Απάτη με δήθεν υπαλλήλους του ΔΕΔΔΗΕ: 70χρονη περιγράφει πώς έδωσε χρυσαφικά και πορτοφόλι

Η απάτη με τους δήθεν υπαλλήλους του ΔΕΔΔΗΕ είχε ως θύμα μια 70χρονη γυναίκα, η οποία περιγράφει στο newsit.gr πώς την έπεισαν να κλείσει το σταθερό τηλέφωνο και να επικοινωνεί μαζί τους από το κινητό. Οι δράστες, που προσποιούνται υπαλλήλους του ΔΕΔΔΗΕ ή άλλων υπηρεσιών, αποσπούν κοσμήματα και χρήματα από ανθρώπους που πείθονται από τις δικαιολογίες τους.

Στα νότια προάστια της Αθήνας δρα κύκλωμα που εξαπατά πολίτες, με μία από τις γυναίκες που έπεσαν θύματά του να αφηγείται τις στιγμές τρόμου που έζησε. Οι δράστες παρουσιάστηκαν ως υπάλληλοι του ΔΕΔΔΗΕ και, αφού κέρδισαν την εμπιστοσύνη της, της απαγόρευσαν να κάνει ακόμη και την παραμικρή κίνηση στο διαμέρισμά της.

«Για να σας σώσουμε γρήγορα από την ηλεκτρική ραδιενέργεια, βάλτε κατσαρόλες με νερό πάνω στο μάτι της κουζίνας και αποσυνδέστε τις υπόλοιπες ηλεκτρικές συσκευές από τις πρίζες. Εάν έχετε κοσμήματα, να τα συγκεντρώσετε όλα σε ένα μέρος μαζί με τα χρήματα και τα χαρτονομίσματα», περιγράφει η 62χρονη γυναίκα, πριν συνεχίσει την αφήγησή της:

«Ευτυχώς, δεν είχα πολλά χρήματα, αλλά μέσα στον πανικό μου τούς έδωσα τα χρυσαφικά μου και ολόκληρο το πορτοφόλι μου, με όσα χρήματα περιείχε, καθώς και τις κάρτες και την ταυτότητά μου. Στη συνέχεια, με οδήγησαν στο θυροτηλέφωνο της εξόδου, λέγοντάς μου ότι εκεί είχε συσσωρευτεί η ηλεκτρική ενέργεια. Με ανάγκασαν να αφήσω ανοιχτή την κύρια είσοδο, προκειμένου να έρθουν γρήγορα υπάλληλοι του ΔΕΔΔΗΕ και να με σώσουν. Το ίδιο συνέβη και με την εξωτερική πόρτα του διαμερίσματός μου».

«Με είχαν απομονώσει στην κρεβατοκάμαρα»

Η γυναίκα εξηγεί ότι οι αδίστακτοι απατεώνες την κράτησαν απομονωμένη σε ένα δωμάτιο, ενώ οι ίδιοι κινούνταν χωρίς εμπόδιο μέσα στο διαμέρισμα.

«Πήραν ό,τι βρήκαν πάνω στο τραπέζι της τραπεζαρίας και έφυγαν σαν κύριοι, λέγοντάς μου απλώς ότι πλέον μπορούσα να κινηθώ άνετα μέσα στο σπίτι μου, επειδή μου είχαν αφαιρέσει την ηλεκτρική ραδιενέργεια και δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος. Δεν με απείλησαν άμεσα και δεν είδα κανέναν. Με είχαν απομονώσει στην κρεβατοκάμαρα και μου είχαν δημιουργήσει τέτοιον πανικό, ώστε πίστευα ότι, αν δεν ακολουθούσα γρήγορα τις οδηγίες τους, το διαμέρισμά μου κινδύνευε ανά πάσα στιγμή από τη ραδιενέργεια».

Οι απατεώνες αξιοποίησαν ακόμη και την ασθένεια της 62χρονης, λέγοντάς της πως έπρεπε να βιαστούν ώστε να μην αλλοιωθούν τα φάρμακά της που φυλάσσονταν στο ψυγείο.

«Τους ανέφερα πως είμαι διαβητική και κάνω ινσουλίνη. Χρησιμοποίησαν και αυτό το στοιχείο, υποστηρίζοντας πως έπρεπε να επαναφέρουν το ρεύμα στο διαμέρισμα όσο πιο γρήγορα γινόταν, γιατί η ινσουλίνη έπρεπε να διατηρείται στο ψυγείο και να λειτουργούν τα ηλεκτρικά στο σπίτι. Όταν κατάλαβα τι είχε γίνει, στενοχωρήθηκα πάρα πολύ. Ζήτησα τη γνώμη της κόρης μου, που είναι ψυχολόγος, του γιατρού μου και του διαβητολόγου μου, για να βεβαιωθώ μήπως το σάκχαρο με είχε οδηγήσει σε κάποια παθολογική κατάσταση και δεν αντιλαμβανόμουν τι συνέβαινε.

Αφού και οι γιατροί απέκλεισαν αυτό το ενδεχόμενο, αντιλήφθηκα ότι κάποιος πρέπει να συμβουλεύει τα θύματα και να εκπαιδεύει διεξοδικά τους δράστες στην ψυχολογία του ανθρώπου όταν δέχεται απειλές και τεχνητό πανικό. Αυτό συνέβη και σε μένα, παρά την πείρα και την εμπειρία που είχα αποκτήσει στη ζωή».

«Είχα τρομοκρατηθεί τόσο πολύ που δεν ζήτησα βοήθεια»

Η γυναίκα, η οποία προστέθηκε στη μακρά λίστα των θυμάτων απατεώνων που παριστάνουν τους υπαλλήλους του ΔΕΔΔΗΕ για να αποσπούν χρήματα και τιμαλφή, λέει πως είχε τρομοκρατηθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε δεν τόλμησε ούτε να ειδοποιήσει τη γειτόνισσά της.

«Ο αριθμός του κινητού τηλεφώνου από το οποίο επικοινωνούσε μαζί μας εμφανιζόταν στο δικό μου τηλέφωνο, γεγονός που με έπειθε, κατά κάποιον τρόπο, ότι χρησιμοποιούσε κινητό τηλέφωνο της υπηρεσίας του. Όταν, όμως, αποκάλυψα τον αριθμό στην κατάθεσή μου στο Αστυνομικό Τμήμα της Νέας Σμύρνης, μου είπαν ότι αυτοί οι αριθμοί ήταν πακιστανικοί και δεν λειτουργούσαν», αναφέρει και προσθέτει:

«Σημασία έχει ότι, ακόμη και όταν κάποια στιγμή μπορεί να υποψιάστηκα ότι κάτι συνέβαινε, καθώς είχα τρομοκρατηθεί τόσο πολύ, δεν ζήτησα καν τη βοήθεια της γειτόνισσάς μου, με την οποία έχουμε πολύ καλές σχέσεις και μένει στο διπλανό διαμέρισμα. Φοβήθηκα μήπως, αν ερχόταν να με βοηθήσει, πάθαινε και η ίδια ηλεκτροπληξία πατώντας στο δάπεδο του σαλονιού μου, την ώρα που εμένα με είχαν απομονώσει στην κρεβατοκάμαρα».