Ιωάννης Μπλέσιας: Σπαραγμός στην κηδεία του 40χρονου πιλότου που σκοτώθηκε στην Τανάγρα – Φωτογραφίες

Σε κλίμα συγκίνησης και ανείπωτης οδύνης γράφεται σήμερα, Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου, στον Πύργο η τελευταία πράξη της τραγωδίας που συγκλόνισε την Πολεμική Αεροπορία και ολόκληρη την Ελλάδα. Συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι και απλοί πολίτες αποχαιρετούν τον 40χρονο Επισμηναγό Ιωάννη Μπλέσια, έναν από τους δύο χειριστές του F-4E Phantom που έχασαν τη ζωή τους κατά τη συντριβή του μαχητικού στην Τανάγρα, στη διάρκεια του Athens Flying Week 2026. Ένας άνθρωπος που είχε συνδέσει ολόκληρη τη ζωή του με τους αιθέρες επιστρέφει σήμερα για τελευταία φορά στον τόπο όπου μεγάλωσε, αφήνοντας πίσω του τη σύζυγό του, τους γονείς του και ένα αγοράκι μόλις πέντε ετών.

Ο Μητροπολιτικός Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου, στην κεντρική πλατεία του Πύργου, γέμισε από ανθρώπους που θέλησαν να πουν το τελευταίο «αντίο» στον αδικοχαμένο αξιωματικό. Στρατιωτικοί με τις στολές τους, άνθρωποι που υπηρέτησαν μαζί του, φίλοι από τα παιδικά του χρόνια και κάτοικοι της περιοχής βρέθηκαν δίπλα στην οικογένειά του σε μία από τις δυσκολότερες στιγμές της. Μετά την εξόδιο ακολουθία, η ταφή του 40χρονου επισμηναγού θα πραγματοποιηθεί στο Α’ Κοιμητήριο Πύργου.

Ο 5χρονος γιος που αφήνει πίσω του

Πίσω από τη στρατιωτική στολή και την εικόνα του έμπειρου χειριστή ενός από τα πιο εμβληματικά μαχητικά της Πολεμικής Αεροπορίας βρισκόταν πάνω απ’ όλα ένας οικογενειάρχης. Ο Γιάννης Μπλέσιας ήταν παντρεμένος με τη φαρμακοποιό Ρούλα Κυριακοπούλου, η οποία διατηρεί φαρμακείο στα Δουνέικα Ηλείας, και μαζί είχαν αποκτήσει ένα αγοράκι που σήμερα είναι μόλις πέντε ετών. Μία λεπτομέρεια που κάνει ακόμη πιο σκληρή την ανθρώπινη πλευρά της τραγωδίας, καθώς ένα μικρό παιδί καλείται να μεγαλώσει χωρίς τον πατέρα του.

Μάλιστα, άνθρωποι που γνώριζαν τον 40χρονο έχουν μιλήσει για τη μεγάλη αδυναμία που είχε στον γιο του. Ο Γιάννης Μπλέσιας αγαπούσε ιδιαίτερα το ποδόσφαιρο και, σύμφωνα με δημοσιεύματα για τη ζωή του, ο μικρός τον περίμενε για να πηγαίνουν μαζί στο γήπεδο. Για τους ανθρώπους του Πύργου και του Επιταλίου, λοιπόν, ο άνδρας που σήμερα αποχαιρετούν δεν ήταν μόνο ο αξιωματικός που έμπαινε στο cockpit ενός Phantom. Ήταν ο Γιάννης που έπαιζε μπάλα, έκανε ποδήλατο, αγαπούσε τις μηχανές και τη θάλασσα και επέστρεφε από τις πτήσεις του στην οικογένειά του.

Από παιδί δίπλα στα αεροπλάνα – Ο πατέρας του υπηρετούσε στην 117 Πτέρυγα Μάχης

Η σχέση του Γιάννη Μπλέσια με την Πολεμική Αεροπορία δεν ξεκίνησε όταν φόρεσε για πρώτη φορά τη στολή του ιπταμένου. Υπήρχε στη ζωή του από πολύ νωρίτερα. Ήταν ο μοναχογιός του Άλκη και της Νάντιας Μπλέσια, με καταγωγή από το Επιτάλιο. Ο πατέρας του ήταν απόστρατος τεχνικός της 117 Πτέρυγας Μάχης, της μονάδας με την οποία έμελλε χρόνια αργότερα να συνδέσει τη δική του πορεία και ο γιος του, ενώ η μητέρα του εργαζόταν ως καθηγήτρια Αγγλικών.

