ΗΠΑ: Αποτυχημένη η εκτέλεση της Κρίστα Πάικ στο Τενεσί – Έλαβε δύο θανατηφόρες ενέσεις και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο

Η Κρίστα Γκέιλ Πάικ, 50 ετών, παρέμεινε ζωντανή μετά τη χορήγηση δύο δόσεων θανατηφόρων φαρμάκων κατά την προγραμματισμένη εκτέλεσή της στο Τενεσί των ΗΠΑ. Η πρωτοφανής αποτυχία οδήγησε στην εσπευσμένη μεταφορά της σε νοσοκομείο για ιατρική φροντίδα, ενώ ο κυβερνήτης της Πολιτείας διέταξε να ανασταλούν άμεσα όλες οι εκτελέσεις.

Η αποτυχημένη διαδικασία εκτέλεσης στο Τενεσί

Στη φυλακή υψηλής ασφαλείας Riverbend, στο Νάσβιλ, η διαδικασία είχε οριστεί αρχικά να αρχίσει στις 10:00 το πρωί της Τετάρτης, σύμφωνα με την τοπική ώρα.

Η έναρξη, ωστόσο, μετατέθηκε για αρκετές ώρες, καθώς το 6ο Ομοσπονδιακό Εφετείο των ΗΠΑ εξέδωσε προσωρινή διαταγή αναστολής.

Λίγο πριν από τις 18:00, τοπική ώρα, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ανέτρεψε την απόφαση, επιτρέποντας να προχωρήσει η θανατηφόρα ένεση. Ήταν η πρώτη εκτέλεση γυναίκας στο Τενεσί έπειτα από περισσότερα από 200 χρόνια.

Οι δημοσιογράφοι που βρίσκονταν στον χώρο ως μάρτυρες ανέφεραν πως οι κουρτίνες του θαλάμου άνοιξαν στις 19:26. Τότε η Πάικ τραγούδησε μαζί με τον πνευματικό της σύμβουλο και είπε τα τελευταία της λόγια.

Σύντομα μετά, η Πάικ ακούστηκε να αναφέρει ότι ένιωθε το χέρι της «έτοιμο να σκάσει», ενώ παράλληλα κλωτσούσε επανειλημμένα τα πόδια της.

Στις 19:46, οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι έκλεισαν την κουρτίνα μπροστά από την αίθουσα παρακολούθησης. Την άνοιξαν ξανά τρία λεπτά αργότερα, οπότε η Πάικ ακουγόταν να ροχαλίζει δυνατά.

Η κουρτίνα κατέβηκε ξανά στις 20:06. Το ροχαλητό της ακουγόταν πίσω από το ύφασμα μέχρι τις 20:53, όταν το μικρόφωνο απενεργοποιήθηκε και ζητήθηκε από τους δημοσιογράφους να εγκαταλείψουν τον χώρο.

Παρότι της χορηγήθηκαν δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης, δηλαδή η μέγιστη ποσότητα που επιτρέπει η νομοθεσία του Τενεσί, η Πάικ δεν πέθανε.

«Είναι ζωντανή και ροχαλίζει»

«Είναι ζωντανή και ροχαλίζει», δήλωσε αμέσως μετά την αποτυχημένη εκτέλεση η δικηγόρος της Πάικ, Κέλι Γκλίσον.

Αργότερα, η υπεράσπιση της θανατοποινίτισσας εξέδωσε αυστηρή ανακοίνωση, με την οποία επιτέθηκε στις αρχές του Τενεσί.

«Απόψε, η Πολιτεία του Τενεσί απέτυχε για άλλη μια φορά να εκτελέσει μια νόμιμη ποινή. Δεν διακατεχόμαστε από καμία ικανοποίηση που επιβεβαιωθήκαμε, όμως οι ανησυχίες που είχε εγείρει η κ. Πάικ αποδείχθηκαν αληθινές: δυσκολία πρόσβασης στις φλέβες, κατεστραμμένες φλέβες, αλλοιωμένη πεντοβαρβιτάλη, απουσία επείγουσας ιατρικής φροντίδας όταν τα πράγματα αναπόφευκτα πάνε στραβά, όλα αυτά υπό ένα πρωτόκολλο που παραμένει καλυμμένο από μυστικότητα».

