Το άρθρο εξερευνά την ιστορία και την κληρονομιά των γυναικών σαμουράι, γνωστών ως onna-bugeisha, οι οποίες διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην ιαπωνική κοινωνία κατά τη διάρκεια της φεουδαρχικής περιόδου. Αυτές οι γυναίκες ήταν εκπαιδευμένες στην τέχνη του πολέμου και συμμετείχαν σε μάχες, συχνά υπερασπιζόμενες τις οικογένειές τους.
Παρά τη γενναιότητά τους, οι γυναίκες σαμουράι έχουν παραγνωριστεί στην ιστορία, με ελάχιστες γνωστές ιστορίες να έχουν διασωθεί. Το άρθρο αναφέρεται σε διάσημες γυναίκες σαμουράι, όπως η Tomoe Gozen και η Nakano Takeko, και τονίζει τη σημασία τους στην πολιτιστική κληρονομιά της Ιαπωνίας, που σήμερα αναγνωρίζεται και γιορτάζεται.
Πιο αναλυτικά
Η προέλευση των θηλυκών σαμουράι
Οι onna-bugeisha (女武者) – κυριολεκτικά «γυναίκα πολεμίστρια» – ήταν μια τάξη αρχόντων και μέλη της τάξης των πολεμιστών ( bushi武士) στη φεουδαρχική Ιαπωνία. Αυτές οι γυναίκες ενσάρκωσαν επίσης τις παραδοσιακές πρακτικές και φιλοσοφίες, όπως το Ζεν, που έχουν επηρεάσει βαθιά διάφορες πτυχές της ιαπωνικής ζωής, συμπεριλαμβανομένης της τάξης των πολεμιστών.
Εκπαιδευμένες τόσο στις παραδοσιακές οικιακές τέχνες όσο και στην αυτοάμυνα, πολέμησαν μαζί με άνδρες σαμουράι, δείχνοντας πώς οι αρχές του Ζεν για πειθαρχία, εστίαση και αρμονία ήταν αναπόσπαστες στους ρόλους τους.
Κατά τη διάρκεια της φεουδαρχικής περιόδου της Ιαπωνίας, πολλές οικογένειες σαμουράι βρέθηκαν σε ανάγκη πρόσθετης προστασίας. Ως αποτέλεσμα, άρχισαν να εκπαιδεύουν τις κόρες τους στην τέχνη του πολέμου. Αυτές οι γυναίκες έγιναν γνωστές ως onna-bugeisha – η γυναίκα σαμουράι. Ενώ δεν πολεμούσαν τόσο συχνά όσο οι άντρες ομολόγους τους, οι θηλυκοί σαμουράι θεωρούνταν εξίσου επιδέξιες στη μάχη. Όμως, παρά τις ικανότητες και τη γενναιότητά τους, δεν είναι πολύ γνωστές εκτός της Ιαπωνίας.
Οι θηλυκοί σαμουράι δεν ήταν επίσης τόσο γνωστοί όσο οι αρσενικοί σαμουράι. Αλλά εξακολουθούσαν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ιαπωνική ιστορία. Η ακριβής προέλευσή τους είναι ασαφής, αλλά η πρώτη γυναίκα σαμουράι πιστεύεται ότι εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου Genpei (1180-1185) . Αυτή ήταν μια εποχή μεγάλης αναταραχής στην Ιαπωνία, καθώς δύο ισχυρές φυλές – η Taira και η Minamoto – μάχονταν για τον έλεγχο της χώρας.
Κατά την περίοδο Έντο (1603-1867) , οι γυναίκες σαμουράι ήταν συχνά υπεύθυνες για την υπεράσπιση των σπιτιών και των οικογενειών τους απουσία των σαμουράι. Η Ιαπωνία απολάμβανε μια περίοδο μεγάλης ειρήνης εκείνη την περίοδο, αλλά υπήρχαν ακόμη περιστασιακές αψιμαχίες μεταξύ αντίπαλων φυλών. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι γυναίκες σαμουράι θα πολεμούσαν μαζί με τους σαμουράι για να υπερασπιστούν τα σπίτια τους.
Δραστηριοποιήθηκαν επίσης κατά την αποκατάσταση του Meiji (1868-1912) , μια εποχή μεγάλων αλλαγών στην Ιαπωνία. Αυτή η περίοδος είδε το τέλος της τάξης των σαμουράι και την άνοδο της σύγχρονης Ιαπωνίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, πολλές onna-bugeisha ενεπλάκησαν στο κίνημα για την ανατροπή του Tokugawa.
