας Β. Σύνολο παραιτήσεων για το διάστημα από τις εκλογές 2023

*: Στον υπολογισμό περιλαμβάνεται ο βαθμός του Πλωτάρχη, λόγω ηλικίας.

**: Περιλαμβάνονται όσοι απολύθηκαν λόγω αλλαγής σωματικής κατάστασης έως τις 30/9/26.

Η συνεκτίμηση όλων των δεδομένων που προηγήθηκαν οδηγεί στα ακόλουθα στοιχεία:

α. Για το διάστημα από τις εκλογές του 2023 έως τις 30/9/26, δηλαδή την περίοδο των «μεταρρυθμίσεων και της μέριμνας»:

• Οι εννέα μήνες που έχουν καταγραφεί για το τρέχον έτος κατατάσσονται ήδη τρίτοι στον συνολικό πίνακα, παρότι τα υπόλοιπα έτη καλύπτουν ολόκληρη τη διάρκειά τους. Εκτιμούμε πως θα ξεπεραστεί και η δεύτερη θέση.
• Από τους 169 νέους αξιωματικούς ΑΣΕΙ, μαζί με τον βαθμό του Πλωτάρχη, 52 παραιτήθηκαν λαμβάνοντας αποζημίωση, δηλαδή είχαν υπηρετήσει έως και 10 χρόνια. Πρόκειται για έναν στους τρεις.
• Για το 2026, τα στελέχη προέλευσης ΣΜΥΝ περιλαμβάνουν 65 αξιωματικούς, 11 Ανθυπασπιστές και 9 υπαξιωματικούς. Συνολικά, πρόκειται για 85 αποφοίτους, μεταξύ των οποίων υπαξιωματικοί με 9 έως 15 χρόνια υπηρεσίας.
• Το 2025, από την προέλευση ΣΜΥΝ καταγράφονται 53 αξιωματικοί, 7 Ανθυπασπιστές και 31 υπαξιωματικοί. Το σύνολο ανέρχεται σε 91 αποφοίτους, με υπαξιωματικούς που είχαν 7 έως 15 χρόνια υπηρεσίας.
• Για το 2024, οι αντίστοιχοι αριθμοί της προέλευσης ΣΜΥΝ είναι 30 αξιωματικοί, 13 Ανθυπασπιστές και 22 υπαξιωματικοί. Συνολικά, 65 απόφοιτοι, με τους υπαξιωματικούς να έχουν 7 έως 15 έτη υπηρεσίας.
• Από τον Ιούλιο μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2023 σημειώθηκαν 122 παραιτήσεις. Ανάμεσα στα στελέχη προέλευσης υπαξιωματικών ήταν 20 αξιωματικοί ΣΜΥΝ, 7 από τους συνολικά 10 Ανθυπασπιστές ΣΜΥΝ, και οι 11 από τους 11 υπαξιωματικούς ΣΜΥΝ, καθώς και 11 ΕΠΟΠ. Συνολικά, 38 απόφοιτοι ΣΜΥΝ, εκ των οποίων υπαξιωματικοί με 7 έως 15 χρόνια υπηρεσίας.
• Στους παραπάνω αριθμούς προστίθενται και 160 νεοπροσληφθέντες ΕΠΟΠ, οι οποίοι απολύθηκαν με το τέχνασμα της αλλαγής κατάστασης υγείας και συνιστούν έμμεσες παραιτήσεις.
• Ειδικά για τη ΣΜΥΝ, στις 103 θέσεις που έμειναν κενές φέτος στις πανελλαδικές εξετάσεις προστέθηκαν περίπου 30 παραιτήσεις πρωτοετών. Έτσι, στην τάξη του πρώτου έτους έχουν απομείνει 65 Έλληνες σπουδαστές και σπουδάστριες, ενώ είναι προφανές ότι θα υπάρξουν και άλλες «διαρροές».

