Ο Μητσοτάκης στοχεύει στο Κέντρο

Η στρατηγική της κυβέρνησης για να αποσπάσει ψηφοφόρους από την Κεντροαριστερά. H συζήτηση στη Βουλή για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, ήταν ένα στιγμιότυπο από το εγγύς μέλλον. Μια μαραθώνια προεκλογική περίοδος, σε ένα κλίμα έντασης, ανταλλαγής εκατέρωθεν βολών και σκληρής πόλωσης και σε ένα περιβάλλον ρευστότητας που αρχίζει να σχηματοποιείται ως προς τη δυναμική των κομμάτων μέσα από το πρώτο κύμα δημοσκοπήσεων μετά τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. 

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΚΑΤΣΙΟΥ – ΠΗΓΗ: Realnews

Η συζήτηση έφερε αντιμέτωπους τον πρωθυπουργό και τους αρχηγούς της αντιπολίτευσης, που συγκρούστηκαν για το σύνολο της οικονομικής, θεσμικής και κοινωνικής πραγματικότητας, αναδεικνύοντας (η αλήθεια είναι πιο έντονα από κάθε άλλη φορά), όσον αφορά το κυβερνητικό στρατόπεδο, τις βασικές πτυχές του «γαλάζιου» οδικού χάρτη μέχρι τις κάλπες την άνοιξη του 2027: διλήμματα που έχουν στόχο να ταυτίσουν τη Νέα Δημοκρατία με τη σταθερότητα, τις μεταρρυθμίσεις και την πρόοδο, ανοίγματα πέρα από τα παραδοσιακά τείχη της οδού Πειραιώς, γέφυρες σε απογοητευμένους ψηφοφόρους, ανάδειξη λαθών των αντιπάλων, αλλά και όξυνση του ανταγωνισμού, κατά κύριο λόγο στο πεδίο των προγραμμάτων.

Τα κομμάτια του παζλ πέριξ της μεγάλης εικόνας της εκστρατείας του Μαξίμου συνθέτουν τον κεντρικό στόχο της αυτοδυναμίας, με το κυβερνών κόμμα να δείχνει στην παρούσα συγκυρία τάσεις… παγίωσης στο ψυχολογικό όριο του 30%, απέχοντας ωστόσο από το κατώφλι του «151». Μέσα σε αυτό το τοπίο, οι επιδιώξεις της Ν.Δ. είναι σχεδόν ταυτόσημες με εκείνες των προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων.

Η συσπείρωση παραδοσιακών κοινών, αλλά και κοινωνικών-επαγγελματικών ομάδων που κρατούν (καιρό τώρα) αποστάσεις είναι το ένα σκέλος. Το έτερο έχει να κάνει με τον χώρο του Κέντρου, ο οποίος αναδεικνύεται και πάλι ως το μεγάλο διακύβευμα.

Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει περιγράψει αρκετές φορές αυτή τη στρατηγική πολιτικής πρωτοκαθεδρίας στους κεντρικούς ψηφοφόρους με ιδιαίτερα σαφή τρόπο, χαρακτηρίζοντας τη Νέα Δημοκρατία ως έναν σχηματισμό που μπορεί να ενσωματώνει τόσο προοδευτικές δυνάμεις όσο και ψηφοφόρους με πιο συντηρητικά χαρακτηριστικά.

Για τον πρωθυπουργό, το Κέντρο δεν ταυτίζεται αποκλειστικά με μια συγκεκριμένη ιδεολογική ταυτότητα, αλλά περιγράφεται περισσότερο ως μετερίζι πραγματισμού, μετριοπάθειας και απτών λύσεων και κάπως έτσι η επιχείρηση «επαναφορά σε συνθήκες κυριαρχίας στον κεντρώο χώρο» κάνει ήδη τα πρώτα της βήματα.

Μετονομάζοντας ήδη τη «συμφωνία αλήθειας» του 2019 σε «συμφωνία προόδου και ευημερίας», προκειμένου να ενισχύσει την ταύτιση της Νέας Δημοκρατίας με την αναπτυξιακή πορεία της χώρας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ορίζει τα επόμενα επεισόδια στο μέτωπο της συνεχούς «γαλάζιας» διεύρυνσης.

