NYT: Η σύνοδος στη Σεντζέν χάρισε στον Πούτιν τον θρίαμβο που ήθελε – Πώς ο Τραμπ και ο Σι έβαλαν τέλος στην απομόνωση της Ρωσίας
Στη διήμερη σύνοδο είχε επαφές με τουλάχιστον επτά ηγέτες και δεν υποχώρησε στο ουκρανικό μέτωπο, ενώ βομβαρδιστικά με πυρηνικές δυνατότητες προσγειώθηκαν στο Βιετνάμ πριν από την άφιξή του

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν βρέθηκε δίπλα στους ηγέτες των δύο ισχυρότερων υπερδυνάμεων και πέτυχε στη Σεντζέν τον συμβολικό θρίαμβο που επιδίωκε επί χρόνια: να βγει η Ρωσία από τη δυτική απομόνωση και να επιστρέψει στο προσκήνιο της παγκόσμιας σκηνής, χωρίς να υποχωρήσει ούτε στο ελάχιστο στο ουκρανικό μέτωπο.
Ισότιμος
Μπροστά στις κάμερες, ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν εμφανίστηκε μαζί με τους ηγέτες των δύο υπερδυνάμεων του κόσμου.
Από τον έναν, τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, απέσπασε δημόσιο έπαινο, καθώς τον χαρακτήρισε «φίλο μου». Παράλληλα, στη διάρκεια δύο ημερών και ανάμεσα σε συναντήσεις με τουλάχιστον επτά ηγέτες κρατών, δήλωσε ότι η απόπειρα να απομονωθεί η χώρα του είχε αποτύχει.
Οι New York Times γράφουν σε εκτενή ανάλυσή τους ότι ο Πούτιν ήταν ο μεγάλος κερδισμένος μετά τη συνάντηση της Πέμπτης με τον Τραμπ και τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής στη Σεντζέν της Κίνας.
Ο Ρώσος πρόεδρος έφυγε έχοντας εξασφαλίσει έναν συμβολικό θρίαμβο στην προσπάθεια που καταβάλλει εδώ και 25 χρόνια, ώστε η Ρωσία να ανακτήσει τον ρόλο μεγάλης δύναμης στο κέντρο των διεθνών εξελίξεων.
Στο πλευρό του Τραμπ και του Σι, των δύο ηγετών που συνέβαλαν περισσότερο ώστε να εξέλθει από την απομόνωση μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, ο Πούτιν απέδειξε ότι μπορεί να γίνει δεκτός με θέρμη από τις σημαντικότερες δυνάμεις, χωρίς να συμβιβαστεί στο παραμικρό για τον πόλεμο.
«Τερματίζει την απομόνωση που τουλάχιστον η Δύση προσπάθησε να του επιβάλει μετά την ολοκληρωτική εισβολή», ανέφερε η Άντζελα Στεντ, ειδική σε θέματα Ρωσίας και ανώτερη ερευνήτρια στο American Enterprise Institute.
«Να τος. Συναντιέται με τον Σι και τον Τραμπ, και πάνε περίπατο η απομόνωση και οι κυρώσεις».

«Διπλωματικό θέατρο»
Η τριμερής συνάντηση, η πρώτη ανάμεσα στις τρεις χώρες, λειτούργησε σε μεγάλο βαθμό ως «διπλωματικό θέατρο», το οποίο έδωσε στη Ρωσία μεγαλύτερη βαρύτητα από όση πραγματικά διαθέτει, σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα.
Σε οικονομική ισχύ, πληθυσμό και στους περισσότερους άλλους κύριους δείκτες επιρροής, η Ρωσία βρίσκεται πίσω από τις ΗΠΑ και την Κίνα.
Η σημαντική εξαίρεση, εκτός από το μέγεθος της επικράτειας και κάποιους φυσικούς πόρους, αφορά τα πυρηνικά όπλα. Η Μόσχα διαθέτει το μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο παγκοσμίως, κληρονομιά της Σοβιετικής Ένωσης, και ο Πούτιν φρόντισε να το αντιληφθούν όλοι οι παρευρισκόμενοι.