Γιατί οι γυναίκες σαμουράι παραβλέπονται σε μεγάλο βαθμό στην Ιαπωνική ιστορία;
Ενώ οι άνδρες σαμουράι γιορτάζονται και τιμούνται στην ιαπωνική κοινωνία μέχρι σήμερα, οι γυναίκες σαμουράι παραβλέπονται σε μεγάλο βαθμό. Ο ρόλος των γυναικών στην Ιαπωνία ήταν πάντα περίπλοκος και πολυεπίπεδος, με τις γυναίκες να καταλαμβάνουν ποικίλες θέσεις στην κοινωνία. Ωστόσο, οι ιστορίες και τα επιτεύγματα της onna-bugeisha συχνά μένουν έξω από τα βιβλία της ιστορίας.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Stephen Turnbull , οι ιστορίες των γυναικών σαμουράι είναι μερικές από τις πιο αξιόλογες ανείπωτες ιστορίες στην ιστορία των σαμουράι.
Ωστόσο, η έρευνα των τελευταίων ετών έχει δείξει επίσης ότι οι Γιαπωνέζες δεν ήταν ασυνήθιστες στη μάχη. Στοιχεία από τη μάχη του Senbon Matsubaru το 1580 δείχνουν ότι 35 από τα 105 πτώματα που ανακαλύφθηκαν ήταν γυναικεία .
Ποιος ήταν ο ρόλος των γυναικών σαμουράι στη μάχη;
Σε μια εποχή που οι άνδρες κυριαρχούσαν στο πεδίο της μάχης, η onna-bugeisha πολέμησε μαζί τους ως ίσοι. Είχαν μεγάλη ικανότητα στην τέχνη της μάχης. Ενώ ο αριθμός των θηλυκών σαμουράι ήταν σχετικά μικρός, ήταν ευρέως σεβαστές για το θάρρος και την ανδρεία τους. Είχαν εντυπωσιακές ικανότητες μάχης και έγιναν μερικοί από τους πιο επίφοβους πολεμιστές σε όλη την Ιαπωνία.
Οι θηλυκοί σαμουράι δεν καλούνταν να πολεμήσουν τόσο συχνά όσο οι αρσενικοί σαμουράι. Ωστόσο, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μάχη.
Αν και η πλειοψηφία ήταν από οικογένειες ευγενών ή σαμουράι, μερικοί απλοί άνθρωποι έλαβαν επίσης εκπαίδευση. Αυτές οι γυναίκες ήταν συχνά υπεύθυνες για την υπεράσπιση των σπιτιών τους ενώ οι άνδρες έλειπαν στον πόλεμο. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, η onna-bugeisha συμμετείχε ακόμη και σε μάχη πρώτης γραμμής. Και ήταν ακόμη γνωστό ότι ηγούνται των δικών τους στρατών.
Σε περιόδους ειρήνης, συχνά εξασκούσαν τις δεξιότητές τους παίρνοντας μέρος σε εικονικές μάχες.
Πώς έμοιαζαν τα όπλα και η εκπαίδευση των θηλυκών σαμουράι;
Ο Onna-bugeisha υποβλήθηκε σε αυστηρή εκπαίδευση από νεαρή ηλικία και πολλοί από αυτούς πέτυχαν σπουδαία κατορθώματα στο πεδίο της μάχης. Εκπαιδευμένες στη χρήση ποικίλων όπλων, θεωρούνταν τρομερές αντίπαλοι στο πεδίο της μάχης.
Ίσως το πιο εμβληματικό όπλο τους ήταν η ναγκινάτα (なぎなた, 薙刀), ένας μακρύς στύλος με μια κυρτή λεπίδα στο άκρο. Αυτό το όπλο ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικό ενάντια στο ιππικό, καθώς μπορούσαν να το χρησιμοποιήσουν για να κόψουν τα πόδια των αλόγων. Αυτό ήταν ζωτικής σημασίας καθώς οι γυναίκες σαμουράι είχαν συχνά την αποστολή να προστατεύουν τους αρσενικούς σαμουράι από τέτοιες επιθέσεις.
Εκτός από τη ναγκινάτα , ήταν επίσης επιδέξιοι στη χρήση του yumi (弓), ενός ιαπωνικού τόξου. Το yumi ήταν ένα ισχυρό όπλο και η onna-bugeisha μπορούσε να το χρησιμοποιήσει με μεγάλη επιτυχία στη μάχη.
