Γελοιογραφία vs «Παλαιά Διαθήκη»: το τέλος μιας συνεργασίας 18 χρόνων

Δεκαοκτώ χρόνια συνεργασίας τελειώνουν με ένα τηλεφώνημα τη Δευτέρα το πρωί, την πρώτη μέρα μετά την άδεια. Ο γελοιογράφος Δημήτρης Γεωργοπάλης πληροφορείται πως η Real News αποφάσισε να συνεχίσει χωρίς σκίτσο, και η ανακοίνωση αυτή, όσο τεχνική και αν ακούγεται, ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το πόσο αντέχει σήμερα η σάτιρα μέσα στα μεγάλα μιντιακά συμφέροντα.

Η «Παλαιά Διαθήκη» της εξουσίας

Ο δημοσιογράφος Chris Avramidis αναδεικνύει τις «σαφείς αιχμές του καταξιωμένου δημιουργού για τη σημερινή πολιτική κατεύθυνση του μιντιακού οργανισμού», παραθέτοντας τα λόγια του ίδιου του Γεωργοπάλη.

Η φράση που καρφώνει είναι ξεκάθαρη: η εφημερίδα παρουσιάζεται ως «Παλαιά Διαθήκη» που καταγράφει τα «κατορθώματα του Μωυσή» — μια εικόνα όχι τυχαία, αφού παραπέμπει ευθέως σε λατρευτική αφήγηση εξουσίας, όπου η γελοιογραφική ματιά, «που δεν είναι αγιογραφία», απλά δεν χωράει. Ο ίδιος ο γελοιογράφος διαλέγει να το πει με ειρωνική αποστασιοποίηση, «τώρα που το ξανασκέφτομαι μου ακούγεται λογικό», κάτι που τον κάνει ακόμα πιο καυστικό απ’ όσο θα ήταν μια ευθεία καταγγελία.

Το ψαλίδι πίσω από τη «λογική» απόφαση

Η σιωπηρή λογοκρισία δεν χρειάζεται συνήθως λογοκριτή με ψαλίδι· αρκεί ένα τηλεφώνημα και μια αναδιάρθρωση ύλης που «τυχαίνει» να αφαιρεί ακριβώς το κομμάτι που σατιρίζει τη γραμμή του εντύπου. Δεκαοκτώ χρόνια σκίτσα σημαίνουν δεκαοκτώ χρόνια πολιτικής επικαιρότητας σχολιασμένης με μολύβι, και το ότι η απόφαση έρχεται ακριβώς τη στιγμή που ο ίδιος μιλά ανοιχτά για «πολιτική κατεύθυνση» δεν αφήνει πολλά περιθώρια για συμπτώσεις.

Δεν υπάρχει επίσημη απάντηση της εφημερίδας στο υλικό που κυκλοφορεί, ούτε αντίλογος που να αναιρεί την εκδοχή του γελοιογράφου. Ό,τι μένει είναι η δική του μαρτυρία, ντυμένη με τη λεπτή ειρωνεία που ξέρει καλά να χειρίζεται.

Στο τέλος, η ιστορία δεν είναι απλά για ένα σκίτσο που έφυγε από μια σελίδα. Είναι για το πόσο εύκολα η «Παλαιά Διαθήκη» των μεγάλων συμφερόντων μπορεί να αποφασίσει ποιος «Μωυσής» αξίζει αγιογραφία και ποιος γελοιογράφος γίνεται περιττός — χωρίς καμία εξήγηση παραπάνω από ένα τηλεφώνημα Δευτέρα πρωί.