Γερμανία: Πώς το AfD σάρωσε στις εκλογές με το μοντέλο Τραμπ και τη στρατηγική MAGA – Η επόμενη ημέρα για το ακροδεξιό κόμμα

Η ιστορική εκλογική επικράτηση της «Εναλλακτικής για τη Γερμανία» (AfD) στο κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ, όπου το ακροδεξιό κόμμα συγκέντρωσε το 44% των ψήφων, επιβεβαίωσε τους φόβους για τη δυναμική της παράταξης.

Η τακτική που ακολούθησαν τα στελέχη της, δανειζόμενα στοιχεία από τη στρατηγική του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, αποδείχθηκε καθοριστική για τη διαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού.

Τώρα, ο υποψήφιος του AfD στο κρατίδιο αυτό, Ούλριχ Ζίγκμουντ, δήλωσε έτοιμος να ξεκινήσει συνομιλίες με τα άλλα κόμματα, υπογράμμισε ωστόσο ότι το AfD θα συνομιλήσει φυσικά, προκειμένου να διαπιστώσει «εάν υπάρχουν κοινοβουλευτικές ομάδες ή μέλη του κοινοβουλίου στη Σαξονία-‘Ανχαλτ με τα οποία θα μπορούσε να διευκολυνθεί η πολιτική αλλαγή».

Ανέφερε μάλιστα ότι συζητά ήδη με βουλευτές του CDU και της Συμμαχίας Σάρα Βάγκενκνεχτ (BSW).

«Το αποτέλεσμα των εκλογών είναι φυσικά μια σαφής εντολή να κυβερνήσει η Εναλλακτική για τη Γερμανία. Δεν θα μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρη. Αλλά δεν θα συμβιβαστούμε. Θέλω να μπορώ να κοιτάζομαι στον καθρέφτη το βράδυ και να παραμένω πιστός στον εαυτό μου», πρόσθεσε.

Για τον ίδιο, όπως είπε, είναι σημαντικό να δημιουργηθούν οι συνθήκες προκειμένου το AfD να έρθει στην εξουσία και η Αλίς Βάιντελ να γίνει καγκελάριος και για αυτό σκοπεύει να είναι ενεργός και στην επόμενη προεκλογική εκστρατεία σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Στο μεταξύ, το λαϊκιστικό κόμμα BSW επεσήμανε ότι δεν θα εμποδίσει το AfD να ηγηθεί μιας κυβέρνησης μειοψηφίας στη Σαξονία – Άνχαλτ, ανοίγοντας τον δρόμο στον Ζίγκμουντ να γίνει ο πρώτος πρωθυπουργός γερμανικού κρατιδίου που προέρχεται από το ακροδεξιό κόμμα.

Το AfD σημείωσε ιστορική νίκη στη Σαξονία- Άνχαλτ, αλλά δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία.

Το «ντεμπούτο» στην εξουσία

Μέχρι σήμερα, η πορεία του AfD προς τη συστημική πολιτική της Γερμανίας συναντούσε ισχυρά εμπόδια. Η υπηρεσία εσωτερικών πληροφοριών της χώρας έχει κατατάξει το κόμμα ως «εξτρεμιστικό» λόγω της εμπρηστικής του ρητορικής απέναντι στους μουσουλμάνους πολίτες και τους μετανάστες.

Παράλληλα, όλα τα υπόλοιπα γερμανικά κόμματα, τόσο τα συντηρητικά όσο και τα προοδευτικά, διατηρούσαν ένα άγραφο, αυστηρό «τείχος προστασίας», αρνούμενα κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας ή σχηματισμού συνασπισμού μαζί της.

Αυτή ακριβώς η εγχώρια απομόνωση ήταν που ώθησε το AfD να αναζητήσει ισχυρούς δεσμούς με το κίνημα MAGA (Make America Great Again) των ΗΠΑ.