Μερικές ήταν επίσης επιδέξιες με όπλα που έμοιαζαν με στιλέτο που ονομάζονταν kaiken (懐剣). Οι γυναίκες σαμουράι ήταν συνήθως οπλισμένες με μια επιλογή από αυτά τα όπλα, ανάλογα με την κατάσταση που αντιμετώπιζαν. Εκτός αυτού, εκπαιδεύτηκαν επίσης στη χρήση πανοπλίας και ιππασίας.
Υπάρχουν επίσης μερικές διάσημες γυναίκες σαμουράι και οι ηρωικές τους ιστορίες
Αν και συχνά μένουν έξω από τα βιβλία της ιστορίας, υπήρχαν πολλές “κακές” κυρίες που πολεμούσαν μαζί με τους άντρες ομολόγους τους κατά τη διάρκεια της φεουδαρχικής περιόδου της Ιαπωνίας. Μερικές από τις πιο διάσημες onna-bugeisha περιλαμβάνουν την Nakano Takeko και την Tomoe Gozen . Υπήρχαν όμως πολλοί περισσότερες που έχουν ξεχαστεί από την ιστορία.
Αυτοκράτειρα Τζίνγκου
Η αυτοκράτειρα Jingu ήταν μια ισχυρή ηγεμόνας στην Ιαπωνία που παρενέβη μετά τον θάνατο του συζύγου της ( αυτοκράτορας Chūai , ο 14ος αυτοκράτορας της Ιαπωνίας) για να αναλάβει τα καθήκοντά του το 200 μ.Χ. Γρήγορα έγινε σεβαστή ως η onna-bugeisha που ανέλαβε την ευθύνη και ηγήθηκε μιας εισβολής στην Κορέα το 200 μ.Χ., αφού ο σύζυγός της πέθανε τραγικά στη μάχη. Αυτό την κάνει την πρώτη γυναίκα σαμουράι στην Ιαπωνία και στον κόσμο.
Tomoe Gozen
Η Tomoe Gozen ήταν μια ευγενής του 12ου αιώνα που υπηρετούσε τον Minamoto no Yoshinaka —έναν από τους κύριους διοικητές κατά τη διάρκεια του πολέμου Genpei. Ήταν γνωστή για τη γενναιότητά της στη μάχη και τις ικανότητές της με σπαθί και ναγκινάτα .
Για αιώνες μετά τη βασιλεία της Tomoe Gozen, οι γυναίκες σαμουράι άκμασαν και αποτελούσαν ένα μεγάλο μέρος της τάξης των ιαπωνικών σαμουράι. Οι γυναίκες πολεμίστριες όχι μόνο προστάτευαν χωριά αλλά άνοιξαν σχολεία που δίδασκαν πολεμικές τέχνες και στρατιωτική στρατηγική σε νεαρές γυναίκες σε όλη την ιαπωνική αυτοκρατορία. Στην Ιαπωνία, υπήρχαν πολλές φυλές διάσπαρτες σε όλη τη γη. Όλες είχαν πολεμιστές σαμουράι. Και όλες ήταν ανοιχτές στην onna-bugeisha .
Hōjō Masako
Η Hōjō Masako ήταν η σύζυγος του πρώτου σογκούν της περιόδου Kamakura (1185-1333) , Minamoto no Yoritomo . Όχι μόνο ήταν γυναίκα σαμουράι, αλλά έπαιξε επίσης ουσιαστικό ρόλο στην πολιτική. Ήταν μάλιστα η πρώτη onna-bugeisha που μπήκε στην πολιτική. Μετά τον θάνατο του συζύγου της, έγινε βουδίστρια καλόγρια, όπως έκαναν πολλές χήρες σαμουράι. Όμως συνέχισε να ασχολείται με την πολιτική.
Όχι μόνο αυτό, αλλά έπαιξε επίσης βασικό ρόλο στη διαμόρφωση της καριέρας των δύο γιων της, του Minamoto no Yoriie και του Minamoto no Sanetomo . Και οι δύο έγιναν Shōgun, με τον Yoriie να κρατά τον τίτλο για ένα χρόνο και τον Sanetomo να κυβερνά για δεκαέξι.