Με βάση τα στοιχεία που προηγήθηκαν, προκύπτει ότι

ο πραγματικός αριθμός των παραιτήσεων για το διάστημα από Ιούλιο 2023 έως και Σεπτέμβριο  2026 ανέρχεται σε 1.968

(οι δε

ΕΠΟΠ σε 502

). Διευκρινίζεται πως τα στοιχεία για την περίοδο 2023-25 δεν περιλαμβάνουν τους 56 ΕΠΟΠ που απολύθηκαν λόγω προβλημάτων υγείας.

β. Επίδραση των παραιτήσεων

Η εξέταση των βαθμών των στελεχών που αποχώρησαν αναδεικνύει δύο τάσεις. Η πρώτη αφορά παλαιότερα στελέχη, τα οποία βρίσκονται κοντά στην ολοκλήρωση της σταδιοδρομίας τους. Ανάμεσά τους υπάρχουν αρκετοί που

δεν αντέχουν να διανύσουν

«τα τελευταία «μέτρα» με αποτέλεσμα να «πληρώνουν» την οικονομική ζημία της απώλειας των τελευταίων ετών, γεγονός που υποτιμάται συστηματικά.

Η δεύτερη τάση, πολύ πιο έντονη, καταγράφεται κυρίως στους Ανθυποπλοιάρχους και Υποπλοιάρχους, μεταξύ των αξιωματικών ΑΣΕΙ και ΑΣΜΥ, καθώς και στους Αρχικελευστές και Επικελευστές των υπαξιωματικών ΑΣΜΥ. Πρόκειται για νέους ανθρώπους, με το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας τους μπροστά τους, αρκετοί από τους οποίους

δεν αντέχουν να διανύσουν

«τα τελευταία μέτρα» πριν από τη μονιμοποίησή τους και επιλέγουν είτε να λάβουν αποζημίωση είτε, στην περίπτωση των ΕΠΟΠ, να αλλάξουν σωματική κατάσταση. Παρότι η απροθυμία για σταδιοδρομία στο ΠΝ φαίνεται να έχει διαφορετικές αφετηρίες και αιτίες, η κόπωση και οι συνέπειές της είναι ίδιες για τα νεότερα και τα παλαιότερα στελέχη.

Τα παραπάνω επαληθεύουν το δραματικό δεδομένο που έχουμε επισημάνει επανειλημμένα: το ΠΝ χάνει ταυτόχρονα μεγάλο μέρος από:

• Τα νέα στελέχη, των οποίων η αντοχή και ο ενθουσιασμός είναι βασικά για την ενίσχυση του Στόλου.
• Τις ενδιάμεσες βαθμίδες, που έχουν αναλάβει να εκπαιδεύουν τους νεοεισερχόμενους στον Στόλο. Έτσι χάνεται η εκπαίδευση που είχε αναπτυχθεί έως τότε, μαζί με τη σχετική τεχνογνωσία.
• Το έμπειρο προσωπικό, το οποίο, αφού ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις του στον Στόλο, μπορεί να στελεχώσει τις υπηρεσίες ξηράς και κυρίως την Υποστήριξη, δηλαδή τα συνεργεία του Ναυστάθμου και το σύστημα εφοδιασμού, με συνέπειες για τη δυνατότητα αυτοεπισκευής.

Πίνακας Γ. Σύγκριση εισακτέων σε ΣΝΔ και ΣΜΥΝ ανά έτος (2010-2026)*

*: Τα στοιχεία συγκεντρώθηκαν από το διαδίκτυο.

