Βενζίνη και diesel: Μέχρι πότε θα βάζουμε στα αυτοκίνητά μας;
Το ισχύον ευρωπαϊκό πλαίσιο δεν αποσύρει τα ήδη κυκλοφορούντα οχήματα ούτε απαγορεύει την αγορά μεταχειρισμένων ή την προμήθεια καυσίμου μετά το 2035

Η βενζίνη και το diesel θα εξακολουθούν να είναι διαθέσιμα για τον ανεφοδιασμό των αυτοκινήτων που ήδη κυκλοφορούν και μετά το 2035, σύμφωνα με το ισχύον ευρωπαϊκό πλαίσιο. Οι δηλώσεις των αυτοκινητοβιομηχανιών, οι αλλαγές που εξετάζει η Ευρώπη και η ηλικία του ελληνικού στόλου δείχνουν ότι η μετάβαση θα χρειαστεί πολλά χρόνια.
Ο επικεφαλής της Mercedes-Benz, Ola Källenius, έφερε ξανά το θέμα στο προσκήνιο, λέγοντας σε πρόσφατη συνάντηση με δημοσιογράφους στην Ινδία πως οι κινητήρες εσωτερικής καύσης θα συνεχίσουν να υπάρχουν για «τουλάχιστον δέκα, πιθανότατα δεκαπέντε ακόμη χρόνια». Όπως σημείωσε, η παγκόσμια στροφή προς την ηλεκτροκίνηση συνιστά βιομηχανικό μετασχηματισμό 20–25 ετών, ο οποίος δεν εξελίσσεται με τον ίδιο ρυθμό σε κάθε αγορά.
Αναφερόμενος ειδικά στο diesel, ο ίδιος επισήμανε τη χρησιμότητά του στα ελαφρά επαγγελματικά οχήματα και στα μεγαλύτερα επιβατικά που διανύουν μεγάλες αποστάσεις. Γι’ αυτό, όπως εξήγησε, θα εξακολουθήσει να προσφέρεται από την εταιρεία για το προσεχές διάστημα. Η δήλωση αφορά τον παγκόσμιο σχεδιασμό της Mercedes και τις ανάγκες των πελατών της, όχι κάποια συγκεκριμένη καταληκτική ημερομηνία για τη λειτουργία των πρατηρίων.
Το ενδεχόμενο να συνυπάρξουν διαφορετικές τεχνολογίες προκύπτει και από όσα έχουν δηλώσει πρόσφατα οι BMW, Porsche και Volvo. Για τους οδηγούς, ωστόσο, το βασικό πρακτικό ζήτημα είναι άλλο: ποιοι κανόνες ισχύουν για την αγορά καινούργιου αυτοκινήτου και τι προβλέπεται για το όχημα που ήδη έχουν;
Τι προβλέπει το 2035 για τα αυτοκίνητα και τους οδηγούς
Με βάση τους ισχύοντες ευρωπαϊκούς κανόνες, από το 2035 προβλέπεται 100% μείωση των μέσων εκπομπών CO₂ για τον νέο στόλο επιβατικών και ελαφρών επαγγελματικών οχημάτων, σε σύγκριση με τον στόχο αναφοράς του 2021. Ο κανόνας αυτός οδηγεί σε μηδενικές εκπομπές CO₂ από την εξάτμιση στα καινούργια οχήματα που εμπίπτουν σε αυτόν, με τις ειδικές εξαιρέσεις που ορίζει η νομοθεσία.
Για τα αυτοκίνητα που ήδη κυκλοφορούν, ισχύει διαφορετικό καθεστώς. Ο κανονισμός δεν προβλέπει ότι θα πρέπει να αποσυρθούν το 2035, ούτε απαγορεύει την πώληση ή την αγορά μεταχειρισμένων οχημάτων βενζίνης και diesel, ή την προμήθεια καυσίμου για τη χρήση τους. Η έλευση της 1ης Ιανουαρίου 2035 δεν καθιστά από μόνη της παράνομο ένα αυτοκίνητο.
Την ίδια ώρα, οι προδιαγραφές για τα νέα οχήματα εξετάζονται εκ νέου. Τον Δεκέμβριο του 2025, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε ο στόχος για το 2035 να μειωθεί από το 100% στο 90%. Οι υπόλοιπες εκπομπές θα αντισταθμίζονται μέσω μηχανισμών που συνδέονται με χάλυβα χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος, παραγόμενο στην ΕΕ, και με επιλέξιμα βιώσιμα καύσιμα. Με την πρόταση αυτή θα μπορούσαν να διατηρηθούν μετά το 2035 και υβριδικά ή θερμικά μοντέλα.
