LNG, λομπίστας και σιωπή: το σκάνδαλο που δεν χωράει στην Ελλάδα

Υπάρχουν ειδήσεις που ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο και σταματούν απότομα στα ελληνικά σύνορα, σαν να συναντούν αόρατο τελωνείο. Το δημοσίευμα της Wall Street Journal για τον ρόλο της Κίμπερλι Γκίλφοιλ σε ζητήματα αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου προς την Ελλάδα, με εμπλοκή λομπίστα συνδεδεμένου με την Aktor του Δημήτρη Εξάρχου, είναι ακριβώς αυτού του τύπου: κάνει τον γύρο του διεθνούς Τύπου, αλλά στη χώρα που αφορά, επικρατεί μια επιμελημένη σιωπή που μιλάει από μόνη της.

Η καταγγελία που έχει βάλει φωτιά στα διεθνή μέσα συνοψίζεται σε μια λογική αποτρόπαιη στην απλότητά της: η πρώην πρέσβειρα των ΗΠΑ φέρεται να συμβούλεψε τους Έλληνες αξιωματούχους να «παραμείνουν καλά παιδιά», αγοράζοντας ακριβό αμερικανικό LNG, ώστε να μη ρίξουν την κυβέρνηση, όπως συνέβη στη Ρουμανία. Το σχόλιο που αποτυπώνει καλύτερα την οργή για την εγχώρια σιωπή είναι αυτό του χρήστη Chaca-Khan:

Το ερώτημα δεν είναι αν η είδηση υπάρχει· υπάρχει, γραμμένη μελανή επί λευκού σε μια από τις πιο σοβαρές οικονομικές εφημερίδες του πλανήτη. Το ερώτημα είναι γιατί κανείς εδώ δεν βιάζεται να τη μεταφράσει.

Ο λομπίστας και τα δολάρια

Η ουσία του σκανδάλου έχει όνομα και ποσό. Ο Χρήστος Μαραφάτσος εμφανίζεται ως ο λομπίστας που, σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, αμείβεται από την Aktor του Δημήτρη Εξάρχου με 160.000 δολάρια σε διάστημα μηνών, ενώ παράλληλα βρίσκεται διαρκώς στο πλευρό της Γκίλφοιλ για τους χειρισμούς γύρω από το αμερικανικό LNG. Δεν πρόκειται για συγκυρία, αλλά για μια αλυσίδα συμφερόντων που ενώνει αμερικανική διπλωματία, ελληνικό κατασκευαστικό όμιλο και ενεργειακή πολιτική σε ένα ενιαίο, ευθύγραμμο σχήμα.

Ο Γιώργος Κύρτσος βάζει το δάχτυλο ακριβώς εκεί που πονάει, ονομάζοντας τα πράγματα με τα ονόματά τους και βάζοντας στο κάδρο και το Μαξίμου:

Η αναφορά στη ΔΕΠΑ Εμπορίας δεν είναι τυχαία λεπτομέρεια· είναι το σημείο όπου η κρατική εταιρεία ενέργειας μπαίνει, σύμφωνα με την καταγγελία, στο ίδιο κάδρο με έναν ιδιωτικό όμιλο και έναν αμειβόμενο λομπίστα, με φόντο ένα προϊόν —το αμερικανικό LNG— που είναι γνωστό ότι κοστίζει ακριβότερα από εναλλακτικές πηγές. Το «Μητσοτακομπανανία!» που κλείνει την ανάρτηση δεν είναι απλώς εύστοχο λογοπαίγνιο· είναι διάγνωση για ένα μοντέλο όπου η γεωπολιτική εξάρτηση μεταφράζεται σε τιμολόγιο που πληρώνει ο καταναλωτής.

Η σιωπή ως απάντηση

Δεν υπάρχει επίσημη ελληνική διάψευση, δεν υπάρχει διευκρίνιση από το Μαξίμου, δεν υπάρχει καν αναφορά που να επιχειρεί να αντικρούσει τα όσα γράφει η αμερικανική εφημερίδα. Υπάρχει μόνο απουσία, και η απουσία αυτή, όσο παρατείνεται, τόσο πιο πειστική γίνεται ως έμμεση παραδοχή. Όταν μια κυβέρνηση που συνήθως σπεύδει να διαψεύσει ακόμη και τα ασήμαντα επιλέγει σιωπή για κάτι τόσο βαρύ, το μήνυμα που στέλνει δεν είναι αθωότητας αλλά αμηχανίας.