Ωστόσο, η αντιπαραβολή των παραιτήσεων με τις εισαγωγές στις σχολές του ΠΝ αποκαλύπτει μια ακόμη πιο δραματική εικόνα: αν ληφθούν υπόψη τα έτη υπηρεσίας που αντιστοιχούν σε κάθε βαθμό, διαπιστώνουμε πως,

μεγάλο μέρος όσων παραιτούνται σήμερα αρχίζουν να προέρχονται από «μνημονιακές» τάξεις με χαμηλό αριθμό εισακτέων

. Αυτός είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο οι παραιτήσεις του 2026 φαίνεται να παρουσιάζουν καμπή: διότι

μικραίνει η «δεξαμενή» των υποψηφίων προς παραίτηση, φαινόμενο που αναμένεται να διαρκέσει λίγα χρόνια

. Ειδικότερα, προκύπτουν τα εξής:

• Από το 2014 έως τις 30/9/2026 παραιτήθηκαν 496 αξιωματικοί ΑΣΕΙ (ΣΝΔ και ΣΣΑΣ). Αντίστοιχα, από το 2010, όταν άρχισε η οικονομική κρίση, έως τις 30/9/2026, στη ΣΝΔ εισήχθησαν 542 σπουδαστές — σχεδόν μία τάξη διαφορά, παρά τα τέσσερα επιπλέον έτη.
• Για την περίοδο 2014 έως 30/9/2026 εκτιμούμε ότι αποχώρησαν με παραίτηση περίπου 550 στελέχη προέλευσης ΑΣΣΥ (ΑΣΜΥ). Σχεδόν οι μισοί εξ αυτών παραιτήθηκαν τα τελευταία 3,5 χρόνια. Από το 2010, την έναρξη της οικονομικής κρίσης, μέχρι τις 30/9/2026 οι εισακτέοι ήταν 1821. Με άλλα λόγια, έχει αποχωρήσει σχεδόν το 30%, παρότι συνυπολογίζονται τέσσερα επιπλέον χρόνια, ενώ οι πολυπληθείς τάξεις της ΣΜΥΝ που φτάνουν διαρκώς στο τέλος τους αντικαθίστανται από πολύ μικρότερες. Επισημαίνεται ότι οι 550 παραιτήσεις αντιστοιχούν στο σύνολο των εισακτέων, όχι των ορκισθέντων, των τεσσάρων τελευταίων ετών, δηλαδή της «Ατζέντας» και των μεταρρυθμίσεων.
• Στο ίδιο χρονικό διάστημα, ένας στους τέσσερις παραιτηθέντες είναι ΕΠΟΠ.

γ. Η αποκάλυψη του σχεδιασμού

Η διαρκής συρρίκνωση των ΕΔ, ώστε να μην εκλαμβάνονται ως οικονομικό «βάρος» —έκφραση που χρησιμοποίησε ο ΥΕΘΑ στον ιστότοπο capital: «

Η Άμυνα παύει να αποτελεί αποκλειστικά βάρος για τον κρατικό προϋπολογισμό

»— αποτελεί

βασική προϋπόθεση

μέρος του σχεδιασμού που περιγράφουν οι «Οδικοί Χάρτες». Επομένως, οι παραιτήσεις, προφανώς όχι μόνο στο ΠΝ, χρειάζεται πλέον να εξετάζονται συνολικά μέσα από αυτό το πρίσμα.

Σε αυτό το σημείο προχωρούμε σε μια αποκάλυψη: σύμφωνα με έναν σχεδιασμό, ο οποίος, απ’ όσο γνωρίζουμε, δεν δημοσιοποιείται,

το 2030 το Πολεμικό Ναυτικό έχει προγραμματιστεί να έχει ως ταβάνι τα 9.000 στελέχη

. Αντίστοιχη απόφαση έχει ληφθεί και για τον ΣΞ και την ΠΑ. Δεν θα αναφέρουμε άλλους αριθμούς, ωστόσο επιβεβαιώνουμε ότι, αν και απέχουμε ακόμη από τον «στόχο», η απόσταση αυτή είναι «εικονική». Τα επόμενα χρόνια, και ειδικότερα έως το 2031, θα αποστρατευτούν πολυπληθείς τάξεις της ΣΜΥΝ, καθώς και σειρές ΕΜΘ. Αυτό σημαίνει ότι το προσωπικό θα μειωθεί σημαντικά από το σημερινό επίπεδο, όπως αναμένεται.

