Το ρετουσάρισμα του Μαξίμου πριν τη μάχη για τον πλούτο

Την ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας χτίζει το αφήγημά του γύρω από τη φορολόγηση του πλούτου -αναζητώντας ακόμη, βέβαια, πού ακριβώς κρύβεται αυτός ο πλούτος και πόσες ψήφους θα του χαρίσει- το οικονομικό επιτελείο του Μαξίμου δεν μένει με σταυρωμένα χέρια. Ετοιμάζει κι αυτό τη δική του κίνηση, μικρότερης εμβέλειας αλλά συμβολικά όχι ασήμαντη: αύξηση του φόρου στις αμοιβές των μελών διοικητικών συμβουλίων που δεν είναι μέτοχοι.

Από το 5% στο… άγνωστο

Σήμερα η φορολόγηση αυτών των αμοιβών βρίσκεται στο 5%, όσο δηλαδή και το μέρισμα -μια εξίσωση που, όπως φαίνεται, δεν πείθει πια ούτε τους ίδιους τους σχεδιαστές της. Στο επιτελείο εκτιμούν πως ο συντελεστής αυτός είναι εξωπραγματικά χαμηλός για στελέχη που εισπράττουν, όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά, «ιλιγγιώδη ποσά», χωρίς όμως να κατέχουν μετοχές. Η λύση που εξετάζεται είναι διπλασιασμός ή και τριπλασιασμός του συντελεστή, ενώ η πιο ριζοσπαστική εκδοχή θα ήταν η πλήρης ένταξη αυτών των αμοιβών στην κλιμακωτή φορολογία, όπως ισχύει για κάθε άλλο στέλεχος με μισθό.

Καμουφλάζ πριν τη μάχη

Το χρονικό σημείο δεν είναι τυχαίο. Με τον Τσίπρα να ανοίγει το μέτωπο της φορολόγησης του πλούτου ενόψει εκλογών, η κυβέρνηση φαίνεται να θέλει να δείξει πως κι εκείνη κάτι κάνει προς αυτή την κατεύθυνση -έστω σε μια γωνιά του φορολογικού συστήματος που αφορά μια σχετικά στενή κατηγορία στελεχών. Ένα μέτρο που δεν αγγίζει τη μεγάλη περιουσία, αλλά επιτρέπει στο Μαξίμου να λέει ότι «κι εμείς φορολογούμε τους έχοντες», χωρίς να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου με τους πραγματικούς μεγαλομετόχους.

Το ερώτημα είναι αν αυτή η αισθητική διόρθωση θα αρκέσει για να αντισταθμίσει την πολιτική βαρύτητα ενός αφηγήματος που υπόσχεται πολύ περισσότερα.