Γεροβασίλη: η αποχώρηση που φωτίζει τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ

Η αποχώρηση της Όλγας Γεροβασίλη από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν πέρασε απαρατήρητη ούτε σιωπηλά. Πρώην κραταιά υπουργός, στέλεχος που ταυτίστηκε με τα χρόνια της διακυβέρνησης Τσίπρα, φεύγει σήμερα εν μέσω μιας διάλυσης που το κόμμα δυσκολεύεται πλέον να κρύψει. Και οι αντιδράσεις από τον χώρο της αριστεράς ήρθαν άμεσες, σκληρές, χωρίς περιστροφές.

Οργή στα ερείπια

Η κριτική που δέχεται η πρώην υπουργός δεν είναι απλώς πολιτική διαφωνία· έχει τόνο καταδίκης. Χαρακτηριστικό είναι όσα γράφει ο χρήστης με το όνομα ΚΕΡΒΕΡΟΣ, μιλώντας για πορεία προς τη Νέα Δημοκρατία και χρησιμοποιώντας τη λέξη «σαπίλα» για να περιγράψει τη μετακίνηση αυτή.

Η γλώσσα είναι σκληρή, αλλά αντανακλά ένα ευρύτερο κλίμα εντός της αριστεράς: κάθε αποχώρηση διαβάζεται πλέον όχι ως προσωπική επιλογή, αλλά ως προδοσία, ως επιβεβαίωση ότι το πλοίο βουλιάζει και όσοι μπορούν πηδούν πρώτοι. Η «πολιτική σαπίλα» που καταγγέλλεται δεν αφορά μόνο ένα πρόσωπο· είναι σχόλιο για ολόκληρη τη διαδικασία αποσύνθεσης που βιώνει ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τη διάσπαση, τις εσωκομματικές μάχες και τη συνεχή αιμορραγία στελεχών.

Το βαθύτερο πρόβλημα

Πέρα από την προσωπική οξύτητα, το ζήτημα που αναδεικνύεται είναι δομικό: ένα κόμμα που κάποτε διεκδικούσε την εξουσία αδυνατεί πλέον να συγκρατήσει ακόμη και ιστορικά στελέχη του πρώτου κύκλου. Η αφαίμαξη στελεχών δεν είναι νέο φαινόμενο, αλλά η ένταση των αντιδράσεων δείχνει πόσο τραυματισμένη είναι πλέον η εσωκομματική ψυχολογία. Ο χαρακτηρισμός «πολιτικό πτώμα» δεν αφήνει περιθώρια παρεξήγησης για το πόσο βαθιά έχει φτάσει η ρήξη ανάμεσα στη σκληρή βάση και σε όσους θεωρούνται «διαρρέοντες» προς τον αντίπαλο πολιτικό χώρο.

Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι αν αυτή η οργή στρέφεται πραγματικά στο σωστό σημείο. Όταν ένα κόμμα χάνει στελέχη με τέτοιο ρυθμό, το πρόβλημα σπάνια είναι μόνο τα πρόσωπα που φεύγουν· είναι το σπίτι που τα διώχνει. Η Κουμουνδούρου, αντί να αναρωτηθεί γιατί αδειάζει, προτιμά να πανηγυρίζει τις εξόδους ως καθάρσεις. Έτσι όμως δεν σώζεται ένα κόμμα· απλώς καταγράφεται η πτώση του με μεγαλύτερη αξιοπρέπεια.