Εκτιμούμε πως αργά ή γρήγορα θα φανεί ότι δεν είναι δυνατόν να ελεγχθεί ο αριθμός των παραιτήσεων. Τα στοιχεία που προηγήθηκαν επιβεβαιώνουν την εκτίμηση της ΠΟΕΣ για

πλήρη κατάρρευση της «Ατζέντας 2030»

: ας μην παραβλέπεται ότι από το 2023 έως σήμερα οι παραιτήσεις ανέρχονται σε 1.163, καταγράφοντας αριθμούς σε κάθε προέλευση αλλά και συνολικά.

αναλογεί στο 50 έως 60% του αντιστοίχου συνολικού αριθμού

(από το 2014 έως και σήμερα)! Το γεγονός ότι εδώ και χρόνια έχουμε αναδείξει τη σοβαρότητα του προβλήματος, ενώ τα μέτρα που λαμβάνονται κινούνται ουσιαστικά προς την αντίθετη κατεύθυνση, επιβεβαιώνει το συμπέρασμά μας ότι

οι παραιτήσεις πριμοδοτούνται

δεν υπάρχει βούληση να σταματήσουν οι παραιτήσεις, προφανώς επειδή εξυπηρετεί περισσότερο να χρησιμοποιούνται ως εργαλείο ρύθμισης παρά να αντιμετωπίζονται ως ανεξέλεγκτο πρόβλημα, μέχρι να επιτευχθεί ο «στόχος». Μάλιστα, εκτιμούμε ότι η φαινομενική «μείωση», που οφείλεται στην προσωρινή συρρίκνωση της «δεξαμενής», ενδέχεται το προσεχές διάστημα να επιταχύνει το φαινόμενο, ώστε να «διασφαλιστεί» η επιθυμητή εξέλιξη.

Επιπλέον, οι παραιτήσεις δεν είναι βέβαιο ότι θα σταματήσουν όταν «επιτευχθεί» ο στόχος των 9.000 στελεχών. Όπως έχουμε επισημάνει και στο παρελθόν, για να γίνουν οι «μεταρρυθμίσεις» πιο εύπεπτες και να πετύχουν, θα πρέπει στο (όσο γίνεται πιο) κοντινό μέλλον να έχει αποχωρήσει ο μέγιστος δυνατός αριθμός στρατιωτικών «προ Ατζέντας».

Αποτελεί κρίσιμη προϋπόθεση της «επιτυχίας» της «μετάβασης στη νέα εποχή» να υπάρχουν όσο το δυνατόν λιγότεροι στρατιωτικοί που να θυμούνται

(και να ενημερώνουν τους νεότερους) πως κάποτε λάμβαναν αξιοπρεπή εφάπαξ, είχαν μετοχική σχέση και καλή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ενώ μπορούσαν να τα βγάζουν πέρα με έναν μισθό, έστω και με υποφερτή αξιοπρέπεια, κ.λπ. Το «δίλημμα» που αναμφίβολα θα τεθεί έχει χρησιμοποιηθεί ξανά πρόσφατα για το

Σώμα Υπαξιωματικών

ως μέσο καλλιέργειας εσωτερικού κοινωνικού αυτοματισμού: «

δεν θα αφορά εσάς

» (άρα κάντε πως δεν βλέπετε). Επομένως, θεωρούμε πολύ πιθανό οι παραιτήσεις να εξακολουθήσουν να «πριμοδοτούνται» και μετά την επίτευξη του ορίου των 9.000 στελεχών, ώστε οι «παλαιοί» που περισσεύουν να αντικατασταθούν από περισσότερους «νέους».

