Νικήτας Τσακίρογλου για την υγεία της Χρυσούλας Διαβάτη: «Κάποιες άλλες δυνάμεις το αποφασίζουν…»

Ο Νικήτας Τσακίρογλου παραχώρησε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά», όπου αναφέρθηκε σε πλευρές της προσωπικής του ζωής και της επαγγελματικής του διαδρομής. Ανάμεσα σε όσα συζήτησε, στάθηκε στη σύζυγό του, Χρυσούλα Διαβάτη, κάνοντας σημαντικές αποκαλύψεις για την εξέλιξη της υγείας της.

Νικήτας Τσακίρογλου: Όσα αποκάλυψε για την υγεία της Χρυσούλας Διαβάτη

Μιλώντας αρχικά για τη Χρυσούλα Διαβάτη, ο Νικήτας Τσακίρογλου αναφέρθηκε με στοργή στη γνωριμία και τη σχέση τους: «Αυτό που ερωτεύτηκα στην Χρυσούλα ήταν ότι χαμογελούσε, γέλαγε. “Μην γελάς τόσο πολύ ρε παιδάκι μου” της έλεγα, γιατί εγώ ήμουν μαγκούφης. Είχα μία σοβαροφάνεια. Και έτσι όταν πρωτοσυναντηθήκαμε και ερωτευτήκαμε στο Θέατρο. Είπα ότι αυτή είναι η γυναίκα της ζωής μου και προχωρήσαμε σε γάμο. Παντρευτήκαμε μετά από αρκετά χρόνια. Μπορεί να είναι και αυτό το μυστικό. Γνωριστήκαμε και συμβαδίσαμε στην πορεία μας στο Θέατρο. Ο γάμος μας έγινε στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχουν ζευγάρια που είναι ευτυχισμένα και που είναι στον χώρο μας, δεν με έχει απασχολήσει».

Στη συνέχεια, ο ηθοποιός εξομολογήθηκε: «Φοβάμαι τους συνανθρώπους με τους οποίους ζω και αυτή τη στιγμή περνάω όχι οδυνηρά αλλά αισιόδοξα. Έτσι το αντιμετωπίζω το θέμα της Χρυσούλας Διαβάτη, μιας προικισμένης ηθοποιού που παίζει, τραγουδάει, χορεύει, παίζει σε επιθεωρήσεις και είναι… χύμα στο κύμα. Κάποιες άλλες δυνάμεις το αποφασίζουν αυτό, εγώ πιστεύω ότι η Χρυσούλα θα γίνει καλά, ότι θα επανέλθει σε αυτό που ήταν, που είχε κερδίσει τον κόσμο, που την είχε λατρέψει. Επικοινωνεί και είμαστε σε ένα στάδιο που πάει καλά. Με την πίστη και την επιστήμη που προχωράει θα πάει καλά. Είναι μια δύσκολη στιγμή στη ζωή μου, δεν το είχα διαβάσει σε κανένα βιβλίο και σε κανένα σενάριο που μου είχαν δώσει να παίξω. Είναι πάρα πολλά τα χρόνια του γάμου μας, ήμασταν 25 χρονών παιδιά τότε. Η Χρυσούλα είναι λίγο μικρότερη, βέβαια. Τότε τα ζευγάρια συνηθιζόταν να έχουν 2-3 χρόνια διαφορά».

Παρακολουθήστε ολόκληρη τη συνέντευξη εδώ:

Ποια ασθένεια αντιμετωπίζει η Χρυσούλα Διαβάτη

Η Χρυσούλα Διαβάτη πάσχει από ρευματοειδή αρθρίτιδα, ένα σοβαρό αυτοάνοσο νόσημα. Πρόκειται για χρόνια πάθηση που προκαλεί πόνο, πρήξιμο και δυσκαμψία στις αρθρώσεις, συνήθως στα χέρια, στα πόδια και στους καρπούς. Ενώ η οστεοαρθρίτιδα προκαλεί φθορά, η ρευματοειδής αρθρίτιδα προσβάλλει τον αρθρικό θύλακο, δημιουργώντας επώδυνο οίδημα. Με την πάροδο του χρόνου μπορεί να προκληθεί διάβρωση των οστών και παραμόρφωση των αρθρώσεων. Τα συμπτώματα είναι δυνατόν να επιδεινώνονται κατά διαστήματα, σε περιόδους που αποκαλούνται εξάρσεις.

