Ο Σαμαράς ήθελε Προεδρία και Ευρώπη – η Ντόρα τρέχει να μαζέψει τα κομμάτια

Ο Αντώνης Σαμαράς έχει ένα σπάνιο χάρισμα στην ελληνική πολιτική: δεν χρειάζεται ποτέ να αναρωτηθεί αν έχει δίκιο. Το έχει εκ γενετής, εξ αποκαλύψεως και, όποτε βολεύει, αναδρομικά. Οι άλλοι κάνουν λάθη, προδίδουν αρχές, μικραίνουν την παράταξη· εκείνος απλώς παρακολουθεί, υπομένει και, όταν η κατάσταση φτάσει στο απροχώρητο, ανοίγει την κάμερα του κινητού.

Στη ΔΕΘ ο Μητσοτάκης θύμισε στον πρώην πρωθυπουργό το 1993 και του συνέστησε να σκεφτεί την υστεροφημία του. Ο Σαμαράς δεν άφησε το γάντι να πέσει ούτε για είκοσι λεπτά: απάντησε ότι ο σημερινός πρωθυπουργός θα μείνει στην Ιστορία για την ακρίβεια, την αλαζονεία, τη διαφθορά, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τα Τέμπη και τις υποκλοπές, καταλήγοντας πως αυτό δεν είναι πια η παράταξη, είναι «το κόμμα Μητσοτάκη». Μικρή λεπτομέρεια που ξεχάστηκε: τον συγκεκριμένο αρχηγό ο Σαμαράς τον είχε στηρίξει ο ίδιος, όπως υπενθύμισαν κυβερνητικά στελέχη αυτές τις μέρες. Τότε ήταν αρκετά ΝΔ. Σήμερα έγινε ιδιωτική εταιρεία.

Η οικογένεια βάζει τους κανόνες της

Το ζήτημα, όμως, δεν είναι πλέον μόνο ρητορικό. Το πραγματικό μέγεθος της ζημιάς αποκαλύπτεται από την κινητοποίηση που προκάλεσε στην πλευρά του Μαξίμου, όπως σημειώνει με νύξη ο Γιώργος Κύρτσος.

Η ανάλυση Κύρτσου βάζει το δάχτυλο σε πληγές που δεν αρκούνταν σε μια δηλωσίτιδα κόντρα: πολιτική καθίζηση για τον Κώστα Μπακογιάννη, πολιτική προώθηση για τον Κώστα Μητσοτάκη, παραμερισμός προσωπικών αντιπαθειών με τη Μαρέβα Μητσοτάκη. Η «οικογένεια» λειτουργεί ως πολιτική εταιρεία με τους δικούς της κανόνες, και όταν το μαγαζί κινδυνεύει, οι μετοχές ανακατανέμονται πρόχειρα, χωρίς πολλή αισθηματολογία.

Το αίτημα που δεν ικανοποιήθηκε

Την ίδια ώρα, ο Γιώργος Καρατζαφέρης έδωσε στον Δανίκα μια εξήγηση που μεταφέρει την κόντρα από το επίπεδο των αρχών σε αυτό των αξιωμάτων.

Αν η αποκάλυψη Καρατζαφέρη ευσταθεί, τότε όλη η ρητορική περί ακρίβειας, αλαζονείας και υποκλοπών αποκτά έναν πολύ πιο πρακτικό υπότιτλο: ο Σαμαράς δεν πολεμά μόνο για τη Δεξιά, πολεμά και για μια θέση που δεν του δόθηκε. Το «κόμμα Σαμαρά» αιωρείται πάνω από το σκηνικό, με τους δυσαρεστημένους της ΝΔ και πρώην κατηγόρους του από τα αριστερά να συνωστίζονται δίπλα του, ελπίζοντας να κάνει αυτός τη δουλειά που εκείνοι αποδείχθηκαν ανίκανοι να φέρουν εις πέρας. Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο πρώην πρωθυπουργός δυσκολεύεται αφάνταστα να γίνει «πρώην» – και τώρα η Ντόρα τρέχει να μαζέψει τα σπασμένα, με την οικογένεια να αναδιατάσσεται σαν να διαπραγματεύεται μερίσματα, όχι ιδέες.