Πιο ευέλικτο στόχο για τα επιβατικά πρότεινε στις 4 Νοεμβρίου 2026 η Επιτροπή Περιβάλλοντος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: 87,5%, με παράλληλη εισαγωγή συστήματος πιστώσεων που θα αντισταθμίζει μέρος των εκπομπών. Η ολομέλεια αναμένεται να ψηφίσει τον Δεκέμβριο για τη διαπραγματευτική εντολή. Τα συγκεκριμένα ποσοστά αφορούν τη μείωση των εκπομπών και δεν ισοδυναμούν αυτομάτως με αντίστοιχη αναλογία ηλεκτρικών και θερμικών αυτοκινήτων στις πωλήσεις.
Οι αλλαγές δεν έχουν ακόμη γίνει νόμος. Η ευρωπαϊκή νομοθετική διαδικασία θα καθορίσει το τελικό περιεχόμενο των κανόνων. Ως τότε, είναι σημαντικό να διακρίνεται ο στόχος που ισχύει σήμερα από τις προτάσεις για χαλάρωσή του. Σε κάθε περίπτωση, η δυνατότητα να ανεφοδιάζονται τα αυτοκίνητα που ήδη κυκλοφορούν δεν εξαρτάται από την έγκριση ή μη των προτάσεων αυτών.
Ο ελληνικός κλιματικός νόμος προβλέπει από το 2030 νέες ταξινομήσεις επιβατικών και ελαφρών επαγγελματικών οχημάτων μηδενικών εκπομπών, αλλά παραπέμπει ρητά σε άλλη ημερομηνία αν αυτή οριστεί από το ενωσιακό δίκαιο. Συνεπώς, το 2030 δεν αποτελεί χωρίς επιφυλάξεις ελληνική ημερομηνία κατάργησης της βενζίνης και του diesel. Η συγκεκριμένη πρόβλεψη αφορά, επίσης, τα νέα οχήματα και όχι τον ανεφοδιασμό όσων κυκλοφορούν ήδη.
Το γεγονός ότι θα συνεχίζεται ο ανεφοδιασμός δεν σημαίνει πως θα μείνει σταθερό και το κόστος χρήσης. Η τιμή των καυσίμων, η συντήρηση, η ασφάλιση και η φορολογία διαμορφώνουν το συνολικό ποσό. Επιπλέον, οι κανόνες για τις νέες ταξινομήσεις δεν αποκλείουν την επιβολή τοπικών περιορισμών πρόσβασης στο μέλλον.
Οι αυτοκινητοβιομηχανίες προβλέπουν συνύπαρξη τεχνολογιών για χρόνια
Η BMW έδωσε συγκεκριμένα παραδείγματα του τρόπου με τον οποίο προσεγγίζει αυτή τη στρατηγική. Στις 4 Νοεμβρίου 2026, ο επικεφαλής της, Milan Nedeljković, μίλησε για τη Σειρά 3, η οποία προσφέρεται σε αμιγώς ηλεκτρικές και θερμικές εκδόσεις, αλλά και για τις διαφορετικές επιλογές κίνησης της X5. Παράλληλα με την επέκταση της τεχνολογίας Neue Klasse, η εταιρεία διατηρεί στην αγορά οχήματα με διαφορετικά συστήματα κίνησης.
Στη γενική συνέλευση της 23ης Ιουνίου 2026, ο Michael Leiters ανέφερε ότι η Porsche εξακολουθεί να επενδύει σε κινητήρες εσωτερικής καύσης, υβριδικά και αμιγώς ηλεκτρικά μοντέλα. Για την 911 ξεκαθάρισε πως «δεν θα υπάρξει αμιγώς ηλεκτρική 911», παρουσιάζοντας την υβριδική τεχνολογία ως βασικό μέρος της μελλοντικής πορείας του μοντέλου. Την ίδια στιγμή, υπογράμμισε τον σημαντικό ρόλο που θα έχει η ηλεκτρική Cayenne.
Μια ακόμη οπτική δίνει η Volvo. Στη φετινή γενική συνέλευση, ο διευθύνων σύμβουλος Håkan Samuelsson ξεκαθάρισε ότι «το μέλλον μας είναι ηλεκτρικό». Επισήμανε, όμως, πως οι ελλείψεις στις υποδομές φόρτισης σε ορισμένες περιοχές καθιστούν αναγκαία τη συνέχιση των επενδύσεων στα plug-in υβριδικά, ως μεταβατική επιλογή.
Οι δηλώσεις αυτές αποτυπώνουν τον τρόπο με τον οποίο οι αυτοκινητοβιομηχανίες διαμορφώνουν τα μοντέλα τους ανάλογα με τις διαφορετικές ανάγκες και υποδομές των αγορών. Έτσι, οι δαπάνες για κινητήρες εσωτερικής καύσης είναι δυνατόν να προχωρούν ταυτόχρονα με εκείνες για ηλεκτρικά οχήματα. Τα σχέδια των κατασκευαστών σε παγκόσμιο επίπεδο, πάντως, πρέπει να προσαρμόζονται στους κανονισμούς των αγορών στις οποίες επιδιώκουν να διαθέσουν τα αυτοκίνητά τους.