Η ιδεολογική σύγκλιση, η τολμηρή ρητορική και το κοινό branding είναι πλέον εμφανή – τα καπέλα με το σύνθημα «Make Germany Great Again» αποτελούν σύνηθες θέαμα στις εκδηλώσεις του AfD.

Ωστόσο, οι επαφές μεταξύ των δύο πλευρών, ξεπερνούν τα αναμνηστικά. Η συνιδρύτρια του κόμματος, Αλίς Βάιντελ, είχε συναντηθεί στο περιθώριο της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, ενώ προηγουμένως είχε συμμετάσχει σε ζωντανή διαδικτυακή μετάδοση στην πλατφόρμα X με τον Έλον Μασκ.

Παράλληλα, αντιπροσωπεία στελεχών του AfD είχε ταξιδέψει στην Ουάσινγκτον για τη δεύτερη ορκωμοσία του Ντόναλντ Τραμπ.

«Πιστεύω ότι υπάρχει ιδεολογική ευθυγράμμιση σε κομβικά ζητήματα και θεωρώ ότι το AfD μαθαίνει από το κίνημα MAGA», δήλωσε στο CNN η Άλμουτ Μέλερ, διευθύντρια Ευρωπαϊκών και Παγκόσμιων Υποθέσεων στη δεξαμενή σκέψης European Policy Centre στις Βρυξέλλες.

Τα δύο μέρη συγκλίνουν ιδιαίτερα στη ρητορική ότι η χώρα πρέπει «να νοιαστεί για τον δικό της λαό και να σταματήσει να νοιάζεται για όλους τους άλλους».

«Παρ’ όλα αυτά, δεν πρόκειται για μια απλή σχέση στη διαχείρισή της σε όλες τις περιπτώσεις», πρόσθεσε η Μέλερ, αναφερόμενη σε «πολιτικές που επηρεάζουν τη γερμανική οικονομία», όπως οι δασμοί του Τραμπ ή οι πιέσεις στις τιμές των καυσίμων λόγω του πολέμου στο Ιράν.

Έτσι, η ηγεσία της «Εναλλακτικής για τη Γερμανία» ταλαντεύεται ανάμεσα στον έπαινο των εγχώριων θέσεων του Τραμπ για τη μεταναστευτική πολιτική, τους πολιτισμικούς πολέμους και τον εθνικισμό, και την κριτική απέναντι στις παρεμβάσεις του σε τρίτες χώρες.

Το «μοντέλο Τραμπ»

Ηγέτες του AfD υιοθέτησαν αθόρυβα τακτικές από το στρατηγικό οπλοστάσιο του Προέδρου των ΗΠΑ, προκειμένου -μεταξύ άλλων- να αμφισβητήσουν την εγκυρότητα της επιστολικής ψήφου.

Χωρίς να προσκομίσουν στοιχεία, ισχυρίστηκαν ότι σημειώθηκε χειραγώγηση ψηφοδελτίων ηλικιωμένων σε οίκους ευγηρίας, ζητώντας την κατάργηση της επιστολικής ψηφοφορίας.

Η επίθεση στις επιστολικές ψήφους καταγράφηκε στον δρόμο προς τις ιστορικές κρατιδιακές εκλογές, οι οποίες τελικά έσπασαν ένα από τα μεγαλύτερα ταμπού της μεταπολεμικής τάξης στη χώρα, ανοίγοντας τον δρόμο για το ενδεχόμενο μιας ακροδεξιάς διακυβέρνησης.

Πολιτικοί από όλο το πολιτικό φάσμα, γνωρίζοντας ότι οι δημοσκοπήσεις έδειχναν τον Τραμπ ιδιαίτερα μη δημοφιλή, απέφευγαν να αναφέρουν το όνομά του. Ωστόσο, η σκιά του Αμερικανού Προέδρου παρέμενε έκδηλη πάνω από την εκλογική αναμέτρηση, σημειώνουν οι Los Angeles Times.

