Η Μαρία Καρυστιανού παραχώρησε εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη, στην οποία αναφέρθηκε στους στόχους της, ενώ απάντησε στην κριτική που δέχεται. Η πρόεδρος του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» επανέλαβε με έμφαση ότι η απόφασή της να εισέλθει στην πολιτική σκηνή αποτελεί μονόδρομο, καθώς ο πρωταρχικός της στόχος είναι την πάταξη της διαφθοράς και της διαπλοκής, ενώ τοποθετήθηκε με αιχμηρό τρόπο απέναντι τόσο στον Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο χαρακτηρίζει «επαγγελματία πολιτικό», όσο και στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Αναφερόμενη στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις που φέρνουν το κίνημά της στο 8,3%, η κ. Καρυστιανού δηλώνει αισιόδοξη και τονίζει ότι στόχος παραμένει η αυτοδυναμία.
Η κυρία Καρυστινού αναφερόμενη αρχικά στο όνομα του κόμματός της «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» εξήγησε, μιλώντας στο Open, ότι «χωρίς την ελπίδα δεν γίνεται τίποτα». Και πρόσθεσε: «Ο μοναδικός τρόπος να το πετύχουμε αυτό είναι μέσα από αυτό που δημιουργήθηκε. Ξέρετε, με ρωτάνε διάφοροι πώς ξεκινήσατε, πώς αποφασίσατε να κάνετε αυτό το βήμα προς την πολιτική. Είναι γιατί πραγματικά πιστεύω ότι το κύριο πρόβλημα για την κατάσταση την οποία βιώνουμε είναι η διαφθορά και η διαπλοκή. Δεν θα αναφερθώ επιμέρους στα προβλήματα της ακρίβειας, στα εργασιακά κλπ., γιατί όλα έχουν τη βάση τους στη διαφθορά και στη διαπλοκή».
Επομένως, η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου είναι ποιοι πραγματικά μπορούν να πατάξουν τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Το ίδιο το σύστημα το οποίο είναι υπόλογο; Όχι βέβαια. Άρα, ουσιαστικά, η πολιτική ήταν μονόδρομος. Εφόσον θέλουμε να ξεκινήσουμε σωστά και να δούμε πραγματικά μια αλλαγή στη χώρα, πρέπει να ξεκινήσουμε από το μείζον: από τη διαφθορά και τη διαπλοκή».
Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το ποια είναι εκείνα τα ζητήματα της καθημερινότητας που ενοχλούν περισσότερο τους πολίτες και θεωρούν ότι πρέπει άμεσα να θεραπευτούν, η κυρία Καρυστιανού τόνισε ότι το πρωτοαρχικό είναι η ύπαρξη μιας σωστής και αληθινής δικαιοσύνης.
«Καταρχάς είναι πολύ σημαντικό ένας πολίτης να αισθάνεται ασφάλεια επειδή νιώθει ότι η δικαιοσύνη θα τον προστατέψει, όταν τη χρειαστεί. Δεν μπορούμε να ζούμε μονίμως σε μια ανασφάλεια. Και αν η δικαιοσύνη λειτουργεί, δεν επιτρέπεται να έχουμε ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν επιτρέπεται να πέφτουν γέφυρες, δεν επιτρέπεται να έχουμε Τέμπη, δεν επιτρέπεται να έχουμε υποκλοπές. Άρα, μιλάμε για πραγματικά ανεξάρτητη δικαιοσύνη. Δεν κοροϊδευόμαστε άλλο. Εμείς ερχόμαστε εδώ για να εμφανιστούμε στην πολιτική ζωή ακριβώς με την πρόθεση και τη βούληση να γίνουν πραγματικά σωστά κάποια πράγματα. Και το πρώτο είναι η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, η κατάργηση του ακαταδίωκτου και φυσικά το περιβόητο άρθρο 86, το οποίο έχει ξεπλύνει αρκετά πράγματα. Φτάνει πια».
