Κρεμασμένη στα 800 μέτρα για 9 μέρες, μια εφιαλτική Οδύσσεια με ένα απροσδόκητο τέλος (Vid)

Όταν η 33χρονη Αμερικανίδα αναρριχήτρια Sasha DiGiulian ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2025 να κατακτήσει το Platinum Wall (την πιο μακρά και δαιδαλώδη διαδρομή 914 μέτρων στον θρυλικό γρανιτένιο βράχο El Capitan των ΗΠΑ), ήξερε ότι θα ήταν δύσκολο.

Δεν μπορούσε όμως να φανταστεί τα παράδοξα παιχνίδια που θα της έπαιζε η μοίρα και ο καιρός, μετατρέποντας το όνειρό της σε ένα ζωντανό πείραμα επιβίωσης 23 ημερών.

Το «κρεμαστό» σπίτι των 9 ημερών

Η μεγαλύτερη παραδοξότητα της ανάβασης δεν ήταν το σκαρφάλωμα, αλλά η απόλυτη ακινησία. Την 9η ημέρα της προσπάθειάς της, ένας απρόβλεπτος, βίαιος χειμερινός τυφώνας «χτύπησε» τον βράχο. Η Sasha και ο σύντροφός της στην αναρρίχηση, Elliot Faber, παγιδεύτηκαν. Για εννέα ολόκληρες ημέρες έζησαν κρεμασμένοι στα 800 μέτρα ύψος, μέσα σε μια «portaledge» (μια μικροσκοπική υφασμάτινη σκηνή που κρέμεται με ιμάντες πάνω στον κατακόρυφο, λείο βράχο). Η υποχώρηση (είτε προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω) ήταν πιο επικίνδυνη από το να μείνουν εκεί, καθώς οι καταρρακτώδεις βροχές, το χιόνι και οι άνεμοι των 80 χλμ/ώρα θα τους προκαλούσαν ακαριαία υποθερμία.

Πέρασαν 9 εικοσιτετράωρα, ακούγοντας κεραυνούς, ενώ τεράστια κομμάτια πάγου αποκολλώνταν από την κορυφή και έπεφταν με δύναμη πάνω στη σκηνή τους.

Τα «Αστροναυτικά» μυστικά της επιβίωσης στον γκρεμό

Το να ζεις για εννέα ημέρες σε μια σκηνή, κρεμασμένος στο απόλυτο κενό, απαιτεί στρατηγικές που θυμίζουν διαστημική αποστολή:

• Η «απαγορευμένη» τουαλέτα: Στο El Capitan ο νόμος είναι αυστηρός: «Ό,τι ανεβαίνει, πρέπει να κατεβεί». Απαγορεύεται να πεταχτεί οτιδήποτε στο κενό. Οι αναρριχητές χρησιμοποιούν τα WAG Bags (τεχνολογία της NASA), σακούλες με ειδική χημική σκόνη που μετατρέπει τα ανθρώπινα απόβλητα σε άοσμο τζελ. Αυτά αποθηκεύονται σε έναν σφραγισμένο πλαστικό σωλήνα (poop tube) που κρέμεται έξω από τη σκηνή.
• Το μενού των 800 μέτρων: Ξεχνάς το μαγείρεμα. Η διατροφή τους αποτελούνταν από αφυδατωμένο, αποξηραμένο φαγητό σε σακουλάκια (freeze-dried). Όταν τα αποθέματα νερού στέρεψαν, λόγω του εγκλωβισμού, η Sasha και ο Elliot αναγκάστηκαν να μαζεύουν το νερό της βροχής και το λιωμένο χιόνι, που έτρεχε πάνω στα πανιά της σκηνής τους.
• Ύπνος με ζώνη ασφαλείας: Ακόμα και όταν κοιμάσαι, δεν βγάζεις ποτέ την ειδική ζώνη αναρρίχησης. Η ζώνη είναι μόνιμα δεμένη με ξεχωριστό, πανίσχυρο σχοινί απευθείας στον βράχο. Αν ο αέρας σκίσει τη σκηνή μέσα στη νύχτα, η ζώνη είναι το μόνο πράγμα που σε κρατάει ζωντανό.

Σκαρφαλώνοντας σε… βρεγμένο «γυαλί»

Όταν η καταιγίδα πέρασε, εμφανίστηκε το επόμενο παράξενο πρόβλημα. Ο γρανίτης του Platinum Wall είναι παγκοσμίως γνωστός γιατί είναι λείος σαν γυαλί και δεν έχει τις κλασικές σχισμές για να πιάνεσαι. Μετά την καταιγίδα, τα κρίσιμα περάσματα είχαν μετατραπεί σε καταρράκτες. Η Sasha αναγκάστηκε να κάνει ελεύθερη αναρρίχηση (χρησιμοποιώντας τα σχοινιά μόνο για προστασία από την πτώση και όχι για να τραβηχτεί) πάνω σε εντελώς βρεγμένα και γλιστερά βράχια, βασιζόμενη μόνο στην τριβή των πρησμένων και ματωμένων δαχτύλων της.

Σε ένα ακόμη περίεργο γύρισμα της ιστορίας, ο αναρριχητικός της σύντροφος εξαντλήθηκε από τις κακουχίες και δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τα πιο δύσκολα περάσματα. Αντί να εγκαταλείψουν, αποσύρθηκε, έμεινε στη σκηνή και λειτούργησε ως ομάδα υποστήριξης, κρατώντας τα σχοινιά της. Στις 26 Νοεμβρίου 2025, με τα δάχτυλά της καλυμμένα με μονωτικές ταινίες, η Sasha DiGiulian βγήκε στην κορυφή. Κλαίγοντας από εξάντληση και χαρά, έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία που δάμασε την πιο μακρά «πλατινένια» διαδρομή του κόσμου, έχοντας επιβιώσει από μια από τις πιο αλλόκοτες δοκιμασίες του σύγχρονου αθλητισμού.

Δείτε βίντεο ΕΔΩ