Το AfD, υιοθετώντας σιωπηρά τις επιθέσεις του Τραμπ κατά των μεταναστών, των μέσων ενημέρωσης και της ακεραιότητας των εκλογών, κατάφερε να προκαλέσει ένα πρωτοφανές πολιτικό σοκ στη μεταπολεμική Γερμανία.

Σε μια χώρα όπου η συλλογική ενοχή για το ναζιστικό παρελθόν βρίσκεται πάντα κοντά στην επιφάνεια, το AfD πραγματοποίησε εκστρατεία χωρίς απολογητική διάθεση απέναντι σε αυτό που περιγράφει ως «δεσμά της ιστορίας της Γερμανίας».

Παράλληλα, προσέλκυσε νέους υποστηρικτές υιοθετώντας τη σκληρή γραμμή του Τραμπ στο μεταναστευτικό και τις συνεχείς επιθέσεις του στα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης.

Ο ηγέτης του AfD, Τίνο Χρουπάλα, είχε προκαλέσει έκπληξη στη Γερμανία προειδοποιώντας για πιθανή κλοπή ψήφων στις εκλογές του κρατιδίου της Σαξονίας-Άνχαλτ, δηλώνοντας σε εθνικό τηλεοπτικό δίκτυο ότι ορισμένοι ηλικιωμένοι σε οίκους ευγηρίας είδαν τις επιστολικές τους ψήφους να συμπληρώνονται και να υπογράφονται εν αγνοία τους.

Την ίδια εβδομάδα, στο γειτονικό κρατίδιο του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας, ο υποψήφιος του AfD, Λάιφ-Έρικ Χολμ, δήλωσε: «Η επιστολική ψηφοφορία είναι πιο ευάλωτη σε πιθανές απόπειρες χειραγώγησης».

Εκλογικοί αξιωματούχοι και οργανώσεις που εκπροσωπούν φροντιστές σε οίκους ευγηρίας απέρριψαν τους ισχυρισμούς, τονίζοντας ότι δεν υπήρχε καμία ένδειξη εκλογικής απάτης.

Η στρατηγική της αμφισβήτησης

Ο Τραμπ έχει περάσει χρόνια επιτιθέμενος στην επιστολική ψήφο ως ευάλωτη σε απάτες, παρά τις ελάχιστες αποδείξεις για ευρεία κατάχρηση, ενώ ο ίδιος έχει ψηφίσει μέσω αλληλογραφίας σε πρόσφατες εκλογές και η κυβέρνησή του συνεχίζει τις δικαστικές διαμάχες για τον περιορισμό της.

Ο Μαρσέλ Λεβαντόβσκι, πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Martin Luther στο Χάλε της Γερμανίας, σημείωσε: «Η σπορά δυσπιστίας προς τους πολιτικούς θεσμούς αποτελεί μέρος της στρατηγικής των δεξιών λαϊκιστικών κομμάτων».

«Το ψέμα περί “στημένων εκλογών” είναι ένα ισχυρό αφήγημα εντός του κινήματος MAGA», πρόσθεσε, «και λειτουργεί ως κομβικό στοιχείο που καλλιεργεί μια κοινή ταυτότητα» με τα ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη -μηνύματα που έχουν χρησιμοποιηθεί επίσης από πολλούς δεξιούς πολιτικούς στη Λατινική Αμερική.

Το AfD, που θεωρείται ένα από τα πιο ακραία δεξιά κόμματα στην Ευρώπη, είχε καταγράψει τέτοια δυναμική στις δημοσκοπήσεις ώστε αναδείχθηκε τελικά σε κυρίαρχη πολιτική δύναμη στη Σαξονία-Άνχαλτ, διεκδικώντας για πρώτη φορά την ηγεσία γερμανικού κρατιδίου, είτε με αυτοδυναμία είτε ως ο μείζων εταίρος σε συνασπισμό.