Ο όρος «εξηλεκτρισμένο» χρειάζεται, επίσης, να χρησιμοποιείται με ακρίβεια. Τα υβριδικά που καίνε βενζίνη ή diesel εξακολουθούν να έχουν κινητήρα εσωτερικής καύσης. Το ίδιο ισχύει και για τα plug-in υβριδικά: μπορούν, εφόσον φορτιστούν, να διανύσουν αποστάσεις με ηλεκτρική ενέργεια, αλλά χρειάζονται υγρό καύσιμο όταν ενεργοποιείται ο θερμικός κινητήρας τους. Επομένως, η μεγαλύτερη διάδοση των υβριδικών δεν καταργεί από μόνη της την ανάγκη ανεφοδιασμού.
Η συζήτηση για τα συνθετικά και τα υπόλοιπα ανανεώσιμα καύσιμα, παράλληλα, υποδεικνύει ότι η πορεία των κινητήρων εσωτερικής καύσης δεν συνδέεται υποχρεωτικά με τη σημερινή κατανάλωση ορυκτής βενζίνης και πετρελαίου. Η ευρωπαϊκή πρόταση προβλέπει θέση για αυτά τα καύσιμα, χωρίς να εγγυάται ότι θα υπάρχουν σε όλες τις περιοχές, σε επαρκείς ποσότητες και με κόστος ανάλογο του σημερινού.
Στην Ελλάδα, καθοριστικό ζήτημα παραμένει η ηλικία των οχημάτων. Σύμφωνα με την έκθεση ACEA «Vehicles on European Roads 2026», η οποία βασίζεται σε δεδομένα του 2024, η μέση ηλικία των επιβατικών αυτοκινήτων φτάνει τα 17,8 έτη, όταν στην ΕΕ είναι 12,7. Αυτός είναι ο γηραιότερος στόλος επιβατικών στην Ένωση. Για την ανανέωσή του θα χρειαστεί χρόνος, ακόμη κι αν μεταβληθεί γρήγορα το μερίδιο των νέων πωλήσεων.
Τα δεδομένα αυτά προσφέρουν μια πιο προσγειωμένη προοπτική για τη δεκαετία του 2040. Ένα όχημα που θα πάρει πρώτη ταξινόμηση το 2034 θα έχει συμπληρώσει μόλις έντεκα χρόνια το 2045. Εφόσον συνεχίζει να λειτουργεί και ανταποκρίνεται στις τότε ισχύουσες απαιτήσεις, υπάρχει δυνατότητα να παραμείνει σε χρήση. Γι’ αυτό είναι εύλογο να υπολογίζεται ότι θερμικά αυτοκίνητα θα κυκλοφορούν πολύ μετά το 2035, χωρίς το παράδειγμα να συνιστά βεβαιότητα για τη μελλοντική νομοθεσία.
Κατά συνέπεια, η ταχύτητα με την οποία θα μειώνεται η ζήτηση για βενζίνη και diesel θα εξαρτηθεί και από τον χρόνο αντικατάστασης των αυτοκινήτων που κυκλοφορούν ήδη. Σε αυτή την πορεία θα μετρούν το κόστος αγοράς, η δυνατότητα πρόσβασης σε φόρτιση και οι ανάγκες της καθημερινότητας των οδηγών. Η ανακοίνωση ότι σταματά η παραγωγή ενός κινητήρα δεν αποσύρει τα οχήματα που έχουν ήδη παραδοθεί στους πελάτες.
Με βάση το ισχύον πλαίσιο, θα εξακολουθήσουμε, λοιπόν, να μπορούμε να βάζουμε βενζίνη και diesel και μετά το 2035, καθώς δεν έχει καθοριστεί κοινή ευρωπαϊκή ημερομηνία για τον τελευταίο ανεφοδιασμό όλων των αυτοκινήτων που κυκλοφορούν ήδη. Ο χρόνος που απαιτείται για την ανανέωση του στόλου καθιστά εύλογη την εκτίμηση ότι αυτοκίνητα βενζίνης και diesel θα συνεχίσουν να κινούνται και στη δεκαετία του 2040. Δεν μπορεί, ωστόσο, να προσδιοριστεί η ακριβής ημερομηνία τέλους ούτε από μια δήλωση στελέχους ούτε από την ημερομηνία που αφορά τις νέες ταξινομήσεις.
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.






































// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.