Γιώργος Βαρδινογιάννης: Τι είχε πει στην τελευταία του συνέντευξη, 4 μήνες πριν – «Ήμουν παθιασμένος, αλλά δεν έχασα τη φίλαθλη ιδιότητα»

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή, αλλά η παρουσία του έχει αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του Παναθηναϊκού και παραμένει στη μνήμη των φιλάθλων και των δικών του ανθρώπων.

Τέσσερις μήνες πριν από τον θάνατό του, ο «Καπετάνιος» είχε μιλήσει σπάνια στην τηλεόραση, στην εκπομπή «Πρωταγωνιστές» του Σταύρου Θεοδωράκη, με θέμα τον Παναθηναϊκό. Η είδηση του θανάτου του Γιώργου Βαρδινογιάννη έγινε γνωστή την Παρασκευή (16.10.2026).

Στις 17 Ιουλίου 1979, η οικογένεια Βαρδινογιάννη απέκτησε την πλειοψηφία των μετοχών της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και ο Γιώργος Βαρδινογιάννης ανέλαβε πρόεδρος. Παρέμεινε στο αξίωμα σχεδόν 21 χρόνια, από τον Ιούλιο του 1979 μέχρι τον Μάιο του 2000, με τη «Λεωφόρο» να γίνεται το δεύτερο σπίτι του.

Ο ίδιος είχε πει πως η αγάπη του για τον Παναθηναϊκό ξεκίνησε όταν ήταν μαθητής, με αφορμή τους ποδοσφαιριστές που θαύμαζε.

«Ήμουν πάντα Παναθηναϊκός. Απ’ το Γυμνάσιο, λόγω Λινοξυλάκη. Πήγαινα Γυμνάσιο στην Αναργύρειο. Τότε οι ήρωες ήταν ο Λινοξυλάκης, ο Βουτσάρας. Κρητικοί. Δεν είχα κανένα φανατισμό. Μετά το ‘εβδομήντα ’70 ξεκίνησα να παίρνω 10 διαρκή, γιατί ήταν και ο Γιωργάκης του Βαρδή που ήθελε να πηγαίνει και έτσι ξεκίνησα να έχω 10 διαρκή», είχε δηλώσει.

«Μαζί μου καθόταν ο Νανάς ο Τσαλδάρης, ο Τσαλδάρης και ο Γιώργος Κατσαρός και σιγά σιγά έγινα, δεν θα έλεγα φανατικός, φίλαθλος του Παναθηναϊκού», είχε αναφέρει ακόμα.

«Ήμουν παθιασμένος, αλλά δεν έχασα τη φίλαθλη ιδιότητα. Δηλαδή, όταν υπήρχαν φωνές τα εισιτήρια όλα να τα παίρνει η γηπεδούχος ομάδα, αρνήθηκα διότι το ποσοστό που παίρνανε οι μικρές ομάδες στα μεγάλα παιχνίδια στο γήπεδό μου, δεν είχαν καμία σχέση με τις εισπράξεις που έκαναν στο γήπεδό τους», είχε εξομολογηθεί ο Γιώργος Βαρδινογιάννης στην ίδια συνέντευξη.

«Είχαμε μεικτές εξέδρες. Επιτρέπεται με μετακινήσεις. Ήταν πολύ μικρή η Λεωφόρος τότε για να βάλει τον κόσμο του και έξω από το γήπεδο υπήρχαν οι μαυραγορίτες των εισιτηρίων, όπου εγώ τους κυνηγούσα. Στην αρχή είπα “από πού τα προμηθεύονται τα εισιτήρια;” και ανακαλύπτω ότι από τους συνδέσμους γινόταν όλη η μαύρη αγορά», είχε πει σε άλλο σημείο της συνέντευξής του.

«Οι σύνδεσμοι τα παίρνανε στην κανονική τιμή, αννάλογα τα μέλη που είχε ο κάθε σύνδεσμος. Και όταν ανακάλυψα από πού γίνεται σε ένα βράδυ και λόγω κάποιων επεισοδίων στην εξέδρα, είπα καταργούνται όλοι οι σύνδεσμοι πλην της θύρας 13, που γίνεται πανελλήνια λέσχη φιλάθλων Παναθηναϊκού με υποκαταστήματα στη Θεσσαλονίκη και αλλού. Ουδέποτε κατήργησα εγώ τη θύρα 13, απεναντίας, την ανέβασα ως Πανελλήνια. ΠΑ.ΛΕ.ΦΙ. Π. Νέας Υόρκης ως θύρα 13», είχε προσθέσει: «Δεν αντέδρασε κανείς, διότι ο φίλαθλος κόσμος του Παναθηναϊκού είδε με τι μεράκι είχα αναμορφώσει την ομάδα».