Η νίκη της «Εναλλακτικής για τη Γερμανία» σε ένα από τα 16 ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας καταρρίπτει με ένα εν μία νυκτί ένα κεντρικό δόγμα της μεταπολεμικής τάξης: ότι η ακροδεξιά δεν πρέπει να επιστρέψει ποτέ στην εξουσία, στη χώρα που ευθύνεται για το Ολοκαύτωμα και την καταστροφή της Ευρώπης στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Πολλοί εκφράζουν φόβους ότι η ανάληψη της εξουσίας σε τοπικό επίπεδο θα λειτουργήσει ως εφαλτήριο για το κόμμα σε εθνικό επίπεδο, όπου προηγείται στις δημοσκοπήσεις με ποσοστό γύρω στο 29%, ευρισκόμενο πολύ μπροστά από τα άλλα τέσσερα κόμματα της ομοσπονδιακής Βουλής.

Ο Λαρς Ρένσμαν, πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Πασάου που μελετά την ακροδεξιά, δήλωσε: «Ο Τραμπισμός και το κίνημα MAGA υπήρξαν αναμφίβολα πηγή έμπνευσης και μοντέλο για πολλά ευρωπαϊκά ριζοσπαστικά δεξιά κόμματα».

«Με πολλούς τρόπους, ο Τραμπ υπήρξε το επιτυχημένο μοντέλο που πολλά ευρωπαϊκά ριζοσπαστικά δεξιά κόμματα προσπαθούν να ακολουθήσουν, προσαρμόζοντάς το στις ευρωπαϊκές συνθήκες».

Οι διεθνείς αναλογίες

Η άνοδος του AfD παρουσιάζει παραλληλισμούς σε ολόκληρη την Ευρώπη, από την Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι και το κόμμα της «Αδέλφια της Ιταλίας», μέχρι τον Νάιτζελ Φάρατζ στη Βρετανία, τον Γκεέρτ Βίλντερς στην Ολλανδία και τον Χέρμπερτ Κικλ στην Αυστρία.

Ωστόσο, η σχέση της Μελόνι με τον Τραμπ έχει ψυχρανθεί κατά τη διάρκεια των σχεδόν τεσσάρων ετών της στην εξουσία, εν μέρει λόγω του πολέμου στο Ιράν, των δασμών και των πολιτικών ασφαλείας που έχουν διαταράξει τις σχέσεις των ΗΠΑ με την Ιταλία και ολόκληρη την Ευρώπη.

Στη Γαλλία, το ακροδεξιό «Εθνικός Συναγερμός» (RN) βλέπει τις προεδρικές εκλογές του 2027 με την υποψήφιά του, Μαρίν Λεπέν, να συγκεντρώνει τις ισχυρότερες πιθανότητες νίκης μετά τη συμμετοχή της στους δεύτερους γύρους του 2017 και του 2022.

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο πρώην πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Βίκτορ Όρμπαν, καλωσόρισε την εκλογική νίκη του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ, κάνοντας λόγο για «μια μεγάλη βραδιά για τη Γερμανία και την Ευρώπη».

Ο Βίκτορ Όρμπαν κυβέρνησε επί 16 χρόνια την Ουγγαρία, χρησιμοποιώντας μεθόδους που επικριτές του χαρακτήριζαν αυξανόμενα αυταρχικές, πριν υποστεί βαριά ήττα από τον συντηρητικό Πέτερ Μάγιαρ στις βουλευτικές εκλογές της 12ης Απριλίου.

Ο Όρμπαν διατηρεί σχέσεις με δεξιούς συντηρητικούς και λαϊκιστές σε όλο τον κόσμο, περιλαμβανομένης του AfD, η επικεφαλής της οποίας, Αλίς Βάιντελ, τον είχε επισκεφθεί αρκετές φορές στη Βουδαπέστη όταν ήταν πρωθυπουργός.

Παρ’ όλα αυτά, δεν υπάρχει πανευρωπαϊκή συμμαχία της ακροδεξιάς, εν μέρει επειδή τα κόμματα αυτά υπερασπίζονται τα δικά τους εθνικά συμφέροντα.

