Γιώργος Αυτιάς: Η περιπέτεια της υγείας του – «Η γνώση των γιατρών και η Παναγιά, µε κράτησαν όρθιο»

Ο Γιώργος Αυτιάς μίλησε στο «Secret» για τη βαθιά πίστη του, τη σχέση του με την Παναγία της Τήνου, αλλά και την απόφασή του να απομακρυνθεί από την τηλεόραση έπειτα από 35 χρόνια παρουσίας. Ο ίδιος εξηγεί πως δεν αποκλείει να επιστρέψει τηλεοπτικά, αλλά μόνο ως καλεσμένος.

Αναφερόμενος στην επίσκεψή του στην Τήνο, περιγράφει μια ιδιαίτερα φορτισμένη στιγμή, όταν βρέθηκε στον Ναό χωρίς να το γνωρίζει κανείς. Παράλληλα, ο Γιώργος Αυτιάς μίλησε με αιχμηρό τρόπο για την τηλεοπτική του εμπειρία, την πολιτική επικαιρότητα και τους νέους δημοσιογράφους, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για γνώση, έρευνα και ανανέωση στον χώρο της ενημέρωσης.

Επιστροφή στην τηλεόραση; Και γιατί άφησες μια εκπομπή του 40% για την Ευρωβουλή;

35 χρόνια ήταν πολλά. Η τηλεόραση δεν είναι Μητρόπολη… Έχουν σειρά πολλοί άξιοι νέοι. Αλλωστε, ό,τι δεν ανανεώνεται πεθαίνει. Θέλω να σου αποκαλύψω, επίσης, ότι βαρέθηκα τους αδιάβαστους πολιτικούς. ∆εν γνώριζαν βασικά κοινωνικά θέματα. Μάλιστα, κάποιος βουλευτής ένα πρωί μού ζήτησε να µην τον ρωτήσω για μισθό, φόρο, σύνταξη, επιδόματα και εθνικά!

Και τι του είπες;

Αν θέλεις εκπομπή για το πέταγμα της πεταλούδας, υπάρχουν εκπομπές να μιλήσεις όσο θέλεις. Κατάλαβες τι περνούσα; Άσε που άλλο ρώταγα και άλλο έλεγαν… Άσε που τους έστελναν λάθος απαντήσεις στα κινητά οι σύμβουλοί τους…

Διαβάζουν σήμερα οι νέοι δημοσιογράφοι, όπως εσύ, που κυνηγούσες το θέμα;

Άλλοι ναι και πάνε μπροστά… Άλλοι αντιγράφουν ο ένας τον άλλον και αυτό είναι πολύ κακό.

Έχεις προτάσεις;

Πολλές και σημαντικές! Οι Ευρωπαίοι συνάδελφοί µου συνεχίζουν στις χώρες τους. Όμως θέλω να τηρήσω τον λόγο µου. Καλεσμένος, ναι. Εκπομπή όσο είμαι ευρωβουλευτής, όχι.

Θέλω να µου πεις την πιο σημαντική στιγμή στο Ευρωκοινοβούλιο.

Λοιπόν. Ήταν η νύχτα κατά την οποία στην οικονομική επιτροπή συζητούσαμε τον αποκλεισμό της Τουρκίας από τη χρηματοδότηση της άμυνάς της. Πήρα τελευταίος τον λόγο και μπόρεσα ακόμα και τον αρνητικό Γερμανό να τον κάνω να ψηφίσει να αποκλεισθεί η Τουρκία. Αυτή ήταν η πλέον σημαντική στιγμή. Κατά τα άλλα, πίεση για στέγη, Θεσσαλία, μικρομεσαίοι, νησιά, Μεταναστευτικό, καθημερινότητα, κοινωνικές ομάδες. Εχω 620 παρεμβάσεις ουσίας για την Ελλάδα.

Άλλη στιγμή;

Οταν µου ανακοινώθηκε ότι έως το 2029 θα είμαι εισηγητής του Ευρωπαϊκού Προϋπολογισμού. Ευχαριστώ που το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα μού έδωσε αυτή τη δυνατότητα έως το 2029, αλλά και τον Θεό!

Τώρα, Γιώργο, µε πήγες σε κάτι πολύ σημαντικό. Πόσο πιστεύεις;

Πιστεύω πάρα πολύ στον Θεό. Πέρασα μετά τις ευρωεκλογές κάτι που σπάνια συμβαίνει ιατρικά. Έπειτα από μια τυπική εξέταση, οι γιατροί μού απαγόρευσαν να πετάξω για την ορκωμοσία. Κοφτοί και ξεκάθαροι. «Αν πετάξετε, δεν θα κατέβετε ζωντανός». Ρώτησα γιατί και μου απάντησαν: «Έχετε 5 λίτρα υγρό, πνευμονία και περικαρδίτιδα…». ∆εν είχα ούτε βήχα ούτε πυρετό ούτε καμία άλλη ένδειξη. Μικρόβιο ήταν, από το κλιματιστικό στη Λισσαβώνα, χωρίς να έχω κανένα σύμπτωµα…

Και µετά;

Μετά 24 μέρες νοσοκομείο… μάχη των γιατρών να µε σώσουν, δύο τρύπες στην πλάτη, απ’ όπου δύο σωληνάκια τραβούσαν υγρό και από τους δύο πνεύμονες…

Εσύ πώς ήσουν; Καταλάβαινες;

Τις πρώτες μέρες, τίποτα… Να φανταστείς ότι τηλεφωνούσε ο πρωθυπουργός, φίλοι, συνάδελφοι, γνωστοί και δεν είχα επικοινωνία µε το περιβάλλον. Έπειτα από μέρες άρχισα να αντιλαμβάνοµαι τι είχε γίνει. Ενημρώθηκα από τους εξαιρετικούς γιατρούς του «Mediterraneo». Oµως, παράλληλα µε τους εκπληκτικούς γιατρούς, παρακάλεσα µε όλη τη δύναμη της ψυχής µου τις δύσκολες νύχτες των αφόρητων πόνων την Παναγία. Είχα την αίσθηση ότι ήταν κοντά μου. Η γνώση των γιατρών και η Παναγιά µε κράτησαν όρθιο!

Πήγες και στην Τήνο;

Ναι! Μόνος, χωρίς να το γνωρίζει κανείς… Ήταν τόσο μεγάλη η συγκίνηση όταν μπήκα στον ναό, που για αρκετά λεπτά ένα ποτάμι δάκρυα ευγνωμοσύνης στην Παναγιά µας έτρεχε από τα µάτια µου…

Πιστεύεις ότι η πίστη είναι η πλέον ισχυρή δύναμη στη ζωή;

Ναι! Η ελπίδα και η πίστη αποτελούν τα πλέον δυνατά όπλα για τον άνθρωπο. Γιατρός και Θεός πάνε µαζί στις δύσκολες ώρες. Ο καθηγητής γιατρός στο νοσοκομείο κ. Μπρούντζος μού έλεγε κάθε μέρα: «Γιώργο, ο Θεός είναι µαζί µας». Τεράστια φράση δύναμης!