Τη στιγμή, δε, που τόσο ο ίδιος όσο και κυβερνητικά και κομματικά στελέχη τοποθετούν στο ίδιο κάδρο το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής και την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, ένα σημαντικό κομμάτι της «γαλάζιας» στρατηγικής θα έχει ως σημείο αναφοράς τη συνεχή στέρηση πολιτικού οξυγόνου τόσο από τη Χαριλάου Τρικούπη, όσο και από το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, που εσχάτως επιχειρεί να εμφανιστεί με πιο μετριοπαθές προφίλ, σε σύγκριση με αυτό της εποχής ΣΥΡΙΖΑ. «ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ είστε δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Όσο και αν προσπαθείτε, σε αυτόν τον άτυπο ανταγωνισμό μεταξύ σας, να διαφοροποιηθείτε, έχετε και οι δύο υιοθετήσει τις χειρότερες πρακτικές του παρελθόντος», έσπευσε να τονίσει ο πρωθυπουργός από το βήμα της Ολομέλειας.

Πρόκειται, όπως αναφέρουν στη Realnews παράγοντες της κυβέρνησης, για μια φράση που θα ακούγεται όλο και πιο συχνά, προκειμένου να αναδειχθούν οι σαφείς διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στα τρία κόμματα. Μήνυμα Τα… χτυπήματα της Νέας Δημοκρατίας σε ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής και Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη θα είναι απολύτως στοχευμένα.

Και σε μεγάλο ποσοστό εστιασμένα στα οικονομικά προγράμματα, όπως αυτά παρουσιάστηκαν στη ΔΕΘ. Στον νέο κύκλο περιοδειών, που θα ανοίξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την επιστροφή του από τη Νέα Υόρκη και τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, όλο και πιο εμφατικά θα έρχεται στο προσκήνιο η τακτική της αποδόμησης μέσω της σύγκρισης.

«Αυτό που θα επιχειρήσουμε να περάσουμε ως μήνυμα στους πολίτες είναι ότι από τη μία υπάρχει η επιλογή της Νέας Δημοκρατίας, που έχει παρουσιάσει ένα ρεαλιστικό, κοστολογημένο και πλήρως εφαρμόσιμο σχέδιο με ορίζοντα το 2030. Από την άλλη, υπάρχουν ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Αλέξης Τσίπρας, που τάζουν τα πάντα σε έναν διαγωνισμό ακοστολόγητων υποσχέσεων», σημειώνουν στην «R» στελέχη της κυβερνητικής παράταξης.

Τα διλήμματα Στα… ραντάρ του κομματικού μηχανισμού της οδού Πειραιώς, που δομεί τα συστατικά στοιχεία της «γαλάζιας» εκστρατείας των επόμενων μηνών, βρίσκονται, όπως αναφέρθηκε, οι κεντρώοι και ως απάντηση στην πίεση που αναμένεται να ασκήσει ο πολιτικός φορέας του Αντώνη Σαμαρά στα δεξιά της κυβερνητικής παράταξης.

Όπως σχολιάζει κομματικός παράγοντας, «αυτές οι ομάδες ψηφοφόρων τοποθετούνται στην κάλπη με γνώμονα τη σταθερότητα και κόντρα στο όποιο σενάριο περιπέτειας σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο διεθνές περιβάλλον».

Κάπου εδώ… κουμπώνουν τα απόλυτα διλήμματα που θέτει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στα εκλογικά κοινά, προβάλλοντας την πορεία της χώρας κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, αλλά και τα μετρήσιμα αποτελέσματα.

«Το δίλημμα «ελπίδα ή περιπέτεια» θα ισχύσει ακέραιο μέχρι τις επόμενες εκλογές. Η Ελλάδα έχει περισσότερο από ποτέ ανάγκη τη συνέχεια και τη συνέπεια. Εχει περισσότερο παρά ποτέ ανάγκη από ομαλότητα και κοινωνική συνοχή.

Ιδίως σε έναν τόσο ταραγμένο κόσμο, όπου κάθε γεωπολιτική μεταβολή έχει τελικά συνέπειες και στην εσωτερική ζωή των κρατών, ενώ η παραμικρή πολεμική επιχείρηση, κυρίως στις υποδομές ενέργειας, συνεπάγεται αυτόματα και ένταση του παγκόσμιου πληθωρισμού», επεσήμανε ο πρωθυπουργός στη Βουλή.

Συνδυαστικά με τα σήματα κατά της χαλαρής ψήφου ή της ψήφου διαμαρτυρίας, έρχεται η ταύτιση του ΠΑΣΟΚ και της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης με τα «αδιέξοδα» ή με τα σενάρια για «κυβερνήσεις ηττημένων» που συχνά-πυκνά αποδομεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης μέσω της γνωστής πλέον ρήσης «μια κυβέρνηση του κυρίου Τσίπρα, του κυρίου Ανδρουλάκη, της κυρίας Κωνσταντοπούλου, του κυρίου Βελόπουλου, ενδεχομένως του κυρίου Κουτσούμπα; Καλή τύχη, αν αυτό χρειάζεται σήμερα η χώρα».