Ο Τζοβάνι Ορσίνα, επικεφαλής του τμήματος πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο LUISS της Ρώμης, ανέφερε: «Ορισμένα στοιχεία του Τραμπισμού μπορούν να διαμοιραστούν και να εξαχθούν, όπως η εχθρότητα προς τη μετάναση και το “wokeism”, αλλά είναι πολύ σαφές ότι τα εθνικά συμφέροντα που υπερασπίζεται η ακροδεξιά δεν μπορούν να προασπιστούν με τον ίδιο τρόπο όπως τα αμερικανικά εθνικά συμφέροντα».

«Αν βάζεις το έθνος σου πρώτο και το κάνεις με επιθετικό τρόπο, έχεις εθνικά συμφέροντα που αποκλίνουν και επομένως δεν είναι δυνατόν να υπάρχει ένα διεθνές δίκτυο εθνικιστών», πρόσθεσε ο Ορσίνα.

Ωστόσο, πολλοί ακροδεξιοί ηγέτες ενώνονται σε ένα σημείο. Θαυμάζουν όχι μόνο τις τακτικές του Τραμπ, αλλά και το «θράσος των παραβάσεών του, την αποδόμηση των φιλελεύθερων και πολιτικών κανόνων μέσω της επανάληψης πραγμάτων που κάποτε θεωρούνταν απαράδεκτα για κάποιον που διεκδικεί δημόσιο αξίωμα», όπως επεσήμανε ο Ρένσμαν.

«Ο Τραμπ είναι μη δημοφιλής στη Γερμανία, ακόμη και σε φάσμα της πολιτικής δεξιάς», σημείωσε ο Λεβαντόβσκι σχετικά με τη δημοτικότητα του Αμερικανού Προέδρου.

«Θα ήταν ρίσκο για το AfD να τον αγκαλιάσει ανοιχτά, ειδικά επειδή απέτυχε να κρατήσει την υπόσχεσή του να μην ξεκινήσει άλλους πολέμους και μεγάλα τμήματα του κοινού αισθάνονται ότι απειλούνται από τις ΗΠΑ υπό τον Τραμπ».

Την ίδια στιγμή, ο επικεφαλής υποψήφιος του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ, Ούλριχ Ζίγκμουντ, ευχαρίστησε δημόσια μέσω της πλατφόρμας X τον Έλον Μασκ: «Σας ευχαριστώ για την υποστήριξή σας και για τη σαφή, ιδιαίτερα σημαντική οπτική σας σχετικά με τις πολιτικές εξελίξεις της εποχής μας. Θα χαιρόμουν ιδιαίτερα να έχουμε την ευκαιρία για μια ισχυρή και εποικοδομητική συνεργασία».

Η ανάρτηση του Ζίγκμουντ ήρθε ως απάντηση στο σχόλιο «Mπράβο!» (στα γερμανικά) που έκανε ο Μασκ κάτω από ανάρτηση της συνιδρύτριας του AfD, Αλίς Βάιντελ, σχετικά με την πρόβλεψη της εκλογικής νίκης.

Παράλληλα, ο Ντόναλντ Τραμπ δημοσίευσε στην πλατφόρμα Truth Social ένα στιγμιότυπο με τα πρόωρα αποτελέσματα των εκλογών, χωρίς να προβεί σε κάποιο σχόλιο.

Το στιγμιότυπο αυτό αναδημοσίευσε ο απεσταλμένος της ρωσικής προεδρίας, Κίριλ Ντμίτριεφ, εξαίροντας τη «ιστορική νίκη» του AfD.

Υπενθυμίζεται ότι η «Εναλλακτική για τη Γερμανία» διατηρεί φιλοκρεμλινική στάση, πιέζοντας για τον τερματισμό της βοήθειας προς το Κίεβο και ζητώντας να αφαιρεθεί το καθεστώς πρόσφυγα από τους Ουκρανούς.