Σε ερώτηση των δημοσιογράφων σχετικά με τις θετικές δημοσκοπήσεις που φέρνουν την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» στο 8,3%, αλλά και για το πώς βλέπει τη διαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού μετά την ίδρυση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, η κυρία Καρυστιανού απάντησε ότι είναι πολύ νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα:
«Θα σας πω ότι είμαστε ένα κίνημα περίπου 15 ημερών, έχουμε βγάλει μια διακήρυξη στην οποία βέβαια, φαίνονται ξεκάθαρα οι στόχοι μας, και οι αξίες που πρεσβεύουμε, από εκεί και πέρα ανάλυση του προγράμματος δεν έχει γίνει ακόμα, όπως δεν έχουν κάνει και τα άλλα κόμματα, θα γίνει όμως εν καιρώ από τους ανθρώπους οι οποίοι δούλεψαν πάνω σε αυτό.»
«Ο κ. Τσίπρας είναι ο πιο βολικός αντίπαλος για τον κ. Μητσοτάκη»
«Εγώ, δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός, βλέπω όμως ότι στους 10 ανθρώπους που θα συναντήσω πηγαίνοντας από το σπίτι στο γραφείο μου που είναι σχετικά μικρή απόσταση, οι 7 θα έρθουν δίπλα μου, θα μου δώσουν το χέρι, θα μου πουν “μη σταματάτε, είστε η ελπίδα μας” – είναι και ένας από τους λόγους που ονομάστηκε το κίνημα έτσι, γιατί όλοι λέγανε το ίδιο πράγμα, και βλέπω αυτό. Στη συνέχεια, ανοίγω την τηλεόραση βέβαια, βλέπω τις δημοσκοπήσεις και βλέπω ότι για δεύτερο κόμμα είναι ο κύριος Τσίπρας. Θεωρώ ότι είναι προσωπική επιλογή του Μητσοτάκη να έχει για αντίπαλο τον κύριο Τσίπρα, αλλά θα σας πω το εξής, επειδή μιλήσατε για νέο κόμμα. Εγώ στην πολιτική ζωή της Ελλάδας αυτή τη στιγμή, ένα νέο γεγονός βλέπω μεγάλο, κοινωνικό: την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία».
«Ο κύριος Τσίπρας είναι στην πολιτική ζωή, είναι ένας επαγγελματίας πολιτικός, είναι 30 χρόνια; 35 δεν ξέρω πόσο, έχουμε δει λοιπόν την πολιτική του δεινότητα και σαν αντιπολίτευση και σαν κυβέρνηση, ξέρουμε τις ικανότητές του, και επίσης ξέρουμε ότι είναι ένας άνθρωπος που λειτουργεί όπως οι επαγγελματίες πολιτικοί: λέει ψέματα. Και πολύ εύκολα το “όχι” το κάνει “ναι”, να υποσχεθεί άλλα πράγματα προεκλογικά και στη συνέχεια να τα αναιρέσει, χωρίς να αισθάνεται την υποχρέωση να λογοδοτήσει για αυτό. Εμείς από την άλλη, που είμαστε από την πλευρά την απέναντι, από αυτή που βιώνουμε τις συνέπειες μιας κακής πολιτικής, αδιάφορης προς τα κοινωνικά και προς τον άνθρωπο, και τα δικαιώματά του, το βλέπουμε τελείως διαφορετικά. Για εμάς πολιτική είναι ευθύνη. Δεν είναι να ανέβω στην εξουσία για να κάνω τα δύο σπίτια δεκαπέντε. Βλέπουμε την ευθύνη, τη συνέπεια, την ηθική, την οποία επιτέλους θέλουμε να τη δούμε να υπάρχει στην πολιτική ζωή.
«Όλα αυτά τα οποία επικαλείται (ο κ. Τσίπρας μέσω της ΕΛΑΣ) σε ποιους απευθύνεται» ρωτάει χαρακτηριστικά η πρόεδρος της Ελπίδας για τη Δημοκρατία. Και προσθέτει: «Σε ανθρώπους στους οποίους είπε «ελάτε, πρώτη φορά Αριστερά, να σκίσουμε τα μνημόνια». Σκίστηκαν τα μνημόνια;» σχολιάζει.
