VIRAL

Εθνικός θησαυρός της Ιαπωνίας: Σουρεαλιστική διαμάχη για την αποκατάσταση του πιο παράδοξου μνημείου

Το κεφάλι είχε μείνει πεσμένο επί αιώνες, αλλά επανατοποθετήθηκε για να αναγνωριστεί ο Νταϊνίτσι Νιοράι ως εθνικός θησαυρός· αργότερα κατασκευάστηκε προστατευτική στέγη

Στην ιαπωνική νομαρχία Όιτα, μια κατάφυτη και απομονωμένη πλαγιά κρύβει ένα από τα πιο αινιγματικά κεφάλαια της ασιατικής τέχνης. Εκεί, ανθρώπινη παρέμβαση μετέτρεψε σε μνημεία αιώνιας πίστης ηφαιστειακά πετρώματα που είχαν σχηματιστεί πριν από 90.000 χρόνια.

Στο απόκοσμο τοπίο της περιοχής βρίσκονται περίπου 400 σχηματισμοί λαξευμένοι σε βράχους, γνωστοί ως magaibutsu. Οι 61 που συγκεντρώνονται στο Ουσούκι έχουν πλέον αναγνωριστεί ως εθνικός θησαυρός, η υψηλότερη τιμή της χώρας. Ανάμεσα στις σιωπηλές αυτές μορφές ξεχωρίζει, ωστόσο, ένα γλυπτό με ιστορία γεμάτη σουρεαλιστική ειρωνεία και μυστήριο: ο Dainichi Nyorai, ο ανώτατος κοσμικός Βούδας, που παρέμεινε χωρίς κεφάλι επί αιώνες.

Στο σύμπλεγμα Φουρουζόνο, το άγαλμα του καθιστού Dainichi Nyorai φτάνει τα 2,8 μέτρα και είναι το μεγαλύτερο και πιο επιβλητικό έργο της περιοχής. Γύρω του βρίσκονται δώδεκα συνοδευτικές μορφές, των οποίων τα αχνά ίχνη χρωμάτων μαρτυρούν πως κάποτε έλαμπαν με ζωηρές αποχρώσεις. Η έκθεση στα φυσικά στοιχεία και το πέρασμα του χρόνου, όμως, οδήγησαν σε μια αλλόκοτη εξέλιξη. Στα μέσα της περιόδου Έντο, το μεγάλο πέτρινο κεφάλι αποκολλήθηκε και έπεσε στο έδαφος, όπου έμεινε πάνω στο βάθρο του. Για πολλές γενιές, πιστοί και ταξιδιώτες έβλεπαν το ιερότερο σύμβολο του συμπλέγματος σε αυτή την ασυνήθιστη, «ακέφαλη» μορφή. Η αλλοίωση δεν περιόρισε τη θρησκευτική σημασία του· αντίθετα, αύξησε τη γοητεία του. Ανάμεσα στους φωτογράφους που το απαθανάτισαν ήταν ο διακεκριμένος Ντόμον Κεν, ο οποίος κατέγραψε το πεσμένο κεφάλι ως κορυφαίο σύμβολο της μελαγχολίας του χρόνου και της αντοχής του πνεύματος.

Η αποκατάσταση των γλυπτών, που οργανώθηκε από τις ιαπωνικές αρχές την περίοδο 1980-1993, έφερε στο προσκήνιο το πιο παράδοξο στοιχείο της ιστορίας. Ιστορικοί, συντηρητές και ειδικοί της τέχνης διαφώνησαν έντονα: θα έπρεπε να επιστρέψει το κεφάλι στη θέση του, αλλάζοντας την εικόνα που είχε αγαπηθεί επί αιώνες, ή να παραμείνει στο έδαφος, ως μαρτυρία της φυσικής ιστορίας του μνημείου;
Τελικά, καθοριστικό ρόλο έπαιξαν οι κανόνες της πολιτιστικής κληρονομιάς: για να λάβει το έργο τον τίτλο του εθνικού θησαυρού, έπρεπε να επανενωθεί το κεφάλι με το σώμα. Έτσι, το κεφάλι συγκολλήθηκε ξανά στη θέση του και από πάνω κατασκευάστηκε προστατευτική στέγη, προκαλώντας αρχικά έκπληξη στους παλιούς θαυμαστές του μνημείου.

Πλέον, η αφήγηση για τον «ακέφαλο Βούδα» διατηρείται μόνο σε παλιές φωτογραφίες και στη μνήμη των μεγαλύτερων σε ηλικία. Παρ’ όλα αυτά, ο Dainichi Nyorai εξακολουθεί να κοιτάζει προς τα κάτω με την ίδια συμπόνια, υπενθυμίζοντας στους επισκέπτες ότι ακόμη και οι πιο παράξενες ιστορικές ανατροπές μπορούν, στο τέλος, να οδηγήσουν στην αρμονία.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο ΔΕΔΟΜΕΝΟ.

ΣΧΟΛΙΑ

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.

Αφήστε ένα σχόλιο

Η διεύθυνση email σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *.

VIRAL Εθνικός θησαυρός της Ιαπωνίας: Σουρεαλιστική διαμάχη για την αποκατάσταση του πιο παράδοξου μνημείου