«Βλέπουμε τα αμερικανικά συμφέροντα, βλέπουμε τα ρωσικά συμφέροντα»

Παρά το γεγονός ότι επρόκειτο για τοπικές εκλογές, η Ρωσία διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στην προεκλογική εκστρατεία.

«Είμαστε αρκετά διαφανείς όταν λέμε ότι θέλουμε μια ιδιαίτερα καλή σχέση με τη Ρωσία, φυσικά, αλλά και με τις ΗΠΑ, επειδή πρόκειται απλώς για σημαντικούς παίκτες σε αυτόν τον κόσμο», δήλωσε ο Ούλριχ Ζίγκμουντ, ο οποίος πλέον ετοιμάζεται να αναλάβει τη διακυβέρνηση του κρατιδίου της Σαξονίας-Άνχαλτ.

«Βλέπουμε τα αμερικανικά συμφέροντα, βλέπουμε τα ρωσικά συμφέροντα, αλλά έχουμε το δικό μας συμφέρον, δηλαδή το γερμανικό συμφέρον», είχε δηλώσει στο CNN.

Εξάλλου, κορυφαία στελέχη του AfD έχουν πραγματοποιήσει συχνά ταξίδια στη Μόσχα, την Αγία Πετρούπολη και την κατεχόμενη χερσόνησο της Κριμαίας. Παράλληλα, το AfD έχει δεσμευτεί να επαναφέρει το φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο.

Για τα ανατολικά κρατίδια όπως η Σαξονία-Άνχαλτ, τα οποία ανήκαν παλαιότερα στη σοβιετική σφαίρα επιρροής, η Μέλερ σημειώνει ότι «το ζήτημα είναι βαθύτερο από το κόστος της ενέργειας. Υπάρχει μια μακρά παράδοση συνεργασίας με τη Ρωσία στη Γερμανία».

Η κουλτούρα του πολιτιστικού πολέμου

Καθώς τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και μετατανάστευσης δεν αποφασίζονται σε επίπεδο κρατιδίου, ο αναλυτής Γκρεγκουάρ Ρους, διευθυντής των προγραμμάτων Ευρώπης, Ρωσίας και Ευρασίας στο Chatham House, εκτιμά ότι το AfD θα εστιάσει τώρα σε θέματα πολιτισμού, εκπαίδευσης και τοπικής αστυνόμευσης.

«Πιθανότατα θα δείτε μοτίβα παρόμοια με αυτά που έχουμε δει στις ΗΠΑ όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο αλλάζουν τα σχολικά προγράμματα και ασκείται πίεση στις αστυνομικές δυνάμεις», ανέφερε ο Ρους στο CNN.

Ο αναλυτής αναμένει ότι η τοπική κυβέρνηση του AfD θα ανοίξει «πολιτισμικά μέτωπα», όπως η απαγόρευση των σημαιών LGBTQ+, ο περιορισμός των πολιτικών συμπερίληψης στα σχολεία, η θέσπιση κανόνων για την έπαρση της γερμανικής σημαίας στα εκπαιδευτικά ιδρύματα και ενδεχομένως αλλαγές στα βιβλία Ιστορίας.

«Πιστεύω ότι αυτά δεν θα μεταμόρφωναν την καθημερινότητα ως τέτοια, αλλά θα παραβίαζαν ορισμένες από τις ελευθερίες που θεωρούνται θεμελιώδεις στη Γερμανία», σημείωσε.

«Θα κατανοήσουν ότι αυτό είναι ένα εργαστήριο, ένα παράθυρο ή ένας μεγεθυντικός φακός πάνω σε αυτά που θα μπορούσαν να προσφέρουν σε εθνική κλίμακα, οπότε θα εστιάσουν στα σύμβολα».

