Μπακογιάννη: Βιβλίο, καρφιά και… «ξεκαβαλικέματα»

Ζήτημα εβδομάδων είναι πλέον η κυκλοφορία του αυτοβιογραφικού βιβλίου της Ντόρας Μπακογιάννη, σύμφωνα με πληροφορίες. Και όσοι γνωρίζουν τα ενδοοικογενειακά χρονικά της παράταξης προβλέπουν πως δεν θα λείπουν οι αναφορές στο 1993, όταν ο πρωταγωνιστής της Αποστασίας του 1965 ανατράπηκε από τον ίδιο τον Σαμαρά, αλλά κυρίως στο 2015, όταν -κατά τη γνωστή αφήγηση- οι ενδοοικογενειακές ίντριγκες στέρησαν στον Σαμαρά τη ρεβάνς του 2009 και την ηγεσία της ΝΔ την κληρονόμησε ο αδελφός της, χωρίς εκείνη να λάβει ποτέ χαρτοφυλάκιο ως πρωθυπουργό.

Δεν είναι άσχετη με αυτό το κλίμα, λένε οι υποψιασμένοι, η πρόσφατη αιφνίδια έξοδος της πρώην υπουργού Εξωτερικών κατά «αλαζόνων υπουργών» του Μητσοτάκη, τους οποίους κάλεσε να «ξεκαβαλικέψουν, άμεσα». Ο Άδωνις Γεωργιάδης απάντησε με προσποιητή κατανόηση -«τη συμπαθώ πολύ, αλλά δεν βλέπω αυτό που είπε»- χωρίς όμως να διευκρινιστεί ποιον ακριβώς αφορούσε η αιχμή.

Το ερώτημα που μένει είναι γιατί μια τέτοια παρατήρηση, ακόμη κι αν είναι βάσιμη, να διατυπώνεται δημόσια από εκείνη και όχι να μείνει στα χέρια του μόνου αρμοδίου να κρίνει την «αλαζονεία» υπουργών: του ίδιου του πρωθυπουργού. Όσοι κάθονται στο τραπέζι του Υπουργικού Συμβουλίου έχουν, εξ ορισμού, την εμπιστοσύνη του -όποιος τη χάσει, χάνει και το μαύρο αυτοκίνητο.

Η φημολογία για νέες φουρτούνες στην οικογένεια τροφοδοτεί το ερώτημα «τι συμβαίνει στο Μητσοτακέικο», με σενάρια που θέλουν την Μπακογιάννη να διεκδικεί θέση Επικρατείας ή να πιέζει για ένταξη του γιου της στην Α΄ Αθήνας. Πίσω από τις πολιτικές αναλύσεις, φαίνεται πως κρύβεται κάτι πολύ πιο οικογενειακό: ένας διαγκωνισμός για το οικόσημο.