Μαργαρίτα Παπανδρέου: Ο εγγονός της, Κωστής Κατσανέβας, μιλά για εκείνη – «Μιλούν για σένα σαν να σε γνώριζαν. Δεν σε γνώριζαν»
Ο Κωστής Κατσανέβας αποχαιρετά τη Μαργαρίτα Παπανδρέου με συγκινητική ανάρτηση στα social media, μετά τον θάνατό της στα 103 της χρόνια.
Ο Κωστής Κατσανέβας αποχαιρέτησε με μια ιδιαίτερα τρυφερή ανάρτηση τη γιαγιά του, Μαργαρίτα Παπανδρέου, που πέθανε σε ηλικία 103 ετών, περιγράφοντάς την όχι ως ιστορική προσωπικότητα, αλλά ως μια ζεστή, δυναμική και αγαπημένη παρουσία στην οικογένειά του. Με λόγια γεμάτα συγκίνηση, θυμήθηκε τις στιγμές που μοιράζονταν, τις ιστορίες και τα τραγούδια τους, τονίζοντας πως για εκείνον υπήρξε πηγή έμπνευσης και δύναμης.
Πιο αναλυτικά
Με μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση στα social media αποχαιρέτησε τη γιαγιά του, Μαργαρίτα Παπανδρέου, ο Κωστής Κατσανέβας.
Η Μαργαρίτα Παπανδρέου έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών, σε ηλικία 103 ετών, αφήνοντας πίσω της μια μακρά διαδρομή που συνδέθηκε στενά με σημαντικές στιγμές για τη σύγχρονη ελληνική ιστορία και για τη χειραφέτηση των γυναικών στην Ελλάδα.
Για τον εγγονό της, όμως, η Μαργαρίτα Παπανδρέου δεν ήταν πρώην σύζυγος πρωθυπουργού. Ήταν η γυναίκα που τον υποδεχόταν στο δωμάτιό της, που μαγείρευε και τραγουδούσε μαζί του, που του διηγούνταν ιστορίες και που, όπως εξομολογείται ο ίδιος, αποτέλεσε για εκείνον πηγή έμπνευσης. Ο Κωστής Κατσανέβας δημοσίευσε τέσσερις φωτογραφίες, στις τρεις από τις οποίες εμφανίζεται ο ίδιος μαζί με τη γιαγιά του, ενώ μία ακόμη αποτυπώνει τη Μαργαρίτα Παπανδρέου μαζί με μέλη της οικογένειας Παπανδρέου στα χρόνια της δικτατορίας. Θυμίζουμε πως είναι γιος της Σοφίας Παπανδρέου και του Θεόδωρου Κατσανέβα.
Αναλυτικά η ανάρτηση του εγγονού της Μαργαρίτας Παπανδρέου
«Θα έμπαινα στο δωμάτιο και δεν θα μπορούσα να συγκρατήσω το χαμόγελό μου, μόνο και μόνο για να σε δω. Κι εσύ θα μου έλεγες: «Γεια σου, όμορφε, τι καλό μαγειρεύεις;» Κι εγώ θα ερχόμουν προς το μέρος σου τραγουδώντας κι εσύ θα συνέχιζες μαζί μου… «Τι λες, δεν μαγειρεύεις κάτι και για μένα;». Θα μιλούσαμε για ώρες. Θα χανόμουν μέσα στις ιστορίες σου. «Πώς γίνεται ένας άνθρωπος να έχει περάσει όλα αυτά;», θα σκεφτόμουν.
Θα έπιανα την κιθάρα μου και θα σου τραγουδούσα ένα τραγούδι που είχα μάθει ειδικά για σένα… «Οι άγριοι άντρες λένε πως μόνο οι ανόητοι βιάζονται να ερωτευτούν…». Θα έφευγα γεμάτος ενέργεια, έτοιμος να αντιμετωπίσω αυτόν τον κόσμο, γιατί εσύ το είχες κάνει. Βλέπεις, ήθελα να σου μοιάσω. Ήθελα να είμαι κι εγώ ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο. Θαύμαζα το πνεύμα σου, την ικανότητά σου να κατευθύνεις μια συζήτηση, τη γοητεία σου. Είχες δύναμη. Ήσουν ψηλή. Το πνεύμα σου γέμιζε κάθε χώρο, κυριαρχούσε σε κάθε δωμάτιο.
Ήσουν ζεστή, καλή και γεμάτη αγάπη. Τώρα όλοι μιλούν για σένα σαν να σε γνώριζαν. Δεν σε γνώριζαν. Δεν μπήκαν ποτέ σε εκείνο το δωμάτιο. Δεν μοιράστηκαν τις ιστορίες μας. Δεν τραγούδησαν τα τραγούδια μας. Ήσουν η Γιαγιά μου. Κι εγώ ακόμα περπατάω προς το μέρος σου, με εκείνο το χαζό χαμόγελο στο πρόσωπό μου, τραγουδώντας κάποιο τραγούδι του Hank Williams, περιμένοντας να μου τραγουδήσεις κι εσύ πίσω…»
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.
// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.