Ώρες προτού φτάσει ο Πούτιν στη σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC), ρωσικά στρατηγικά βομβαρδιστικά με πυρηνικές δυνατότητες προσγειώθηκαν στο Βιετνάμ. Ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε κάτι τέτοιο μετά τη σοβιετική περίοδο.
Στη Σεντζέν, βίντεο κατέγραψε γνωστό σχολιαστή που υποστηρίζει τον Πούτιν να πλησιάζει έκπληκτος τον Ρώσο αξιωματικό με το «cheget» —τη συσκευή πυρηνικής διοίκησης και ελέγχου που συνοδεύει παντού τον Ρώσο ηγέτη— και να ρωτά: «Αυτός είναι ο πυρηνικός χαρτοφύλακας, ο ίδιος;».
Η τελευταία αυτοπρόσωπη παρουσία του Πούτιν στην ετήσια σύνοδο του APEC ήταν πριν από εννέα χρόνια. Από το 2019 μέχρι το 2021, οι συναντήσεις δεν πραγματοποιήθηκαν διά ζώσης.
Το 2023, όταν οι ΗΠΑ φιλοξένησαν τη σύνοδο, δεν απηύθυναν πρόσκληση στον Πούτιν εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία. Επιπλέον, το διεθνές ένταλμα σύλληψης εις βάρος του για τη μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία στη Ρωσία δυσχέρανε τα ταξίδια του στο Περού και τη Νότια Κορέα το 2024 και το 2025.
Την Πέμπτη, ωστόσο, ο Ρώσος ηγέτης βρέθηκε σε σκηνή με κόκκινο χαλί, δίπλα στον Αμερικανό και τον Κινέζο ομόλογό του. Αυτό συνέβη ενώ εντείνει τον πόλεμο στην Ουκρανία, με αριθμό-ρεκόρ νεκρών Ουκρανών αμάχων και αμετακίνητη στάση απέναντι στις νέες προσπάθειες της κυβέρνησης Τραμπ να τερματίσει τη σύγκρουση.
Ο Ρώσος ηγέτης και ο Τραμπ στράφηκαν εναντίον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου τόσο στη συνάντησή τους όσο και μετά, παρότι το δικαστήριο είχε εκδώσει το ένταλμα σύλληψης του Πούτιν.
Ο Τραμπ χαρακτήρισε τον θεσμό, στον οποίο η κυβέρνησή του έχει επιβάλει κυρώσεις, έναν ανεξέλεγκτο «αδίστακτο παγκοσμιοποιητικό οργανισμό».
Επίθεση στη «φιλελεύθερη δικτατορία»
Σε αντίθεση με τη διπλωματική προβολή που είχε η Ρωσία στη Σεντζέν, η Ουκρανία εξέπεμψε ένα σαφές μήνυμα ρεαλισμού, τονίζουν οι New York Times.
Λίγες ώρες προτού πραγματοποιηθεί η τριμερής συνάντηση, ουκρανικές δυνάμεις έπληξαν για τρίτη φορά μέσα σε μία εβδομάδα τη γέφυρα ανάμεσα στη Ρωσία και την Κριμαία, τη χερσόνησο που ο Πούτιν προσάρτησε παράνομα από την Ουκρανία το 2014.
Οι προηγούμενοι πρόεδροι των ΗΠΑ εμφανίζονταν επιφυλακτικοί απέναντι στην αναγνώριση αυταρχικών ηγετών που αντιτίθενται ενεργά στα αμερικανικά συμφέροντα. Ο Τραμπ, αντίθετα, συμφώνησε να συναντηθεί με τον Πούτιν σε σύνοδο κορυφής, χωρίς να ζητήσει εκ των προτέρων δεσμεύσεις για την Ουκρανία.
Στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, ο Πούτιν είπε ότι τον ίδιο και τον Τραμπ τους ενώνει κοινή προσέγγιση γύρω από τις «αξίες του πολιτισμού» και «ομοιότητα απόψεων», όπως, κατά τον ίδιο, έδειξε μια πρόσφατη συζήτησή τους για τη δημοκρατία.