Η πρόβλεψη των εξάρσεων δεν είναι εύκολη. Ωστόσο, η κατάλληλη θεραπεία μπορεί να περιορίσει τη συχνότητά τους και να μειώσει ή να αποτρέψει μακροχρόνιες βλάβες στις αρθρώσεις. Επιπλέον, ορισμένοι ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα εμφανίζουν προβλήματα και σε άλλα σημεία, όπως στο δέρμα, στα μάτια, στους πνεύμονες, στην καρδιά και στα αιμοφόρα αγγεία. Είναι επίσης πιθανό να έχουν γενικά συμπτώματα, μεταξύ των οποίων κόπωση και απώλεια βάρους.

Συμπτώματα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας

Στα πιθανά σημεία και συμπτώματα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας περιλαμβάνονται:

• Αρθρώσεις που πονάνε, είναι ζεστές και πρησμένες
• Δυσκαμψία, η οποία συνήθως είναι εντονότερη το πρωί ή ύστερα από ακινησία
• Κόπωση, πυρετός και μειωμένη όρεξη
• Στα πρώτα στάδια, η ρευματοειδής αρθρίτιδα προσβάλλει συχνά αρχικά τις μικρές αρθρώσεις, κυρίως εκείνες των δακτύλων στα χέρια και στα πόδια.

Καθώς προχωρά η νόσος, οι εκδηλώσεις της συχνά επεκτείνονται στους καρπούς, στα γόνατα, στους αστραγάλους, στους αγκώνες, στους γοφούς και στους ώμους. Συνήθως προσβάλλονται οι ίδιες αρθρώσεις και στις δύο πλευρές του σώματος. Περίπου το 40% των ανθρώπων με ρευματοειδή αρθρίτιδα παρουσιάζουν και συμπτώματα εκτός των αρθρώσεων. Η πάθηση μπορεί να επηρεάσει διάφορα άλλα μέρη του σώματος, όπως:

• Το δέρμα
• Τα μάτια
• Τους πνεύμονες
• Την καρδιά
• Τους νεφρούς
• Τους σιελογόνους αδένες
• Τον νευρικό ιστό
• Τον μυελό των οστών
• Τα αιμοφόρα αγγεία

Η ένταση των συμπτωμάτων της ρευματοειδούς αρθρίτιδας διαφέρει, ενώ αυτά μπορεί να υποχωρούν και να επανεμφανίζονται, σε εξάρσεις και υφέσεις. Όταν η δραστηριότητα της νόσου αυξάνεται, οι εξάρσεις εναλλάσσονται με διαστήματα σχετικής ύφεσης, κατά τα οποία ο πόνος και το πρήξιμο μειώνονται ή εξαφανίζονται. Σε βάθος χρόνου, η πάθηση μπορεί να οδηγήσει σε παραμορφώσεις και σε απώλεια της ευθυγράμμισης των αρθρώσεων.