Σε ξεχωριστή ενημέρωση, η νομική ομάδα γνωστοποίησε: «Η Κρίστα νοσηλεύεται σε κοντινό νοσοκομείο. Δεν έχουμε ενημερωθεί για την κατάστασή της».

Η δικηγόρος Έιμι Χάργουελ κατέθεσε κατεπείγουσα προσφυγή τόσο στο Περιφερειακό Δικαστήριο των ΗΠΑ για την Ανατολική Περιφέρεια του Τενεσί όσο και στο Ανώτατο Δικαστήριο, ζητώντας να σταματήσει αμέσως η διαδικασία.

Στο αίτημά τους ανέφεραν: «Η κ. Πάικ δεν έχει χάσει τις αισθήσεις της, έχει ακόμα σφυγμό και ροχαλίζει». Παράλληλα, υποστήριξαν πως η θανατοποινίτισσα υπέφερε από «περιττή αγωνία» και ότι η «κακοτεχνία» αποτελούσε σκληρή και ασυνήθιστη τιμωρία.

Η υπεράσπιση υπογράμμισε ακόμη ότι το Σωφρονιστικό Τμήμα όφειλε να λάβει μέτρα διάσωσης, καθώς «η παράλειψη παροχής τέτοιας φροντίδας συνιστά εσκεμμένη αδιαφορία για νόμιμες, σοβαρές ιατρικές ανάγκες».

Ο ομοσπονδιακός δικαστής Κλίφτον Λ. Κόρκερ επιβεβαίωσε αργότερα ότι «το ιατρικό προσωπικό ξεκίνησε να παρέχει ιατρική φροντίδα όπως ζητήθηκε στην προσφυγή».

Το Σωφρονιστικό Τμήμα του Τενεσί, από την πλευρά του, υποστήριξε τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε.

Η εκπρόσωπος Ντορίντα Κάρτερ δήλωσε μέσω email στην εφημερίδα The Tennessean: «Το Σωφρονιστικό Τμήμα του Τενεσί ακολούθησε κάθε βήμα του νόμιμου, θεσμοθετημένου πρωτοκόλλου εκτέλεσης της Πολιτείας, το οποίο έχει εγκριθεί από το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα. Η χημική ουσία της θανατηφόρας ένεσης στο πρωτόκολλο είναι σταθερά αποτελεσματική και το πρωτόκολλο δεν προβλέπει πρόσθετες διαδικασίες πέραν αυτών που πραγματοποιήθηκαν απόψε».

Κατά τη συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε στη συνέχεια, η αναστάτωση ήταν εμφανής.

«Έχουμε πολλές ερωτήσεις και το Σωφρονιστικό Τμήμα οφείλει να δώσει πολλές απαντήσεις στο κοινό», είπε ένας δημοσιογράφος. Η Τόρι Γκέσνερ, ρεπόρτερ του WKRN που έχει καλύψει εκτελέσεις, σημείωσε: «Τίποτα από όσα συνέβησαν σήμερα δεν ήταν φυσιολογικό ή συνηθισμένο».

«Πάγωμα» στις εκτελέσεις του Τενεσί

Ύστερα από την αποτυχία της διαδικασίας, ο κυβερνήτης του Τενεσί Μπιλ Λι ανακοίνωσε ότι αναστέλλονται όλες οι προγραμματισμένες εκτελέσεις για το τρέχον έτος. Παράλληλα, έδωσε εντολή για ανεξάρτητη και πλήρη έρευνα, προκειμένου να διερευνηθούν τα αίτια του φιάσκου.