«Τι ακριβώς είναι η δημοκρατία; Τι είναι;», διερωτήθηκε ο Πούτιν. «Είναι η φιλελεύθερη τάξη πραγμάτων που ορισμένοι κύκλοι επιδίωξαν και εξακολουθούν να επιχειρούν να επιβάλουν σε ολόκληρο τον κόσμο, φτιαγμένη σύμφωνα με το δικό τους σχέδιο; Είναι αυτό δημοκρατία ή είναι μια φιλελεύθερη απόπειρα μονοπώλησης της εξουσίας — στην πραγματικότητα, μια φιλελεύθερη δικτατορία;»

Η κοινή επίσημη ανακοίνωση των τριών ηγετών μετά τη συνάντηση δεν περιλάμβανε καμία αναφορά στη σύγκρουση στην Ουκρανία, παρότι ο Πούτιν και ο Τραμπ είχαν συζητήσει το ζήτημα σε συνομιλίες πριν από την τριμερή.
Ο Πούτιν ανέφερε στη συνέντευξη Τύπου πως, μετά τις ουκρανικές επιθέσεις στη Γέφυρα της Κριμαίας, αποκλείει οποιαδήποτε εκεχειρία με το Κίεβο για θαλάσσιες ή ενεργειακές υποδομές και απείλησε με οδυνηρά αντίποινα.
Οι NYT σημειώνουν ότι, σε κάθε περίπτωση, υπήρχαν ελάχιστες ενδείξεις πως θα μπορούσαν να επιτευχθούν τέτοιες περιορισμένες εκεχειρίες.
Την περασμένη εβδομάδα, στις ειρηνευτικές συνομιλίες που διεξήχθησαν στο Άμπου Ντάμπι υπό την ηγεσία των ειδικών απεσταλμένων του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ, η ρωσική πλευρά επανέφερε τις αδιάλλακτες απαιτήσεις που είχε διατυπώσει πέντε χρόνια νωρίτερα.
Οι Ευρωπαίοι, η «νέα Γιάλτα» και η πολιτική των παραπόνων
Όπως είπε ο Πούτιν, οι ΗΠΑ επέμειναν να προσκαλέσει Ευρωπαίους αξιωματούχους στη Μόσχα «μέσω διπλωματικών διαύλων», ώστε να ακούσει τη θέση τους και να κρίνει αν θα συμμετάσχουν στις συνομιλίες.
Έως τώρα, στις διαπραγματεύσεις συμμετέχουν μόνο οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Ουκρανία.
Τόσο η Ουκρανία όσο και οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν επανειλημμένα υπογραμμίσει ότι πρέπει να συμμετέχουν σε κάθε συζήτηση για την ασφάλειά τους. Πριν από τη σύνοδο κορυφής, ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, δήλωσε στο NBC News ότι «οι μεγάλες χώρες νομίζουν πάντα ότι μπορούν να παίρνουν αποφάσεις για το μέλλον όλου του κόσμου, αλλά είναι ένα τεράστιο λάθος, απολύτως».
Όπως γράφει η Στεντ στους New York Times, ο Τραμπ και ο Πούτιν φαίνεται, ωστόσο, να συμφωνούν πως στις σημαντικές διεθνείς υποθέσεις «υπάρχουν μόνο λίγοι πραγματικά σοβαροί παίκτες».
«Ο Τραμπ είναι προφανώς ένας εντελώς διαφορετικός πρόεδρος», δήλωσε. «Είναι χαρούμενος να εμφανίζεται με αυτούς τους αυταρχικούς ηγέτες. Πραγματικά δεν ενδιαφέρεται να εμφανίζεται με Αμερικανούς συμμάχους, είτε Ευρωπαίους είτε Ασιάτες».
