Γιώργος Λιάγκας για την εκταφή της Κάτιας Νικολαΐδου: Εξομολογείται για τον πατέρα του – «Το οστεοφυλάκιο δεν είναι ο καλύτερος χώρος, μυρίζει»
Υποστηρίζει ότι η μεταφορά των οστών σε χωνευτήρι δεν συνιστά ασέβεια και αποκαλύπτει πως, δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα του, νιώθει εντονότερα την απουσία του

Με αφορμή την υπόθεση της Κάτιας Νικολαΐδου και την απόφαση, μετά την πρόσφατη εκταφή, τα οστά της να μεταφερθούν σε χωνευτήρι αντί να τοποθετηθούν σε ατομικό οστεοφυλάκιο, ο Γιώργος Λιάγκας σχολίασε το θέμα στην εκπομπή «Το Πρωινό». Ο παρουσιαστής μοιράστηκε τη θέση του, εξηγώντας ότι η απόφαση μιας οικογένειας να μη φυλάξει τα οστά αγαπημένου της προσώπου δεν σημαίνει, κατά τη γνώμη του, έλλειψη σεβασμού στη μνήμη του.
Ο Γιώργος Λιάγκας μίλησε και για τον πατέρα του, που έχει πεθάνει εδώ και δέκα χρόνια, αποκαλύπτοντας πως όσο περνά ο καιρός νιώθει πιο έντονα την απουσία του. Όπως ανέφερε, τον θυμάται συχνότερα και αναπολεί στιγμές που έζησαν μαζί, ακόμη και όταν περνά χρόνο με τα παιδιά του. Είπε επίσης ότι έχουν περάσει πολλά χρόνια από την τελευταία φορά που επισκέφθηκε το οστεοφυλάκιο όπου βρίσκονται τα οστά του πατέρα του, υπογραμμίζοντας πως η μνήμη ενός ανθρώπου δεν εξαρτάται από τη φυσική παρουσία σε έναν συγκεκριμένο τόπο.
Η θέση του Γιώργου Λιάγκα για την εκταφή της Κάτιας Νικολαΐδου
Αρχικά, ο παρουσιαστής σημείωσε ότι κάθε οικογένεια μπορεί να αντιμετωπίσει την απώλεια και να τιμήσει τη μνήμη των δικών της ανθρώπων με τον τρόπο που η ίδια επιλέγει. Η φύλαξη των οστών σε ατομικό οστεοφυλάκιο, όπως εξήγησε, δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη αγάπης ή σεβασμού. Όσοι έχουν φύγει συνεχίζουν να υπάρχουν στις σκέψεις και στις αναμνήσεις των ανθρώπων τους.
«Δεν πιστεύω, πάντως, ότι δείχνει ασέβεια όταν μια οικογένεια αποφασίζει να μη φυλάξει τα κόκαλα. Να πω κάτι. Ο πατέρας μου πέθανε πριν από 10 χρόνια και τελευταία η απουσία του μου είναι πιο έντονη ακόμη κι από τα πρώτα χρόνια μετά τον θάνατό του. Τον θυμάμαι περισσότερο και, όταν είμαι με τα παιδιά μου, ανακαλώ πιο έντονα στιγμές που ζήσαμε μαζί σε σχέση με τότε. Έχω χρόνια να πάω στο νεκροταφείο. Τα οστά του βρίσκονται σε οστεοφυλάκιο, αλλά έχω πολλά χρόνια να πάω. Δεν έχει σημασία αν τα κόκαλα βρίσκονται στο οστεοφυλάκιο ή στο χωνευτήρι.
Στην αρχή, τις πρώτες μέρες και τα πρώτα χρόνια, πηγαίνεις εκεί και ανάβεις το καντηλάκι, αν υπάρχει τάφος. Έχετε δει πώς είναι ένα οστεοφυλάκιο; Δεν είναι ο καλύτερος χώρος. Πηγαίνεις στον τάφο, όμως στο οστεοφυλάκιο δεν πηγαίνεις. Μυρίζει, είναι κάτι βρώμικο. Δεν είναι ό,τι καλύτερο. Τους νεκρούς τους κουβαλάμε μέσα μας και παραμένουν ζωντανοί όταν τους θυμόμαστε και μιλάμε γι’ αυτούς σε άλλους», ανέφερε ο Γιώργος Λιάγκας.
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.






































// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.