Βρέθηκαν ύστερα από 74 χρόνια συντρίμμια του αεροπλάνου της Pan Am στον Ατλαντικό
Ερευνητική ομάδα εντόπισε στις 2 Ιουνίου, σε βάθος 600 μέτρων στον Ατλαντικό, τα συντρίμμια της πτήσης 526A της Pan American World Airways που αγνοούνταν από το 1952.
Ερευνητική ομάδα εντόπισε στον βυθό του Ατλαντικού, κοντά στο Σαν Χουάν του Πουέρτο Ρίκο, τα συντρίμμια της πτήσης 526A της Pan Am, που είχε χαθεί το 1952, βάζοντας τέλος σε ένα μυστήριο 74 ετών. Το αεροσκάφος, που είχε πραγματοποιήσει αναγκαστική προσθαλάσσωση μετά από βλάβη στους κινητήρες, βρέθηκε σε σχετικά καλή κατάσταση σε βάθος 600 μέτρων, ενώ το δυστύχημα είχε στοιχίσει τη ζωή σε 52 από τους 69 επιβαίνοντες και οδήγησε σε σημαντικές αλλαγές στους κανόνες αεροπορικής ασφάλειας.
Πιο αναλυτικά
Πέρασαν πάνω από επτά δεκαετίες για να λυθεί ένα μεγάλο μυστήριο. Ερευνητική ομάδα εντόπισε στον βυθό του Ατλαντικού τα συντρίμμια της πτήσης 526A της Pan American World Airways. Πρόκειται για ένα αεροσκάφος που είχε χαθεί το 1952 και έκτοτε αγνοούνταν.
Το αεροσκάφος βρέθηκε στις 2 Ιουνίου, σε βάθος περίπου 600 μέτρων και σε απόσταση περίπου οκτώ χιλιομέτρων από τις ακτές του Σαν Χουάν στο Πουέρτο Ρίκο. Ο εντοπισμός έγινε με τη βοήθεια αυτόνομου υποβρύχιου οχήματος, εξοπλισμένου με σόναρ και κάμερες υψηλής ανάλυσης, το οποίο σάρωσε επί ημέρες τον βυθό της περιοχής.
Σύμφωνα με τους New York Times, στις πρώτες εικόνες διακρίνονταν καθαρά το λογότυπο της Pan Am, τμήματα της ατράκτου, το σύστημα προσγείωσης και τα παράθυρα της καμπίνας, ενώ μέρος του αεροσκάφους παραμένει εντυπωσιακά διατηρημένο.
Το χρονικό
Η πτήση, γνωστή και ως «Easter Special», είχε απογειωθεί από το Σαν Χουάν με προορισμό τη Νέα Υόρκη τη Μεγάλη Παρασκευή, στις 11 Απριλίου 1952.
Όμως, σε λιγότερο από εννέα λεπτά μετά την απογείωση, δύο από τους τέσσερις κινητήρες του Douglas DC-4 τέθηκαν εκτός λειτουργίας. Ο κυβερνήτης επιχείρησε να επιστρέψει στο αεροδρόμιο, όμως η συνεχής απώλεια ύψους τον ανάγκασε να πραγματοποιήσει αναγκαστική προσθαλάσσωση στον Ατλαντικό.
Αρχικά και οι 69 επιβαίνοντες επέζησαν από την πρόσκρουση στη θάλασσα, αλλά λίγα λεπτά αργότερα το πίσω τμήμα του αεροσκάφους αποκολλήθηκε και η άτρακτος άρχισε να βυθίζεται.
Φαίνεται πως επικράτησε πανικός και η εκκένωση δεν έγινε όπως έπρεπε να υλοποιηθεί. Πολλοί επιβάτες αρνήθηκαν να ακολουθήσουν τις εντολές του κυβερνήτη να εγκαταλείψουν το αεροσκάφος και παρέμειναν δεμένοι στις θέσεις τους. Παράλληλα, η θαλασσοταραχή και ο φόβος για καρχαρίες οδήγησαν αρκετούς να παραμείνουν μέσα στην καμπίνα.
Συνολικά 52 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, κυρίως από πνιγμό, ενώ 39 σοροί δεν βρέθηκαν ποτέ σε ένα δυστύχημα που σημάδεψε την ιστορία της πολιτικής αεροπορίας και οδήγησε σε σημαντικές αλλαγές στους κανόνες ασφαλείας των πτήσεων.
«Όταν είδαμε τις πρώτες φωτογραφίες, μείναμε άφωνοι» δήλωσε σε συνέντευξή του ο Τζος Γκέιτς, παρουσιαστής της εκπομπής Expedition Unknown του Discovery Channel, ο οποίος συμμετείχε στο εγχείρημα.
«Μου κόπηκε η ανάσα, γιατί αυτό που αντικρίσαμε ξεπερνούσε κάθε προσδοκία. Το αεροσκάφος είναι τόσο καλά διατηρημένο και το να βλέπεις το αλουμίνιο, που δεν διαβρώνεται, να λάμπει στον πυθμένα της θάλασσας ήταν πραγματικά συγκλονιστικό».
Ο εντοπισμός των συντριμμιών είχε εξελιχθεί σε εμμονή για τον Ρας Μάθιους, πρόεδρο και συνιδρυτή του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Air/Sea Heritage Foundation, ο οποίος διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην αποστολή.
Σε συνέντευξή του, ο Μάθιους εξήγησε ότι το σημείο όπου είχε βυθιστεί το αεροσκάφος βρίσκεται σε τόσο μεγάλο βάθος ώστε ήταν αδύνατο να φτάσουν εκεί δύτες. Οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες δυσκόλεψαν επίσης σημαντικά την επιχείρηση, ενώ, όπως είπε, η πανδημία του κορωνοϊού καθυστέρησε για χρόνια τις έρευνες.
«Χρειάστηκε να περιμένουμε δύο χρόνια μέχρι να έχουμε την ευκαιρία μας», δήλωσε.
Αυτόνομο υποβρύχιο πραγματοποίησε σχεδόν 30 διαδρομές πάνω από την περιοχή, καταγράφοντας περισσότερες από 350.000 φωτογραφίες.
Η ερευνητική ομάδα ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει στην ανέλκυση των συντριμμιών ή στην αναζήτηση ανθρώπινων λειψάνων από το σημείο.
// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.