Νακάνο Τακέκο
Ο Nakano Takeko οδήγησε μια ομάδα γυναικών σαμουράι στη μάχη ενάντια στις δυνάμεις της αυτοκρατορίας Meiji και πέθανε τραγικά νέα κατά τη διάρκεια της μάχης του Aizu στο κάστρο Aizuwakamatsu. Ήταν διάσημη για την ανδρεία της με μια ναγκινάτα. Η Nakano και η συνάδελφός της onna-bugeisha πολέμησαν με γενναιότητα, αλλά ήταν λιγότερες αριθμητικά από τον εχθρό. Η Nakano τραυματίστηκε θανάσιμα στη μάχη και λέγεται ότι ζήτησε από την αδερφή της να της κόψει το κεφάλι για να μην πέσει στα χέρια του εχθρού.
Η μάχη του Aizu θεωρείται η τελευταία στάση της onna-bugeisha και η Nakano Takeko πιστεύεται ευρέως ότι είναι μια από τις μεγαλύτερες γυναίκες πολεμίστριες σαμουράι.
Η κληρονομιά του θηλυκού σαμουράι
Κατά την περίοδο Έντο, η ειρήνη και η σταθερότητα που επέφερε το σογκουνάτο Τοκουγκάουα σήμαινε ότι δεν υπήρχαν μεγάλοι πόλεμοι για σχεδόν 300 χρόνια. Ως αποτέλεσμα, ο ρόλος της γυναίκας σαμουράι μειώθηκε με την πάροδο του χρόνου. Ωστόσο, συνέχισαν να γίνονται σεβαστές ως σύμβολα δύναμης και θάρρους.
Σήμερα, ορισμένα σχολεία διδάσκουν την τέχνη της onna-bugeisha σε όσους ενδιαφέρονται να μάθουν για την πολεμική κληρονομιά της Ιαπωνίας. Και στους πιο πρόσφατους χρόνους, οι γυναίκες σαμουράι έχουν παρουσιαστεί σε δημοφιλή μέσα, όπως ο κινηματογράφος και τα manga. Αυτές οι απεικονίσεις υπογραμμίζουν συχνά τη δύναμη, το θάρρος και την αποφασιστικότητα του onna-bugeisha . Αν και δεν χρειάζονται πλέον για μάχη, το πνεύμα της onna-bugeisha ζει στη σύγχρονη ιαπωνική κουλτούρα. Οι γυναίκες σαμουράι συνεχίζουν να αποτελούν πηγή έμπνευσης για πολλές νεαρές γυναίκες σήμερα.
Εκτός από αυτό, οι γυναίκες σαμουράι τον τελευταίο καιρό γιορτάζονται και τιμούνται όλο και περισσότερο στην Ιαπωνία.
Το 2008, η ιαπωνική κυβέρνηση αναγνώρισε μεταθανάτια την Nakano Takeko με το παράσημο του πολύτιμου στέμματος, ένα βραβείο που απονέμεται σε άτομα που έχουν κάνει εξαιρετική προσφορά στην κοινωνία. Αυτός είναι ένας κατάλληλος φόρος τιμής στη γενναιότητα και την αφοσίωση των γυναικών σαμουράι σε όλη την Ιαπωνική ιστορία.
Το 2017, η ιαπωνική κυβέρνηση όρισε επίσημα πέντε γυναίκες σαμουράι ως σημαντικά πολιτιστικά αγαθά. Οι πέντε γυναίκες που επιλέχθηκαν ήταν οι Tomoe Gozen, Nakano Takeko, Hōjō Masako, Yamakawa Takeko και Nakano Shige.
Εκτός από αυτό, υπάρχουν μνημεία και αγάλματα αφιερωμένα σε αυτές τις γενναίες γυναίκες που θυμίζουν το θάρρος και τη δέσμευσή τους. Υπάρχει ένα άγαλμα της Tomoe Gozen στην πόλη Kamakura για να τιμήσει την κληρονομιά της και ένα μουσείο αφιερωμένο στις γυναίκες σαμουράι στην πόλη Seki, στην επαρχία Gifu. Αυτό το μουσείο περιέχει αντικείμενα από γυναίκες πολεμιστές σαμουράι και εκθέσεις που περιγράφουν λεπτομερώς την ιστορία και τη συνεισφορά τους στην Ιαπωνία.
Σήμερα, οι γυναίκες σαμουράι φημίζονται ως γενναίες ηρωίδες που βοήθησαν στη διαμόρφωση της φεουδαρχικής περιόδου της Ιαπωνίας. Η ιστορία τους είναι μια ιστορία δύναμης και ανθεκτικότητας και χρησιμεύει ως μια εμπνευσμένη υπενθύμιση ότι οι γυναίκες ήταν πάντα ικανές για σπουδαία πράγματα.
Δείτε μερικές φωτογραφίες ΕΔΩ
