Ισραήλ σε Ερντογάν στα τουρκικά: «Μη δοκιμάζεις την αποφασιστικότητά μας»

Η ένταση Ισραήλ-Τουρκίας για τη Συρία βγήκε πλέον στη φόρα με τον πιο επιδεικτικό τρόπο: δημόσιο μήνυμα στα τουρκικά, ώστε να μην υπάρχει περιθώριο παρεξήγησης ή διπλωματικής μετάφρασης. Το σήμα είναι σαφές προς την Άγκυρα, αλλά και προς όποιον παρακολουθεί από την Αθήνα τι σημαίνει αναδιάταξη ισχύος σε πραγματικό χρόνο.

Τελεσίγραφο σε γλώσσα-στόχο

Ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ επέλεξε να μιλήσει απευθείας στη γλώσσα του παραλήπτη, κάτι που από μόνο του λειτουργεί ως μήνυμα ισχύος και όχι απλής διπλωματικής φρασεολογίας.

Ο χαρακτηρισμός των τουρκικών κινήσεων στη Συρία ως «επικίνδυνων περιπετειών» και η υπόμνηση πως το Ισραήλ «δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να απειλήσει την ασφάλειά του» δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αμφισβήτησης για το πού βρίσκεται σήμερα η ισορροπία τρόμου στην περιοχή. Η αναφορά στις δηλώσεις Ερντογάν στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση, ως «αποκομμένες από την πραγματικότητα», είναι από τις πιο ωμές δημόσιες υποτιμήσεις τουρκικού ηγέτη τα τελευταία χρόνια.

Η Αθήνα ως οιονεί εμπόλεμο μέρος

Την ίδια στιγμή, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων επισημαίνει πως η σύγκρουση δεν περιορίζεται πια στη Μέση Ανατολή, αλλά αποκτά παγκόσμιες προεκτάσεις που ξεπερνούν όσα το διεθνές σύστημα μπορεί να διαχειριστεί. Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα και η Κύπρος δεν παρακολουθούν από απόσταση ασφαλείας: έχουν ταυτιστεί πλήρως με τις επιλογές Ισραήλ και Ουάσιγκτον, με την Αθήνα να έχει προχωρήσει στην αποστολή συστοιχίας Patriot για την προστασία της Σαουδικής Αραβίας απέναντι στο Ιράν — μια κίνηση που την καθιστά, όπως σημειώνεται, οιονεί εμπόλεμο μέρος.

Το ερώτημα που τίθεται είναι τι κερδίζει η ελληνική διπλωματία από αυτή την επιθετική στάση, τη στιγμή που η Τουρκία έχει ήδη διασφαλίσει στρατιωτική συνδρομή μέσω της συμμαχίας με το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία. Η ελληνοϊρανική σχέση, που μέχρι πρότινος χαρακτηριζόταν άριστη, φέρεται να έχει διαβρωθεί χωρίς αντίστοιχο αντίκρισμα, ενώ η Τεχεράνη πλέον δεν αναρωτιέται απλώς για τα ελληνικά κίνητρα — τα βλέπει ως εχθρικά.

Ανάμεσα στα δύο, μια ελαφρύτερη νότα: η υπενθύμιση πως η προπληρωμή δανείων είναι, λέει κάποιος, «σοφή διαχείριση» κατά το πρότυπο του νοικοκυριού του Χέλμουτ Κολ. Αν όμως το εξωτερικό μέτωπο ανάβει με αυτούς τους ρυθμούς, το ερώτημα δεν είναι μόνο πόσα χρωστάμε, αλλά σε ποια σύγκρουση μπαίνουμε χωρίς να το έχουμε καν συζητήσει δημόσια.