Παράγοντες κινδύνου για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

Ορισμένοι παράγοντες είναι δυνατόν να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης ρευματοειδούς αρθρίτιδας, μεταξύ αυτών:

• Φύλο. Σε σύγκριση με τους άνδρες, οι γυναίκες εμφανίζουν συχνότερα ρευματοειδή αρθρίτιδα.
• Ηλικία. Η πάθηση είναι δυνατό να εκδηλωθεί σε κάθε ηλικία, αν και συνήθως αρχίζει στη μέση ηλικία.
• Οικογενειακό ιστορικό. Όταν ένα άτομο στην οικογένεια πάσχει από ρευματοειδή αρθρίτιδα, ενδέχεται να είναι αυξημένος και ο κίνδυνος για άλλα μέλη της.
• Κάπνισμα. Η πιθανότητα εμφάνισης ρευματοειδούς αρθρίτιδας είναι μεγαλύτερη στους καπνιστές, ιδίως όταν υπάρχει γενετική προδιάθεση. Το κάπνισμα φαίνεται ακόμη να συνδέεται με πιο σοβαρή νόσο.
• Περιβαλλοντική έκθεση. Παρότι οι σχετικοί μηχανισμοί δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως, η επαφή με ουσίες όπως ο αμίαντος και το διοξείδιο του πυριτίου μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Αυξημένο κίνδυνο αυτοάνοσων παθήσεων, μεταξύ των οποίων και η ρευματοειδής αρθρίτιδα, αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι έκτακτης ανάγκης που εκτέθηκαν σε σκόνες και υλικά μετά την κατάρρευση του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου.
• Παχυσαρκία. Υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης ρευματοειδούς αρθρίτιδας φαίνεται να έχουν τα υπέρβαρα ή παχύσαρκα άτομα, ιδιαίτερα οι γυναίκες έως 55 ετών.

Θεραπευτικές επιλογές

Δεν υπάρχει μέχρι σήμερα οριστική ίαση για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Με έγκαιρη διάγνωση και σωστή θεραπεία, ωστόσο, πολλοί ασθενείς μπορούν να περάσουν μήνες ή ακόμη και χρόνια χωρίς έντονα συμπτώματα, ανάμεσα στις εξάρσεις. Έτσι έχουν τη δυνατότητα να διατηρούν μια φυσιολογική ζωή και να συνεχίζουν τις καθημερινές τους δραστηριότητες. Η φλεγμονή που προκαλεί η νόσος ευθύνεται για βλάβες σε διάφορα σημεία του σώματος. Παρά τη σημαντική διεύρυνση των επιλογών με τα νεότερα φάρμακα, η σοβαρή ρευματοειδής αρθρίτιδα εξακολουθεί να είναι δυνατό να οδηγήσει σε σωματική αναπηρία. Κλινικές μελέτες καταδεικνύουν ότι η ύφεση των συμπτωμάτων επιτυγχάνεται πιθανότερα όταν η αγωγή αρχίσει νωρίς, με φάρμακα που ονομάζονται αντιρευματικά τροποποιητικά της νόσου (DMARDs).

Στις βασικές θεραπευτικές επιλογές συγκαταλέγονται:

• Συντηρητική θεραπεία

Για την ανακούφιση των συμπτωμάτων και την επιβράδυνση της εξέλιξης της πάθησης χορηγούνται φάρμακα σε μακροχρόνια βάση.
ΜΣΑΦ. Τα Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα βοηθούν στον περιορισμό του πόνου και της φλεγμονής. Στα ΜΣΑΦ περιλαμβάνονται η ιβουπροφαίνη, η νατριούχος ναπροξένη, καθώς και άλλα ισχυρότερα σκευάσματα. Πιθανές παρενέργειες είναι ο ερεθισμός του στομάχου, τα καρδιακά προβλήματα και η νεφρική βλάβη.