Ωστόσο, εκτιμούμε ότι εδώ ανακύπτει μια σημαντική αντίφαση: ο σχεδιασμός για την ομαλή «μετάβαση στη νέα εποχή» απαιτεί να υπάρχει τρόπος κάλυψης του αριθμητικού κενού που θα δημιουργηθεί. Πώς μπορεί να γίνει αυτό όταν οι οικονομικές δυνατότητες περιορίζονται διαρκώς, οι υποχρεώσεις αυξάνονται και το προσωπικό μειώνεται δραματικά; Δεν πρέπει να παραβλέπεται πως αυτός ακριβώς ο συνδυασμός έχει καταστήσει τις ΕΔ —και ιδιαίτερα το ΠΝ, ως μέρος των θαλάσσιων επαγγελμάτων της χώρας—

μη-ελκυστικό επαγγελματικό προορισμό

.

Όσο για τα «τεχνάσματα», όπως οι παραπλανητικές, εξιδανικευμένες διαφημίσεις και οι μεταρρυθμίσεις που παρουσιάζονται ως αναβάθμιση, έχει φανεί ήδη ότι δεν πείθουν τη νέα γενιά. Ίσως γι’ αυτό τα «μέτρα» που εφαρμόζονται απευθύνονται ουσιαστικά σε παιδιά χωρίς άλλη επιλογή από το να ακολουθήσουν σταδιοδρομία στις ΕΔ, ανεξάρτητα από τις συνθήκες. Είναι βέβαιο ότι αυτός ο σχεδιασμός θα αποτύχει παταγωδώς το αργότερο μεσοπρόθεσμα, όπως θα αποτύχει και

η σχεδιαζόμενη ένταξη της ΣΝΔ και της ΣΜΥΝ και στην θεωρητική κατεύθυνση

από τις πανελλαδικές εξετάσεις του 2027. Στο ήδη τεράστιο πρόβλημα ότι οι μελλοντικοί κυβερνήτες και Αρχηγοί στο ΠΝ θα έχουν εισαχθεί στη ΣΝΔ με μέσο όρο 11, είναι αδιανόητο να προστεθεί ένα ακόμη σοβαρότερο: για να ελέγξουν βλάβη σε μηχανή ή αντλία, αλλά και για να κάνουν υποτύπωση πορείας, οι αξιωματικοί και οι υπαξιωματικοί αντί να γνωρίζουν φυσική, ηλεκτροτεχνία και μηχανική ρευστών θα γνωρίζουν πολιτική οικονομία και κοινωνικές επιστήμες.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
   

