Η Ζωζώ Σαπουντζάκη, η εμβληματική ντίβα της ελληνικής σκηνής, παρευρέθηκε στην πρεμιέρα της μουσικοθεατρικής παράστασης «Μάλιστα κύριε Ζαμπέτα» στο Θέατρο Άλσος, παρά τη χρήση αναπηρικού αμαξιδίου.
Η παρουσία της, γεμάτη συγκίνηση, αναβίωσε τις αναμνήσεις από τη βαθιά φιλία της με τον Γιώργο Ζαμπέτα, του οποίου την μνήμη τίμησε.
Η Σαπουντζάκη αναφέρθηκε με αγάπη στις τελευταίες στιγμές του συνθέτη, επισημαίνοντας τη σημασία της σχέσης τους, ενώ η ψυχή και η αφοσίωσή της στην τέχνη παραμένουν αμετάβλητες, αποδεικνύοντας ότι η παρουσία της δεν χρειάζεται να είναι σωματική για να είναι αξέχαστη.
Πιο αναλυτικά
Μπορεί να εμφανίστηκε σε αναπηρικό αμαξίδιο, όμως τίποτα δεν μπορούσε να μειώσει τη λάμψη της. Η Ζωζώ Σαπουντζάκη, η διαχρονική ντίβα της ελληνικής σκηνής, έδωσε το παρών στην πρεμιέρα της μουσικοθεατρικής παράστασης «Μάλιστα κύριε Ζαμπέτα» στο Θέατρο Άλσος το βράδυ του Σαββάτου (14/6), προκαλώντας ρίγη συγκίνησης στους παρευρισκόμενους.
Στο πλευρό της βρισκόταν, διακριτικός αλλά πάντα υποστηρικτικός, ο σύντροφός της Πύρρος Αναγνωστόπουλος, ο οποίος επίσης μετέβαινε με Π, προκειμένου να διευκολύνει τις μετακινήσεις του, δείχνοντας ωστόσο πως δεν σταματά μπροστά σε καμία δυσκολία.
Η Ζωζώ Σαπουντζάκη, ο Ζαμπέτας και οι αναμνήσεις από τη συνάντησή τους
Η παρουσία της Σαπουντζάκη στην πρεμιέρα δεν ήταν τυχαία, ούτε απλώς συμβολική. Την ένωνε με τον Γιώργο Ζαμπέτα μια βαθιά φιλία, γεμάτη εκτίμηση και αναμνήσεις. Όπως είχε εξομολογηθεί παλαιότερα, θυμάται με συγκίνηση τις τελευταίες στιγμές του συνθέτη: «Θυμάμαι στα τελευταία του, που ήταν με τα σωληνάκια, ερχόταν στην Κινέτα απ’ έξω, σταματούσε το αυτοκίνητο και έλεγε στον Δήμο “πήγαινε φώναξέ την” και πήγαινα, τον φιλούσα, χαιρόταν… Ήταν ωραίες στιγμές!»
Και όταν κάποιοι υπέθεσαν πως η σχέση τους μπορεί να είχε και ερωτική διάσταση, η ίδια ξέσπασε σε γέλια: «Ποτέ, με λάτρευε, με πίστεψε… Ήμουν ερωτευμένη με το παίξιμό του, με τα τραγούδια του, με τον χαρακτήρα του!»
Η Ζωζώ Σαπουντζάκη μπορεί να μετακινείται πια με αμαξίδιο, αλλά η ψυχή της παραμένει ακμαία, σταθερή και ακλόνητη, όπως ακριβώς η αγάπη της για τις τέχνες και τους ανθρώπους που άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι.
Γιατί, τελικά, κάποιες παρουσίες δεν χρειάζονται παρουσία στη σκηνή για να ξεχωρίζουν, φτάνει ένα βλέμμα, μια ανάμνηση, μια είσοδος με αξιοπρέπεια. Και η Ζωζώ Σαπουντζάκη, όπως πάντα, ξέρει πώς να μένει αξέχαστη.
