Το τηλεφώνημα που έφερε τον Πλεύρη σε δύσκολη θέση – Τι κρύβει η γνωριμία με τον γιατρό του Μαζωνάκη

– Χαίρετε, δεν σας κρύβω ότι η εβδομάδα που φεύγει με άφησε με μια παράξενη γεύση. Από τη μια η τραγωδία με τον Γιώργο Μαζωνάκη να ανοίγει έναν ασκό του Αιόλου με πολιτικές προεκτάσεις, από την άλλη το ΠΑΣΟΚ να αδειάζει σιγά σιγά προς την ΕΛΣ σαν να έχει τρύπα η δεξαμενή του. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Άγκυρα ξαναβγάζει τα δόντια της στο Αιγαίο. Πάμε με τη σειρά, γιατί έχω πολλά να σας πω.

Το τηλεφώνημα που «κάρφωσε» τον Πλεύρη

Δεν σας κρύβω ότι όταν άκουσα τον Θάνο Πλεύρη να σπεύδει να δηλώσει δημόσια ότι τηλεφώνησε στον γιατρό Ηλία Θεοδωρόπουλο, στο ιατρείο του οποίου έχασε τη ζωή του ο Γιώργος Μαζωνάκης, κάτι μου μύρισε περίεργο. Γιατί βιάζεσαι να πεις κάτι που κανείς δεν σε ρώτησε ακόμα; Η απάντηση, όπως μου εξήγησε άνθρωπος που παρακολουθεί στενά το θέμα, είναι απλή: ο υπουργός Μετανάστευσης ήξερε πολύ καλά ότι από το άνοιγμα του τηλεφώνου του γιατρού θα φαινόταν η κλήση του, οπότε προτίμησε να προλάβει παρά να τον προλάβουν.

Το πρόβλημα του Πλεύρη δεν είναι, φυσικά, ότι γνώριζε τον γιατρό —άλλωστε ο ίδιος υπήρξε ασθενής του. Το πρόβλημα είναι ότι είπε πως η γνωριμία τους ξεκίνησε το 2016, ενώ το ΠΑΣΟΚ αποκάλυψε πως η σχέση τους πάει πίσω μέχρι το 2012, όταν οι δύο τους ίδρυσαν μαζί το σωματείο «Ελληνικό Ιατρονομικό Συμβούλιο». Κι αυτό, αν κατάλαβα καλά, το παραδέχθηκε τελικά κι ο ίδιος ο υπουργός σε ραδιοφωνική συνέντευξη. Από το Μαξίμου διαρρέουν βεβαίως ότι «δεν υπάρχει θέμα». Ίδωμεν, θα έλεγα, γιατί το «δεν υπάρχει θέμα» έχει γίνει πλέον σχεδόν αυτόματη αντανακλαστική απάντηση σε κάθε κρίση.

Το κράτος «πάτησε τα κορδόνια του»

Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι ότι η κυβέρνηση έχει βρει τον τρόπο να διαχειρίζεται τις κρίσεις χωρίς να αναλαμβάνει ποτέ καμία ευθύνη. Ο Άδωνις Γεωργιάδης παραδέχθηκε αρχικά ότι υπάρχουν ευθύνες του κράτους στην υπόθεση Μαζωνάκη. Όμως όσο ξετυλιγόταν το κουβάρι, τόσο «διαπιστωνόταν» ότι τελικά δεν υπάρχουν προσωποποιημένες ευθύνες. Κάλυψαν τον πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Γιώργο Πατούλη, κάλυψαν και την Αρχή Διαφάνειας για τους ελέγχους που έκανε. Και τελικά ο υπουργός Υγείας ανακοίνωσε ένα μπουκέτο μέτρων —εφαρμογές στο κινητό, μετάθεση επιθεωρητών Υγείας σε άλλον φορέα— σαν να λέει «θα σας προστατέψουμε στο μέλλον», χωρίς να απαντά ποιος έφταιξε στο παρελθόν. Το αποτέλεσμα; Η αίσθηση ότι το κράτος έχει πατήσει, όπως λένε, τα κορδόνια του.

Η Ρόζα Βρεττού φεύγει, κι άλλοι ετοιμάζονται

Η αποχώρηση της Ρόζας Βρεττού από το ΠΑΣΟΚ δεν με εξέπληξε καθόλου, αν σας πω την αλήθεια. Μιλώντας με φίλο που παρακολουθεί στενά τα εσωκομματικά της Χαριλάου Τρικούπη, έμαθα ότι η κ. Βρεττού βρίσκεται εδώ και καιρό πολύ κοντά σε πρόσωπα που προέρχονται από εκεί και έχουν ήδη περάσει στην Αμαλίας, στην ΕΛΣ του Αλέξη Τσίπρα. Η ίδια, μιλώντας μετά την αποχώρησή της, δεν άφησε περιθώρια παρεξήγησης: «Η διαφαινόμενη πολιτική πραγματικότητα είναι ότι μόνο η ΕΛΣ μπορεί να ανατρέψει τη σημερινή πραγματικότητα», είπε, καρφώνοντας ευθέως τον Νίκο Ανδρουλάκη για «μικροκομματική στρατηγική».