• Η φαινομενική υποχώρηση των παραιτήσεων δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα: το πρόβλημα έχει πλέον «αναβαθμιστεί» και είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Η σοβαρότητά του φαίνεται κυρίως από την έλλειψη χαμηλόβαθμων υπαξιωματικών.
• Την εικόνα αυτή τεκμηριώνουν δύο έγγραφα. Σε πρόσφατο έγγραφο του Αρχηγείου Στόλου επιβεβαιώνεται ότι δεν υπάρχουν πλέον υπαξιωματικοί (και ιδίως ΣΜΥΝ) σε ικανό αριθμό, με συνέπεια να εξετάζονται λύσεις που είχαν απορριφθεί ως μη κατάλληλες μέσω του Σώματος Υπαξιωματικών. Αντίστοιχα, έγγραφο του Ναυστάθμου Σαλαμίνος, που εκδόθηκε πριν από εβδομάδες, προειδοποιεί ακόμη και για τον κίνδυνο αδυναμίας διεκπεραίωσης δυνατοτήτων.
• Η εξέλιξη αυτή δικαιώνει πλήρως τις προειδοποιήσεις της ΠΟΕΣ για τη σταδιακή ιδιωτικοποίηση των ΕΔ ανά πεδία και τομείς, συγκεκριμένα στην επισκευή, τη συντήρηση, τη μέριμνα και τον εφοδιασμό. Η ανάθεση σε ιδιώτες επιχειρείται να εμφανιστεί ως «αναγκαίο κακό» εξαιτίας των παραιτήσεων, τις οποίες στην πράξη ενισχύει η επιλογή να μην αντιμετωπιστούν. Δεν έχει γίνει γνωστό, ωστόσο, το κόστος αυτής της αλλαγής ούτε αν έχει εγκριθεί από την αρμόδια Διαρκή Επιτροπή ή αν έχει καν εγγραφεί στον προϋπολογισμό.
• Από τις φετινές παραιτήσεις έως τις 30/9, οι 4 στους 5 είναι προέλευσης υπαξιωματικών, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ΕΠΟΠ, ενώ ο 1 στους 3 προέλευσης ΣΜΥΝ. Παράλληλα, ο 1 στους 4 είναι ΕΠΟΠ. Το Σώμα Υπαξιωματικών και οι αλλαγές στη σταδιοδρομία διαλύουν τα πάντα, επηρεάζοντας και τους αξιωματικούς ΑΣΕΙ.
• Άνω του 50% των παραιτηθέντων μέσα στο 2026 έως τις 30/9 έχουν αποφοιτήσει από τη ΣΝΔ ή τη ΣΜΥΝ.
• Μεταξύ των αξιωματικών προέλευσης ΑΣΕΙ του ΠΝ που παραιτήθηκαν από το 2023, δηλαδή αποφοίτων ΣΝΔ και ΣΣΑΣ, ο 1 στους 3 επέλεξε να καταβάλει αποζημίωση.
• Έως και τις 30/9 του 2026, ένας στους πέντε παραιτηθέντες προέρχεται από ΑΣΕΙ, ενώ ένας στους τέσσερις είναι αξιωματικός ΑΣΣΥ (ΑΣΜΥ).
• Αν θεωρήσουμε ότι ένα πλήρες πλήρωμα φρεγάτας αριθμεί πλέον περίπου 150 άτομα, τότε μέχρι το τέλος του έτους αναμένεται να έχει ξεπεραστεί ο αριθμός των 2 πληρωμάτων φρεγάτας.
• Περί το 60% των παραιτήσεων από το 2014 (τόσο συνολικά, όσο και ανά προέλευση) έχουν υποβληθεί τα τελευταία 3,5 έτη και ανέρχονται σε 1.163 από σύνολο 1.968. Ιδιαίτερα μετά την παρουσίαση της «Ατζέντας 2030» το 2024 —και ακόμη περισσότερο μετά την εφαρμογή της— η τάση εμφανίζει σχεδόν γεωμετρική αύξηση.
• Μόνο τα τελευταία 3,5 χρόνια έχουν παραιτηθεί 279 απόφοιτοι ΣΜΥΝ από όλο το εύρος της (μέχρι πρότινος ισχύουσας) σταδιοδρομίας, αριθμός περίπου ίσος με τους εισακτέους των τάξεων 2027 και 2028. Από τα 279 στελέχη, οι 111, δηλαδή οι 4 στους 10 έφεραν βαθμούς Επικελευστή, Αρχικελευστή και Ανθυπασπιστή. Πρόκειται για νέους ανθρώπους στους οποίους θα στηρίζονταν οι επόμενες γενιές του ΠΝ, τόσο για την αντικατάσταση των παλαιότερων όσο και για την εκπαίδευση των νεότερων.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Θεωρούμε απολύτως αναγκαία την άμεση λήψη ουσιαστικών μέτρων, που έπρεπε να έχουν δρομολογηθεί «χθες». Ως πρώτο πακέτο, οι ενέργειες πρέπει να βασιστούν στους ακόλουθους άξονες:

