Γιώργος Μαζωνάκης: Δάκρυα στον «θεραπευτή» του – Το τρισάγιο έξω από το σπίτι του και το τελευταίο «αντίο» της Σητείας (Βίντεο)

Δύο ημέρες γεμάτες συγκίνηση, μουσική και αναμνήσεις για τον Γιώργο Μαζωνάκη στη Σητεία. Στον τόπο που ο ίδιος είχε αγαπήσει βαθιά και επέλεγε για να απομακρύνεται από τα φώτα της δημοσιότητας, οι άνθρωποι που τον γνώρισαν όχι ως τον μεγάλο σταρ αλλά ως τον δικό τους «Γιώργο», τον αποχαιρέτησαν με τον δικό τους τρόπο.

Μετά τη μεγάλη βραδιά μνήμης που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου στο λιμάνι της Σητείας, το πρωί της Κυριακής 20 Σεπτεμβρίου το κλίμα μεταφέρθηκε στους Πεύκους, έναν τόπο άρρηκτα συνδεδεμένο με την προσωπική ζωή του τραγουδιστή. Εκεί τελέστηκε μνημόσυνο στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, παρουσία φίλων, γνωστών και κατοίκων της περιοχής που θέλησαν να τιμήσουν τη μνήμη του.

Το τρισάγιο έξω από το σπίτι που είχε κάνει καταφύγιό του

Η πιο φορτισμένη στιγμή ήρθε μετά το μνημόσυνο. Οι παρευρισκόμενοι κατευθύνθηκαν έξω από το σπίτι που είχε δημιουργήσει ο ίδιος ο Γιώργος Μαζωνάκης στους Πεύκους και εκεί τελέστηκε τρισάγιο στη μνήμη του. Δεν επρόκειτο για ένα τυχαίο σημείο: ο τραγουδιστής είχε αγοράσει και ανακαινίσει μία παλιά φάμπρικα της περιοχής, μετατρέποντάς την σε σπίτι και προσωπικό ησυχαστήριο, όπου επέστρεφε για να αποφορτιστεί από τους έντονους ρυθμούς της ζωής και της δουλειάς του.

Για τους ανθρώπους των Πεύκων, άλλωστε, ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν ήταν απλώς ένας διάσημος καλλιτέχνης που περνούσε τις διακοπές του στην Κρήτη. Είχε γίνει κομμάτι της καθημερινότητάς τους, είχε δημιουργήσει προσωπικές σχέσεις και, όταν βρισκόταν εκεί, άφηνε πίσω του την εικόνα του σταρ των μεγάλων πιστών.

Χαρακτηριστικά ήταν και όσα ανέφερε ο δήμαρχος Σητείας Γιώργος Ζερβάκης, λέγοντας ότι ο τραγουδιστής ήταν για τους κατοίκους «ένας από εμάς, ένας από τους ανθρώπους των Πεύκων». Μιλώντας για τη σημερινή ημέρα, περιέγραψε και τη συγκίνηση που του προκάλεσε η φωτογραφία του καλλιτέχνη μέσα στο μνημόσυνο, λέγοντας πως ήταν σαν «μαχαίρι στην καρδιά».

Μία ημέρα νωρίτερα, η φωνή του είχε πλημμυρίσει το λιμάνι της Σητείας

Ο αποχαιρετισμός είχε ξεκινήσει από το προηγούμενο βράδυ. Το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου, το λιμάνι της Σητείας γέμισε με τις επιτυχίες του Γιώργου Μαζωνάκη, σε μία ξεχωριστή βραδιά μνήμης αφιερωμένη τόσο στην καλλιτεχνική του πορεία όσο και στον ιδιαίτερο δεσμό που είχε αναπτύξει με την περιοχή.

Άνθρωποι της Σητείας, φίλοι και όσοι είχαν αγαπήσει τον τραγουδιστή συγκεντρώθηκαν δίπλα στη θάλασσα. Στον χώρο είχε τοποθετηθεί μία μεγάλη φωτογραφία του, ενώ υπήρχε και τετράδιο μνήμης στο οποίο ο κόσμος μπορούσε να γράψει λίγα λόγια για εκείνον. Από τα ηχεία ακούγονταν τραγούδια από διαφορετικές περιόδους της καριέρας του, δημιουργώντας μία ιδιαίτερα φορτισμένη ατμόσφαιρα.