Ο Λι δήλωσε: «Η εφαρμογή μιας νόμιμα επιβληθείσας ποινής είναι μεταξύ των σοβαρότερων ευθυνών της Πολιτείας, και οι πολίτες του Τενεσί περιμένουν να γίνεται με τρόπο που δεν είναι μόνο νόμιμος και συνταγματικός, αλλά και αποτελεσματικός».

Εμπειρογνώμονας στη θανατική ποινή περιέγραψε το περιστατικό ως πρωτοφανή αποτυχία.

Η δολοφονία της Κολίν Σλέμερ το 1995

Το Παγκόσμιο Κέντρο για τη Θανατική Ποινή του Πανεπιστημίου Κορνέλ αναφέρει ότι η Πάικ είχε υπάρξει θύμα παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης και επανειλημμένων βιασμών, ενώ είχε αποπειραθεί να αυτοκτονήσει σε ηλικία 12 ετών.

Όταν ήταν 17 ετών, η Πάικ απήχθη από την άκρη του δρόμου από έναν άγνωστο, ο οποίος τη βίασε — χωρίς να συλληφθεί ποτέ ύποπτος για το έγκλημα αυτό.

Τον Μάρτιο του 1996, σχεδόν έναν χρόνο αφότου βιάστηκε και ενώ ήταν 18 ετών, η Πάικ καταδικάστηκε για τη στυγερή δολοφονία της 19χρονης Κολίν Σλέμερ. Η Σλέμερ ήταν συμφοιτήτριά της στη σχολή Job Corps στο Νοξβίλ και δέχθηκε επίθεση, εξαιτίας ζήλιας, από την Πάικ, τον τότε σύντροφό της Ταντάριλ Σιπ και τη Σαντόλα Πίτερσον.

Αφού παρέσυραν τη Σλέμερ σε δασική έκταση, το ζευγάρι τη βασάνισε μέχρι θανάτου για 30 έως 60 λεπτά. Στο στήθος της χάραξαν πεντάλφα, ενώ η Πάικ της έκοψε κομμάτι από το κρανίο για «σουβενίρ».

Για την Πάικ επιβλήθηκε η θανατική ποινή, ο Σιπ καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη με δυνατότητα αποφυλάκισης και η Πίτερσον έλαβε αναστολή, ως συνεργάσιμη μάρτυρας.

Αν και η Πάικ δεν αρνήθηκε την ενοχή της, οι δικηγόροι της ζητούσαν επιείκεια, επικαλούμενοι την ηλικία της όταν έγινε το έγκλημα, την ψυχική νόσο για την οποία δεν λάμβανε θεραπεία και το σοβαρό τραύμα της παιδικής της ηλικίας.

Στην αίτηση για την απονομή χάριτος περιλαμβανόταν δήλωσή της, στην οποία ανέφερε: «Ήμουν ένα ψυχικά ασθενές 18χρονο παιδί. Μου πήρε πολλά χρόνια για να συνειδητοποιήσω καν τη σοβαρότητα αυτού που έκανα. Ακόμα περισσότερα για να αποδεχτώ πόσες ζωές επηρέασα. Πήρα τη ζωή του παιδιού, της αδελφής, της φίλης κάποιου. Με αηδιάζει τώρα που σκέφτομαι ότι είχα την ικανότητα να διαπράξω ένα τέτοιο έγκλημα».

Ο δικηγόρος Στίβεν Φέρελ επισήμανε ακόμη ότι σήμερα η επιστήμη διαθέτει περισσότερη γνώση για την ανάπτυξη του εγκεφάλου κατά την εφηβεία.

Ωστόσο, ο κυβερνήτης Μπιλ Λι είχε αρνηθεί να παρέμβει και είχε ανακοινώσει πως δεν θα απένειμε χάρη.

Πριν από τη διαδικασία της Τετάρτης, η Πάικ αρνήθηκε να επιλέξει το «τελευταίο γεύμα» που δικαιούνταν βάσει του νόμου, παρότι οι αρχές είχαν προβλέψει να της προσφέρουν φαγητό πριν από την απόπειρα εκτέλεσης.