Στεροειδή. Φάρμακα κορτικοστεροειδών, όπως η πρεδνιζόνη, περιορίζουν τον πόνο και τη φλεγμονή, ενώ επιβραδύνουν και τις βλάβες στις αρθρώσεις. Στις ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνονται η οστεοπόρωση, η αύξηση βάρους και ο σακχαρώδης διαβήτης.
Αντιρευματικά φάρμακα που τροποποιούν την ασθένεια (DMARDs). Η εξέλιξη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας μπορεί να επιβραδυνθεί με αυτά τα φάρμακα, τα οποία προστατεύουν τις αρθρώσεις και άλλους ιστούς από μόνιμες βλάβες. Στην κατηγορία ανήκουν η μεθοτρεξάτη, η λεφλουνομίδη (Arava), η υδροξυχλωροκίνη (Plaquenil) και η σουλφασαλαζίνη (Azulfidine). Οι παρενέργειες διαφέρουν και μπορεί να περιλαμβάνουν ηπατική βλάβη, καταστολή του μυελού των οστών και πνευμονικές λοιμώξεις.
Βιολογικοί παράγοντες. Πρόκειται για νεότερη κατηγορία DMARDs, γνωστή και ως τροποποιητές της βιολογικής απόκρισης, στην οποία περιλαμβάνονται τα: abatacept (Orencia), adalimumab (Humira), anakinra (Kineret), baricitinib (Olumiant), certolizumab (Cimzia), etanercept (Enbrel), golimumab (Simponi), infliximab (Remicade), rituximab (Rituxan), sarilumab (Kevzara), tocilizumab (Actemra) και tofacitinib (Xeljanz). Στοχεύουν συγκεκριμένα τμήματα του ανοσοποιητικού συστήματος που ευθύνονται για τη φλεγμονή και τις βλάβες στους ιστούς και τις αρθρώσεις. Παράλληλα, αυξάνουν τον κίνδυνο λοιμώξεων. Συνήθως, τα βιολογικά DMARDs αποδίδουν καλύτερα όταν συνδυάζονται με μη βιολογικό DMARD, όπως η μεθοτρεξάτη.
Υποστηρικτικές θεραπείες, όπως η φυσιοθεραπεία και η εργασιακή θεραπεία, συμβάλλουν στη διατήρηση της φυσιολογικής κίνησης των αρθρώσεων και του σώματος και βοηθούν στην αντιμετώπιση δυσκολιών στις καθημερινές δραστηριότητες.

• Χειρουργική θεραπεία

Η χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να διορθώσει προβλήματα στις αρθρώσεις, όπως με αρθροπλαστική ισχίου ή γόνατος.
Όταν τα φάρμακα δεν καταφέρνουν να προλάβουν ή να ανακόψουν τη φθορά των αρθρώσεων, η επέμβαση για την αποκατάστασή τους μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να βοηθήσει τον ασθενή να χρησιμοποιεί ξανά την άρθρωση. Επιπλέον, μπορεί να περιορίσει τον πόνο και να βελτιώσει τη λειτουργικότητα.

Στις χειρουργικές επεμβάσεις για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα μπορεί να περιλαμβάνονται:

• Υμενεκτομή: Με την επέμβαση αφαιρούνται οι φλεγμονώδεις ιστοί από την άρθρωση. Μπορεί να γίνει στο γόνατο, στον αγκώνα, στον καρπό, στα δάχτυλα ή στους γοφούς.
• Αποκατάσταση τενόντων: Η φλεγμονή και η φθορά στις αρθρώσεις ενδέχεται να οδηγήσουν σε χαλάρωση ή ρήξη των τενόντων που τις περιβάλλουν.
• Αρθρόδεση: Η επέμβαση μπορεί να προταθεί ώστε η άρθρωση να σταθεροποιηθεί ή να ευθυγραμμιστεί και να περιοριστεί ο πόνος, όταν δεν είναι δυνατή η αντικατάστασή της.
• Ολική αρθροπλαστική: Ο χειρουργός αφαιρεί τα τμήματα της άρθρωσης που έχουν υποστεί βλάβη και τοποθετεί πρόθεση από μέταλλο και πλαστικό.
• Υπάρχει πιθανότητα αιμορραγίας, λοίμωξης και πόνου μετά τη χειρουργική επέμβαση. Συζητήστε με τον γιατρό τα οφέλη και τους πιθανούς κινδύνους.

ksarantos.gr