«Εγώ ξέρω ότι κόπηκε το ΕΚΑΣ. Ξέρω ότι έχουμε το ασφαλιστικό με τον νόμο Κατρούγκαλου να μας συνοδεύει. Και ξέρω ότι έχουμε υποθηκεύσει την περιουσία της χώρας για 99-100 χρόνια. Ξέρω ότι τα λιμάνια μου, τα αεροδρόμιά μου, πράγματα που είναι ζωτικής και στρατηγικής σημασίας, δεν τα ελέγχει η χώρα μου. Δείξτε μου μια άλλη χώρα στην οποία συμβαίνει αυτό. Στη Γαλλία, ποιος ελέγχει τα λιμάνια και τα αεροδρόμια; Η Γαλλία. Στη Γερμανία, ποιος; Η Γερμανία. Η μοναδική χώρα που έχουμε αφήσει ζωτικά και στρατηγικά σημεία να ελέγχονται από άλλες χώρες είμαστε εμείς. Και μιλάμε ακόμη για δημοκρατία, για κράτος δικαίου, για σταθερότητα και ασφάλεια. Πού είναι αυτά; Γιατί εγώ δεν τα βλέπω. Νομίζω ότι ζω σε άλλη χώρα».
Σε ερώτηση του δημοσιογράφου για το αν την ενοχλεί το γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες υπάρχει μια επικοινωνιακή στρατηγική εναντίον της, η κ. Καρυστιανού απάντησε ότι το μόνο «πρόβλημα» στην πραγματικότητα είναι πως πρόκειται για μια απλή πολίτη που γνωρίζει τα δικαιώματά της και τα διεκδικεί. Ξεκάθαρη ήταν και ως προς το κίνητρό της.
«Το κάνω γιατί είναι ο μοναδικός τρόπος πραγματικά να λειτουργήσει η χώρα ως ένα κράτος δικαίου. Έχουμε εκπαιδεύσει τους πολίτες να κάνουν τα παράπονά τους στον δήμαρχο, στον τοπικό βουλευτή, στον πρόεδρο του κόμματός τους ή να ψάχνουν άλλα κόμματα, και όχι να παίρνουν οι ίδιοι πρωτοβουλίες. Τους θέλουν εκεί, καθηλωμένους, να περιμένουν από κάποιον άλλον να κάνει τη δουλειά ή να τους δικαιώσει».
«Γιατί ξέρετε, από το να διαμαρτύρομαι μέχρι να φτάσω να πετύχω κάτι, υπάρχει μια μεγάλη απόσταση, η οποία είναι και η πιο δύσκολη. Εμείς έχουμε συνηθίσει απλώς να διαμαρτυρόμαστε, να πηγαίνουμε σε κόμματα διαμαρτυρίας και να νομίζουμε ότι εκεί τελείωσε η δουλειά μας. Όχι, εμείς πραγματικά θέλουμε να δούμε μια διαφορετική Ελλάδα. Γι’ αυτό αποφασίσαμε ότι πρέπει να λειτουργήσουμε μόνοι μας».
Σχετικά με την πιθανότητα συνεργασίας με άλλα κόμματα εάν η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» δεν καταφέρει να εξασφαλίσει την αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές, είπε ότι η αυτοδυναμία αποτελεί βασική προϋπόθεση για να αλλάξουν τα πράγματα εκ βάθρων. Δήλωσε πεπεισμένη ότι ο ελληνικός λαός θα στηρίξει το πρόγραμμά τους, ενώ απέφυγε να κατονομάσει πιθανούς συμμάχους, υπογραμμίζοντας ότι στόχος τους δεν είναι η εύρεση εργασίας , καθώς όλοι όσοι στελεχώνουν το κίνημα είχαν ήδη τις δουλειές τους, αλλά η ανατροπή του υπάρχοντος συστήματος.
«Θεωρώ ότι ο ελληνικός λαός θα δώσει την αυτοδυναμία σε εμάς»
«Θεωρώ ότι ο ελληνικός λαός θα δώσει την αυτοδυναμία σε εμάς. Ο κόσμος έχει κουραστεί από αυτό το παλαιοκομματικό σύστημα. Έχει γυρίσει την πλάτη σε αυτό το σύστημα».
«Εμείς στο κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» είμαστε άνθρωποι τελείως διαφορετικοί μεταξύ μας, και στους χαρακτήρες, και σε κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, και από διαφορετικούς ιδεολογικούς χώρους προερχόμαστε. Αφήσαμε όμως στην άκρη αυτές τις μικροδιαφορές που μπορεί να έχουμε στην ιδεολογία, γιατί μας ένωσε κάτι πολύ πιο σοβαρό: μας ένωσε το ότι δεν μπορούμε να ζούμε άλλο σε μια χώρα τόσο διεφθαρμένη.