Η διαδρομή του AfD και το σημείο καμπής

Το AfD ιδρύθηκε το 2013 ως ένα μικρό κόμμα κατά του ευρώ, πριν μετασχηματιστεί σε μια δύναμη κατά των μεταναστών που αξιοποίησε τη δυσαρέσκεια των Γερμανών ψηφοφόρων για τη μετάναση και τις πιέσεις στο στεγαστικό, στις θέσεις εργασίας και στις δημόσιες υπηρεσίες.

Παρά το γεγονός ότι περιθωριοποιήθηκε από τα συστημικά κόμματα και αποκλείστηκε από κυβερνητικές συνεργασίες, επιβίωσε και αναπτύχθηκε ως ανατρεπτική δύναμη.

Την τελευταία δεκαετία, η Γερμανία φιλοξένησε εκατομμύρια πρόσφυγες, κυρίως από τη Συρία και άλλες περιοχές της Μέσης Ανατολής. Παρέχει στέγαση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και οικονομική υποστήριξη που οι πολιτικοί του AfD υποστηρίζουν ότι λειτουργούν ως μαγνήτης.

Ο Τραμπ είχε κατηγορήσει κάποτε την πρώην καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ ότι «κατέστρεψε» τη χώρα της επιτρέποντας την είσοδο σε τόσους πρόσφυγες.

«Πιστεύω ότι αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο καμπής για την Ευρώπη», σχολίασε ο Ορσίνα τονίζοντας τη σημασία της εκλογικής αναμέτρησης στη Γερμανία, όπου το AfD βγήκε πρώτο κόμμα.

Ο ίδιος ανέφερε ότι η εκλογή της Μελόνι και του κόμματός της το 2022, το οποίο ανιχνεύει τις ρίζες του στο μεταπολεμικό νεοφασιστικό κίνημα της Ιταλίας, προκάλεσε φόβους σε όλη την Ευρώπη που εκ των υστέρων αποδείχθηκαν υπερβολικοί.

Όμως η Γερμανία είναι μια διαφορετική περίπτωση, όσον αφορά την ακροδεξιά. «Ορισμένοι είπαν ότι είναι νεοφασίστρια και κίνδυνος για τη δημοκρατία, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι στην Ιταλία δεν το πίστεψαν αυτό», δήλωσε.

«Η Ιταλία δεν είναι καλύτερη δημοκρατία έπειτα από τέσσερα χρόνια με τη Μελόνι, αλλά δεν είναι και χειρότερη. Όμως η Γερμανία δεν είναι Ιταλία. Και η σχέση της Γερμανίας με το παρελθόν της είναι πολύ διαφορετική».

Ο Ντάβιντ Μπέμπνοβσκι, συγγραφέας βιβλίων για τον δεξιό λαϊκισμό και διδάσκων ιστορίας στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, σημείωσε ότι υπάρχει μια άλλη σημαντική σύνδεση μεταξύ των ακροδεξιών ψηφοφόρων στην Ευρώπη την οποία αξιοποιεί η «Εναλλακτική για τη Γερμανία»: η λαχτάρα για αλλαγή σε χώρες όπου τα κόμματα του κατεστημένου δυσκολεύονται να απαντήσουν στη δυσαρέσκεια των πολιτών.

Η επιτυχία του Τραμπ ως ανατρεπτικής δύναμης προσέφερε ένα ισχυρό παράδειγμα.

«Δεν μπορείς πραγματικά να εντοπίσεις μια ευρύτερη στρατηγική MAGA που να υιοθετείται από την ακροδεξιά, αλλά μπορείς να δεις ότι είναι, εν μέρει, ευθυγραμμισμένοι με το “πνεύμα του Τραμπισμού”», δήλωσε ο Μπέμπνοβσκι.

«Αυτό που τους ευθυγραμμίζει είναι η αίσθηση της ανατροπής και η αισιοδοξία ότι θα μπορέσουν να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η πολιτική με τρόπο που τα άλλα κόμματα δεν μπορούν».