Σε ερώτηση για το αν η σύνοδος κορυφής της Πέμπτης ήταν μια νέα Γιάλτα —η διάσκεψη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην οποία ο Φράνκλιν Ρούζβελτ, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ και ο Ιωσήφ Στάλιν καθόρισαν την τύχη της μεταπολεμικής Ευρώπης— ο Πούτιν απάντησε: «Τι ήταν τόσο κακό με τη Γιάλτα;»
Κατά τον Πούτιν, η Γιάλτα επικύρωσε τη νίκη επί του ναζισμού και άνοιξε τον δρόμο για τη δημιουργία των Ηνωμένων Εθνών. Δεν αναφέρθηκε, ωστόσο, στο ότι οι αποφάσεις της διάσκεψης έθεσαν τις βάσεις για να βρεθούν εκατομμύρια Ευρωπαίοι πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, το πολιτικό, ιδεολογικό και στρατιωτικό σύνορο που διαχώριζε τη δυτική Ευρώπη από τη σοβιετική σφαίρα επιρροής σε όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.
Η ανάλυση της αμερικανικής εφημερίδας καταλήγει ότι βασικός λόγος ύπαρξης της διακυβέρνησης Πούτιν εδώ και χρόνια είναι η αναστροφή της παρακμής της ρωσικής ισχύος που ακολούθησε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Πούτιν έχει χαρακτηρίσει το γεγονός «τη μεγαλύτερη πολιτική καταστροφή του αιώνα».
«Δείξαμε ότι είμαστε αδύναμοι, και οι αδύναμοι τρώνε ξύλο», είχε πει ο Πούτιν σε ομιλία του το 2004, μετά την τρομοκρατική επίθεση σε σχολείο στο Μπεσλάν. Η οργή του για το πόσο ευάλωτη είχε γίνει η Ρωσία ήταν έντονη και τότε έθεσε σε κίνηση τους μηχανισμούς για την εδραίωση του εσωτερικού πολιτικού ελέγχου.
Ο Πούτιν θεωρούσε ότι η υποχώρηση της Μόσχας από την ισχύ ήταν υποτιμητική και ταπεινωτική, και δυσανασχετούσε επειδή Αμερικανοί αξιωματούχοι τού συμπεριφέρονταν σαν να ήταν ηγέτης δεύτερης κατηγορίας. Για μεγάλο διάστημα, από τις δεκαετίες του 1990 και του 2000, οι ηγεσίες των ΗΠΑ δεν αντιμετώπιζαν τη Μόσχα ως δύναμη με ουσιαστικό βάρος ή ως απειλή στις διεθνείς υποθέσεις.
Χρόνο με τον χρόνο, ο Ρώσος ηγέτης κατέγραφε τις προσβολές και γινόταν όλο και πιο αποφασισμένος να βάλει τέλος σε αυτό που αποκαλούσε επί μακρόν «μονοπολικό κόσμο» —την ονομασία που έδινε σε μια διεθνή τάξη όπου, κατά τα λεγόμενά του, οι ΗΠΑ ασκούσαν άδικα την κυριαρχία τους.
Η πολιτική αυτή, που βασιζόταν στη συσσώρευση παραπόνων, ενίσχυσε την όλο και πιο τολμηρή και θανατηφόρα προσπάθειά του να επαναφέρει τη ρωσική ισχύ.
Ακόμη και αφού η σύνοδος κορυφής της Πέμπτης τού προσέφερε το κύρος και τη λάμψη ηγέτη υπερδύναμης, ο Πούτιν χρησιμοποίησε μέρος της συνέντευξης Τύπου για να υποστηρίξει ότι δεν φέρει ο ίδιος ευθύνη για την εισβολή στην Ουκρανία και απέδωσε την ευθύνη στις προηγούμενες δυτικές ελίτ.
«Δεν έδιναν δεκάρα για τη γνώμη μας, επειδή πίστευαν ότι δεν υπήρχε τίποτα να διαπραγματευτούν με τη Ρωσία. Απλώς έπρεπε να πιέσουν», είπε ο Πούτιν στη συνέντευξη Τύπου της Πέμπτης.
«Λοιπόν, έφτασαν αυτή την πίεση στο σημείο των εχθροπραξιών και του πολέμου».
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.






































// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.