Η Σμαράγδα Καρύδη, σε συνέντευξή της στο περιοδικό ΟΚ, μίλησε για τη σχέση της με τους γονείς της, τους ηθοποιούς Ντίνο Καρύδη και Τζούλια Αργυροπούλου.
Περιέγραψε την παιδική της ηλικία σε ένα σπίτι γεμάτο ένταση και γκρίνια, λόγω των έντονων χαρακτήρων των γονιών της και των δυσκολιών του επαγγέλματός τους.
Παρά τις προκλήσεις, η Σμαράγδα ένιωσε αγάπη και στήριξη από την οικογένειά της, ενώ η σχέση της με τον πατέρα της ήταν ιδιαίτερα έντονη και γεμάτη αναμνήσεις.
Αν και αποφεύγει να σκέφτεται την απώλεια, η Σμαράγδα εκτιμά τις στιγμές που έζησε μαζί του.
Πιο αναλυτικά
Η Σμαράγδα Καρύδη σε μια εξομολογητική συνέντευξη στο περιοδικό ΟΚ, αναφέρθηκε στους γονείς της. Πρόκειται για δυο δυνατά ονόματα της υποκριτικής. Τον Ντίνο Καρύδη που έφυγε από τη ζωή τον Σεπτέμβριο του 2024 και την Τζούλια Αργυροπούλου, η οποία εδώ και πολλά χρόνια έχει «εξαφανιστεί» από τα φώτα της δημοσιότητας.
Η αποκάλυψη της Σμαράγδας Καρύδη για τους γονείς της
Με τους γονείς ηθοποιούς Ντίνο Καρύδη και Τζούλια Αργυροπούλου, ήταν μονόδρομος να γίνεις κι εσύ;
Δεν ξέρω. Θα μπορούσα να το είχα διαχειριστεί από την αντίθετη πλευρά και να έλεγα «μακριά από αυτό το επάγγελμα», βλέποντας τις δυσκολίες και όλων των ειδών τις ανασφάλειες που είχαν πάνα οι γονείς μου – και οικονομικές και υπαρξιακές. Αλλά αυτό αντί να με απωθήσει, για κάποιον λόγο με έκανε να το θέλω. Δεν μεγάλωσα και σε ένα σπίτι όπου ήταν λυμένα τα θέματα από αυτή τη δουλειά. Το αντίθετο. Υπήρχε πολλή γκρίνια. Γενικώς ήταν ένα σπίτι που είχε φασαρία. Δεν ήταν ποτέ ήρεμοι οι γονείς μου.
Τσακώνοντας για θέματα της δουλειάς;
Και για τη δουλειά κα γενικά. Ήταν δυο έντονοι χαρακτήρες, που παρότι δεν χώρισαν ποτέ και έζησαν μαζί περισσότερα από πενήντα χρόνια, δεν θυμάμαι ένα σπίτι ήρεμο. Μεγάλωσα με πολλή αγάπη και με όλο το σόι, παππούδες και γιαγιάδες γύρω από εμένα να με διεκδικούν. Πήρα αγάπη, άσχετα αν ήταν όλοι με τα νεύρα κάγκελο. Και μεταξύ μας και με τον εαυτό τους. (Γελάει). Επίσης, στο σπίτι μας το τηλέφωνο δεν σταματούσε ποτέ να χτυπάει. Θυμάμαι ότι στα 16 μου είχαμε ταξιδέψει μαζί με τη μαμά μου στη θεία μου στο Μόναχο. Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση τότε πόσο λίγοι επισκέπτες έρχονταν στο σπίτι της και πόσο σπάνια χτυπούσε το τηλέφωνό της.
Τον Σεπτέμβριο συμπληρώθηκε ένας χρόνια από τότε που «έφυγε» ο πατέρας σου. Νιώθεις πλήρης με όσα κατάφερες να ζήσεις μαζί του;
Έχω πάρα πολλές εικόνες γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν ήμασταν ποτέ αποξενωμένοι. Ακόμα και οι καβγάδες μας ήταν πολύ έντονοι. Όταν εκνευριζόταν μαζί μου, μου έκοβε την καλημέρα για ένα διάστημα. Εγώ τον διεκδικούσα. Υπήρχε πολύ έντονη σχέση. Ήμουν και μοναχοκόρη, οπότε καταλαβαίνεις. Γενικά αποφεύγω να σκέφτομαι το θέμα της απώλειας. Θέλω να με απασχολώ με άλλα θέματα.