Κι εδώ έρχεται το ενδιαφέρον κομμάτι: μαθαίνω ότι δεν είναι η τελευταία. Θα ακολουθήσουν κι άλλοι, μάλιστα στελέχη με πολύ μεγαλύτερη προβολή από τα ΜΜΕ απ’ ό,τι η ίδια. Αν αυτό δεν είναι σήμα κινδύνου για τον Ανδρουλάκη, δεν ξέρω τι είναι.

Ο Αυλωνίτης έρχεται να καλύψει το κενό

Καθώς η Βρεττού φεύγει από τη μία πόρτα, ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης μπαίνει από την άλλη. Ο πρώην βουλευτής Κέρκυρας, που πέρασε από τον ΣΥΡΙΖΑ και μετά από το κόμμα του Κασσελάκη, εντάσσεται επισήμως στη Χαριλάου Τρικούπη μετά από συνάντησή του με τον Νίκο Ανδρουλάκη. Κι όπως μου είπαν, δεν σταματάει εκεί η λίστα: σειρά παίρνει ο ναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης, ενώ για τη Νίνα Κασιμάτη και τη Θεοδώρα Τζάκρη αναμένεται «ο κατάλληλος χρόνος» —μπακάλικα λόγια για να πω ότι περιμένουν να μην κάνει πολύ θόρυβο η ένταξή τους. Ένα εσωτερικό μπρα ντε φερ ανάμεσα σε όσους μπαίνουν και όσους βγαίνουν, με το ΠΑΣΟΚ να μοιάζει σαν σταθμός μετεπιβίβασης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει συμμάχους και δεν βρίσκει

Στην Κουμουνδούρου η αναζήτηση συμμαχιών έχει, όπως μου είπαν, «κολλήσει». Οι υποψήφιοι σύμμαχοι είναι γνωστοί σε όλους: η Νέα Αριστερά, οι Οικολόγοι Πράσινοι, το «Πράττω» του Νίκου Κοτζιά και η Λούκα Κατσέλη. Μέχρι στιγμής όμως η μόνη ουσιαστική κίνηση ήταν η συνάντηση της Ρένας Δούρου με τη συμπρόεδρο των Οικολόγων Αλεξάνδρα Δατσέρη στα τέλη Ιουλίου, όπου φάνηκε κάποιο πεδίο συνεννόησης. Πέρα από αυτό και την πρωτοβουλία της Βάσιας Αναστασίου, τίποτα το χειροπιαστό. Αν δεν το πήρατε χαμπάρι, καταλαβαίνω γιατί: ούτε μέσα στο ίδιο το κόμμα δεν είναι λίγοι όσοι παραδέχονται ότι το θέμα βαλτώνει.

Ο Στυλιανίδης κοσμήτορας… ιδιωτικού πανεπιστημίου στην Κύπρο

Εδώ σας ομολογώ ότι έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης, βουλευτής Ροδόπης της ΝΔ και εισηγητής της αναθεώρησης του Συντάγματος —συμπεριλαμβανομένου του άρθρου 16 για τα μη κρατικά πανεπιστήμια— ανέλαβε κοσμήτορας της Νομικής Σχολής του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, με στόχο μάλιστα την επέκτασή του στην Αθήνα. Ο ίδιος μίλησε για «διπλή ευθύνη» και για ενίσχυση της Ελλάδας ως «διεθνούς εκπαιδευτικού κέντρου». Απίθανα πράγματα, έτσι; Ένας βουλευτής που εκλέγεται σε νομό με μία από τις καλύτερες Νομικές Σχολές της χώρας, να προωθεί την επέκταση ιδιωτικού πανεπιστημίου άλλης χώρας στην ίδια του την πατρίδα. Καλή επιτυχία, κύριε Στυλιανίδη, στην απαξίωση ενός ακόμη δημόσιου πανεπιστημίου, σε μια πόλη μάλιστα που σας εκλέγει.

Το τουρκικό τελεσίγραφο πίσω από τα χαμόγελα

Πίσω από τις διπλωματικές φιλοφρονήσεις, δεν σας κρύβω ότι υπάρχει κάτι πολύ πιο ανησυχητικό. Στα τέλη Αυγούστου ο επικεφαλής της τουρκικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Ιμπραήμ Καλίν επισκέφθηκε αιφνιδιαστικά την Αθήνα, συναντήθηκε με τον ομόλογό του Θεμιστοκλή Ντεμίρη και στη συνέχεια κατ’ ιδίαν με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στο Μαξίμου. Τα τουρκικά μέσα αποκάλυψαν εν συνεχεία το περιεχόμενο: η Τουρκία δεν θα υποχωρήσει, δεν θα δεχθεί ενίσχυση της άμυνας των νησιών μας και θεωρεί «λάθος δρόμο» τη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ. Ένα τελεσίγραφο με άλλα λόγια, ντυμένο με διπλωματικό βελούδο.

