Τζόζεφ Στίγκλιτς: Στηρίζει τη φορολόγηση του πλούτου με στόχο την ενίσχυση των δημοσίων εσόδων
Ο νομπελίστας συνδέει την πρόταση με τα αιτήματα των νέων, ζητώντας επανεξέταση δημόσιων δαπανών και προσαρμογή του συνταξιοδοτικού, ενώ προκρίνει κοινή ευρωπαϊκή φορολόγηση πλούτου και εταιρικών κερδών

Ο Τζόζεφ Στίγκλιτς τάχθηκε υπέρ της επιβολής φόρου στον πλούτο για την ενίσχυση των δημοσίων εσόδων, χαρακτηρίζοντας «εύλογα» τα αιτήματα κοινωνικών κινημάτων που αντιδρούν στην άνοδο του κόστους διαβίωσης, με κύρια συμμετοχή νέων στη Γαλλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ο νομπελίστας οικονομολόγος επισήμανε επίσης ότι χρειάζεται να επανεξεταστούν ορισμένες δημόσιες δαπάνες και να προσαρμοστεί το συνταξιοδοτικό σύστημα στις δημογραφικές εξελίξεις.
Την Πέμπτη, στο περιθώριο συνάντησης στο Παρίσι της Ανεξάρτητης Επιτροπής για τη Μεταρρύθμιση της Διεθνούς Εταιρικής Φορολογίας (ICRICT), της οποίας είναι συμπρόεδρος, ο Αμερικανός οικονομολόγος παραχώρησε συνέντευξη στο Γαλλικό Πρακτορείο. Στη συζήτηση ανέδειξε τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες που αντιμετωπίζουν οι νεότερες γενιές.
«Ένα μέρος του προβλήματος, κυρίως στη Γαλλία, αλλά και σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο, είναι η ανισότητα μεταξύ των γενεών», δήλωσε ο 83χρονος καθηγητής του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας και ένας από τους τρεις επιστήμονες που μοιράστηκαν το Νόμπελ Οικονομίας το 2001.
«Οι νέοι διαπιστώνουν ότι κληρονομούν έναν κόσμο που έχει σημαδευτεί από την κλιματική αλλαγή και την περιβαλλοντική υποβάθμιση. Δυσκολεύονται να αποκτήσουν πρόσβαση στη στέγη. Δεν επωφελούνται από την εκπαίδευση που θα τους επέτρεπε να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους. Η τεχνητή νοημοσύνη εγείρει νέες ανησυχίες», πρόσθεσε.
Κατά τον Στίγκλιτς, οι ανησυχίες αυτές συνδέονται με τις περιορισμένες δυνατότητες οικονομικής ανέλιξης. Επισήμανε ότι η αδύναμη ανάπτυξη και η διεύρυνση των ανισοτήτων διαμορφώνουν τις προσδοκίες μεγάλου μέρους του πληθυσμού.
«Η υποτονική ανάπτυξη και η αύξηση των ανισοτήτων σημαίνουν ότι ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού πιθανόν δεν θα μπορέσει να φτάσει το βιοτικό επίπεδο των γονιών του ούτε να εκπληρώσει τις προσδοκίες του. Οι νέοι είναι κυρίως αυτοί που διαδηλώνουν και πιστεύω ότι πρόκειται για εύλογες ανησυχίες και ότι η εκτίμησή τους για τον κόσμο που κληρονόμησαν δεν είναι καθόλου παράλογη», ανέφερε.
Φόρος στον πλούτο για την ενίσχυση των δημόσιων εσόδων
Μιλώντας για τη χρηματοδότηση δημόσιων πολιτικών, ο νομπελίστας οικονομολόγος εκτίμησε ότι η φορολόγηση των υψηλών περιουσιών μπορεί να αποφέρει σημαντικά έσοδα, ακόμη και αν οι φορολογικοί συντελεστές είναι χαμηλοί.
«Σήμερα, ο πλούτος που έχει συγκεντρωθεί στους πλουσιότερους ανθρώπους είναι τόσος που μια χαμηλή φορολογία μπορεί να αποφέρει σημαντικά έσοδα», δήλωσε.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η πρόταση για τη Γαλλία, που έχει ένα από τα υψηλότερα δημόσια ελλείμματα στην ευρωζώνη. Ο Στίγκλιτς θεωρεί πως οι κρατικές δαπάνες θα μπορούσαν να αυξηθούν ώστε να καλυφθούν τα αιτήματα των νέων, με την προϋπόθεση να ενισχυθούν τα φορολογικά έσοδα.
«Υπάρχει περιθώριο αύξησης των δημοσίων δαπανών, υπό τον όρο ότι θα αυξηθούν επίσης τα φορολογικά έσοδα. Ένας φόρος επί του πλούτου θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή εσόδων», τόνισε.
Παράλληλα, ο Στίγκλιτς σημείωσε ότι θα ήταν προτιμότερο η φορολόγηση του πλούτου και των εταιρικών κερδών να θεσπιστεί σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως επεσήμανε, η ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων διευκολύνει σήμερα τη φορολογική βελτιστοποίηση.
Αναθεώρηση δημόσιων δαπανών και προσαρμογές στο συνταξιοδοτικό
Παρότι υποστηρίζει την αύξηση των φορολογικών εσόδων, ο Στίγκλιτς ανέφερε ότι η Γαλλία και η Ευρώπη χρειάζεται να «επανεξετάσουν ορισμένες δημόσιες δαπάνες». Η συζήτηση γίνεται σε μια περίοδο κατά την οποία η ευρωπαϊκή ήπειρος επιδιώκει να ενισχύσει τη στρατηγική αυτονομία της έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο Αμερικανός οικονομολόγος αναγνώρισε πως οι δημοσιονομικές συνθήκες συνεπάγονται επιπλέον περιορισμούς και καθιστούν αναγκαία την αξιολόγηση των δημόσιων προγραμμάτων.
«Οι φοιτητές μπορεί να μην αντιλαμβάνονται πλήρως αυτή την πραγματικότητα. Οι διαδηλωτές δεν καταλαβαίνουν πάντα ότι, πέρα από τους συνήθεις δημοσιονομικούς περιορισμούς, διανύουμε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο. Αυτό, συνεπώς, καθιστά αναγκαία την προσεκτική αξιολόγηση διαφόρων δημόσιων προγραμμάτων», εξήγησε.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Στίγκλιτς τάχθηκε υπέρ ενός «πιο ευέλικτου και πιο προσαρμόσιμου συνταξιοδοτικού συστήματος», συνδέοντας πιθανές αλλαγές με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής.
Όπως ανέφερε, η μεγαλύτερη διάρκεια ζωής θα μπορούσε να αποτελέσει λόγο «να εργαζόμαστε περισσότερο», εφόσον συνυπολογίζεται ο επίπονος χαρακτήρας της εργασίας.
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.







































// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.