Δεν μπορούμε να βλέπουμε τα παιδιά μας, να τα μεγαλώνουμε με χίλιους κόπους και στη συνέχεια να τα διώχνουμε μετανάστες για να ζήσουν καλύτερα, κι εμείς να μένουμε πίσω μόνοι μας, να αρρωσταίνουμε, να πηγαίνουμε στο νοσοκομείο και τα «περήφανα γηρατειά» να κάθονται δώδεκα ώρες σε μια καρέκλα πόνου. Δεν μας αξίζει αυτή η ζωή. Θέλουμε, λοιπόν -και είμαστε έτοιμοι να τα βάλουμε μαζί τους- να ανατρέψουμε την κατάσταση απέναντι σε αυτούς που πιστεύουν ότι δεν δικαιούμαστε μια καλύτερη ζωή.
«Και θα σας πω και κάτι τελευταίο. Θεωρώ τελείως αστείο να πιστεύει ο Έλληνας ότι δεν υπάρχουν επιστήμονες, ότι μας τελείωσαν οι τεχνοκράτες και οι ικανοί άνθρωποι για να βγάλουν ένα σωστό πρόγραμμα που θα βγάλει τη χώρα από αυτή τη δύσκολη θέση. Είναι αστείο. Οι «άριστοι» δεν έχουν μαζευτεί όλοι στη Βουλή -άνθρωποι που συχνά δεν έχουν δουλέψει ούτε μια μέρα στη ζωή τους. Οι πραγματικοί ήρωες είναι αυτοί που παλεύουν στην καθημερινότητα, με τις δυσκολίες, και γνωρίζουν ακριβώς ποια είναι τα προβλήματα, οπότε μπορούν να βρουν και τις λύσεις που θα αποφέρουν αποτέλεσμα.
Επομένως, ναι, μπορούμε εμείς να το καταφέρουμε καλύτερα. Γιατί το υπάρχον σύστημα μας απέδειξε ότι είναι εντελώς ανίκανο και σίγουρα έχει δημιουργήσει δύο κόσμους: τον δικό τους κόσμο, ο οποίος συνεχώς αυγατίζει την περιουσία του, και εμάς, που φτωχοποιούμαστε συνεχώς. Αυτό κάποια στιγμή πρέπει να αλλάξει».
Τέλος, η κυρία Καρυστιανού απαντώντας σε ερώτημα σχετικά με το ποια είναι τα κριτήρια επιτυχίας ενός υπουργού ή υφυπουργού στην Ελλάδα, πόσες εγγραφές για παράδειγμα, πρέπει να εμφανίζει στο Πόθεν Έσχες του μέσα σε λίγα χρόνια διακυβέρνησης για να θεωρηθεί ικανός, είπε:
«Εμένα, ξέρετε τι άλλο μου κάνει εντύπωση; Αυτή η δεινότητα που έχουν στο «επιχειρείν» όταν πρόκειται για τα προσωπικά τους, την οποία όμως δεν εφαρμόζουν καθόλου στα κοινά, στα δικά μας. Εμείς πάμε από το κακό στο χειρότερο, ενώ στο δικό τους το «επιχειρείν» πάνε εξαιρετικά. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς συμβαίνει αυτό. Θα ήταν καλό να μας έδιναν κι εμάς λιγάκι από τις γνώσεις τους, την εμπειρία τους και την τύχη τους. Γιατί όταν είσαι κυβερνητικό στέλεχος και έχεις τόσες εγγραφές σε μηδενικό χρόνο στο Πόθεν Έσχες, και την ίδια στιγμή θεωρείς ότι κάτι κάνει στραβά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, θα πρέπει να ξαναδείς λίγο τι γίνεται. Θα έπρεπε να είσαι πιο συγκρατημένος και πιο υπεύθυνος σε αυτά που λες δημόσια, σε αυτά που διαχειρίζεσαι ή σε αυτά που υπόσχεσαι στον οποιονδήποτε.
