Το «κερδίζουμε πάντα» του Μαξίμου και η σκιά των δημοσκοπήσεων

Υπάρχει ένα αφήγημα που κυκλοφορεί επίμονα στους γαλάζιους κύκλους τις τελευταίες ημέρες: ο Κυριάκος Μητσοτάκης κερδίζει πάντα, από το 2016 που ανέλαβε την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, άρα γιατί να αλλάξει κανείς «μια ομάδα που κερδίζει». Το επιχείρημα ακούγεται πειστικό μέχρι να το βάλεις δίπλα στις δημοσκοπήσεις, που πεισματικά αρνούνται να αγκαλιάσουν τον ενθουσιασμό της γαλάζιας Twittersφαίρας.

Το επιχείρημα του απόλυτου θριάμβου διατυπώνεται χωρίς περιστροφές.

Το αφήγημα του αήττητου

Η λογική «κερδίζουμε πάντα» είναι επικίνδυνα αυτοαναφορική: στηρίζεται σε παρελθοντικές νίκες για να απαντήσει σε ερωτήματα του παρόντος. Το 2019 και το 2023 δεν ακυρώνουν αυτόματα το 2026, ιδίως όταν η ακρίβεια παραμένει ανοιχτή πληγή και οι πολίτες δεν ψηφίζουν βάσει βιογραφικού, αλλά βάσει τιμολογίου ρεύματος και λογαριασμού σουπερμάρκετ. Το αφήγημα των γαλάζιων influencers λειτουργεί σαν ασπίδα απέναντι σε κάθε δυσάρεστη μέτρηση: αν δεν σου αρέσει η δημοσκόπηση, θύμισε στον εαυτό σου το 2019.

Σε αυτό το σκηνικό έρχεται μια πιο σοβαρή, σχεδόν τεχνοκρατική, υπεράσπιση της κυβερνητικής στρατηγικής, που επιχειρεί να δείξει γιατί η διαχείριση Μητσοτάκη στις Βρυξέλλες είναι κάτι παραπάνω από επικοινωνιακό εύρημα.

Το πόκερ με τον ΦΠΑ

Η επιχειρηματολογία εδώ είναι συγκεκριμένη: η επιστολή προς την Κομισιόν για την ενεργειακή κρίση δεν ζητά έκτακτο δημοσιονομικό χώρο, όπως έκαναν η Γαλλία του Εμμανουέλ Μακρόν και η Ιταλία της Τζόρτζια Μελόνι, αλλά αξιοποίηση του υπερβάλλοντος ΦΠΑ που εισπράχθηκε λόγω αύξησης τιμών. Αφαιρώντας τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης που έχει μειωθεί λόγω πτώσης κατανάλωσης, προκύπτουν περίπου 700 εκατ. ευρώ που θα μπορούσαν να επιστραφούν στα καύσιμα. Τεχνικά στιβαρό επιχείρημα, που τοποθετεί την Ελλάδα σε πλεονεκτική θέση έναντι δύο οικονομιών με μεγαλύτερα δημοσιονομικά προβλήματα.

Το ενδιαφέρον είναι πού σταματά αυτή η αφήγηση: στη διαπραγμάτευση στις Βρυξέλλες, όχι στο σπίτι του πολίτη. Το αν η χώρα «ξεκινά από καλό σημείο» στο ευρωπαϊκό πόκερ δεν μεταφράζεται αυτόματα σε φθηνότερα καύσιμα στην αντλία ούτε αλλάζει τη δημοσκοπική εικόνα που βασανίζει το Μαξίμου. Η αντιπολίτευση μίλησε για «επικοινωνιακή φούσκα» και, όσο κι αν η κίνηση αποδεικνύεται πιο ουσιαστική απ’ όσο αρχικά φάνηκε, η φούσκα δεν σκάει μόνο όταν αποδεικνύεται κενή· σκάει και όταν η ουσία της δεν φτάνει ποτέ στην τσέπη του πολίτη.

Ανάμεσα στο «κερδίζουμε πάντα» των influencers και στο λεπτομερές τεχνικό υπόμνημα για τον ΦΠΑ ακρίβειας, υπάρχει ένα κοινό σημείο: και τα δύο μιλούν εκ μέρους της κυβέρνησης, όχι εκ μέρους των δημοσκοπήσεων. Κι αυτές, προς το παρόν, δεν φαίνεται να διάβασαν το ίδιο σενάριο.