Σίσσυ Χρηστίδου: Η εξομολόγηση για τη μητέρα της – «Ήταν οι μόνες ώρες που την έβλεπα να γελάει στο νοσοκομείο»

Η Σίσσυ Χρηστίδου μίλησε με προσωπικό τόνο στην εκπομπή της «Χαμογέλα και Πάλι», με αφορμή την επίσκεψη του Νίκου Μουτσινά στο πλατό. Θυμήθηκε μία από τις δυσκολότερες στιγμές της ζωής της, όταν η μητέρα της νοσηλευόταν στο νοσοκομείο και έδινε μάχη με τη λευχαιμία, αποκαλύπτοντας ότι η τότε εκπομπή του γνωστού παρουσιαστή λειτουργούσε ως μικρή ανάσα στην καθημερινή αγωνία.

Η μητέρα της έβρισκε λίγη χαρά μέσα στις δύσκολες ώρες χάρη στο χιούμορ του Νίκου Μουτσινά και ξεχνούσε για λίγο όσα αντιμετώπιζε. Η Σίσσυ Χρηστίδου τού μίλησε για το πόσο πολύτιμη υπήρξε εκείνη η τηλεοπτική παρέα για την ίδια και τους δικούς της ανθρώπους, ενώ επιχείρησε να τον πείσει να επιστρέψει σε εκπομπή σχολιασμού, ώστε να ξαναδώσει χώρο στο ξεχωριστό του χιούμορ.

Όσα εξομολογήθηκε η Σίσσυ Χρηστίδου στον Νίκο Μουτσινά

«Σε έχω συνδυάσει με μια πολύ δύσκολη περίοδο της ζωής μου, όταν η μαμά μου ήταν στο νοσοκομείο, και ήσουν πραγματικά το αποκούμπι μας. Ήταν οι μόνες ώρες που την έβλεπα να γελάει. Ήσουν το φως μες στο σκοτάδι. Αυτό είσαι για πολύ κόσμο», ανέφερε η παρουσιάστρια απευθυνόμενη στον Νίκο Μουτσινά, εξηγώντας με λίγα λόγια πόση δύναμη μπορεί να προσφέρει το γέλιο ακόμη και στις πιο σκληρές στιγμές.

Η μητέρα της Σίσσυς Χρηστίδου πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου 2022, ύστερα από δύο χρόνια μάχης με τη χρόνια μυελοδυσπλαστική λευχαιμία. Η διάγνωση είχε γίνει γνωστή τον Σεπτέμβριο του 2020 και η απώλειά της ήταν ένα από τα πιο οδυνηρά γεγονότα στη ζωή της παρουσιάστριας. Έκτοτε, η Σίσσυ Χρηστίδου έχει αναφερθεί κατά καιρούς στον δεσμό με τη μητέρα της και στο κενό που άφησε, μιλώντας ανοιχτά για το πόσο βαθιά την πλήγωσε ο θάνατός της. Η ημερομηνία αυτή συνέπεσε, μάλιστα, με τα γενέθλια του πατέρα της.

Όταν γνωστοποίησε δημόσια ότι η μητέρα της έφυγε από τη ζωή, η παρουσιάστρια επέλεξε να την αποχαιρετήσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με ένα εκτενές και ιδιαίτερα συγκινητικό κείμενο. Σε αυτό αναφέρθηκε όχι μόνο στη θλίψη του αποχωρισμού, αλλά και στην αγάπη, την ανιδιοτέλεια και τη χαρά που τη διέκριναν.

«Αντίο μαμά… Δεν θέλω να θρηνήσω τον χαμό σου, θέλω να γιορτάσω όσα έζησες, όσα ζήσαμε… Να γιορτάσω το πέρασμά σου απ’ τη ζωή αυτή, που ήταν γεμάτο αγάπη και ανιδιοτέλεια… Χαρά και αισιοδοξία που τόσο λείπει από τον κόσμο τούτο… Αντίο μαμά μου..

Στάσου μόνο λίγο.. Κοίτα πίσω σου… Έρχεται μαζί και το μικρό κορίτσι αυτό, που κρύβεται πάντα πίσω απ’ το φουστάνι σου. Τούτη τη μαύρη ώρα, το χάνω και αυτό μαμά. Μεγάλωσα μαμά. Σήμερα. Απότομα. Βίαια. Ακαριαία. Καλή αντάμωση… Και όταν ξανασυναντηθούμε… κοίτα μανούλα μου, φουστάνι να φοράς… μέσα να τρέξω να χωθώ.. Σ’ αγαπώ.. ~ 04-02-2022».