Παράλληλα η Τουρκία προχωρά ασυστόλως: σχέδιο για 40 ταξιαρχίες κομάντο, καταφύγια πολιτικής άμυνας σε όλες τις επαρχίες της, μη επανδρωμένο αεροσκάφος πάνω από Σαμοθράκη και Λήμνο, ερευνητικό σκάφος κοντά στο Καστελόριζο. Ο Ερντογάν προειδοποίησε την Ελλάδα να μην οπλίσει τα νησιά, επικαλούμενος την Ιστορία ως «οδηγό». Ο Μητσοτάκης απάντησε πως η χώρα δεν δέχεται υποδείξεις για την εθνική κυριαρχία της. Καλά λόγια, αλλά όπως λέει και ο λαός, τα λόγια είναι φτηνά. Μένει να δούμε αν η δράση θα ακολουθήσει τη ρητορική.

Το «25%» που καθορίζει το πολιτικό σκηνικό

Ο Νίκος Ανδρουλάκης έθεσε καθαρά τον πήχυ: αν η ΝΔ ξεπεράσει το 25% στις προσεχείς εκλογές, το ΠΑΣΟΚ είναι πρόθυμο να συζητήσει συνεργασία —όχι όμως «το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη» να συνεργάζεται με τη νυν ηγεσία της ΝΔ, όπως άφησε να εννοηθεί ο ίδιος ο Μητσοτάκης στη δική του συνέντευξη. Ο πρωθυπουργός, από την πλευρά του, δήλωσε ότι «ο λαός θα υποδείξει με τη σοφία του» ποια θα είναι η επόμενη κυβέρνηση, θυμίζοντας ότι κι ο ίδιος υπήρξε υπουργός σε κυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ. Στο ερώτημα για συνεργασία με μεμονωμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, απέφυγε να απαντήσει καθαρά, αφήνοντας —όπως συνηθίζει— όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά. Τηλεφωνώντας σε γνωστό μου πολιτικό αναλυτή, μου είπε χαρακτηριστικά ότι το σενάριο συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ έχει πάψει προ πολλού να είναι ταμπού στα πηγαδάκια της Βουλής.

Το εσωκομματικό μέτωπο Φλωρίδη-Μαρινάκη

Κλείνω με ένα θέμα που δείχνει, νομίζω, πολύ περισσότερα απ’ όσα φαίνονται στην επιφάνεια. Ο Γιώργος Φλωρίδης, μετεγγραφή στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ, ξεκαθάρισε ότι δεν θα γίνει μέλος του κόμματος —απλώς θα είναι υποψήφιος. Παράλληλα βρέθηκε σε αντιπαράθεση με τον συνταγματολόγο βουλευτή Δουδωνή, που του μίλησε σε υποτιμητικό ύφος, ενώ ο ίδιος έχει προκαλέσει αντιδράσεις με εκφράσεις όπως «για τα μπάζα» και «ντου» των Τούρκων, ύφος που δεν ταιριάζει, όπως σχολιάζουν πολλοί εντός της παράταξης, στη νεοδημοκρατική παράδοση ευπρέπειας.

Παράλληλα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης άνοιξε ξανά το θέμα κατάργησης του επιδόματος ανεργίας υπέρ επιδότησης εισφορών επιχειρηματιών, μαζί με τον πρώην υπουργό Μάκη Βορίδη και τον υφυπουργό Βασίλη Σπανάκη. Αυτή τη φορά όμως το κλίμα είναι διαφορετικό απ’ ό,τι όταν το είχε πρωτοπεί, και κορυφαία στελέχη της ΝΔ —Ντόρα, Κεραμέως, Χατζηδάκης— βάλλουν εναντίον του. Δύο ιστορίες, μία συνισταμένη: το ύφος της εξουσίας σε μια παράταξη που φαίνεται να ξεθωριάζει σιγά σιγά. Αν δεν το πήρατε ακόμα χαμπάρι, θα το καταλάβετε σύντομα.

Κι έτσι κλείνει μια ακόμα εβδομάδα εποχής παράκρουσης, όπου το κράτος πατάει τα κορδόνια του, τα κόμματα αδειάζουν το ένα στο άλλο σαν κουβάδες, κι η Τουρκία μάς θυμίζει με τον τρόπο της ότι η γειτονιά μας δεν αλλάζει εύκολα. Τα ξαναλέμε.