Η πρώτη πτήση με αερόστατο: Η μέρα που πέταξαν δύο άνθρωποι
Στις 21 Νοεμβρίου 1783, οι δύο αεροναύτες έμειναν στον αέρα περίπου 25 λεπτά, πέρασαν πάνω από τον Σηκουάνα και διένυσαν περισσότερα από επτά χιλιόμετρα πριν προσγειωθούν σε χωράφι

Στις 20 Νοεμβρίου 1783, το αερόστατο των αδελφών Μονγκολφιέ σκίστηκε στον κήπο του ανακτόρου Λα Μιέτ, δυτικά του Παρισιού, πριν προλάβει να απογειωθεί.
Η δοκιμή διακόπηκε, καθώς ισχυρές ριπές ανέμου χτύπησαν το αερόστατο την ώρα που γέμιζε με αέρα.
Εθελόντριες έραψαν τα σκισίματα και, το επόμενο απόγευμα, δύο άνδρες ανέβηκαν στην εξέδρα του. 
Την επόμενη φορά που ανυψώθηκε, το αερόστατο δεν ήταν πλέον δεμένο στο έδαφος με σχοινιά.
Στις 21 Νοεμβρίου 1783, ο Ζαν-Φρανσουά Πιλάτρ ντε Ροζιέ και ο μαρκήσιος Φρανσουά Λοράν Ντ’ Αρλάντ παρέμειναν στον αέρα για περίπου 25 λεπτά.
Πέρασαν πάνω από τον Σηκουάνα, διένυσαν περισσότερα από επτά χιλιόμετρα και προσγειώθηκαν σε ένα χωράφι. 
Κατά τη διάρκεια της πτήσης, έριχναν καύσιμα στη φωτιά που τους κρατούσε ψηλά, ενώ παράλληλα έσβηναν τις μικρές φλόγες που προκαλούσαν οι σπίθες στο περίβλημα.
Από το εργαστήριο στην πλατεία
Οι Ζοζέφ και Ετιέν Μονγκολφιέ, αδελφοί και γιοι χαρτοποιών, κατάγονταν από την Αρντές της νότιας Γαλλίας.
Ο Ζοζέφ άρχισε να δοκιμάζει μικρά αερόστατα στα τέλη του 1782 και σύντομα μπήκε στο εγχείρημα και ο Ετιέν. 
Η σύλληψη της ιδέας προέκυψε από ένα φαινόμενο που είχαν τη δυνατότητα να παρατηρούν στο εργαστήριό τους.
Η θέρμανση του αέρα στο εσωτερικό του περιβλήματος τον έκανε πιο αραιό σε σχέση με τον ψυχρό αέρα του περιβάλλοντος. Όταν η άνωση ήταν μεγαλύτερη από το βάρος της κατασκευής, αυτή μπορούσε να ανυψωθεί.
Οι δύο αδελφοί πραγματοποίησαν δημόσια επίδειξη στην πλατεία της Ανονέ στις 4 Ιουνίου 1783.
Οι θεατές είδαν το αερόστατο να ανεβαίνει χωρίς επιβάτες. Για να γίνει όμως το εγχείρημα μέσο μεταφοράς, έπρεπε πρώτα να λυθεί ένα πρακτικό ζήτημα.
Το ερώτημα ήταν αν ένα μεγαλύτερο αερόστατο θα μπορούσε να μεταφέρει ανθρώπους, μαζί με τα καύσιμα που απαιτούνταν για να παραμένει ζεστός ο αέρας όσο θα βρίσκονταν ψηλά.
Το ίδιο καλοκαίρι παρουσιάστηκε και μια διαφορετική λύση.
Στις 27 Αυγούστου, ο Γάλλος φυσικός Ζακ Σαρλ παρουσίασε στο Παρίσι ένα μικρό αερόστατο που περιείχε υδρογόνο.
Καθώς το υδρογόνο ήταν ελαφρύτερο από τον αέρα της ατμόσφαιρας, παρείχε άνωση χωρίς να απαιτείται διαρκής θέρμανση.
Μέσα σε μερικούς μήνες, στη Γαλλία δοκιμάζονταν δημόσια δύο διαφορετικές μέθοδοι, με καθεμία να προτείνει τον δικό της τρόπο ανύψωσης ενός φορτίου από το έδαφος.
Οι πρώτοι επιβάτες των Βερσαλλιών
Στις 19 Σεπτεμβρίου 1783, μπροστά στον Λουδοβίκο ΙΣΤ΄ και τη βασιλική οικογένεια, οι Μονγκολφιέ έστειλαν στον αέρα ένα πρόβατο, μια πάπια και έναν κόκορα μέσα σε ψάθινο κλουβί. Και τα τρία ζώα επέζησαν. 
Η πτήση στις Βερσαλλίες επέτρεψε στην ομάδα να παρατηρήσει τη συμπεριφορά του αερόστατου με ζωντανούς επιβάτες, καθώς και τις συνθήκες που αντιμετώπιζαν κατά την προσγείωση.
Τον Οκτώβριο έγιναν νέες δοκιμές με ανθρώπους, αυτή τη φορά με το αερόστατο προσδεδεμένο στο έδαφος.