• Πρώτα πρέπει να αποσαφηνιστεί αν οι παραιτήσεις αντιμετωπίζονται πράγματι ως ευκαιρία και για ποιον λόγο δεν έχουν καθιερωθεί αντίστοιχα ευνοϊκά μέτρα, όπως η επαναφορά της 25ετίας ή η παροχή κινήτρων πρόωρης αποχώρησης από τις ΕΔ. Δεν είναι δυνατόν το ζήτημα να συνεχίσει να καλύπτεται με επικοινωνιακούς χειρισμούς, ώστε να κρυφτούν η κατάρρευση και το συνολικό φιάσκο.
• Χρειάζεται άμεση ενίσχυση του Στόλου και του Ναυστάθμου Σαλαμίνος, αρχικά με γενναία οικονομικά κίνητρα αντίστοιχα προς τις αμοιβές των οικονομικών φορέων. Έτσι θα φανεί και αν υπάρχει πράγματι πρόθεση να ανακοπούν οι παραιτήσεις ή αν επιλέγεται η παραχώρηση της συντήρησης και επισκευής σε ιδιώτες, με εκτίναξη του κόστους. Το σχέδιο πρέπει να δημοσιοποιηθεί, ώστε να είναι δυνατός ο έλεγχος της υλοποίησής του. Για μια χώρα όπως η Ελλάδα, ο Στόλος αποτελεί εθνική υπόθεση.

• Να προχωρήσει άμεσα ουσιαστική και πραγματική αναβάθμιση της ΣΜΥΝ , όπως και όλων των ΑΣΜΥ, στα πρότυπα των ΑΣΕΙ. Παράλληλα, απαιτείται πλήρης ακαδημαϊκή και επαγγελματική εξίσωση των αποφοίτων με εκείνους των ΑΕΙ αντίστοιχων ειδικοτήτων, χωρίς εξαιρέσεις ή προϋποθέσεις, βάσει της πρότασης αντιστοιχίσεων της ΠΟΕΣ.

• Να καταρτιστεί ένα βιώσιμο σχέδιο σταδιοδρομίας, με εναλλαγή υπηρεσίας στον Στόλο και σε μονάδες ξηράς, ώστε η πολυετής συνεχής παρουσία στον Στόλο να μην οδηγεί σε εξάντληση από τις διαρκείς αποστολές. Παράλληλα, χρειάζονται ουσιαστικές παρεμβάσεις μέριμνας σε κάθε επίπεδο, ιδίως για τη στήριξη του προσωπικού: μεταξύ άλλων, σχολική μονάδα πρώτης βαθμίδας στον Ναύσταθμο με νηπιαγωγείο, προνηπιακό τμήμα και παιδικό σταθμό, κεντρικό εστιατόριο για τη σίτιση των στελεχών, κεντρικό Πρατήριο του ΠΟΝ που θα λειτουργεί και μετά το ωράριο εργασίας, καθώς και επίδομα ενοικίου.
• Να επανέλθει η βαθμολογική εξέλιξη των Υπαξιωματικών, σύμφωνα με την πρόταση της ΠΟΕΣ. Ως πρώτο βήμα, προτείνεται να ανασταλεί ο ν. 5265/2026, ώστε να αποτιμηθεί η ζημιά που έχει ήδη γίνει, και να σχεδιαστεί ρεαλιστική μετάβαση σε νέο καθεστώς που θα αποκαθιστά τις προαγωγές για όλα τα στελέχη. Η διαδικασία θα πρέπει να βασίζεται σε αδιάβλητες εξετάσεις και διαδικασίες, να περιλαμβάνει την επιλογή career path και να προβλέπει ιδιαίτερα αυστηρές ποινικές ρήτρες για παραβιάσεις.
• Να γίνει πιο ευέλικτο το ισχύον πλαίσιο και να καταργηθούν οι αναχρονιστικές, «τιμωρητικές» ρυθμίσεις, όπως εκείνες που αφορούν τη χρονική καθήλωση στον βαθμό ή προβλήματα υγείας. Έτσι, θα μπορεί να αξιοποιείται το προσωπικό με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, όπως προτείνει η ΠΟΕΣ.
• Να επανέλθει χωρίς καθυστέρηση η θητεία στο ΠΝ, όπως ίσχυε παλαιότερα, ώστε να δοθεί προτεραιότητα στην επάνδρωση του Στόλου και του Ναυστάθμου Σαλαμίνας.
• Να καθιερωθούν αυξήσεις σε ρεαλιστικό ύψος, ανάλογες με τις αποζημιώσεις στο Εμπορικό Ναυτικό. Στόχος είναι τα ταξίδια να αποφέρουν ουσιαστικό ποσό στους εργαζομένους, αντί το πρόσθετο εισόδημα να καταλήγει ολόκληρο στην Εφορία μέσα από τη στοχευμένη αύξησή του, «τόσο, όσο».
• Να σταματήσει κάθε σχέδιο παρέμβασης στο Μετοχικό Ταμείο Ναυτικού και να αποκατασταθεί η ζημιά που έχει ήδη συντελεστεί. Παράλληλα, ο ΥΕΘΑ οφείλει, ασκώντας τις εποπτικές του αρμοδιότητες, να καταλογίσει ευθύνες σε κάθε υπόλογο απευθείας.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Ανεξάρτητα από όσα αναφέρθηκαν και λαμβάνοντας υπόψη ότι