Μεγάλωσε, επομένως, με τα μαχητικά αεροσκάφη να αποτελούν κομμάτι της οικογενειακής του καθημερινότητας. Αργότερα έκανε αυτή την εικόνα επάγγελμα και τρόπο ζωής. Υπηρέτησε ως ιπτάμενος στην Πολεμική Αεροπορία και βρέθηκε στη 338 Μοίρα της 117 Πτέρυγας Μάχης Ανδραβίδας, πετώντας με τα F-4 Phantom. Η ειρωνεία της μοίρας είναι σκληρή: το αεροσκάφος γύρω από το οποίο είχε μεγαλώσει και στο οποίο αφιέρωσε μεγάλο μέρος της επαγγελματικής του ζωής ήταν εκείνο στο οποίο βρισκόταν όταν πραγματοποιήθηκε η μοιραία πτήση.

Ποιος ήταν ο Γιάννης Μπλέσιας μακριά από το cockpit

Όσοι τον γνώριζαν περιγράφουν έναν άνθρωπο γεμάτο ενέργεια, δραστήριο και με έντονη αγάπη για τον αθλητισμό. Πριν και παράλληλα με την απαιτητική στρατιωτική του καθημερινότητα, το ποδόσφαιρο είχε ξεχωριστή θέση στη ζωή του. Είχε αγωνιστεί στον Ολυμπιακό Λαμπετίου και στον Πήγασο Πρασίνου, ακολουθώντας κατά κάποιον τρόπο και εκεί τα βήματα του πατέρα του, ο οποίος είχε αγωνιστεί στον Αλφειό Επιταλίου. Είχε μάλιστα υπάρξει μέλος και της ποδοσφαιρικής ομάδας του Δικηγορικού Συλλόγου Ηλείας, ο οποίος μετά τον θάνατό του εξέδωσε ψήφισμα τιμώντας τη μνήμη του.

Το ποδόσφαιρο, ωστόσο, δεν ήταν η μοναδική του αγάπη. Ασχολούνταν με το kite surf, έκανε ποδήλατο και αγαπούσε τις μοτοσικλέτες και γενικότερα τις δραστηριότητες που είχαν μέσα τους κίνηση και αδρεναλίνη. Οι περιγραφές των ανθρώπων που τον έζησαν σκιαγραφούν έναν 40χρονο που δεν περιοριζόταν στην ιδιότητα του στρατιωτικού: έναν άνθρωπο κοινωνικό, δραστήριο, οικογενειάρχη και δεμένο με τον τόπο όπου μεγάλωσε.

Η μοιραία πτήση στην Τανάγρα

Η ζωή του Γιάννη Μπλέσια κόπηκε απότομα το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026 στην Τανάγρα. Ο 40χρονος Επισμηναγός βρισκόταν μαζί με τον 37χρονο Σμηναγό Δημήτρη Πέτρου στο F-4E Phantom της 338 Μοίρας όταν το μαχητικό συνετρίβη κατά τη διάρκεια του Athens Flying Week. Οι δύο χειριστές έχασαν τη ζωή τους, βυθίζοντας στο πένθος την Πολεμική Αεροπορία, αλλά και δύο οικογένειες που μέσα σε ελάχιστες στιγμές είδαν τις ζωές τους να αλλάζουν για πάντα.

Για τους δύο αεροπόρους κηρύχθηκε τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις, ενώ από την πρώτη στιγμή οι ιδιαίτερες πατρίδες τους γέμισαν με ιστορίες ανθρώπων που τους γνώριζαν. Στην περίπτωση του Γιάννη Μπλέσια, το πένθος απλώθηκε από τον Πύργο μέχρι το Επιτάλιο και την Ανδραβίδα, εκεί όπου το επώνυμό του ήταν γνωστό πολύ πριν από την τραγωδία, τόσο λόγω της δικής του πορείας όσο και λόγω της υπηρεσίας του πατέρα του στην Πολεμική Αεροπορία.

Λίγες ώρες μετά, το τελευταίο «αντίο» και στον Δημήτρη Πέτρου

Η σημερινή ημέρα είναι διπλά βαριά για την Πολεμική Αεροπορία. Λίγες ώρες μετά την κηδεία του Γιάννη Μπλέσια στον Πύργο, στις 16:30, είναι προγραμματισμένο να ειπωθεί το τελευταίο «αντίο» και στον δεύτερο χειριστή του μοιραίου Phantom, τον 37χρονο Δημήτρη Πέτρου, στον Κατσικά Ιωαννίνων.

Δύο πιλότοι που μπήκαν μαζί στο ίδιο αεροσκάφος για μία πτήση από την οποία δεν επέστρεψαν ποτέ. Δύο οικογένειες που μέσα στην ίδια ημέρα καλούνται να τους αποχαιρετήσουν. Και στην Ηλεία, σήμερα, το πρόσωπο της τραγωδίας είναι εκείνο του 40χρονου Γιάννη Μπλέσια: του μοναχογιού ενός ανθρώπου της Πολεμικής Αεροπορίας, του συζύγου, του φίλου, του αθλητή και, πάνω απ’ όλα, του πατέρα ενός αγοριού μόλις πέντε ετών.