«Οπλοφορούσα όχι για λόγους ποδοσφαίρου. Μα δεν το επιδείκνυα. Δεν έκανα ποτέ χειρονομία να βγάλω το κουμπούρι ή να κάνω ότι θα το βγάλω μέσα στο γήπεδο. Όλα τα άλλα είναι μυθολογία», είχε ξεκαθαρίσει.

«Στον Παναθηναϊκό βεβαίως είχα άποψη. Το ’95 ο Ρότσα νόμιζε ότι έχει γίνει ο πρωταθλητής. Ξεχαρβαλώθηκε η ομάδα, ενώ ήταν υπό την καθοδήγηση τη δική μου προπονητής. Δηλαδή, κάθε Παρασκευή ερχόταν και μου έλεγε τα προβλήματά του, της ομάδας και κουβεντιάζαμε πώς θα παίξουμε την Κυριακή, τη σύνθεση. Ήτανε κάτι που δεν το έβλεπα σωστό. ερωτούσα γιατί; Και έδινα μια άλλη γωνία να το δει. Δεν το οδηγούσα απαραίτητα σε λύσεις, αλλά τον προβλημάτιζα», είχε πει σε άλλο σημείο της συνέντευξης στον Σταύρο Θεοδωράκη.

«Εγώ αποφάσιζα τις μεταγραφές 100%. Δεν ήθελα μάνατζερ. Εγώ κατευθείαν. Διαμαρτύρονται οι φίλαθλοι πολλές φορές, γιατί δεν κάνω μεταγραφές. Δεν έκανα μεταγραφές, γιατί δεν ήθελα να χαλάσω την ομάδα. Όταν το ’95 που πήραμε το πρωτάθλημα πήγα στα αποδυτήρια και τους είπα “συγχαρητήρια που με αναγκάζετε να μην κάνω μεταγραφές”. Και πήραμε νταμπλ το ’96 και ευρωπαϊκή διάκριση μέχρι τους τέσσερις. Και δεν είχα κάνει μία μεταγραφή. Με τους ίδιους παίκτες. Διότι δεν είναι μόνο ζημιά οικονομική, αλλά ανατρέπεις τον τρόπο της ομάδος που έχεις χτίσει. Αυτό ήταν από τα πρώτα πράγματα που έμαθα στο ποδόσφαιρο. Και χαρακτηριστικό παράδειγμα, καμία μεγάλη ομάδα δεν κάνει τέσσερις – πέντε μεταγραφές κάθε χρόνο. Κάνει μία – δύο και για συγκεκριμένες θέσεις που έχει πρόβλημα», είχε πει.

Πρόσθεσε ακόμη πως, παρότι είχε στενή σχέση με τον Σταύρο Νταΐφά του Ολυμπιακού, οι δυο τους ξανακάθισαν να παίξουν τάβλι μετά την ανάληψη του Παναθηναϊκού από τον ίδιο, ύστερα όμως από αρκετά χρόνια.

«Πολύ αργότερα, όταν πλέον είχε φύγει, ο Νταϊφάς μου ζήτησε χίλια συγγνώμη, που δεν μου είχε φερθεί καλά. Με τον Δημήτρη τον Κωνσταντινίδη, που ήταν αντιπρόεδρος και συνέταιρος, ήμουν πάντοτε φίλος και κρατούσαμε το ποδοσφαιρικό έξω από τη σχέση μας», είχε πει.

«Δεν συμμετείχε και σε κάποια φάση έφυγε από τον Ολυμπιακό, γιατί έβλεπε τα λάθη που γινόντουσαν κόντρα σε μένα. Εγώ τα μάθαινα, αλλά δεν αντιδρούσα. Εγώ κοίταζα την ομάδα, να φτιάξουμε ομάδα», είχε προσθέσει.