αμφισβητούμε την ύπαρξη πρόθεσης να επιλυθούν τα προβλήματα

θεωρούμε πως το ΥΠΕΘΑ πρέπει να απαντήσει με σαφήνεια στα εξής ερωτήματα:

α.   Αν καταρρεύσει ο Ναύσταθμος Σαλαμίνας, με ποιον τρόπο θα καλυφθούν οι υπηρεσίες του και πόσο θα κοστίσει αυτό;

β.   Με ποιον τρόπο θα αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που καταγράφει το Αρχηγείο Στόλου; Θα αναζητηθούν λύσεις μεταξύ των «πλεονασματικών καρκινωμάτων» που χαρακτηρίστηκαν τιμωρητικά οριζοντίως ακατάλληλα για περαιτέρω βαθμολογική εξέλιξη;

γ.   Πώς εξηγεί το ΥΠΕΘΑ ότι απέτυχαν πλήρως όλα τα μέτρα που θεσπίστηκαν, μεταξύ άλλων, για να περιοριστούν οι παραιτήσεις; Εξακολουθεί άραγε ο ΥΕΘΑ να υποστηρίζει το αφήγημα της «

έλλειψης αισθήματος εθνικής αποστολής

» του «

υποαμειβόμενου

» προσωπικού;

δ.

Πως έχει προκύψει το ταβάνι των 9.000 στελεχών για το ΠΝ;

Έχει εξασφαλιστεί η έγκριση της αρμόδιας Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων;

ε.   Το Αρχηγείο Στόλου και ο Ναύσταθμος Σαλαμίνας αποδίδουν τα προβλήματα σε κοινές αιτίες και επισημαίνουν ανοιχτά ως βασικούς υπαίτιους τόσο το Σώμα Υπαξιωματικών όσο και την κατάργηση της θητείας στο ΠΝ, συνδέοντας τις δυσμενείς εξελίξεις με την εφαρμογή της «Ατζέντας 2030». Σκοπεύει το ΥΠΕΘΑ να προχωρήσει σε ενέργειες για να διορθώσει τις όποιες παρενέργειες προκάλεσαν οι παρεμβάσεις του;

στ.  Με ποιον προγραμματισμό θα καλύψει το ΥΠΕΘΑ το οικονομικό κενό του Στόλου, το οποίο προέκυψε από την κατάργηση του Ταμείου Εθνικού Στόλου και την απώλεια περιουσιακών στοιχείων του ΠΝ;

ζ.   Ποια μορφή θα έχει το μικρότερο, αλλά ισχυρότερο ΠΝ το 2030, όταν υποτίθεται ότι θα έχει ολοκληρωθεί η εφαρμογή της περιβόητης «Ατζέντας»;