Γερμανοί αρχαιολόγοι στο Ιράκ: Τι αναζητούσαν το 2002;
Η γεωφυσική χαρτογράφηση αποκάλυψε ορθογώνια κατασκευή θαμμένη στην παλιά κοίτη του Ευφράτη, που ίσως συνδέεται με τον τάφο του Γκιλγκαμές, χωρίς να έχει ανασκαφεί

Λίγο πριν από την εισβολή στο Ιράκ το 2003, όταν η χώρα θα έκλεινε για τη διεθνή επιστημονική κοινότητα, γερμανική αποστολή πήγε στην αρχαία Ουρούκ αναζητώντας στοιχεία για μια χαμένη μητρόπολη της Μεσοποταμίας. Κάτω από την παλιά κοίτη του Ευφράτη εντόπισε τελικά μια κατασκευή που παραμένει σφραγισμένη μέχρι σήμερα.
Τον χειμώνα του 2001-2002 πραγματοποιήθηκε στην Ουρούκ η πρώτη κοινή αρχαιολογική έρευνα Ιράκ και Γερμανίας, μετά από δέκα χρόνια αποκλεισμού εξαιτίας των κυρώσεων που ακολούθησαν τον Πόλεμο του Κόλπου. Η αρχαία πόλη βρίσκεται στη σημερινή Warka, στη νότια επαρχία Al-Muthanna. Πριν αρχίσουν οι ανασκαφές, οι Γερμανοί γεωφυσικοί Γεργκ Φασμπίντερ (Jörg Fassbinder) και Χέλμουτ Μπέκερ (Helmut Becker) εξέτασαν με μαγνητόμετρο καισίου περίπου 100 εκτάρια, χωρίς να σκάψουν.
Η χαρτογράφηση με το μαγνητόμετρο έδειξε πως η πόλη αναπτυσσόταν γύρω από κανάλια και κήπους, θυμίζοντας «Βενετία στην έρημο». Έξω από τα αρχαία τείχη, όμως, καταγράφηκε και ένα αναπάντεχο εύρημα: ένα σαφές ορθογώνιο σχήμα τεχνητής κατασκευής, θαμμένο στα ιζήματα της παλιάς κοίτης του Ευφράτη, που είχε αλλάξει πορεία χιλιάδες χρόνια πριν.
Η σχέση του ευρήματος με τον θρυλικό βασιλιά Γκιλγκαμές
Το εύρημα έγινε γνωστό διεθνώς λόγω ενός αρχαίου σουμεριακού ποιήματος, του «Ο θάνατος του Μπιλγκαμές». Το κείμενο αφηγείται πως, μετά τον θάνατο του θρυλικού βασιλιά της Ουρούκ, Γκιλγκαμές, οι κάτοικοι έστρεψαν για λίγο αλλού τα νερά του Ευφράτη, κατασκεύασαν πέτρινο τάφο στην ξερή κοίτη και κατόπιν άφησαν το ποτάμι να τον σκεπάσει ξανά.
Η είδηση μεταδόθηκε από το BBC στις 29 Απριλίου 2003, σαράντα ημέρες μετά την έναρξη του πολέμου στο Ιράκ, και η ανακάλυψη έγινε παγκόσμιο θέμα. Οι Γερμανοί επιστήμονες, ωστόσο, ήταν επιφυλακτικοί: εξήγησαν πως το μαγνητόμετρο αποτυπώνει μόνο το σχήμα και ότι, χωρίς ανασκαφή, δεν μπορεί να εξακριβωθεί αν πρόκειται για βασιλικό τάφο, αποβάθρα ή τελετουργικό κτίσμα.
Πώς απέφυγε η Ουρούκ τις λεηλασίες και γιατί δεν έγινε ανασκαφή
Μετά την πτώση του καθεστώτος το 2003, κύμα αρχαιοκαπηλίας έπληξε τους αρχαιολογικούς χώρους του νότιου Ιράκ, αλλά η Ουρούκ έμεινε σχεδόν ανέπαφη. Καθοριστική ήταν τόσο η φύλαξη από την τοπική φυλή Βεδουίνων Atobe όσο και το γεγονός ότι η συγκεκριμένη κατασκευή παρέμενε κρυμμένη κάτω από τη λάσπη της παλιάς κοίτης.
Το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο επέστρεψε στην περιοχή το 2015 και η Ουρούκ εντάχθηκε στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2016, ωστόσο δεν δημοσιεύτηκε ποτέ έκθεση για διάνοιξη του σημείου. Οι αρχαιολόγοι επισημαίνουν ότι η σύγχρονη έρευνα αποφεύγει την αποκάλυψη ευαίσθητων κατασκευών από ωμές πλίνθους, οι οποίες διατηρήθηκαν επί χιλιετίες κάτω από τα ιζήματα. Αν εκτεθούν στον αέρα χωρίς να διασφαλιστεί πλήρης προστασία, θα διαβρωθούν ταχύτατα.
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.






































// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.