Μεταξύ των ανθρώπων που ανέβηκαν ήταν ο Πιλάτρ ντε Ροζιέ. Ασχολούνταν με επιστημονικά πειράματα και οι δοκιμές τού έδωσαν πρακτική εμπειρία στον χειρισμό του αερόστατου.
Στην ελεύθερη πτήση, συνοδός του θα ήταν ο Ντ’ Αρλάντ, αξιωματικός του γαλλικού στρατού.
Από τη στιγμή της απογείωσης, οι δυο τους θα αναλάμβαναν τη φωτιά, την άνοδο και την κάθοδο. Την οριζόντια πορεία θα την καθόριζε κυρίως ο άνεμος. 
Φωτιά πάνω από τις στέγες
Το επισκευασμένο αερόστατο αναχώρησε από το Λα Μιέτ λίγο πριν από τις δύο το μεσημέρι, στις 21 Νοεμβρίου.
Οι δύο άνδρες είχαν πάρει θέσεις σε διαφορετικά σημεία της στενής εξέδρας, γύρω από το άνοιγμα του αερόστατου.
Από την εξέδρα έριχναν καύσιμα στην εστία. Η ενίσχυση της φωτιάς θέρμαινε τον αέρα στο εσωτερικό και έκανε το αερόστατο να ανεβαίνει.
Αντίθετα, όταν η θερμοκρασία χαμήλωνε, περιοριζόταν η άνωση και το αερόστατο άρχιζε να χάνει ύψος.
Τα ρεύματα το παρέσυραν προς την πόλη, πάνω από τον Σηκουάνα και με κατεύθυνση νοτιοανατολική.
Στην αφήγησή του, ο Nτ’ Αρλάντ περιέγραψε πόσο δύσκολη ήταν η συνεννόηση στη διάρκεια της πτήσης. 
Επειδή βρίσκονταν σε αντίθετες πλευρές, οι δύο άνδρες δεν είχαν οπτική επαφή και επικοινωνούσαν φωνάζοντας. Ο μαρκήσιος άκουγε το περίβλημα να τρίζει και φοβόταν ότι δεν θα άντεχε, ενώ σπίθες από την εστία άναβαν μικρές φωτιές πάνω του.
Έπρεπε αφενός να σβήνουν τις φωτιές που ξεκινούσαν στο περίβλημα και αφετέρου να συντηρούν την εστία που τους κρατούσε ψηλά. Πάνω από τα κτίρια, μια κάθοδος πριν από την ώρα της μπορούσε να τους οδηγήσει σε κάποια στέγη.
Αφού πέρασε τα όρια του Παρισιού εκείνης της εποχής, το αερόστατο κατέβηκε στη Μπιτ-ο-Κάι, κοντά σε ανεμόμυλους.
Κατά την προσγείωση, το περίβλημα σκίστηκε και έπεσε επάνω στον Πιλάτρ ντε Ροζιέ.
Και οι δύο άνδρες βγήκαν χωρίς τραυματισμούς. Η πτήση τους κράτησε περίπου όσο διαρκεί ένας σύντομος περίπατος.
Η επόμενη πτήση έγινε δέκα ημέρες αργότερα
Την 1η Δεκεμβρίου 1783, ο Ζακ Σαρλ και ο Νικολά-Λουί Ρομπέρ απογειώθηκαν με αερόστατο υδρογόνου από τους κήπους του Κεραμεικού.
Μόλις δέκα ημέρες μετά την πτήση του Πιλάτρ ντε Ροζιέ και του Ντ’ Αρλάντ, άνθρωποι είχαν πλέον πετάξει ελεύθερα με δύο διαφορετικούς τύπους αερόστατου.
Οι απογειώσεις προσέλκυαν πλήθος κόσμου στο Παρίσι, ενώ γρήγορα η είδηση έφτασε και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, όπου ξεκίνησαν να διοργανώνονται αντίστοιχες επιδείξεις.
Οι πρώτες πτήσεις έδειξαν και τα όρια του νέου μέσου. Ο χειριστής μπορούσε να επιδιώξει μεγαλύτερο ή μικρότερο ύψος, όμως για να φτάσει σε συγκεκριμένο προορισμό χρειαζόταν ευνοϊκά ρεύματα. 
Το πού θα γινόταν η προσγείωση καθοριζόταν από την πορεία που έδινε ο άνεμος, το έδαφος στο σημείο άφιξης και την ταχύτητα με την οποία μπορούσε να κατέβει το αερόστατο.
Με ελάχιστη εμπειρία από προηγούμενες πτήσεις, οι αποφάσεις έπρεπε να λαμβάνονται ενώ βρίσκονταν ήδη στον αέρα.
Στις 21 Νοεμβρίου, το ταξίδι άρχισε μέσα σε έναν βασιλικό κήπο και ολοκληρώθηκε σε ένα χωράφι.
Καθ’ οδόν, οι δύο άνθρωποι πέρασαν από τη μία όχθη του Σηκουάνα στην άλλη, χωρίς γέφυρα και χωρίς να αγγίξουν το νερό.
Κάτω, οι Παριζιάνοι συνέχιζαν κανονικά την καθημερινότητά τους. Πάνω από τις στέγες, οι πρώτοι αεροναύτες διαπίστωναν εμπειρικά πόση φωτιά απαιτούνταν για να παραμείνουν στον ουρανό.
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.







































// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.