Η ΤτΕ βλέπει βαθμό Α, οι δικαστές βλέπουν φακέλους να λιώνουν

Η αναβάθμιση της Ελλάδας στη βαθμίδα Α πριν το 2030 δεν είναι, όπως φρόντισε να ξεκαθαρίσει ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, ζήτημα δημοσίων σχέσεων ή ευχολογίου. Χρειάζεται, είπε, «συνεχείς βελτιώσεις στην ποιότητα των θεσμών» — μια διατύπωση που ακούγεται τεχνοκρατικά ουδέτερη, αλλά στην πράξη σημαίνει ότι οι οίκοι αξιολόγησης δεν αρκούνται πια σε δημοσιονομικά νούμερα και ρυθμούς ανάπτυξης. Θέλουν να δουν αν το κράτος λειτουργεί.

Το δικαστικό success story

Εκεί ακριβώς επιχειρεί να πατήσει η κυβερνητική αφήγηση: η μεταρρύθμιση του δικαστικού χάρτη παρουσιάζεται ως το πιο απτό επίτευγμα. Ο μέσος χρόνος έκδοσης πρωτόδικης απόφασης, σύμφωνα με τη βάση δεδομένων JustStat, μειώθηκε από 774 ημέρες σε 357 — δηλαδή υποδιπλασιάστηκε. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης, με αισιοδοξία που δεν διστάζει να την προβάλει, τοποθετεί την πλήρη σύγκλιση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 2027. Αν επαληθευτεί, θα είναι πράγματι ένα από τα λίγα διαρθρωτικά στοιχήματα που κερδήθηκαν χωρίς πολύ θόρυβο.

Το στοίχημα των επενδυτών

Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Διοικητής δεν μιλά για αφηρημένη «καλή εικόνα» της χώρας, αλλά για κάτι πιο συγκεκριμένο: ασφάλεια δικαίου και προβλεψιμότητα, δηλαδή τα δύο πράγματα που πραγματικά μετρούν οι επενδυτές πριν βάλουν κεφάλαιο σε μια χώρα με ιστορικό αργών δικαστηρίων και ασαφών διαδικασιών. Η βελτίωση στους θεσμικούς δείκτες, τόνισε, πρέπει να αρχίσει να «μεταφράζεται» σε βαθμολογίες — μια διατύπωση που αφήνει ανοιχτό το ερώτημα αν, μέχρι στιγμής, η πραγματικότητα στο πεδίο τρέχει πιο γρήγορα από τη διεθνή αναγνώρισή της.

Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι αν η κυβέρνηση θα διαφημίσει τα νούμερα του JustStat στο επόμενο επενδυτικό συνέδριο — αυτό είναι δεδομένο. Το ζητούμενο είναι αν οι οίκοι αξιολόγησης θα δουν πίσω από τη στατιστική βελτίωση μια πραγματική αλλαγή κουλτούρας στο δικαστικό σύστημα, ή απλώς έναν χάρτη που αναδιατάχθηκε στα χαρτιά. Το 2027 πλησιάζει πιο γρήγορα απ’ όσο νομίζει κανείς.