Ο Γιώργος Ζερβάκης είχε μιλήσει και εκεί για τον δεσμό του Μαζωνάκη με τη Σητεία: «Είναι μια ξεχωριστή βραδιά απόψε για τη Σητεία, μια βραδιά φορτισμένη συναισθηματικά. Έφυγε νωρίς ένας άνθρωπος, ένα δικό μας παιδί, που άφησε ένα πολύ σημαντικό αποτύπωμα στον καλλιτεχνικό χώρο και αγαπήθηκε από ολόκληρη την Ελλάδα.

Δυστυχώς, η μοίρα ήταν τέτοια που έφυγε σε μικρή ηλικία, ενώ είχε ακόμη πολλά να δώσει. Απόψε θέλουμε όλοι μαζί να ταξιδέψουμε μέσα από τη μουσική και τα τραγούδια του και να τον θυμόμαστε.

Γιατί όταν ερχόταν στη Σητεία, ήταν ο Γιώργος της καθημερινότητας. Ήταν ένα δικό μας παιδί. Άφησε ένα πολύ σημαντικό αποτύπωμα και στον τόπο μας. Τον ευχαριστούμε για όλα όσα μας έδωσε».

Στο τετράδιο μνήμης έγραψε, μεταξύ άλλων, και η δημοτική σύμβουλος Μάρω Νικητάκη, αποχαιρετώντας τον με λόγια που αποτύπωναν τον τρόπο με τον οποίο τον έβλεπαν οι άνθρωποι της περιοχής: «Έφυγες τόσο απρόοπτα και αναπάντεχα. Η Σητεία ορφάνεψε από τη σεμνή, εφηβική παρουσία σου. Θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη, Γιώργο. Ήσουν ένα κομμάτι δικό μας, αγαπούσες τον τόπο μας κι εμείς σε αγαπούσαμε. Θα ακούμε πάντα τα τραγούδια σου και η μνήμη σου θα είναι αιώνια για εμάς».

Ο τόπος που αποκαλούσε «θεραπότοπο»

Πίσω από τις δύο αυτές ημέρες μνήμης βρίσκεται μία σχέση που είχε χτιστεί εδώ και χρόνια. Η Σητεία και ιδιαίτερα οι Πεύκοι δεν ήταν για τον Γιώργο Μαζωνάκη ένας ακόμη καλοκαιρινός προορισμός. Ο ίδιος είχε χρησιμοποιήσει τη χαρακτηριστική λέξη «θεραπότοπος» για να περιγράψει τη σχέση του με την περιοχή, στην οποία αναζητούσε την ηρεμία και την αποφόρτιση μακριά από την Αθήνα και τη δημοσιότητα.

Στους Πεύκους μπορούσε να ζήσει διαφορετικά. Να αφήσει πίσω του για λίγο τις πίστες, τις κάμερες και την εικόνα του Γιώργου Μαζωνάκη που γνώριζε όλη η Ελλάδα και να γίνει απλώς ο Γιώργος. Οι κάτοικοι τον έβλεπαν να επιστρέφει ξανά και ξανά, να περνά χρόνο στον τόπο τους και να δημιουργεί μαζί τους μία σχέση που ξεπερνούσε εκείνη ενός διάσημου επισκέπτη με έναν αγαπημένο προορισμό.

Ίσως γι’ αυτό ο διήμερος αποχαιρετισμός στη Σητεία είχε τόσο ιδιαίτερο χαρακτήρα. Το Σάββατο η φωνή του ακούστηκε ξανά δίπλα στη θάλασσα. Την Κυριακή οι άνθρωποι που τον είχαν γνωρίσει από κοντά βρέθηκαν στην εκκλησία και στη συνέχεια έξω από το ίδιο του το σπίτι.

Ένας κύκλος που έκλεισε στον τόπο όπου ο ίδιος επέλεγε να επιστρέφει για να βρίσκει ηρεμία. Στον δικό του «θεραπότοπο».